4357 resultaten.
op blote voeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
719 ik sta op blote voeten, op zoek naar stevige schoenen
om op door te kunnen lopen, om op de top te komen
mezelf en me bagage mee te dragen, en me niet meer te laten verlagen
ik wil niet meer dat het is zoals vroeger, ik wil dat het is zoals ik wil dat het gaat komen
dat ik ooit ook ergens kan staan, dat ik niet meer naar beneden kan gaan
dat het…
mijn paarlen halsketting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 En ik rijg mijn tranen
als parels aan een snoer
leg ze om mijn hals
en draag ze door
de dagen heen
hoor de stem van hem
die zei……..” gisteren was ik jarig”
ik feliciteerde hem
en hij zei,
er kwam niemand op bezoek
dus daarom vertelde ik het aan u
ook de tranen in zijn stem
vlocht ik mee
soms blijf je stil
en je draagt
omdat het…
Gewichtig
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.763 met herinneringen en begraaf me
in het vluchtige van je gedachten
beitel mijn naam
in de tijd die we samen
liefhadden
lachten en waren
mocht dat niet gaan
delf dan een slaapplaats in de aarde
waarin ik dromen kan
maar alsjeblieft…
plaats geen kruis op mijn graf
of een dekplaat met ‘zij rust in vrede’
de dood is genoeg om te dragen…
Vrijheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
998 Vrijheid, neem me mee,
naar de mooiste plekken,
die je kent
Vrijheid, pak mijn hand,
toe, verlos me van de pijn
Vrijheid, sla je open,
glans met al je glorie,
wees mijn waanbeeld
Vrijheid, zeeën, bossen,
laat me zien wat leven is
Och vrijheid, draag me met je mee,
Ik ben op zoek naar oneindigheid.…
Beladen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
633 Moeke
zoveel jaren
zonder jou
ik ben nu
zestig
tweemaal zo oud
als jij ooit werd
nooit was het gevoel
van gemis minder
maar tja
ik
moest
wel
dragen
in memoriam
Antoinette Francoise van Zwol
zelfs na vijfenvijftig jaar
moeilijk te bevatten
een kind zonder moeder
voelt zich immer
zo verloren…
Woorden voor een kei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 je bent het heimwee
meereizend in ons hart
de stilte die we dragen
in innerlijke lagen
het onbeantwoorde
van die septemberdag
de dag van je
weggestorven lach
je in verlorenheid
koos voor het grijs
toen, ja toen zweeg
voor jou elke vogelwijs
*
ik schrijf in poëzie
onze gedachten dichtbij
breng naar de stenentuin
wat woorden…
lippenbalsem
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
750 hoe kan ik de wereld spreken
als mijn woord gespleten klinkt, ik praat wel maar
de zinnen slippen weg
in heel mijn kleine mens-zijn
vraag ik niet meer dan de schat
die zacht mijn ziel verbindt met wat
ik uit wil dragen
vooral later, als ik groot ben
en geleerd heb dat er banden zijn
rond mijn gedichte put met stomme klanken
ooit zal…
Als ik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
561 Draag mijn herinnering aan
hen dan verder met me mee.…
Distichon 35 Ouderlast
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.175 Wij zijn ons brein, p. 44
Een zoon kan zijn ouders nooit dankbaar genoeg zijn
voor hun liefdevolle goedheid, al zou hij honderd lange dagen
zijn vader op zijn rechterschouder dragen en zijn moeder op
zijn linkerschouder.
De leer van Boeddha)…
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
Als tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.196 Als tranen langs
mijn wangen glijden
ik stil word van emotie
en daardoor niet de
juiste woorden vind
om jou te zeggen
wat onze vriendschap
voor mij betekent
Als alle herinneringen
aan mooie dagen in
de schaduw staan
door eigen onvermogen
Zou ik de wind willen vragen
al mijn gedachten mee te dragen
naar jou!…
Vertel het mij.
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.910 Wanneer wolken, donker en wild
drijven hoog boven je hoofd,
de eenzaamheid niet meer
te dragen is voor jou
vertel het ...mij!
Als stormen razen in je hart
zeg het ...mij.
Als onmacht je verdriet doet
en je geen uitweg ziet
kom dan even...bij mij!
Als gure dagen,
koud, nat en kil, je besluipen
kom je dan warmen...
