5397 resultaten.
de complexiteit van eenvoud
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
910 onafhankelijk van zware woorden
en kunstmatige gedachtegangen
wars van ieder soort complexiteit
is de eenvoud een begrip op zich
de eenvoud, door zo velen verstaan
maar door slechts enkelen gesproken
de beperkingen van de menselijke geest
door bijna niemand goed begrepen
helderheid, wars van abstractie
het hart vertolkt door een mond…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Feodosia Grimia Ukraine òù 6
De waterleiding.
Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat…
Stoorzender
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.101 Een zwart beeldscherm
ruis inplaats van geluid
onbewust en op gevoel
zoek ik naar de zuiverheid
Helderheid van klank en kleur
afstemmen op de ander
de innerlijke antenne uitgeschoven
komt de kwetsbaarheid naar boven
Een zachte stem wil worden gehoord
het beeld nog vaag
komt aarzelend naar voren
de handen uitgestrekt
Een beeldscherm…
WITTE KOLIBRIE
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
601 ----------------------------------------------
----------------------------------------------
WITTE KOLIBRIE
Als er alleen het nu is,
is er ruimte
als je niets meer draagt,
is er licht in alles.
De witte kolibrie in kolkend wonder,
stilstaand in de tijd.
----------------------------------------------
---------------------------------…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…
amor fati foetsie?
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
968 wat ik wel deed:
duiven verjagen
de knop van de wasmachine
indrukken; terug naar bed
verwerken, ophangen
onder zomerbomen door
naar de boodschappen
een ijsje eten, kijken
naar mensen met wie
ik ook niet zou willen ruilen
vlaggetjes kopen
voor tegen de duiven
en eindelijk Dickinson
wie zegt dat het niet genoeg is?
(zie ook: amor…
Huilend hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.041 Huilend hart
vervuld van smart
uiteen gescheurd
verdrietig verscheurd
Verloren gaande jeugd
uitgevlogen vreugd
weggevlogen kind zijn
mijn hart doet pijn…
Kijk je?
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.167 Ik pretendeer niets
te zijn, maar
nu ik er toch ben..
mag ik even - voor
even maar
dan ben ik weer
en zo weer weg.…
Eeuwige dialoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik heb
stilte gewist
maar lees op
de gezichten
geen woord
als lichaamstaal
faalt staat
men naakt
ongekend in het
bestaand moment
waar wij het
medemenselijk
aan elkaar
ontlenen is de
dood verdwenen
leven heeft
een eeuwige
dialoog omdat zij
deel is van en deelt
zonder stervensnood…
Verbannen Godenkind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 Julia ging op een laat nazomerstrand
tegen al haar goddelijke zusters in
die haar heimelijk zonder tegenzin
verbanden naar Grote Mensenland,
naar dat roerige toch verlaten oord
waar zij moest leven als niet meer kind
dat geen oplossing voor het raadsel vindt
van waarheid die het ware vermoordt,
het Goede dat het Schone verstikken mag -…
Een luttel aarde, een luttel hemel
poëzie
3.0 met 14 stemmen
4.259 Een luttel aarde, een luttel hemel
Heeft ziel als haar bezit gewonnen,
Een luttel aarde, een luttel hemel
Tot eigen heerlijkheid gelouterd
In uwer ogen spiegeling.
Maar weinig zuivre gouden woorden
Reeg ziel tot snoer en morgenbede,
Maar weinig zuivre gouden woorden,
Klinkklare sterren neergevallen
Uit de gelukverstilde nacht.
Groot zijn…
Engel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.454 Het staat
in de sterren
geschreven
als een engel
vertrouwen
op goed geluk
glijden
langs de maan
naar beneden
bang
te verliezen
verzwaren
van zwaartekracht
de hemel op aarde
blijft slapen
in je hart…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Ach! hoe snelt ons leven,
Als een stroom gedreven,
Die van rotsen schiet!
Blijde en droeve jaren
Vluchten met de baren,
En zij keren niet!
Kindsheid ijlt als 't krieken,
Jonglingschap heeft wieken,
Kommer zweept de man,
Grijsheid maant tot scheiden -
Zweeft er tussen beiden
Wel een enkele span*?
