7676 resultaten.
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste zoete regen het zomervuur
en zoute tranen ons gedeeld verdriet
nu het wintert en het leed geleden is, hopen…
Glimlachen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
558 Na een dag zo vol van zorgen,
van conflicten en van pijn
zend ik even hoop naar morgen
waar 't misschien zal beter zijn,
ook al zijn er nog wel vragen
en zo weinig perspectief
'k wil toch meer dan enkel klagen
want zovelen zijn me lief.…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?
houdt…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 scheppen van een god en altaar
spinsels uit het vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Liefste, ik heb alleen van zeven
't Lied der laatste hoop doen schallen,
Maar één vers blijft ongeschreven:
Het gebed der duizendtallen.…
Wil het ooit weer wat zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
859 Het is teveel:
De leegte van de bladeren in de winter
Het teveel aan sneeuw dat
onbeschreven de velden
en de wereld uitwist
tot niets
Daar kan ik tot komen; tot niets,
want niets van mijn verlangen
komt meer tot mij
Ik wijs de winter af; de dood;
de stilte, de leegte daarbij
Deze witte winter, dit blanco blad
ik zal haar moeten…
Winter in mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Eens sloop zachtjes
de winter in mijn leven
Met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
Het wisselen van seizoenen
Verloren in de tijd
Langs mijn gezicht
sijpelen natte tranen
Misschien zal eens
De zomer wederkeren
Misschien zal ik eens
Opnieuw gelukkig zijn…
Vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 De poriën in jouw zachte hand die mijn angst absorbeerde
de onzekerheid die jij met gevoel wegblies langs mijn oor
mijn hoop in het leven die je met karakter motiveerde
maar nu zit ik definitief in mijn vlucht zonder vluchtnummer.…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Of is er nog hoop in ons hart
Na al dat smart
De liefde die ons leidt naar het begin
Dan heeft het leven misschien toch zin…
52° 8 N
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Ik vind je om me heen,
bladerend door een fotoboek,
lach je al mijn pijntjes fijn.
Vanuit mijn ooghoek denk
ik je wel eens te zien, op de
bank, nippend aan je wijn.
Maar als ik mijn hoofd draai,
zie ik alleen een afdruk,
op de plek, waar jij eens zat.
Op dagen dat ik je meer dan
ooit, bij me wil, ruik ik aan
de kleren, die je ooit…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Ik hoop weer. Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.
Soms beeft mijn voet bij 't treden
Over de vlonderplank;
Het water daar beneden
Gaf zulk een wondre klank;
En aarzlend, waar twee wegen
Zich delen tot een kruis,
Bid ik mijn God om zegen,
Want één voert vast naar huis.…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier drupt alleen hoop
en vang ik fonkeling,
welke ik plant
in ogen,
die hun flikkering
verloren.…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
Ik heb je genoemd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 Namen laten sporen
na, van hen die werden
genoemd.
Luchtig dromen zij
voorbij, wanneer
je 't niet verwacht,
en wordt overvallen door
heimwee naar een ziel
die mist.
Vrees dan niet de nacht,
zij brengt ons nader
tot elkaar.
Zoek mij in de schaduw,
ik ben niet dood,
je vind me daar.…
Eindtijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
656 Alle porien van de wereld
ademen bloed en verdriet
het lijkt wel of je nergens
blijdschap meer ziet.
Ik woon in een wereld
krankzinnig van haat
in sommige steden
durf je zelfs niet op straat.
Maar ik wil blijven geloven
in liefde en recht,
want niet alle mensen
zijn oeverloos slecht.
Geef mij dus je hand
om te bouwen…
Waarom?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 Omdat liefde mijn drijfveer is
en ik altijd blijf hopen
ooit gaan de harten open
Dat is toch waarom we leven?
DAAROM!…
alhoewel ik een enkele keer....sprak de engel..
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 voor de ondergang te sparen
toen ergens driemaal een haan kraaide
ik rook onraad en vluchtte
hoog vloog ik op - dwars
door orkanen en donderwolken
heel veel donderwolken
van dollar en euro
olie - gas - steenkool
en wapens
heel veel wapens
alhoewel ik een enkele keer botste
op omgekeerde geldstromen
terugkerende vogels
vrede en hoop…
Kerstgedachten
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.705 Als de kruitdamp is verdwenen
en de klok luidt een nieuw jaar
wil ik toch alleen maar hopen op
meer vrede met elkaar.
--------------------------------
Uit: 'Kerstgedachten' 2015…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Uren, dagen, maanden, jaren
vliegen hard voorbij
wat zal de tijd voor ons bewaren
tranen of weer blij
In de tijd ligt het verborgen
wij vliegen er door heen
met kleine of met grote zorgen
samen of alleen
Laat de hoop steeds overwinnen
alle tegenspoed ten spijt
iedere dag met kleur beginnen
geef goede invulling aan de tijd…
Imperfect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Wanneer dr ergens iets klem zit,
blijft hangen of zich groter
strompelt, naar een knellende
onvolkomenheid
Geef dan geen centimeter toe,
maar vecht meedogenloos,
want wilskracht bergt
hoop en vrijheid.…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De wereld verlicht
kleurrijk in een hoopvol jaar
vol sterrenregen.…
Te snel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Bevroren ogen blijven me tergen
Droevig ijs van vergane tijd
Hij kijkt me aan en lacht wel
Maar hij kan het niet verbergen
Ik kom te snel dichterbij
En houd mijn hart vast
Gedachten vol van hem
Maar vervreemd van mij
Kussen wordt strelen
Denken maakt dromen
Durven doet hopen
Maar kiezen is delen…
Echo
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
623 Als ik dood ben
het aardse
heb verlaten,
en je mij mogelijk
mist, hoopt ergens
te vinden,
bladerend door
wat ik achterliet,
ben ik woorden
geworden in de
regels van
mijn gedicht.
Lees je mij misschien
weer even levend.
Ik heb je lief gehad.…
De zijden draad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 zou dan toch alle
hoop vervlogen zijn door
lijden in ongemak en pijn
ondanks
alle beden en smeken
voor een totaal genezen
nog recht je
standvastig fier de rug
kijkt optimistisch terug
maar feiten
liegen niet in stemmen
die de waarheid kleuren
niemand weet wat
er morgen gaat gebeuren
na positieve samenspraak
de zijden draad…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
Habemus Papam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Geloof is ontoereikend.
Wilskracht schiet tekort,
waar hormonen regeren.
Het celibaat is een gevangenis.
Priesters zijn gedetineerden.
Allen werden gevangen door Pausen,
die zelf onbevlekt gevangen leefden,
na hun ontvangenis in Rome.
Paus Franciscus, bevrijd uw dienaren!
Niet zij zijn het maar u bent het zelf,
die de misdadigheid kunt…
Straffe Hendrik
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
754 Waar nu nog wiet groeit voor de koffieshop
En toppensnijders steeds een inval vrezen
Zou het op dit moment vrij lonend wezen
Te transformeren naar de teelt van hop
En zet je er ook nog wat ketels bij
Dan functioneert je loods straks als abdij…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet. Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...…