4156 resultaten.
In het oog
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
567 hoe groot is het verschil
tussen twijfels en keuzes…
stappen ik heb ze
ooit gemaakt
betamelijk en voldaan
tussen de tweestrijd
dikwijls weer
mezelf betrappen
op matte vlakken
tussen het groen
glanzend tapijt
maar nu…
meer dan ooit
schuilt het verlangen
in mijn hart
op verhaal te komen
de weldaad te voelen
ontwaken…
Wel en wee
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
588 te voet dwalen
stormen soms rondom
ogen open
het leven opnieuw vinden
de verleiding aangaan
uit de schuilplaats geraken
sussend het ritme vinden
bemoedigd door het hemellicht
niet verslappen
immers een bloem leeft op
wanneer de neerslag haar
wortel hoopvol voedt
een zucht
niets over het hoofd zien
toch misschien
net als…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 We waren in een nauwe duinpan weer,
droog helm prikte,
en keken naar de gladde zee
en één lange rand van schuim en golven,
hoe rollend ze de volgende bedolven
ik vroeg vaag over het herhalen van dingen
hoe lang hoe vaak,
jouw gedachten daar ook heen gingen.
weleens. Nee.
Je lijf dat lekker, altijd graag
een-in-de-zee en spel van
nat…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
611 het oostelijk licht toont
zich als een prelude
tekent vergulde sporen
in het verreikende dal
ik draag de verademing
als een begroetende droom
teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand
ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde
zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd
wat meer nog zou ik…
Zielsrust
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
571 ik lief de stilte
rond woorden gelegd
waarin juist
zoveel wordt gezegd
ik lief de stilte
rond een gedicht
waarin juist
verademing wordt belicht…
Over missen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Toen we in elkaar waren
vroeg je
en, heb je me gemist?
Uit de heldere hemel
tussen helm en zand
de branding
je armen, je ogen
uit jouw mond kwam de vraag
zoiets vroeg je nooit.
Hoe kan ik je niet missen
elke dag, elk moment
dat je er niet bent
maar waarom zou ik 't zeggen
welke zin?
Toch zei ik het.
Zou ik zoiets vragen?…
Vier en twintig uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 Als een ingepakt kado
bewaar ik de herinnering vers
ga ik terug naar elk detail,
naar drijvende delen,
het verhaal van de koe,
het prikkeldraad waaraan schapewol,
de haan die kraait,
het knusse koepeltje waarin je terugwil,
en wij die jou volgen
en je daar kijkt naar de ondergaande zon,
naar je inslapen ga ik terug,
hoe ik je dan lief…
Vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 omdat ik aan je denk
omdat ik weet heb van…
schrijf ik alvast vogels die
de lente willen vieren
in eitjes ontstaat
een nieuw begin van leven
vragende geluiden
worden hoopvol bedeeld
grauwe kuikenveertjes
kleuren langzaam bont
zonnekracht geeft
warmte en moed
de zure appel wordt
weer blozend zoet…
Attent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
572 dromen, dromen door
de minuten van het leven
immer op zoek
naar een sterrenhemel
de voorstelling van een
dalend lichtspoor
voor een vurige wens
dat ene verlangen
daar kunnen ze me
’s nachts voor wakker maken
ja, voor een wandeling
in de lentelucht
de wind die zacht de slaap
uit mijn ogen wrijft
voor de stonde dat
alles…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...
