6043 resultaten.
Slechts een woord
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
770 een ogenblik maar
zal jij naast me staan
en nooit zal je nog wederkeren
jij bent slechts gekomen
om even warm te raken
want het antwoord gaf je al
voor de tijd in stukken viel
en ik door de bruine aarde kroop
met smalle, bleke handen omdat
ik geen bomen kan verplaatsen
of sterren tot een ongekende
hoogte kan bewegen
met…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
nieuwe aubade
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
647 loslaten
is gaan in diepten
niet om te vergaan
als oud vuil
of worden
tot uitgedroogde
bloemen
het is zoeken
naar de aarde,
wortels voelen,
drinken uit
nieuwe waarden
waarop ikzelf
mag roemen
in bleke schaduw
zal ik verblijven
waar nog prille zaden
de stilte inlijven
wachtend op
een nieuwe aubade…
bescheidenheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
731 bescheidenheid,
wat dat ook is,
wordt vaak gemeten
langs de meetlat
van de ander
ik heb dat nooit geweten
totdat ik iemand zag
die zei
ik ben je
tegenstander
een wereld ging
voor mij open
en sloot mijn ogen
stillekes, buiten zicht
moest ik een traantje
drogen…
overmoed
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
618 overmoed
wat dat ook is,
wordt vaak gemeten
langs de meetlat
van de ander
ik heb dat nooit geweten
totdat ik iemand zag
die zei
ik ben je
medestander
een wereld ging
voor mij open
en sloot mijn ogen
stillekes, buiten zicht
moest ik een traantje
drogen…
dorpskudden
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
709 in vroeger tijden
waren de jonge knapen
uitverkoren
de schapen van het dorp
over de hei te leiden
de kudde werd massaal
gewassen in het ven
vlijtig geknipt
en gladgeschoren
liefdevol
met weemoed houd
ik in mijn handen
de ijzeren schaar
die ik ooit heb georven
de scherpte is door roest bedorven
de romantiek
van schapenscheren…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 inwoners van het licht
morgen verwacht ik
jullie aanwezigheid
bij mijn graf
spreek verblijd
met hees gefluister
vanuit mijn nimmer
goed te maken hart
laat de nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 er hing een merkwaardig
vuil licht over het verveloze
kruis
alsof het ingegroeid was, vastgebonden
zonder inscriptie
ieder dag liep ik er langs
raakte het verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam…
als lucht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
737 als wortels zijn verdroogd
tot verkramd hout
en uiterlijk gezieltoogd
door levend zout
huilen tranen
de afwezigheid
zien mijn ogen
alleen de hoop
van doodlopende lanen
afgesloten door
een eenzame doop
ik drijf dan op de herinnering
die ik node koester
en in het voorbijgaan ving
sluit die in gesloten handen
maar weet bijvoorbaat…
ik ben ik
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.316 een mes in mijn hand,
nadenken over dat ene moment.
zou ik het nu doen?
waarom ook niet,
in deze wereld ben ik overbodig,
zelfs voor de kat van de buren.
bibberend neem ik het mes in mijn hand,
en laat het over mijn arm glijden.
die ene druppel bloed
worden er al gauw duizenden.
het gevoel dat ik heb is onbeschrijfbaar,
eindelijk heb ik…
transparant
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.052 ik weet niet
ik weet niet wat of wie
ik weet niet of ik ben
ben ik een slordig silhouet
bestaand uit louter vegen
haastig schimmig opgezet
moet ik in contouren leven?
