1394 resultaten.
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zie je, ik hou van je
ik leg een vers neer
van Gorter en wens luidop
het minnekozen
*
'n golfje op mijn wang
waai me zonder schroom
naar de ruimte van de zee
opdat ik kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en…
Elvis Presley zingt Aaron Schroeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
10.804 Ik grijp je en ik kus je zonder meer,
niet los te rukken door het sterkste ros.
Je moet eens voor de aardigheid proberen
een kleine tijger-baby weg te pakken
terwijl de vader-tijger op hem past.
Zo zal de liefde ons verbinden, heren!
O ja, ik zal aan jou als lijm gaan plakken,
als tijgerlijm, zo plak ik aan je vast.…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 Ik luister nog slechts naar de fluistering
van on-gezaaide liefde
die als een wilde roos uitbloeide
en verwelkt in de branding van de dageraad.
Kan het zijn dat sommige creaties in het leven
echt alleen gebaseerd zijn
op het verlangend chaotisch denken in het heden?…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!
Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 zoveel betekend
rouw geassocieerd
symboliseerde de roos
langere bloeitijd wordt later..
herinnering wordt de dood
realiteit...deels
aanvaarding in schoonheid
ingebed in allerhande
teksten en pronktuinen...…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
imidacolprid
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
581 Voor luizen in de roos het zelfde lied,
geen zeepsop, nee u spuit weer lustig voort,
het spreekt vanzelf met ~imidacolprid~
de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.
Nog even en u merkt tot uw verdriet
dat u in ’t veld geen leeuwerik meer hoort.
Dat komt dan door de ~imidacolprid~
de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Trots op het witte ros, dat buigt gedwee,
Verheft hij zich, de Sultan, met gebaar
Van heerschappij, en angstig deint de schaar
In 't vale schemerlicht van de moskee.…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 IK zag met pronk en kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 Een mistige Allerzielen
gehuld in treurnis en tranen
zoeken wij verwante namen
van hen die ons nog bezielen
zij die ons zijn voorgegaan
hun afdruk hebben nagelaten
liggen onder een steen begraven
waar wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren…
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft:
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken,
Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken,
Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…
buiten diensttijd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
702 ik ben ruim dertig jaar agent
heb vele dingen meegemaakt
altijd het gezag erkend
en tevens nooit mijn plicht verzaakt
maar in het weekend ga ik los
dan wil ik van geen regels weten
dronken in mijn stalen ros
de wereld om mij heen vergeten
toch ging het gisteren fout
ik reed aan de verkeerde kant
en dacht: dit snijdt geen hout
ik ben toch…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Diepgroener wordt het lover
roder ’t hart van de ontloken roos
die zich uitgesproken in de zomer
door een vlinder lief gekoosd.
Verlangend naar de avondwinden
de nachtegaal die zijn hooglied zingt
doorheen de hoge kruinen van de linden
waar dichtbij het hart de rust weer vindt.…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.
Herinneringen komen sterk tot leven
soms van heel ver of nog van dichtbij
dankbaar om wat zij ons hebben gegeven
blijven ze innig verder leven aan onze zij.…
voor echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 opmerkingen over je prachtige ring,
veranderde al een heleboel,
rustig gingen we praten over de jaren,
een rugzak hebben we allebei,
we bleven elkaar in de ogen staren,
daarmee voelden wij ons even vrij,
vrij van de wereld en de zorgen,
vrij van de dagelijkse sleur,
even niet hoeven denken aan morgen,
en het gaf ons leven nieuwe kleur,
een roos…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Nog worden we niet vatbaar resistent
voor een gemeenschappelijke ziekte,
toch zet ik de hoop van besmetting als
wapen in, in het verlangen alles op het
spel te zetten op de huid van je gezicht
door elk sproetje in een roos om te zetten
voordat ik vroeg of laat de ogen sluit
een bijdrage aan de jaren vriendschap
in de bittere zinnen…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
Famkesjongde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 verbergt zich
in den kast
Daar brandt nog immer
het lumettendoosje
Tiel ulenspieghel in
z'n beenderlingen
Bezorgt haar tintels,
wil de mis gaan zingen
Zo raakt bezoedeld famkes wentelroosje
Welaan, 't is godverloren gallicistisch
Het stekje laait weer op
als een pompier
't Is worst en scheelt maar
dondert gene zier
En famkes roos…
Red ons Kluun!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
457 Hoezeer wij allen moeten giezen
Verdoold zoekt dwaze remkes
't ridderspoor
Mutant met mutus, spruw in tondeldoos
Met alumetten in zijn hand
een roos
Lonkt koolmees tevergeefs
naar 't doofmansoor
Hoe droef moreel voor waar
en opportuun
Den ezel prikt geen steen
ten tweede male
De landrot wil die rutte kiel
gaan hale
O help…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
Eenzame man.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 In afgetrapte all-stars en steeds in korte broek,
Liep je vrij van haag en heg,
onveranderd, je eigenzinnige weg,
je wou rustig leven zonder zorgen
maar de liefde onder de roos
bleef veel te lang verborgen
Als een bang gestraft jongetje kroop je langzaam in je hoek.
Wat rest er nog mijn dierbare vriend ?…
Cotton Club
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 haar hit black coffee
Nu associeert L.A. met zwarte thee
En wodka kaviaar met reuzelobster
Als rode mexicaanse golf in zee
Honing druipt van panama kotowa
Als honeysuckle rose, gespeeld door waller
Met bloed van sinas en pinklady
appel
En dadels met gedroogde abrikozen
Maar los hiervan raad ik u allen
aan
Black coffee te serveren in…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 O roos, keer terug, ik zal eindeloos op je wachten.
Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Cucina
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
724 Kom kijken in mijn keuken, naast de smid
die houdt nu open huis, heeft geen geheimen
een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen
hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit
Het edel dier raakt slaandeweg gewend
aan het gehengst in smederij Hephaistos
de stokebrand slaat stevig onder 't ros
toch vreemd dat hij die Aphrodite kent
Dat is…
Sean Connery
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
577 Verwikkeld in ontsnapping in extremis
Was jij, geheim agent licenced to kill,
Toch meer als William van Baskerville,
Die oud inquisiteur der Middle Ages
Je had een hekel aan Double O Seven
Never say never, Sean, you're now in heaven
31 oktober 2020…
Zomer (I)
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.616 'T aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren.…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
Alles of niets
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
908 Als de duivel
Met de staart tussen de benen
Als een hond
Geslagen door zijn baas
Als een vluchteling
Met hoop onder zijn armen
Als een rode roos
Verdord in zijn vaas
In een T-shirt
Op een vieze korte broek
Tot de knieën
Voor een gouden beeld
In stinkende modder
Verlaten door zijn hond
Troosteloos herinnerd
De foto’s vergeeld
Op…
Zwichten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.518 navel
Ze knielt
In haar iris zit draderig groen
Ze zalft de schroeivlek in haar nek
Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd
Ze strekt haar arm tegen een zuil
Bewaart op het eerste zicht het evenwicht
Grijpt een schaar
Knipt een vernestelde lok weg
Met gekruiste armen
Haalt ze haar borsten op
Toont ze en reikt een hand
Een lillende roos…