Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Geboren uit wind en water Platen zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt…
yokoda21 april 2006Lees meer >

balts

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
(de kopjes buigen links en rechts, ze deinen terug, totdat hun snavels elkaar raken … ) water laat ze kringen maken kleine spatten kristallijn zo lijkt het, waar de zon wil zijn het licht weerkaatst en wind haar druppels vormt in toverachtig licht hoog geheven vangen trage ogen wind, subtiel in de verwachting van dat ene kind geborgen,…

In het lichtend ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
In het lichtend ochtendgloren als de zon zich vleiend zacht laat zien en onzichtbare wind rimpelingen maakt op het water waarop het zonlicht sterren strooit en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater de takken van de bomen geknopt maar nog niet in vol ornaat getooid steken ze af als afgedankte penselen tegen het blauw van de hemel…

aalscholver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
zompig waren de hectaren zomers groen en winters kaal waar stads de mensen lonkend rij aan rij nu huizen staan ooit daar lag zijn kolonie waar in bronsgroen vederpak kruiend op de wind gericht hij zijn gedachten droogde kronend zilverig zijn manen kon hij genieten van zijn vangst die uit rijk toen het water nog zijn gehaakte snavel viste…

Blootleggen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 770
stap naast vertrapte paden met voeten in zompige aarde proef naakt het malse gras snuif de geur van ziltzoete liefde in een zwoel ontsluierde nacht raap kiezelstenen zuiver wit gepolijst door bruisend water laat ze glijden door je hand en voel de stroom van eigen zijn…
Hanny21 maart 2008Lees meer >

Groeizaam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
En weer bakt zij lucht als een vaas met zijden bloemen niet van echt te onderscheiden blozend, bloeiend en groeiend zonder water zal zij altijd overleven haar tengels klemmen maar gedijen niet in aarde waar woekeren een hoge prijs betaalt ouder schenkt zij nog niet een tiend van haar schat, vergaard in onvermogen is haar geest haar laatste…
metha17 juli 2008Lees meer >

Kleurt leugens rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
kom van die troon en laat het voetenkussen achterwege je deelt de gaten in je handen met zovelen het aureool is ook hier bekend wereldwonderen kunnen we delen wat water bij de wijn de vissen en het brood het laatste avondmaal kleurt leugens rood want iedereen is god in het diepst van zijn gedachten in samen aarden kan de…

de dood in sepia

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
onze ogen registreren verkleurde barakken wachttorens het prikkeldraad diepe barsten in droge grond kerven sporen in beladen aarde vanuit de dakgoot fladdert een mus naar de plas water in de modder een kraai ontwijkt het aangekoekte leed onze zintuigen ruiken de sepia dood…
J.Bakx22 maart 2020Lees meer >

Krachtig ingebed

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik ben de stem uit rots en volhardt mijn taak als onzichtbaar wezen in eenvoud en gevoel trek ik mijn leven één geworden met wind en water door het landschap van verdriet en hoop tussen kiezels in schaduw over land vergroei ik in de echo van lichtend windgezang tot in de kern van hart waar thans mijn toevlucht is.…

ALS GOLVEN STUKSLAAN

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
Als levensloop ten einde keert en winden liggen, het tij weer keert dan heb ik een ding echt geleerd Het leven is toch niet verkeerd Als golven stukslaan aan de vloedlijn mijn voeten natten van de zee het water opspat aan de reê en nemen mijn gedachten mee vind ik het allemaal oke…

Verdwaasd

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Haar haren waaien speels in de wind ze merkt 't niet dit verloren kind. Dan staat ze stil tuurt naar de zee loopt in 't water en smeekt zacht neem me mee nu...niet later.…

Fluisteren in de wind

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 954
De muren om me heen fluisteren ik zit er stil naar te luisteren probeer het gefluister te verstaan maar ze spreken een taal zonder naam Het is als het gefluister van de wind van bladeren op het witte grind die in de herfst weg worden geblazen als ware het water zonder glazen Ik probeer mijn gedachten te vangen voor ze verdwijnen in stil verlangen…
Meta Oost6 januari 2005Lees meer >

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

Liefste

gedicht
2.5 met 123 stemmen aantal keer bekeken 52.266
ik leg mijn handen op het water, voor jou bega ik sneeuw, die naderhand gevlogen, snijdt tot op de huid, de riem van wind, aangetrokken en smal het bed van slakken, de natte voeten onderin, de lucht die warm en zwart, vol van ijzer, aanbreekt - als - weleer. ------------------------------------- uit: 'Vlammend Marmer', 1984.…

Beuken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het taaie beukenhout, weerbarstig door regen en de wind geworteld in donkere grond in het park waar de reiger wandelt een droom over jou en mij en de snel zwemmende vissen omdat het zwijgen onder water lijkt en beuken beginnen te bladeren voor het dorp dat in de lade ligt een brief zo ongeschreven blijft.…
Bjarne Gosse24 februari 2024Lees meer >