in zo'n vaag gegeven
kan een hart niet kloppen
help mij
help mij worden tot een beeld
geef mij kleur en dichting
opdat ik één en onverdeeld
een weinig respect gewin…
vreemd
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.011 de wereld is vreemd
ik woon erin
de mensheid nog vreemder
ik blijf erin…
Geluk zien
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
874 Mijn ene oog
bekeek schuin
geluk door rijkdom
Mijn andere kijker zag
er dwars doorheen
en kende…
over wegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.042 een halve bol
met touwtjes
en daaraan wolken
waaronder
witte koeien grazen
nee, nippen
als met champagne
van het gras
voorzichtig
strekte god
zich hier uit
voordat hij als
een herfstblaadje
verfrommeld werd
en knisperend verdween
de hemel is
niet boven…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 over moed en macht heen mag hij
op verzoek van zijn iele goden
niet langer de trom nog roeren
noch stil noch luid maar
zich bekeren tot de stilte
in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het…
nachtlied
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
815 ik zag je zwijgen
afwezig
van de waarheid
je kuste haar mond
met een oud slaapliedje
beveiligd door eeuwen heen
je legde haar bloot
in het dichte licht
van sprookjesland
en in het overgaan
van stilte naar huilen
beefde haar mond
toen geluid bewoog
zag ik je zwijgen
door dagen en
jaren heen
zag je me huilen
toen onschuld…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
stadswacht
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
657 langzaam
soms vlug
van luid naar stil
vul ik de overmacht van
zwaarbeladen dromen
met een gelood zwijgen
ik ween naar de maan
probeer de nacht te sluiten
omdat ik niet altijd
het doodgaan begrijp
de stad komt naderbij
haar geluid
breekt mijn nevel open
weer vind ik niet meer
wat ik gevonden had
maar ik ben niet bevreesd
haar…
De trein van het leven.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.699 De goederentrein is als het leven,
het aantal wagons,
voortgetrokken door de locomotief
vertegenwoordigen de bagage die
de mens te verstouwen krijgt,
met dit verschil:
wanneer de trein op plaats van
bestemming is,
de wagons losgekoppeld en gelost,
zijn ze leeg,
echter de mens torst tot
het eind toe de lading met zich mee.…
Geurige wijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
596 Mislukkingen en succes hadden
Geen betekenis meer. Bewustzijn
Maakte plaats voor vergetelheid
Zij zijn het waard te vergeten
Een diep-weggezakte herinnering
Tientallen meters. Niet op te diepen
Wraak, zonder twijfel terecht, zou
Lijken als geurige wijn, warm en
Stimulerend bij de eerste slok
Na enkele flinke teugen echter, zou
Blijken…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
wereldspel
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
723 een autoped met veel te smalle wielen
zich vast klievend in het mulle zand
een bromtol die na een paar maal drukken
zich zoemend bewoog in het rond
maar slechts op bikkelharde ondergrond
een tol uit een houten garenklos
met een touwtje aan een stok
door pappa lief gemaakt
één dinky toy en een ouwe klomp
maakten zijn wereld rond
de onderkant…
Mag ik jouw zoen zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
707 in de ziel verzwegen
zo droom ik mijn dromen
als verloren regen
op een afgebroken twijg
waar jij nooit zal komen
of zeggen wat ik moet doen
in het stille ongestoorde
van mijn ware wezen
de eenzaamheid vermoeit
maar laat me klein en gebogen
groeien aan de schaduwzijde
van het toegetreden groen…
Hoop
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.522 Als er hoop gloort aan de horizon
gloorde die dan niet vandaag?
Dat wilde ik even weten dus stel ik
deze vraag.
Maar de horizon is zo ver weg, dus
wil ik dat men me zegt
dat de horizon helemaal zover niet is.
Want als ik hem zo grijpen kan
is de hoop nabij..
Niet dan?…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
verdedigingswallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 als er grind wordt gevoeld
wanneer edelstenen zijn bedoeld
tijdens mijn gesprek met jou,
mag ik mij dan beklagen
over het stille onbehagen
over wat schitteren en klinken zou
als geslepen bergkristallen
die nu stukslaan op de wallen
opgeworpen tegen het woord
niet gezegd, door jou gehoord?…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
paranoia
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.874 een mistrouwig hart
vol diepgevroren bitterheid
gehouwen in het stenen gelaat
de mond gestold in wrok
in de ogen angst en haat
het theater van beminnelijkheid
uitgelopen en gesloten
behoedzaam trachten woorden
van liefde en genegenheid
de ijzige hartenwereld te betreden
waarin zij houvastloos verglijden
nu die plots een gletsjer…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…