27289 resultaten.
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
balts
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 (de kopjes buigen links en rechts, ze
deinen terug, totdat hun snavels elkaar
raken … )
water laat ze kringen maken
kleine spatten
kristallijn zo lijkt het, waar de zon wil zijn
het licht weerkaatst en wind haar druppels vormt
in toverachtig licht
hoog geheven vangen trage ogen wind,
subtiel in de verwachting van dat ene kind
geborgen,…
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 In het lichtend ochtendgloren
als de zon zich vleiend zacht laat zien
en onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
Groeizaam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 En weer bakt zij lucht
als een vaas met zijden bloemen
niet van echt te onderscheiden
blozend, bloeiend en groeiend
zonder water zal zij altijd
overleven haar tengels klemmen
maar gedijen niet in aarde waar
woekeren een hoge prijs betaalt
ouder schenkt zij nog niet een tiend
van haar schat, vergaard in onvermogen
is haar geest haar laatste…
Kleurt leugens rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 kom van die troon
en laat het
voetenkussen achterwege
je deelt
de gaten in je handen
met zovelen
het aureool
is ook hier bekend
wereldwonderen kunnen we delen
wat water bij de wijn
de vissen en het brood
het laatste avondmaal kleurt leugens rood
want iedereen is god
in het diepst van zijn gedachten
in samen aarden kan de…
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
ALS GOLVEN STUKSLAAN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
875 Als levensloop
ten einde keert
en winden liggen,
het tij weer keert
dan heb ik
een ding echt geleerd
Het leven is
toch niet verkeerd
Als golven
stukslaan
aan de vloedlijn
mijn voeten
natten van de zee
het water opspat
aan de reê
en nemen mijn
gedachten mee
vind ik het
allemaal oke…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Haar haren waaien
speels in de wind
ze merkt 't niet
dit verloren kind.
Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
954 De muren om me heen fluisteren
ik zit er stil naar te luisteren
probeer het gefluister te verstaan
maar ze spreken een taal zonder naam
Het is als het gefluister van de wind
van bladeren op het witte grind
die in de herfst weg worden geblazen
als ware het water zonder glazen
Ik probeer mijn gedachten te vangen
voor ze verdwijnen in stil verlangen…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
Liefste
gedicht
2.5 met 123 stemmen
52.266 ik leg mijn handen
op het water, voor jou
bega ik sneeuw,
die naderhand gevlogen,
snijdt tot op de huid,
de riem van wind, aangetrokken
en smal het bed van slakken,
de natte voeten onderin,
de lucht die warm en zwart,
vol van ijzer, aanbreekt -
als - weleer.
-------------------------------------
uit: 'Vlammend Marmer', 1984.…
Beuken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Het taaie beukenhout, weerbarstig
door regen en de wind
geworteld in donkere grond
in het park waar de reiger wandelt
een droom over jou en mij
en de snel zwemmende vissen
omdat het zwijgen onder water lijkt
en beuken beginnen te bladeren
voor het dorp dat in de lade ligt
een brief zo ongeschreven blijft.…
Golvende dromen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
566 de wind maakt
golfjes op het water
zeilen glinsteren
in de gloed van de zon
het bootje deint
dromen spiegelen zich
in pastellenlijntjes
meeuwengeluk zweeft
langs het hemelsblauw
het anker glijdt
haakt zich vast
vrijelijk tussen het groen
ogen strelen het
gevlochten scheepstouw
is er nu nog iets
wat ik wensen zou...…
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
Jij beeldt standvastigheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
527 ik zie
het water stromen
in de stilte van je blik
handen vol
met dromen
ogen licht verschrikt
schouders
wiegen wind in
tegenwaarts bewegen
benen kruislings
op de rots
verankerd in het leven
jij beeldt standvastigheid
ik was jouw stem
en richting even kwijt…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op.
Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Klein misverstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Hou de deur tegen als die op een kiertje staat
de wind is de herinnering van het verleden
dat was een storm in een glas water
zo klein, ik weet niet eens meer de reden.
Het piepende geluid van de scharnieren
laat de deur klapperen in het heden
problematiek waar wij nooit omheen draaiden
te groot, voor herinneringen van het verleden.…
meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij,
loopt een opvallend mooi meisje voorbij
haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik
plots kijkt zij omhoog
zij ziet mij en slaat haar ogen neer
dan vervolgt zij haar weg
de heupen wiegend
als door wind en water bewogen…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Het water fronst
wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt
in poging de vertwijfeling te vervagen
uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 via beek en rivier
naar de zee van zout, waarin
een reus moeizaam ademhaalt
eens wakker wordt als een Titaan
zijn aardse ketenen breekt…
Ectoplasma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 talenten
bij een interstellair
groeiend geheel
wij zwermden boven
de restanten aarde
zijn oceanen gevolgd
in hun laatste water
verrijkt met nieuwe
inzichten hebben
wij ons aangesloten
bij de wereldorde
als gelijkwaardig
deel van het geheel…
De aarde ligt in de armen van de zon
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.027 Zacht speelt de wind. De zoetste melodij
stijgt van het paar op dat ons allen schiep,
en dat na zoetste wellust nu weer rust.
Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust,
langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij,
en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…
Vrede op aarde
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
871 U luistert ook naar al die eng’lenkoren?
Ze zingen van geboorte en van vrede
Het is de echo van een ver verleden
Verheugt u toch: een vredeskind geboren!
Ik heb het vaak wat cynisch weggewoven
Maar zou het eig’lijk dolgraag willen geloven…