2670 resultaten.
Gepeins en overleg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 nooit heeft het mij
aan tijd ontbroken
wat ik vandaag niet uit
kon spoken ging naar morgen
er was geen race
tegen de klok
maar wat moest
werd ad hoc opgehoest
nu korten uren hun minuten
met gepeins en overleg
de tienden van seconden
zijn al verder van mijn bed
het razendsnelle kaatsen
over een reclamestunt
is vervangen door de…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 De nacht ontkleedt de uren
weet het puurste te ontleden
op het vederlichte voile
van een stiltedroom
en uit de fijnste draden
in de zuiverste druppels dauw
drinkt de dichter de beelden
die onvermijdbaar in jaarringen
te lezen zijn.…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 Op mijn akker zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
Melodieuze energie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
548 zicht al het
aardse overschrijdt
de tijd mystieke
componenten geeft
omdat hij als schaduw
naast eeuwigheid leeft
facetten toont in
muzikale kleuren door
hun snelle werveling
van melodieuze energie
waar vormen zich
kortstondig manifesteren
pulseert een warmte
die ons de hemel leert
momenten van
volmaakt geluk
die aardse uren…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
Kind van de muze zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.128 Soms uren of dagen op ze wachten
haar stem weer horen in slapeloze nachten
groot is de vreugde als ik haar hoor komen
een nieuw vers zal in mij worden geboren.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 de winter
speelde niet
hij grijsde
grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
zoëven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 hoe levenslustig het gezang
de melodie waaraan ik hang
de tekst nog zelf geschreven
zoals bij ongekende drang
het zoeken uren dagenlang
en soms het hele leven...…
Gebed van een fietser
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 gepeuter
Weg van het wurgende geklier
Fiets ik door Uw schepping, Heer
Vaak is het een vreselijke rotzooi hier
Maar ik zie grazende koeien, ik zie mooie vrouwen
De hemelpoort staat op een kier
Leuk gedaan, die schepping, Heer
Met elke kilometer wordt het beter hier
Los van het alledaags gepeuter
Weg van het wurgende geklier
Fiets ik al uren…
Hoogpoligheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 wij hebben
tijd gedeeld
waarvan de uren
zich als bloemen
hebben geopend
ons is tijdloze
schoonheid
voorgeschoteld
waarvan vorm en kleur
eeuwigheid omspanden
waar liefde als
schering en inslag
ons zacht tapijt in
hoogpoligheid gaf
met elkaar voorhanden
weer hebben wij
tijd gedeeld omdat
aanwezig zijn een
te grote wissel trok…
Schitterende blauwdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 je lacht nog
steeds goudblond
de hele zomer ben
jij de schitterende
blauwdruk geweest
van mijn zon
in de eerste
stralen legde jij
iedere morgen
de matrix neer
voor haar schijnen
maar ook verdwijnen
in het subtiele
samenspel van
wolken wind en regen
kwam ik jou altijd
tegen aan het
weids firmament
de uren die wij
samen waren…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 de wind zingt een
droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat
woordloos bleef
het raadsel dat me tekent
in de
zwijgende stilte
die het zingen niet verhinderen
in het betoverend gouden licht
dat me heilig is
een vonkje poëzie
in het gewoel van de aarde
de vele handen die me schragen
in stil gebed
van uren…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Nu, geen uren, geen dagen,
geen tijd meer.
De zee heeft zich teruggetrokken.
Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.
Agenda's vullen zich
met schijfjes tijd.
Talloze hekken staan in de weg.
Angst grijpt ons aan.…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 in het schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Hier op mijn bankje waar ik vaak reminisceer
mijn droeve dagen, mijn uren van hartzeer
tot alles tenslotte van me afglijdt
Want zonder wroeging en zonder spijt..
wist ik als kind al de kudde te verlaten.
