20096 resultaten.
Een Waardevol Kadootje
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
499 aanwent
en leg dat alles in dat kadootje
waar je een strik om leggen mag
verpak dat kadootje in jouw gulle
geruststellende gemeende glimlach
waarmee jij bovendien jezelf ook
weer een waardevolle dag schenkt…
Heel even ...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.352 Heel even haal ik heel diep adem
en voel iets van de warmte
diep daar binnenin.
Verbondenheid
met alle leven
met liefde voor wie komt
of gaat
en glimlach maar
heel even.
Het is nog niet te laat.…
donkere nacht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.534 Het duister van de nacht
intense pijn in mijn hart
mijn ziel uiteengereten
allesoverweldigend
wanhoop donker en diep
eindeloze spiraal
een bestaan
zo donker is de nacht
hart zo diep
tergend door mijn ziel…
Winter
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
1.196 ik lig languit sneeuw te zijn
in sneeuw met in mijn rug
de broze adem van de aarde
ben overvlokt door kristallijne
klanken en keer terug naar
mijn begin mijn kern mijn stof
ik diep in winter
winter diep in mij…
Angstgevoel
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.656 Afgewezen zo voel ik
mijn geest roepen
Keer op keer opzij geschoven
Het gevoel
Diep ongelukkig om wellicht de
Onbedoelde bedoelingen
Van het ongeloof dat altijd
In het diepe hart
Is gedragen
Angst voor het onbekende…
Aarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
774 In verbinding met het diepe
het wijze van de aardkorst
wat aanbid je meer
dat wat je voeten voelen
leggen je handen neer
daar in dat aardse diepe
waar we samen sliepen
rusten we samen weer.…
Kraker
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.079 Een pijn heeft zich in mij gezeteld
een pijn zo onbeschrijfelijk diep
kroop in mij terwijl ik sliep
Een pijn heeft zich aan mij geketend
hij heeft zijn plaats gevonden
en slaat diepe wonden
Een pijn heeft mijn huis gekraakt
en zich meester van mij gemaakt.…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Jouw licht hoeft niet feller dan dat van de rest —
je schijnt al zodra je jezelf durft te zijn, op z’n best.
Want jaloezie verdwijnt waar vertrouwen begint,
zoals mist oplost als de zon weer bemint.…
Weer bij de Tijd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
852 Dan komt het moment
helder in je hersenpan
dat je jezelf weer bent
weer grappen maken kan.…
Ontwaken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
796 Je hebt me een stuk van jezelf laten zien
dat heeft me enorm geraakt
het was als een rups die zich ontpopte
een vlinder die ontwaakt
Zo mooi als de zonsopgang
een adembenemend licht
toch trad de duisternis in
want ik zag je gezicht
die woorden waren niet aan mij gericht
Je hebt in mij iets wakker gemaakt
ik wou dat het nog sliep…
lijden
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.758 niemand kan het lijden
van jouw lijden begrijpen
als je het al zelf niet begrijpt
maar niemand lijdt alleen
zij die jou liefhebben
lijden in hun liefde voor jou
nog het meest
hou van ze
keer de spiegel in jezelf
toon ze jóuw liefde en respect
kijk niet lijdzaam toe…
Opa
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
5.533 kleintje, met je blauwe ogen
nooit voel je jezelf bedrogen
hou je liefdes gescheiden
probeer het mixen te mijden
uit is uit, thuis is thuis
werk is werk en kroeg is kroeg
mijn vraagteken vroeg
zwijgend naast hem naar huis
Praat niet met vreemden…
Zwaar
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.001 Gitzwarte wolken
smoren licht
Stemmingen bedrukt
Gevoel dat overheerst
Beschouwt
jezelf mislukt
Wereld zonder
zelfrespect
Spiegelbeeld
vol haat
Hoe sterk
moet je wezen
Besluiten dat je gaat
Hoe zeker
moet je zijn
Te voelen
dat je past
Als dromen
zijn vervlogen
En leven
meer een last…
onmachtig...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
963 onmacht in de strijd
het gevecht met jezelf
verwoest wordt een leven
verscheurt door pijn
waar angst sluipt
in nachtelijk dwalen
het zoeken naar waarom
de vraag, nog hoelang
en jij luistert naar stilte
het snikken gesmoord
angstvallig wakend
dat niemand het hoort…
Dagen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.015 Dagen waarin jezelf voorbij bent gelopen.
Of dagen die zwaar van leegte waren.
Niemand gezien, niks gedaan.
Dagen waarvan je je herinnert dat je moeitevol bent opgestaan.
