2046 resultaten.
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
50plus man Krol bij Pauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Pauw maar doorvragen aan Krol:
"wat is dat nou met ouderen"
"wat is dat nou dat ruzieen"
ik denk, dat ik het weet
mag ik de vinger leggen op de wonde
voor sommigen een open wonde
de wonde van vergankelijkheid, geen wonder
ik denk, dat, dat het is
het jongens- en meisjesachtige is er wel af
wat rest zijn doorgaans kwaaltjes
oudere…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen
waar kinderen aan zwieren en zwaaien
aan joelen: als ik het zo noemen mag
nimmer heb ik nog getreurd
de mensheid heeft de naam verzonnen
ondanks dat ik trots mijn blijheid toon
nu de herfst mij rond de takken waait
het laatste blad nog niet gevallen is
lach ik tranen langs mijn stam benee
edoch…
Alcoholist, ik?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Ze noemen me
een alcoholist
maar ik voel me
een 'alcoholust'!
En even voor de vorm:
de norm dat ben ikzelf!…
Herdenken
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
760 Mijn vader heeft de oorlog meegemaakt
Al heeft ie dan niet in ’t verzet gezeten
En volgens mij nooit bloembollen gegeten
Heeft niks gesaboteerd, laat staan gestaakt
Ik schreef voor hem mijn kleine requiem
En in dit lied, daarin gedenk ik hem…
Een vrouwelijke nazaat...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.253 Ik was het lievelingskleinkind van mijn opa:
Jan Goossens.
Hij was berucht om zijn zéér strenge houding.
Ik ga nog een aantal graden verder.
Doe er nog een paar scheppen bovenop.
Omdat mijn neus een moppieneus is,
noemde hij mij bij de troetelnaam "moppie".
Ik zal het nooít vergeten!
Hij liet mij zijn waardige houding na,
als erfenis,…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
752 Onvoorstelbaarheid heeft zich voorgesteld.
Onvoorstelbaar heeft de vechter gevochten.
Lief en leed worden door geliefden opgeteld.
Uiteindelijk wordt een mens toch voltooid.
Eeuwige liefde is ten diepste onuitsprekelijk.
Liefde heeft onvoorstelbaar en onzegbaar,
het Allerlaatste Woord.…
De liefde van de man
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
731 De liefde van de man, gaat door de maag,
dus manlief vraagt: wat eten we vandaag?
Besef van de luxe een gevulde vriezer te bezitten
dreun ik het een en ander op.
De liefde van de vrouw volgt die van de man op,
wanneer hij zegt, doe maar een pizza!
Puur gemak en hartstikke ongezond,
dus wat volgt is een lange avond.
Geen piepers jassen…
Tot Joep
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
501 Wel beste Joep ik zal het je vertellen
hoe ik aan al die rijmelonzin kom.
Het stelt heel weinig voor ’t is kuit noch hom
en heeft echt niets van doen met grijze cellen.
In ga op mijn PC-tje zitten knoeien
al hopend op een redelijk idee.
’t Zit meestal tegen, maar soms even mee
en dan zie ‘k op het scherm wat zinnen groeien.
Er valt geen…
Mijn onbewuste ik...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Vandaag heb ik ontspannen rondgelopen,
alsof een ander mij heeft voortbewogen.
Vanmorgen heb ik lieve mensen ontmoet,
met wie ik niet had afgesproken.
Vanmiddag kwamen gedachten in mij op,
die ik helemaal niet wilde denken.
Vanavond zat ik doodmoe in mijn stoel,
en toen borrelden er mooie ideeën op.
Vannacht werd ik door iemand overmand…
Drie dagen op Terschelling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 Voor J.
Gezegend met water en wind
Geraakt door licht en lucht
Werden we van man en vrouw
Voor heel even weer kind,
Bracht de liefde ons
Naar onszelf terug…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ouderloos
Vele dagen waren als verse boeken
minuten lang soms jonge wezen
met nachtelijke beelden om te vrezen
wat mochten wij kinderen onderzoeken.
Dit kalenderjaar zal mij lang heugen
niet gelukkig uitgevallen zonder pijn
voelde het eerder als broos porselein
handgeschilderd mocht het toch deugen.
Had het firmament luiken echt dichtgedaan…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Ik houd wel van de mist
mistroostige momenten
even hoeft de natuur
niets groots te doen en rust.
Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf…
Mocht mijn hart nu verstillen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
526 Mocht mijn hart nu stil worden,
laten gaan wat het griefde,
laten oplossen wat het bedrukte,
stil worden, niets anders meer.
Mocht mijn hart nu stil worden,
geen woorden meer horen,
geen verhalen meer beluisteren,
stil worden, niets anders meer.
