inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 78.281):

Krimp

Doelloos zap ik langs radiozenders
terwijl de wasstraat mijn metalen omhulsel
door het vagevuur van een lava lijkend
schuimgordijn sleurt.

“We peuteren de poriën van je laklaag leeg.”
Een belofte die ik niet kon weerstaan.
Gelouterd keer ik terug op de weg
waar leegstaande kantoorpanden me aanstaren.

Frontale splinters van licht doorboren mijn netvlies.
Ik richt me op de horizon, kies een koers
als een duif met thuisgevoel
maar van afstand geen benul.

Als het heelal vergeet
hoe groot het is
krimpt het tot een speldenknop
en begint alles opnieuw.

Schrijver: Bobbie, 18 juni 2022


Geplaatst in de categorie: overig

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)