in jou, in dit geval in mij
is alles ook weer heel…
Herleven
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
642 vandaag ben ik een schiereiland
ik weet niets van de zee
ik zal niets meer verwachten
verlangen is wat overblijft
als een diefje hangt de dag
in een vreemde lauwe lucht
je mag niet sferisch sterven
zegt de dokter
de zon verliest aan zwaartekracht
ik roep om snelle redding
met een stem vol zachte vingers
omhels ik elke nacht…
Verschiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
552 dat stukje twijfel
naast het weten
die traan nog
telkens naast de lach
het niet kunnen bevatten
toch ook glashelder
soms struikelen
naast de krachtige stap
de melancholie
naast de luchthartigheid
-
misschien mezelf
wat minder prangen
blijven vertrouwen
blijven verlangen
naar……
IJdel verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 Dat ik argeloos de supermarkt inging,
overvallen door een liedje
uit de speakers
't gekst, 't was mijn tekst
gezongen met zoveel gevoel
Of dat ik langs een bouwplaats liep
en uit een radio ergens vandaan
mijn woorden hoorde,
een bouwvakker die zong mee,
zijn stem was rauw en diep
Of dat ik voor een apk
naar de garage ree
en tussen…
tellen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 hij is vaak
als eerste
wakker
te druk om
in de rij
te staan
de angst
geen tijd om
te wachten
laf sta ik in
de rij voor
de decimage
de angst
hij telt
voor tien…
Zwijgen in de woestijn
netgedicht
3.3 met 197 stemmen
1.077 poëzie, het is dat andere
dat kriebeltje op je huid
een riedeltje in een lied
de glimlach van het meisje
dat vergat hoe mooi ze was
poëzie loopt nooit
door de lange haatstraat
ze wandelt langs het pad
dat langzaam kleiner wordt
ze leert je dansen in de regen
ze laat je wachten
tot de storm te moe is
poëzie is een verzonken rust
een…
Nauplius' wraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Nauplius ontstak
schoonschijnende
vuren hoog op
de rotsklippen
van het eiland
in de schaduw
van het schrijnende
verlies verlichtte
zijn kunstgreep de
donkere wraak
mannen brulden
als gekooide
dieren overschreeuwden
het bulderende
water van de zee
in het bleke ochtendlicht
ondergaat Nauplius de
levenloze aanblik
van…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…
Terugblik
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
869 en nu in deze dagen de zon
hoog aan de koude hemel staat
blikt een man in de spiegel
in de ogen van een jongen
in houtje-touwtje jas
een zachte wereldredder
een lange-afstandzwijger
hij was zo graag de held
met statements geweest
het mannetje van de wereld
maar toen begon het leven…
Zal ik het zo vertellen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
810 dat ik de hoog lokkende Jungfrau
in het zuivere Zwitserland
bestijgen mag
(de berg, niet de jongedame)
gewichtloos in wolken
de hemel binnen handbereik
dat ik denk dat god mij niet ziet…
Het nest
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
564 vertel me niet
van de buitenbeulen
ze slaan het merkteken
van de rode dood
ze lachen in jouw ogen
kom nu in mijn veilig nest
ik heb de takjes glad gevijld
de bodem zacht verdonst
vouw je vleugels
en vlij je neer
hier staan we
in onze vederlichte liefde
als het winteren gaat
de bomen kalend en jij
nog steeds van mij
en ik…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Ik was als een vogel
Zwalkte wat laag bij de grond
Dan steeg ik, overzag
hoe ik nu met een nieuw iemand
in wie ik me verliezen wil
om jou te kunnen vergeten
Maar hoe ik toch naar je zocht
in een duikvlucht
Daar rondhing tussen de daken
Die hele ouwe boel,
die verfrist zogenaamd
Gemoderniseerd
Al het oude, de pijn, het geluk hing er als…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
fluister wie ik ben
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.207 wind vlaagt in mijn huid
laat me voelen waar ik ben
als ik verdwaal in lucht
terwijl mijn voeten aarden
ze raakt me in de kracht
die aan me hangt die ik
weersta als ik gelegen heb
en op ga uit de nacht
mijn ogen zetten
dingen om me heen
bekleden me met aanschijn
maken me niet meer alleen
in jouw blik
vind ik waardigheid
je stem…
Oppenheimer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Met jou naar de film
waarover in alle media
Een zaal vol jong volk
en popcorn
Om 't verhaal te begrijpen
werd er veel gesproken
Ideeën van wetenschappers
spelend met levens
Cijfers, getallen op borden,
'k Wist niets van 't vuil politiek spel
En al helemaal niet waarom in Japan de bom ontploffen moest
Veel knallen, gedreun
Hoe…
Stilte in beweging
netgedicht
3.0 met 90 stemmen
345 en reactie
waar souplesse
stilte in beweging
geeft straal jij nu
in licht en warmte
vonken de spanning
en nog waf illustere
bijkomende emoties
in heerlijk ontlading
snel van je af…
eindpunt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.297 Emoties niet te bevatten
verscheurd door gevoelens
die ik niet uiten kan
Jij was mijn bron
waar ik mijn kracht
uit putte
Jij was mijn leidraad
door dit aardse bestaan
Maar toen was 't eindpunt
ineens daar
waar ik niet stoppen wou…