3975 resultaten.
Alleen in het donker
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 Sterren flonkeren in de hemel
als diamanten op de huid.
Kijkend naar links en rechts
maar geen enkel geluid.
Helemaal alleen beseft ze
voor de laatste keer die avond.
Langzaam laat ze zich vallen
en eindigt op de grond.…
Vervormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Zacht knijp ik
mijzelf in de huid
het is er echt
al is je zlef knijpen
misschien niet ideaal.
Met ogen weer gesloten
dansen beelden in mijn hoofd
een vlieger in de lucht
die paarsgekleurd is
door ondergaande zon.…
Zijn handen rusten in zijn ogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Wie zal het lukken
om mij te schetsen, wie
ik ben, niet zomaar
een vrouw met huid
en haar en een figuur
zes, zeven, zus en zo
maar levensecht?…
"Serene Rust"
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.311 Starend naar
deze blauwe lucht
strelende warmte
langs m'n huid,
zweven gedachten
mijlenver.
Drijvend op
dat donzige wolkje
dat nèt traag
mijn bewustzijn in schuift
terwijl jij
er langzaam uit verdwijnt.
Eindelijk serene rust
in mijn hoofd,
ondanks
spelende buurkinderen
onder deze blauwe lucht.…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De oude dame draait zich
Om haar wankelende as
Ze schud het stof van jaren
Van haar tot op de draad versleten jas
Haar huid geplooid
Haar botten kraken
Het eind nabij?
De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
Een ongewenste last
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
512 ik heb model gestaan
voor het bestaan
eerst naturel
een onbeschreven blad
dat later inhoud
en omslag nodig had
alles is al aangemeten
gegoten heeft het nooit gezeten
voelde als een ongewenste last
op zeldzame momenten
ben ik het even zat
leg alles van me af
ervaar in spiegelbeeld
wat mijn geboorte heeft gegeven
een huid die feilloos…
Wantoestanden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 Ik doe mijn huid uit
en hang mijn frustraties
op aan de kapstok
psychologische antwoorden
heb ik allang in de
wind geslagen
die ze onlangs weer terug kopte
waardoor het dubbel
zo zwaar op de maag ligt
spoel ik zonlicht
door het gootsteenputje
waar vreemde bloemen
ontpoppen en zich
meester maken van de ruimte
die al even de mijne…
Teder
gedicht
3.5 met 17 stemmen
4.211 Letters schrijven op je rug,
met mijn vingers op je huid,
ik wil je zoenen, niet te vlug,
nachtenlang zonder geluid.
Als je slaapt wil ik je strelen,
je ademhaling horen, raken,
met je vingers wil ik spelen,
steeds proeven hoe je lippen smaken.…
In fronsjes en lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 in één oogopslag
waren de lijntjes
in je gezicht te lezen
lente maakte
je huid veerkrachtig
gevoelig en zacht
we hebben samen
de zomer geschreven
verdiept in fronsjes en lach
de eigen trekjes
genoten het leven in
schaduwvol karakteristiek
nog oogst het licht
schoonheid uit lijnen
in jouw herfstwarme gezicht…
verloren zomer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
571 de heerlijke zomer
verloren in het weer
het sappig lentegroen
en jonge kruiden
nu in somberheid
de blaadjes van de bomen
die ik voel in mijn vingers
als een zachte vrouwenwang
nu oud en als een rimpelige huid
het bos al aangekleed
met mos in zilvergroen
wonderlijk geeft het
een innerlijk gevoel
om naar te kijken
het is goed en…
Kastanje gebruind haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 het waren niet alleen
je hand en ogen die me wenkten
ook die wolk kastanje gebruind haar
dat ongeordend krulde
in de late avondzon
van een eindeloos lange zomerdag
je lach had nog dat
zinderende van de middaghitte
in een trillend zwoel geluid
jij pakte volledig uit
na jouw weergaloze presentatie
koesterde ik vol liefde je warmrode huid…
boo boo bee doo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
681 er was eens een moedervlek
ze brandde op het witte doek
met twee knapzakjes vol talenten
schijnwerpers streelden slaafs haar huid
zo kleverig als vliegenstrip
zelfs de presidentiële vlag ging uit
maar ze kreeg de wind van onderen
want achter de glamour in pilvorm
zwierf een kind alleen door lege straten
geen steen die daar je vriend is…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
belofte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 als ik in liefde voor dit kind
mezelf mag verliezen
dan laat ik me weer vinden, in zijn ogen
en zijn huid vol zoete geur
de haartjes, goudgetint van kleur
verdrijven
mijn mineur
om oude diepe wonden
ik verberg me in zijn lach
en waar ik weerstand heb gevonden
blaas ik
zachte wolkjes
door een hemelsblauwe dag…
Ontwinterd...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 De groeven van de lange winter schuilen onder mijn nieuwe huid,
En het hart,
zacht dichtgeknepen,
springt met frisse veulens naar de groene grasoverkant.