Golvende dromen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
de wind maakt golfjes op het water zeilen glinsteren in de gloed van de zon het bootje deint dromen spiegelen zich in pastellenlijntjes meeuwengeluk zweeft langs het hemelsblauw het anker glijdt haakt zich vast vrijelijk tussen het groen ogen strelen het gevlochten scheepstouw is er nu nog iets wat ik wensen zou...…
Hilly Nicolay10 augustus 2010Lees meer >

de vrouw was van wind

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
de vrouw was van wind dreef voorbij schaapjeswolken (wilde haar ogen drinken, lezen) lossen op stuifmeel van gewaarwording verwaait al het water van de zee zaailingen naar waar ter wereld zend je ze om haar te zoeken moet ik groter dan het firmament van ruimte en van tijd achter randen vinden wat verschoof…

Met vingers van rozen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Lakens die geuren Naar wind en zon, Naar wolken, water En gemaaid gras, Naar tjilpende vogels, Bomengroen en kamperfoelie. Licht uit, draai me Op mijn zij, echtgenote Draait mee, lepeltje Tegen me aan, Trusten, lief. Wegzakken en zalig Dromen tot de dageraad Me wakker maakt, Me aanraakt met haar Vingers van rozen.…

Jij beeldt standvastigheid

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
ik zie het water stromen in de stilte van je blik handen vol met dromen ogen licht verschrikt schouders wiegen wind in tegenwaarts bewegen benen kruislings op de rots verankerd in het leven jij beeldt standvastigheid ik was jouw stem en richting even kwijt…

Besef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
De zon speelt haar spel Samen met de wind en schittering van het water Zintuigen worden aangesproken Verwend en gestreeld Je lichaam reageert autonoom Pigment beschermt je huid Parelend zweet koelt Alles vanzelfsprekend maar uiteindelijk een wonderlijk mooi Zoals mensen kunnen zijn Wonderlijk en mooi Als ze het maar beseffen.…
Roland Hainje28 september 2014Lees meer >

Cyclus

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.176
Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op. Middag: aan de voet van een praatzieke fontein kwijt een klein dier. Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere takken in het water tot de volgende dag de zon ze weer opdregt. ------------------------------------------ uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Willem Thies20 november 2014Lees meer >

Klein misverstand

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Hou de deur tegen als die op een kiertje staat de wind is de herinnering van het verleden dat was een storm in een glas water zo klein, ik weet niet eens meer de reden. Het piepende geluid van de scharnieren laat de deur klapperen in het heden problematiek waar wij nooit omheen draaiden te groot, voor herinneringen van het verleden.…

meisje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.090
op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij, loopt een opvallend mooi meisje voorbij haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik plots kijkt zij omhoog zij ziet mij en slaat haar ogen neer dan vervolgt zij haar weg de heupen wiegend als door wind en water bewogen…
hans uil30 augustus 2016Lees meer >

Verandering

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.403
De eenzaamheid met lege gevoelens Donder en bliksem heersen overal Een mol kan zijn weg niet vinden De nacht vol met zwarte sterren Een regen van orkanen valt Het grijze water is bevroren Vulkanen spuwen donkere assen De lava stroomt door de straten Een vallende glinstering Zonnestralen verwarmen de dorre aarde De ark begint te werken De…

Natuurgeweld

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
Vroeg op de dijk en het water nog hoog Breekt de grijze lucht boven de kwelder Geduld nog, dan vallen de platen droog De zon lichtstippelt, het wordt snel helder Gaatjes van vogels in natte plekken Schapewolken boven en op de dijk De ganzen strekken hun slanke nekken Gras en water, aarde, basalt en slijk Verder en verder strekt het land zich…

Reflectie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Het water fronst wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt in poging de vertwijfeling te vervagen uit de diepte die je in het staren ziet zwijgend wijs ik je vermoeide wilgen aan wiens wortels gretig in de steile oever grijpen vastberaden om het stormen te doorstaan ik laat je zien dat er velden zaden kiemen in de aarde die door vorst was…

Waterkringloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
via beek en rivier naar de zee van zout, waarin een reus moeizaam ademhaalt eens wakker wordt als een Titaan zijn aardse ketenen breekt…

Ectoplasma

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
talenten bij een interstellair groeiend geheel wij zwermden boven de restanten aarde zijn oceanen gevolgd in hun laatste water verrijkt met nieuwe inzichten hebben wij ons aangesloten bij de wereldorde als gelijkwaardig deel van het geheel…
wil melker27 oktober 2024Lees meer >

De aarde ligt in de armen van de zon

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.027
Zacht speelt de wind. De zoetste melodij stijgt van het paar op dat ons allen schiep, en dat na zoetste wellust nu weer rust. Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust, langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij, en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…

Vrede op aarde

snelsonnet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 871
U luistert ook naar al die eng’lenkoren? Ze zingen van geboorte en van vrede Het is de echo van een ver verleden Verheugt u toch: een vredeskind geboren! Ik heb het vaak wat cynisch weggewoven Maar zou het eig’lijk dolgraag willen geloven…
Aar Noordam24 december 2017Lees meer >