En je afvroeg: waarom ben ik opgestaan?…
knarsgenot
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
775 kiezels zijn te gek
om bloemrijk vervuld
nazomers te betreden
niets gaat er
werkelijk niets
boven zwijgen
en dan wandelen
over het slingerpad
langs de amstel
elke stap die je zet
hoor je jezelf knarsen
niets hoef je te doen
dan het in lucht verheffen
en laten dalen van je schoen…
De schepping
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.574 Opgaan in beweging
Het loslaten van bewustzijn
Zonder doel
Af gaan op wat ontstaat
Uit gevoel
Jezelf verliezen in kleuren
Die zich vormen
Door op te gaan in elkaar
Beweging naar de kern
Door expansiedrift teruggedreven
Naar de bron
Naar het niets
De duistere zwartheid
Van waaruit alles wat ons
Leven brengt begon.…
Onrustig mens
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
4.091 Je bent zo onrustig
kan niet zitten of staan
Denk ook aan jezelf
voordat je weer moet gaan.…
Wat wil je
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.625 Alles ontsproten aan gedachten
Alle aktie, alle pijn
Wat is er natuurlijk
In dat altijd bezig zijn
Zit echt alles in je
Of verlies je soms jezelf
Zit je stil te wachten
Op wat komen gaat vanzelf
Wat je wil, moet je ontdekken
Niet door rennen of door sleur
Maar door stil en open
Dan ga je door die deur…
God?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.068 Ongemerkt heb ik je ècht uit het oog verloren,
je verdween gewoon:
je sloot jezelf op in een hemel,
een tombe.
Hield je je maar meer
met het leven bezig dan met de dood,
dan had ik wellicht
nu je hand vast willen houden.…
enkele reis (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 ben jij de reiziger met oponthoud
die wacht op iets waar
jezelf niets meer van weet…
Meer dan overleven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.795 Voor
bijna niets
is een antwoord
als twijfel steeds keuzes
vermoordt
Wie
wil niet meer
dan overleven
kunnen wat je wilt
in plaats van
nauwelijks kunnen
wat zou moeten
met die welbekende moed
der onbegrepen wanhoop
Groter de overwinning
bij het accepteren van
teleurstelling over jezelf
Voor
bijna alles
is een antwoord…
De ijsbloemen op mijn raam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.128 Het raam beslaat
en verdoezelt bevroren ijsbloemen
die de nacht zou schenken
Je hart verstaat
te bezoedeld door jezelf te roemen
zonder na te denken...
de kunst van de hartenbreker
de liefdeswreker
die in mijn pijnen op blijft doemen
Het is onomkeerbaar, te laat,
te vertroebeld om mijn naam te noemen
en mijn ziel te wenken…
Verloochening
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
597 Wat een trouw
aan familie
aan kind
en vrouw
Trouw aan minstens 11
maar wie ben jij
bij eeuwig eerst een ander
verloochen je toch eigenlijk
jezelf…
Playback
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.555 .
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
Opgelost
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.117 Alcoholist in hart
En nieren ben je
En ook je lever doet
Al driftig mee
Om jezelf tot de
Grond toe af te breken
Maar daar zit jij nu
Nog helemaal niet mee -
't Is de wereld op zijn kop -
Niet alleen je problemen
Maar vooral je eigen zelf
Lost de drank graag voor je op…
Kaaljager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Kaaljager met
Je kale kop,
Ogen die de
Blik van de
Idioot in
Jou verraden -
Zonder verstand
Maar met auto
Scheur jij
Daag'lijks
Over 's Heren wegen
En breng je
Het leven van
Alle anderen
En ook jezelf
In gevaar
Hufter met de
Dood in je ogen…
Jouw leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Vlucht niet voor je verleden
Wees niet bang voor je schaduw
Ze horen bij jouw leven
Je hebt jezelf gestalte gegeven
Hoe ook iemand over je denkt
Het leven is jouw geschenk
En doe ermee hoe jij er over denkt
Al is het niet naar ieders wil
Dit is jouw leven en doe er mee wat jij wil…
DANKBAARHEID!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Soms word je zo fijn geholpen
zelfs na 'n verlopen 'last minute'
welke geheel verwijtbaar is aan jezelf
dat het je wezenlijk dankbaar maakt
en je die dankbaarheid wil delen
vooral met degene die zo fijn hielp!
Dank je wel, ......!…
Littekens..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Verbitterd waarbij telkens
wordt verdrongen die pijn om
jezelf te vergeten...
Wonden die eigenlijk niet zijn
te helen worden verzacht door
de tijd en met veel geduld.
Maar het angstgevoel en de afschuw
raakt men niet meer kwijt, getekend
voor het leven zijn zij.…