Onder min en kozen
Welken aardse rozen…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
Een mystiek moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik voelde
energiestromen
rondom jou dromen
van grote machten
in jou heerste
de serene rust
zoals in het oog
van een orkaan
daar waar bundeling
van krachten vat kreeg
op de maatschappij
ging hij jou voorbij
jij was geen rots
in de branding van
geweld en niet geveld
door onrust en paniek
in een mystiek moment
ben jij door het…
HET JUISTE MIDDEN
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.718 Ja, ’t Juiste Midden! Maar waar tussen? Tussen dwaling
En dwaling ’t mag zo zijn; maar geldt dit voor bepaling
Van ’t Juiste middelpunt der Waarheid? Die dit zeit,
Geeft haar een lucht-bestaan van loutre onzekerheid,
Van ’t aantal, van de maat der dwalingen afhanklijk,
En niet bestaande, niet erkenbaar dan door haar,
De Wijze vrage dan niet langer…
Ik zoek en wil zo graag toch weten...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
965 Ik zoek en wil zo graag toch weten
hoe and'ren leven met gemis,
hoe velen zeggen dat er verder
geen God en geen geheim meer is,
maar ik verdwaal in die geruchten
en vind mijn weg niet meer terug;
ik hoor en zie de vele kluchten
die 't heimwee diep bedelven moet;
maar willen wij nog wel écht leven
of zijn we hiervoor heel erg bang
en…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 Men droeg de grijze plechtig naar het graf,
En toen hij langzaam nederzonk in de aarde
Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf,
Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde;
En allen wendden 't wenend aanschijn af,
Gelovend dat hun God een weerzien spaarde,
Omdat ze 't innig wensten, en zó straf
Een God, die scheidt, zich hén…
In staal gestileerd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 ik heb de kussen
armzwaaien en
samensmeltingen in
alle omhelzingen geteld
waarbij in het amen
van samen de kwaliteit
van de feestelijkheid
aan de orde is gesteld
met stip vonden wij
de geboorte van het kind
het unieke moment
omdat ieder mens
dat ooit van zichzelf
heeft gekend en nu
opnieuw beleeft in een
andere tijd met zelfbeeld…
Onsterfelijkheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
945 Ga je met me mee
op zoek
naar onsterfelijkheid
hoor je mijn stem
in de trilling
van de lucht
zie je me staan
in het licht
van de opgaande zon
reizen langs sterren
ik weet het
het is een vlucht
maar de weg
is het doel
van de zoektocht
naar geluk…
Het tourniquet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
459 zij veinsden
verdiensten
liepen zelfverzekerd
naar het tourniquet
wilden ongehinderd
passeren maar
stonden door die
ene vraag perplex
u bent geboren
met helemaal niets
van wie heeft
u dit allemaal
genomen toch niet
om met zoveel
de weg op te gaan
van alle dromen
er werd gerekend
met plussen en min
maar een vergelijk
bleef…
"Voorbestemd"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
824 Zoekend doorkruis je mijn pad,
het pad dat ik zoek,
vind je de weg die ik ga...
Je ontneemt me mijn zicht
door mijn hand te nemen
voor als de golven komen...
en de sterren vallen neer...
Je sluit mijn ogen
door mijn gedachten te weten
nu de golven komen...
en de sterren vallen neer...…
Droom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
962 Zo mooi, zo onbevangen
werkelijkheid of fictie
waarheid in het midden
plots
ik word wakker
ik kijk om me heen
de realiteit passeert
maar toch de glimlach
de glimlach van die droom…
Vals
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
819 als een zijde draad
wentel ik mij om jou
om te strelen
in verlangen
en te wurgen bij verraad…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
Het Visioen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
896 Rust uitstralende mensen zittend op eindeloze heuvelachtige vlakten
Er wordt globaal gecommuniceerd zonder te praten
Er is veel gebeurd na het onderkennen van onze zwakten
Industriele devolutie, het zijn alleen nog de schapen de blaten
Het was niet de techniek, maar het fysiek waarin de antwoorden zaten
Er is genoeg voedsel zonder alle handels…
Impasse
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.145 Treurige bomen, kaal in de mist...opdoemend,
kijk naar buiten, er doemt niets op,
want ik beweeg niet.
Muziek. Op TV, Stereo, De Buren, De Kroeg.
Veel geluid maar de toon ontbreekt.
Drilboren, vrachtwagens, containers. Het is genoeg.
Hier wordt de Arbeit gepreekt.
Een gedachte trekt me. Oblomov.
Heb honger, wie kookt er vanavond?
donkere…
Normen en Waarden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 Normen en Waarden beklimmen
de molshopen in het weidegebied
houden zich met moeite staande
vallen voor Pampus schuilen in ’t riet
langs de uiterwaarden zien kraaien
niet noch eksters en Vlaamse gaaien
die integriteit belagen driftig pikkend
angst verspreiden onrust zaaien
Hoofd-Norm probeert een toespraak
te houden vanaf een mestvaalt zet…
woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
894 woorden zijn krom en leeg
zij vormen en misleiden
steeds verder van de onzegbare werkelijkheid
zij verstikken en maken onzichtbaar
als een sluier van dikke mist
boven de nevel is de leegte: klaar en helder
er is geen zicht en niets is er te beluisteren
geuren zijn er nooit geweest, en
ook de smaak voelt weldadig afwezig
hier wordt de…