11778 resultaten.
Ondersteboven
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.426 het stormde
windkracht negen maar liefst
volgens het knmi
en die jongens kunnen het weten.
de bomen bezemden, wild geworden,
met hun wintertakken
de wolken weg
en even leek het of
de hemel keukenzeil geworden was
of een ijsvloer:
de wereld stond op zijn kop
hier voelde ik me
om de een
of andere reden
nu eens buitengewoon prettig bij…
Klein misverstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Hou de deur tegen als die op een kiertje staat
de wind is de herinnering van het verleden
dat was een storm in een glas water
zo klein, ik weet niet eens meer de reden.
Het piepende geluid van de scharnieren
laat de deur klapperen in het heden
problematiek waar wij nooit omheen draaiden
te groot, voor herinneringen van het verleden.…
Ik hoop ook morgen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Samen de dagen met elkander zo te leven
de regen en stormen te willen doorstaan
nee, niemand zal me ooit meer kunnen geven
zoals jij zal er niemand op aarde bestaan.…
Als kapitein op een schip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.086 Als kapitein op een schip, zo vaar jij mee
het roer in handen, volle vaart vooruit
geen plekje blijft ongezien op volle zee
soms overdenkend, bij menig besluit!
Het valt niet altijd mee, dat zijn de gevaren
je krijgt het allemaal in je leven gratis mee
niets zal het leven hem besparen
dat merk je als je alleen vaart op de wilde zee.
Gelukkig…
De 'u' is in de maand
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
493 De griepbestrijding uit vervlogen tijden:
Daags moest ik van september tot aan mei,
(Liefst zeven maanden met een ‘r’ erbij),
Wat levertraan om ziek zijn te vermijden.
Nu is de letter ‘u’ weer in de maand:
En wéér heb ik mij in de herfst gewaand.…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.
Hier drupt alleen hoop
en vang ik fonkeling,
welke ik plant
in ogen,
die hun flikkering
verloren.…
Natuurgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
520 Er zit iets opwindends
in een dreigende lucht;
het blauw dat breekt
in duizend tinten grijs,
om zich nog donkerder
in onheil te hullen,
waar het waaien
onstuimig stormt,
en slagen striemt
op blote huid.
Alles opslokt met een
gitzwart temperament.
Oog in oog te staan met
donderend geweld,
en je overgeven aan
dit bulderend…
Alles verslindend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
488 In jouw ogen woedt
een storm,
waarop ik stuurloos
drijf.
Niets liever laat ik mij
verzwelgen,
verdrink ik in jouw
vloed,
bungel ik aan jouw
lippen,
die mij in verzoeking
leiden,
trotseer ik jouw zilte
nat,
tot het einde als het
moet.…
Weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was
het zonlicht lijkt opgezogen
door wilde wolken met berenklauwen
een hagelbui maakt de wereld even wit
het landschap trekt dan een andere jas aan
mensen en dieren houden zich schuil
voor wolken en buien
binnen klinkt het gehuil
van…
Donderdagochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 tramrails liggen er verlaten bij
men fluistert dat ‘ie al meer
dan een half uur vermist wordt
het bord dat aankomsten voorspelt
lijkt van slag, en geeft aan dat ‘ie
er had moeten zijn
in de verste verte
is er nog altijd geen ros in aantocht
dus klim ik weer op de fiets
de wind geeft mij vleugels…
Windkracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Ik wist het niet
Echt niet
En ergens ook weer wel
Maar ik wist het niet
echt niet
dat een woedende wind
zo gewelddadig
kon zijn…
Broos geluk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
711 Jouw ogen hadden stil en in weemoed gesproken
of ik iets aan jou verschuldigd was.
zag jij een bloem in mij die pas ontloken
en alsnog onder het groen verborgen lag.
het werd hunkeren in hemels –zoet -verlangen
naar een lieve glimlach op je mond
als een lentefee ging ik mij in roze en wit omhangen
zodat je in mijn verschijning een behagen vond…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
661 het windgedicht
over mijn vrind
stormt ook een
menselijk gezicht
ik dacht dat hij speelde
wat vlaagde en de
tijd vertraagde in
de luwte van toen
had met hem te doen
omdat hij zich
stuurloos liet gaan
duikend in de laatste waan
wilde de wereld zien
zijn krachten meten
zonder ankers en
limieten alles vergeten
liet zijn macht…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 en deze overwinnen
als zovele stormen in haar leven!…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 vroege duisternis in deze dagen
de wind is guur, de dag maar kort
nog even voor het weer
kerstmis wordt
weersvoorspelling voorspelde geen paradijs
regenen, stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Gebeten door de zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Gebeten door de zee
die grolde en weer afrolde.
Uitgehold door de wind
die aanvankelijk vervulde
en het nadien uitdrukte.…
Tumultueus passeren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 al spinnend
heb jij je weer
laten zien op
illustere plaatsen
als schim of
waaiend doek
maar zeker
nooit herkenbaar
alleen als het
echt moet
een vage
dwarreling die
de ooghoek
voor even vulde
bij nader inzien
alles weer
snel verhulde
zonder dat er
vingers op
werden gelegd
je raasde vol
geluid voorbij
in tumultueus
passeren…
Onheil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Er is storm aan zee
maar ook hoge golven
bij de haven van
Scheveningen.
Het schuim is bizar veel,
dat is er lange tijd niet in
die mate gezien.
Surfers en kitesurfers
bedwingen de prachtige
hoge golven.
Het is altijd een mooi
schouwspel, als je ze
ziet manoeuvreren op
de enorm hoge golven.…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
Corrie
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
792 Ons landje was te klein voor orkaan Corrie,
De kleurencodes schoten zelfs te kort.
Wat buiten stond moest stormvast vastgesjord:
Windstil werd het, geen wind, maar ook geen sorry.
Al worden winden straffer nog dan straf,
Waarschuw in het vervolg graag achteraf.…
Ongekend weer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Men heeft hier te maken met verscheidene
en verschillende grillig- en onvoorspelbaarheden van een
uitzonderlijke storm waarbij ook hemelverdriet kleeft op straat terwijl
op sommige momenten zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
De finale
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen
van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld
worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 aandacht
voor menselijke invloed
Een kosmoligische seconde
verstrijkt als een oneindige macht
van gevoelde tijd, van angst en vertwijfeling
Striemende hagel snijdt in horizontale nevel
als de zeis van Hein door het groen
wordt zomer zonder kleur
Zo snel als het kwam
verstomt het gebulder van toen
om plaats te maken voor vredige stilte…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…