bij mij...aan mij!…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
In negeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 heb straten opengebroken
tegels gelicht waaronder
nieuw leven is opgeschoten
in passeren
was geen communiceren
onwetendheid kent zijn prijs
heb ze gedwongen te kijken
iets te begrijpen
van het donkere bestaan
dat in negeren
gaat vegeteren
tot een zonloos vergaan
al dood en begraven
voordat bloemen hun oogst
in vrucht konden dragen…
Hoeveel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
512 Hoeveel schepen
zal ik tellen
Hoeveel dagen
zal ik slijten
Hoeveel strepen
zal ik zetten
Hoeveel stenen
zal ik voelen
Hoeveel bergen
zal ik zien
Hoeveel nachten
zal ik slapen
Hoeveel maskers
zal ik dragen
Hoeveel landkaarten
zal ik lezen
Hoeveel woorden
zal ik vinden
Hoeveel witregels
zal ik zwijgen
om te vinden?…
Tempels vol cultuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
638 het is geen sprookje
maar een feest als ik
de illias en odyssee herbeleef
met cerberus
de styx zie stromen
als plato over liefde dromen
pilaren weer kan raken
die hemelbogen dragen
van tempels vol cultuur
nog zingen de sirenes
als het zonnevuur
in rood verdwijnt
plejaden langzaam
lichter worden en
de mythe weer verschijnt…
verwarring
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 het duurde niet zo lang
en ik weet niet meer precies
wat er toen allemaal gebeurde
maar ik draag geen wrok
jij hebt geen schuld
het was een samenzang
je zonnige dagen heb ik gekust
het duistere gevoeld in al je lust
je zwijgen had een reden
we zien elkaar nog elke week
dat doet me pijn in elke streek
de hardheid van het heden…
Bloeit rood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Hoe ze struikelt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 hoe ze struikelt over de schaduw van de maan
oude sporen zuchten in de takken van de bomen
het bruidskleed van de nacht stilletjes bloedt
in de dageraad van nooit gezegd
ik raap verkrampte woorden op
ruik de geur van kwetsbaar en alleen
draag het meisje in de binnenzak van mijn schoot
veilig en geborgen mag ze scheurletsels huilen…
alleen dan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
520 mocht ik woorden vinden in de zee
en vogels, blank van kleed, gedragen
door de wind
dan een kind dat schelpen steelt, van
clusters zand
alleen dan ja, op de huppelende toon
van kleine noten
schrei ik voor een wijle
in mijn hand
mocht ik gezangen weten, licht van geluid
met grote stemmen, ach
ja dan
draag ik het uit…
Licht voor donkernis
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 de ster is een licht
het licht voor donkernis
in een mens
de mens
die duizend dingen dacht
zou willen droomreizen
in een wakende nacht
het hemellichaam
geeft geen valse schijn
wijst naar een kindje klein
dwalende
groeit er de kracht
niet meer alleen
het licht verzacht
zal dagen
van hoop, liefde
en vrede dragen…
oudjaar 2016
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
758 De oude dagen klagen
die de ballast
van een voorbij jaar dragen
lief en leed wordt straks
met een gouden strikje omhuld
nog eventjes geduld
wij gaan geluk en voorspoed wensen
met kusjes en geschenken
een deur wordt straks dicht gedaan
wij mogen op nieuwe wegen gaan.…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
611 het oostelijk licht toont
zich als een prelude
tekent vergulde sporen
in het verreikende dal
ik draag de verademing
als een begroetende droom
teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand
ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde
zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd
wat meer nog zou ik…
Teer Liedeken.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
864 Niet altijd kan het hart zijn pijn
Als wellust dragen.
Er komen dagen
Dat onze liederen zuchten zijn.
Dan, zo het regent om ons huis,
Wij zien het stromen
En droevig dromen
Van bloesemleed in dropgeruis.
Doch morgen zullen wij misschien,
Juist om het droppen,
Wat schone knoppen
Gelijk ons hart half open zien.…
vlammetjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Wij zijn vlammetjes
gebonden aan lucifer aan kaars
die over kunnen dragen
is bewezen is iets waars
wij zijn ook vlammetjes
die lijken op te branden
te worden uitgedoofd
maar nee we zijn
slechts een moment uit zicht
omdat we tijdelijk van
ons houvast worden beroofd
waarschijnlijk worden
we dan allicht
net even overgedragen aan een
nieuw…
de omhelzing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 alles van
waarde draag
ik met me mee
ik leer het
onthechten
ik oefen om
het licht op tijd
uit te doen in
een onbekende
ruimte op een
ongekend uur
niet langer vermalen
in de machinaties
van een bovenaards
medisch mirakel
in een Lourdesgrot
of in de aardse
wonderen van
de techniek
mijn waarheid is
draaglijk als…
December
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
587 Je voelt lijkt niets hetzelfde
Behalve het loslaten van een ring
Geen Santa Claus met elve
Begrijpt het als een geheel ding
Wat rijmd straft nimmer als paard
Draag zand naar gracht
Geen toverstaf als haard
Vannacht was het gedaan met macht
December in al haar glorie
het westeinde
Morgen kent geen Romeinen
Tot dan tot sorry…
Vijver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Een gekraste ziel zie ik in de laatste zonnebanen,
het was slechts één dag
dat hij onze zorgen dragen kon.
Een zware last, maar alles voor een kinderlach.
De vijver zal zich nu ter ruste leggen
en morgen tranen huilen
om vergane winterpret.…
Vormen Leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ook al veranderen ze
nooit van vorm
toch dragen ze leven in zich
een geest in en uit de fles
melk voor een kind
een gierkelder met voor
op het land indirect leven
al jaren een norm
gedachten verbeeld in
steen marmer of hout
dood omsluit leven
hoe kil ook en koud
iedere dooie vorm heeft
zoveel te bieden aan inhoud…