3205 resultaten.
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
Vangen
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
6.730 Als je het allemaal echt wilt weten
dan wacht je tot de dagjesmensen
verdwenen zijn en je me ziet
als een losse tak van een boom
Als je het allemaal echt wilt horen
dan wil je waarschijnlijk weten
waar ik ademloos woon
in het huis zonder deuren
Als je alles van me wilt vangen
dan voel je dat mijn gerafelde
breekbare wereld het blauw…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.
Toch laat hij een glimlach achter,
zoals mooie herinneringen.…
Vlinders
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.474 De getoonde liefde, prachtig,
in zoveel mooie kleuren,
de duur heel kort,
maar wel heel krachtig,
is snel gehuld in droefenis,
als aan het einde van de zomer
alle kleur verdwenen is.
En toch,
leeft de liefde
van die vlinders
eeuwig voort
en wordt nooit minder.…
verdriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
997 Verdriet
omdat ik je zo mis
het lijkt of de band tussen ons verdwenen is
Verdriet
over de afstand die tussen ons is ontstaan
wat heb ik je toch allemaal aangedaan
Verdriet
want ondanks dat ik heel veel van je hou
ben ik misschien toch niet de ware voor jou
Verdriet
diep van binnen dat is een feit
want het is mijn schuld dat jij nu lijd
Verdriet…
Spoorloos
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.594 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij Snack Vander Laan
denk ik aan jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan…
In memoriam.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.333 Van ware liefde verstoken,
liefde die nooit verdween...…
Blind vertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 kleuren
scheuren
in heel
langzaam
wijken zoals
de hemel
opent als wit
oplost in niet
meer langer
willen blijven
daar waar
verzien de
contrasten
een blind
vertrouwen
in de toekomst
geeft is hun
mêlee de
chaos waarvoor
iedereen beeft
ordening
en inzicht
zijn verdwenen
alleen stukjes
wit licht
glinsteren
nog even
zonder…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
stil geschreeuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.345 geschreeuw in het duister
verdreven stilte
verward zijn dromen
waar harten geraakt
leven aanvaarden
in hoop en verlangen
reiken naar morgen
waar liefde ontwaakt
in de glans van jouw ogen
mijn wereld in dromen
geschreeuw door de nacht
gefluister overdag
waar liefde gebleven
nooit verdwenen
gehuld in harten
in stilte wacht…
Morgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.190 na een flitsende start
van puur extase
bemerk je niet de wisseling
plaatsmaking voor gewenning
eentonig drammen
wil je alleen nog
doorgaan
wanneer alle lust verdwenen
doorgaan
als lol nog slechts herinnering
doorgaan
met puur drang als drijfveer
steeds maar
al denk je diep van binnen
nog één keer
daarna wordt het anders
vandaag…
Definitief
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
933 wordt
Ga je meer letten
Op hoe mooi het vroeger was
Voor je gevoel gaat de tijd sneller
Dat realiseer je je pas
Als je de leeftijd bent ontstegen
Van broekie, puber, jongeman
Je bent nog fief maar al belegen
Realiseer je dat steeds minder kan
Niet bij de politie of in het leger
Een ommezwaai gaat niet meer zo vlug
Het is weg
Voorgoed verdwenen…
Chaos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
824 Een wevelende storm
raast door mij heen
Een chaos aan gedachten
Maar ik begrijp er geen één
Weg willen rennen
Overal vandaan
Nooit hoeven stoppen
Laat me alsjeblieft gaan
Oplossen in het niets
Ik wou dat ik verdween
Niet straks of morgen
Nee, het liefst nu meteen
Laat me maar dromen
Laat lopen die traan
Ze is een enkel bewijs
Van…
open veld
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
1.960 nu het nog kan
het zijn slechts mijn dromen
eens was je mijn man
je hand is verdwenen
ik laat je weer vrij
kom...
ik ga slapen
opdat ik niet schrei…
durf ik nog dromen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
877 zal ik ooit nog durven dromen
nu jouw lach
mij werd ontnomen
wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen stilte
waar de nachtegaal gezwegen
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
in hoeveel dagen
de stilte wordt doorbroken
wanneer ik ooit
weer mag ontwaken
in…
Verliefd
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.205 Zwevend naar de hemel
door de helderblauwe lucht
waar de sterren zijn verdwenen,
aan het daglicht ontvlucht.
