5695 resultaten.
NACHTBLOESEMS V
poëzie
3.9 met 22 stemmen
5.852 En de goudgele bloeme nijgt zich
Steeds verder naar de vliet,
Tot hij in de zilvren spiegel
Zijn beeldtnis ziet.
Zo koud en zo kil is het water...
Zijn zoenen prangt
De bloem op het beeld, waar minnend
Hij over hangt.…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
liefdespaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 We zijn verjaagd uit die tuin
we zijn veroordeeld
om het opnieuw uit te vinden,
om in die tuin,
onze tuin van littekens
bloemen te plukken van bloed,
om die bloem een woord te laten zijn
woorden die branden
in het geheugen,
om bloemen te cultiveren
tot levende juwelen
om daarmee een hals te versieren.…
*Passie-bloem-vrucht*
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
619 Vol verwachting
zijn mijn gedachten
groot de beproeving
lang duurt het wachten.
Uit liefde geboren
ongeduld wordt beloond
blaadjes verloren
is het de vrucht die ze toont.…
PAARDE(N)BLOEMEN
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
4.088 bloeiende planten in aspirinebuisjes
de paardebloem is ónze favoriet
vergeet niet de vergeet mij nietjes
verzamelen op zijn jan-boerenfluitjes
de meester spoort ons kregelig aan
Tineke heeft al vijf soorten zoals je ziet
de paardebloem is echter ónze favoriet
nietszeggend breekt het weekend aan
nog tracht de leerkracht ons gevoel
voor…
Het delicate bloem-schikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
785 vanwaar komt die tocht
onder het verhullende gordijn
dat ooit werd gestopt met
oude vergankelijkheid op stok
De bloemstukken van weleer.
je graag zien zet me
in tochtig warme lijnen
in de zacht wervelende verbinding
van onze tegenstellingen
niettemin
het tegendraadse in ‘het houden van’
dat soms moeilijk te dragen is
het te dragen…
Die wilde bloemen zeiste
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 was ik de boer
die wilde bloemen zeiste
tot aan de blauwste van het veld
aarde open reet om
veredeld gras te zaaien zodat
de melkindustrie kon blijven draaien
ben jij de boerin met
meer dan 100 zeugen waarvan
de biggetjes vaak niet deugen
dan commercieel worden
afgemaakt omdat het mooiste
vlees voor de hoogste prijzen gaat
wij…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.
Kwetsbaarheid van leven onthult alle…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Danste tussen bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 ik danste tussen bloemen
alleen of samen in de wei
geen aangeleerde passen
mijn geest was nog volledig vrij
later moest ook ik gaan leren
waar de wereld over gaat
zij kozen alle lesstof
bepaalden hoe ik over zaken praat
heb hun denken mij geëigend
het vrije is toen geblokkeerd
maar ik wil weer die zeven sloten
omdat ervaren mij meer…
Jouw wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 jij bent op zoek
naar wilde bloemen
geen gewone op een rij
in vorm licht afwijkend
de kleur niet met
een standaard vergelijkbaar
eindelijk heb jij
er een gevonden
tussen afval en grof puin
je koestert haar
met alle liefde in
je doorsnee bordertuin
zij slaat niet aan
heeft de geest gegeven
kon niet meer als zwerver leven…
Paarde(n)bloem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
803 ik ben een paardebloem
en verguld met mijn familie
het weidegras
ik worstel tussen stenen
of kom boven in uw gazon
in mij vloeit melk en honing
geel gekroond zetel ik
wereldwijd als kruidenkoning
ik ben een aandachtstrekker
voor de wetenschapper
mijn grijze haar verwaait
zwevende zaden
worden alom verspreid
men zal weten van het teken…
Een wilde bloem (liedje)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
569 watten is gepropt
waarin je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen
zonder doel en wat houvast
geen schouder of een arm
die voor even op jou past
maar in het overleven
zie jij de ware held
een kleine wilde bloem…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 nu moet ik gaan: de bloemen sterven,
martinus, en het donkert al.
als ik je weer ontmoeten zal,
zal ik mijn naam in jouw huid kerven.
dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Breng geen bloemen,
wanneer mijn kist
nog boven aarde staat.
Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte bloemen…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 je groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar aandacht
kreeg niet wat leven bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…
Bloem
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
753 Met mijn mobiel naast bed kan ik niet slapen
Niet slapend grijp ik snel naar mijn mobiel
Mijn vriend vindt dat maar achterlijk gepiel
Want daardoor ben ik dag en nacht aan ’t gapen
Hij wil dat ik in bed je weet wel doe
Ik heb geen smoes meer nodig, ben te moe…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
je blauwt in wilde bloemen
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.069 ik zie je op de vlakte
een stipje in het wijde land
je blauwt in wilde bloemen
zoekt stenen naar je hand
in het ronde van verweren
strijk je langs de eeuwen heen
voelt het hoekige proberen
om de tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…