Slechts buiten de stad en weg van de straten,
diep verscholen in bergen en in bossen
wist ik mijn grieven even te lossen.…
Een mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Vannacht werd ik wakker
Na een nachtmerrie
Ik stond op en keek uit het raam
De Poolster lachte me toe
Alsof ze me gerust wilde stellen
De sterretjes fonkelen in de hemel
Het voelde alsof er uren voorbijgingen
Enkel ik en de sterren, niets anders
De donkerblauwe hemel word rozerood en oranje
De sterretjes twinkelen een laatste keer als groet…
Panta rei voorbij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 De uren vliegen voorbij
De dagen slijten
Maanden monden uit
Jaren gaan voorbij
Ook al lijken zij eeuwen
Onszelf vaak voorbij gehold
Tot stilstand gekomen
In een rollercoaster
Van het hiernamaals
Het heden voorbij
Het verleden in zicht
De toekomst afgerond
De tijd tikt genadeloos
Een hoekje af
Het hoekje om
It’s only rock ’n roll…
Het podium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
696 uren kon ik
naar je ogen kijken
proberen de beelden
te begrijpen
die jij uit je
leven liet zien
je lach bleek
het podium dat
jou altijd getrokken
had niet om te
laten zien wie jij
was maar wilde zijn
meer om te
geven samen
momenten beleven
van intens plezier
waarvoor jij en wij
zitten op de bankjes hier
jij nam ons
bij de…
Afscheidspijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 gingen hoger
armen bewogen
synchroon met het
gaan van de stoet
wij ademden
gelijkheid in kleur
en exposure
gingen tot verre
generaties terug om
eenheid te brengen
in de exegese van
toen tot heden
er bleken geen
spijtoptanten wel
leuke nieuwe ideeën
over vrijheid en in
de verwerkelijking
van het nieuwe zijn
in de nog schaarse uren…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
Taal van jouw ogen
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
854 naar nieuwe dromen
waarin ik mezelf kan zijn
wijs genoeg om te kiezen wat ik wil
op meisjes maak ik geen indruk
alles mag je tegen me zeggen
alleen wanneer jij dat wilt
over mijn hele lichaam kippenvel
ik doe mijn eigen ding nu
want niemand mag het weten
dat ik de taal van jouw ogen begrijp
ik blijf bij je, tot in de allerlaatste uren…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
Deze godvergeten negorij
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
365 winter heeft nog nooit
zoveel doorzichtigheid
gevroren in deze lange
waterkoude nachten
hij rijpte in de kleine
uren nog zijn forse
witte uitmonstering
onzichtbaar voor
hen die op weg en pad
nog niet goed wakker
zijnd minder hebben
opgelet de pet te diep
over de de ogen tegen
de kou hebben opgezet
het is dan helaas
te laat en slechts…
De laatste Pauselijke Franciscus zegen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 Natuurlijk is zijn bewegen
vaderlijk gesproken geschreven
Franciscus lied
in nachtelijke uren
vogeltjes in wandelen
armen bezoeken
Heilig jaar
Open deuren ademen
Zalig Pasen
De laatste krachten begeven
de zegen uitspreken
in ochtendgloren
Paasmaandag 't lichaam verlaten
huiswaarts varen
hemels ontwaken
bladeren die opwaaien…
Ik vraag me af?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Ons leven, hangt vast aan de tijd
de uren de dagen, we zijn ze zo kwijt
't vliegt met een noodgang overal door
en 't is dat vliegen, wat me niet echt bekoort.
Immers, de minuten, de uren, weken enzovoorts
vliegen ons leven uit als een nare minutenkoorts
de opmerking ' oud voor je 't weet'
krijgt ineens een heel andere insteek!…
Somnium
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
429 Voorlopig echter denk ik dat ik duidelijk genoeg ben geweest
(tussen de regels door)
ook voor de ongelukkige
die de godganselijke nacht op twee oren ligt te dromen - op oneven uren ter linkerzij en op even uren rechts - tot de maan als een drone uit het hemelgewelf losschiet...…