Maar gelukkig ben ik niet
naar de wolken gevlogen,
ik lig veilig in je armen
en ik kijk in je ogen.
Ik voel me heel veilig
en tevens heel vrij.
Dat maakt me verliefd,
gelukkig en blij.…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Een flauwe bocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 zij had altijd
al avonturen
in haar ogen
wist de misstap
voordat hij
werd begaan
lachte om de
consequenties zonder
daarbij stil te staan
zette vaart
achter het leven
wilde alles geven
om het ultieme
te bereiken in verder
zijn dan haar gelijken
toch werd zij gestopt
verdween haar perspectief
in een flauwe bocht
ook zij…
de diepte van de horizon
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.283 je bent langzaam verdwenen
stil uit mijn leven gegleden
zonder een woord te verspillen
was je laatste zucht snel vergeven
de wind heeft je meegenomen
naar een plek buiten mijn bereik
met zonsondergang ging jij heen
dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk
want in de diepte van de horizon
daar moet je wel ergens zijn
en al weet ik dat…
Lavendelveld (slot)
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.184 Jij verdween
zwart
voor mij
ik leef
verder
in de wereld
vol kleur
vouwen
mijn vingers
dromen
vogels stijgen
onbewolkt
dagen knippen
lentegaten
zomers zoenen
het licht
zo groot
ik vraag niet meer
tussen rijen bomen
je blik versmalt
bedroeft mijn longen
in lavendelvelden
leef ik
verder
een zacht herinneren…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
Visite
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
3.081 Jas en das verdwenen in de kast.
Je beter voordoen is een vorm van verbergen.
Alles moest anders voor de visite.
Catharsis. Heiliging. Grote schoonmaak
van het eigen zijn. Oh, imago
opgepoetst, uitgeschonken, ingeschonken,
geproost. Op wie? Aan tafel zaten wij
als gasten op bezoek bij onszelf.…
Doodgeboren
hartenkreet
4.7 met 130 stemmen
3.270 Ik voel jouw piepklein handje
je streelt dan zacht mijn wang
zachter als een briesje wind
als ik weer naar jou verlang
je bent voorgoed verdwenen
een grafje heb ik niet
geen plek om zacht te wenen
nog steeds doet dat verdriet
Jouw liefde blijft aanwezig
jouw broer gaf ik je naam
zo ben je nooit afwezig
en blijft je naam bestaan…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…
Digi taal
netgedicht
3.7 met 90 stemmen
7.972 de wijn waaierde uit, vervormde
tot purperrode schreeuw van bloed
met één druk op de knop
verzond ze het bericht
aan hem
hij reageerde niet
haar hoop verdween
maakte ruim plaats
voor wanhoop en een stil verdriet…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
842 Voelbaar
is de eenzaamheid
die onafgestoft is
blijven liggen
op het kastje
naast haar bed
lege ogen door
verdwenen hoop
staren de koude
leegte in terwijl
't zonlicht zich door
'n raam naar binnen wringt
vergeelde ansicht
uit het verleden
staat onaangeroerd
evenals de klok
waarvan de wijzers
allang bevroren zijn
is de tijd…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Windekind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
960 een plankje
spande bogen
tussen wringende touwen
achtjarige beentjes
hoger, hoger
schopten in de leegte
tegen hemelsblauw
ik zweefde met de vogels
zag de aarde buigen
het kind van de wind
ravotte in mijn haar
ik zie mezelf
nu schommelen
onder een
ongrijpbare hemel
in verdachte kleuren
het kind van de wind
voorgoed verdwenen…