Die zweem van vrijheid prikkelt mij en doet het jonge lam in mij verrijzen.
Even blikt - met wasemogen- dit oude leven achterom,
en kijk,
het grijze schaap wordt lijk.…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Vond je ziel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
722 voelde je
vingers zacht tasten
na jarenlang vasten
ze verkenden
strelend mijn huid
op zoek naar hun buit
in het spel
van geven en nemen ben
ik niet achter gebleven
zocht je hart
vond je ziel voelde
dat ik mocht komen
bij jou ben ik thuis
bent mijn prinses in galop
op het paard dat wij dromen…
Natuurgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
520 Er zit iets opwindends
in een dreigende lucht;
het blauw dat breekt
in duizend tinten grijs,
om zich nog donkerder
in onheil te hullen,
waar het waaien
onstuimig stormt,
en slagen striemt
op blote huid.
Alles opslokt met een
gitzwart temperament.…
Kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 Elke dag
was je palet
het geel van
zonlicht
het grijs
van het ontbreken
En ik voelde
me bekeken
je penselen
volgden mijn gaan
en komen
en de twijfel ertussen
Het lentegroen
bij mijn aankomst
in het atelier
het glas
van ruiten
waarin ik me spiegelde
En dan
de kussen
op m'n huid
als doek, papier
in alle kleuren
van de…
In aanzet muziek
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
727 ik tokkelde
heel zachtjes
aan je snaar
de akkoordenhand
even vergetend
jij gaf een toon
in aanzet muziek
was blij en verrast
verbaasd de compositie
voor even niet wetend
wist jouw geluid
voelde je huid en heb
de gitaar weggesmeten
alleen jouw akkoorden weten
de harmonie van het leven…
Vuur te maken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
671 in donker van blikken
licht ogenwit
jouw passie op
zonder woorden weten
handen huid te raken
vuur te maken uit wat smeult
wist je warmte aan te jagen
vlammen hebben ons gedragen
door de hitte van de hel
we kwamen in de hemel boven
keken elkaar aan
gingen samen spontaan blozen…
Hel of hemel
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.027 onder haar huid leeft Galatea
streeltjeszacht, hard als glas.
(ik wou dat ik haar troosten kon,
dat ik Pygmalion was.)…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
broos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 hart en handen gemaakt
van dunne huid
met tijdelijkheid gevuld
bang soms
bedroefd soms
beide tegelijk soms
overrompeld soms
door een mooi uur
een broos moment van evenwicht
met zachte voeten
tasten naar mogelijk
misschien en wellicht
omhels haar
de broze alledaagsheid
het is alles wat je beleeft…
XXXII - een ballingsoord - 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 op eindmorenen
het gevoel voor verhouding
steenkamer steenwijk
is het links of rechts
wij kijken steeds achteruit
waar de zee licht -
rond middernacht
scheen daar in de volle maan
een helm van geel haar
over de leuning
leunen de hunebedden
op zachtroze huid
overijssel's kop
daar gaat alles nog rustig
de ruimte in -…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
Onverklaarbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 onverwacht innig de
glimlach die je omarmt
het gezicht streelt
een gouden golf dat aanstroomt
naar je hart
en binnenrolt
het dringt nog
niet door er is alleen
verwondering het moment
dat je meeneemt
in je huid als wederhelft
het onverklaarbare
dat je ziel zich zal
herinneren
als toekomst beeld…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
83 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
telomeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 het lichaam is een huis
een teken aan de wand
zichtbaar door rakelingse huid
verboden voor onbevoegden
geworteld in aarde, gevoed door
ochtendregen en later op de dag
als een ijzeren wil het zachte weefsel
pijnigt, steeds minder gelijkend
op een gedicht, op amorfe spraak
voorbeeldig en bladverliezend
met het oog op scoren in
hervonden…