Mocht mijn hart nu stil worden,
zoals de vale strepen aan de einder,
zoals de lijnen die naar…
Gecondoleerd met het verlies van je vader, gefeliciteerd met de komende geboorte van je zoon!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 Gecondoleerd met het verlies van je vader
de verwekker van je oorsprong, je zijn
de tijd staat even stil, verdriet slaat toe
je gaat in de tijd, herinneringen borrelen op
maar als je het glas heft na lange tijd
proost je ook op hem, op zijn leven
en op beider herinneringsleven wat blijft
‘t diepe gevoel van vader en zoon wat beklijft
met…
Meester Vreeze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Meester Vreeze
sluipt naar
binnen, hijst het
doek en gaat
beginnen. Hij
speelt met schimmen
op een scherm.
Een stripverhaal
in duizend delen,
schaduwen die mij
bespelen, tot ik
het niet meer kan
velen en onzinnig
beef en gil. Hij
kruipt onder al
mijn leden en
grijnst meer dan
tevreden. Het
doek daalt weer
naar beneden. Tot
de een…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Het is opnieuw een donkere dag vandaag
de berkenhaag draagt muisstil de mussen
koolmeesjes sussen, zo oogt het, elkaar.
Illusies zijn niet meer mogelijk.
Ergens zweeft een meeuw opvallend raar
wat heeft haar vandaag meegevoerd,
kan zij ons met bepaalde angsten troost geven
het mooie en mindermooie nu verweven.
Ik ruik nog even aan de violen…
Vers gekruid
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
597 Er is een feestelijke bundel uit
Met honderd verzen, uit één brouwerij
Die van light verse, bloedeigen makelij
De diepste wensen staan in ‘Vers gekruid’
Eén ding verklap ik van het boek vast wel:
Het kickt op boekenkasten, dus bestel!…
ZWEDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
751 Ach nu, de stoel van tante Thea
Dus plotseling een poot mist
Dan blijkt de nagel aan haar doodskist
Een schroefje van Ikea.…
Mijn Laatste Sigaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
703 Nog één trekje van mijn laatste sigaret
Oh wat voel dat toch goed
Bijna net zo goed als jij in bed
Na al die jaren weet je heus wel hoe het moet
Even een momentje met mijn laatste sigaret
Het is verworven met mijn bestaan
Na deze is toch echt klaar met de pret
Maar wat heb ik het toch graag gedaan
Twee tellen, voor mijn laatste sigaret…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
VREDESKAARSJE!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 VREDESKAARSJE
Ik brand elke dag een kaarsje voor de vrede
Ik laat het vuurtje los!
Dat het als een lopend vuurtje vrede moge brengen!!
DAT ER VREDE MOET KOMEN!!!…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Ik neem plaats na een korte stadsreis
Waar wat stoplichten tegenwerkten
De regen striemde, ik nog even moest zoeken
Maar neem ik plaats in ‘Huize Lydia’
Ik kijk en ik voel, ik voel me:
‘Voor de poorten van de hemel’
In een halve cirkel
De beslissers, de makers
Hun hoofden veroorzaken
Knikkende bewegingen
Die me gerust stellen
Omdat ik daarin…
Hulp aan illegaliteit strafbaar, dat is een Brug te ver: BONTEBAL
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
417 Denk u zich eens in
het Leger des Heils
de Pauluskerk, Rotterdam
en zovele menslievende helpers
de gevangenis in, achter de tralies
voor menselijke hulp aan illegalen
dat is een Brug te ver
wat een Blunder van Den Haag
het Binnenhof maakt het nu echt te Bont
gelukkig is er een Bontebal, een pragmatisch Christen
een BoegBeeld van humanistische…
AFVALVERWERKING DIE OPVALT!
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.099 De afvalverwerking
van kunstenaar Maas van Duijnhoven
viel vooral voor mij op door
het prettige confronterende
van het maagdelijk wit op de achtergrond
en de veel kleurrijke objecten op de voorgrond
en dan wat ze voorstellen, niet voor te stellen!
komt dat zien, komt dat zien!
Factor IJ, Pampuslaan 11, 1087 HP Amsterdam-IJburg
laat…
Depressie
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
402 De echo spreekt,
de muren antwoorden niet.
Mijn gedachten ingesloten,
door angsten en verdriet.
De aarde draait,
de vloer wankelt.
Mijn wereld kantelend,
de waarheid verdraaid.
Druk van binnen,
het klopt aan.
Mijn bewustzijn brengt me hier,
naar het bestaan.
Druk van buiten,
uitend tot pijn.
Kwellend door mijn brein,
alles lijkt…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ik heb de kust bereikt!
heb ik de rust bereikt?
de zee wil me meenemen
ik vaar uit, ik waai uit
ik land op Engelenland
daar aan Noordzee's overkant
lichte bewolking omvloert de zon
als een dekentje voor de warmte
ik verbrand gelukkig niet meer
maar brand wel van intens verlangen
naar een lange rust, niet de eeuwige
doch toch wel…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Eindeloos stil
dwarrelt sneeuw
over het leven.
Beelden uit het verleden
drijven langs,
de tijd gaat snel.
Sta eens stil,
kijk omhoog,
geef liefde een stem.
Luister wat het leven
zeggen wil,
want ook wij gaan voorbij.
Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…