2730 resultaten.
Haiku
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
879 terwijl het even stil is
een rode vlinder
*
Bos langs de snelweg
verziekt door uitlaatgassen
het ritselt somber
*
Zilveren tuinen
aarzelend, dun winterlicht
doorbreekt dichte mist
*
Hoog bloeiende bloem
rode zomerdahlia
bloeit mee met de herfst
*
Lieveheersbeestje
doorbreekt zijn zacht geschuifel
heeft eensklaps vleugels…
crescendo
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 neem me mezelf niet af
wat rest er dan nog
van de nachtelijke regen
die zich langzaam kleurt
met het morgenrood
van de treurende nachtegaal
hoe zal hij weten dat
zelfs de schaduwen trillen
in de open fluisterende
vleugels van zijn verenkleed
wanneer de lucht geluidloos valt
in de plassen en het puin
ik loop er door, ben onderweg…
Getoonde tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 Bladeren en kreupelhout
dekken het grafje dat
hij vormde met zwart zand
want - zo vindt mijn kleine kerel-
de uit het nest gevallen merel
had het koud
en hadden wij z’n zusje niet
ook met aarde toegedekt
toen de dood het jonge leven
zwarte vleugels had gegeven
ik buig het hoofd diep in verdriet en
hoor mijn eigen tranen huilen…
Haar toekomstbelofte na een liefdesleven
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.542 naar de stukjes lucht
Jij vliegt hoog
Ik grijp het ritme van het klimmen
Jij vliegt hoog
Ver uit mijn zicht
Ik grijp naar stukjes wijsheid
Boven de lucht is er een andere wereld
Spreid een deken voor ons
Wanneer je die bereikt
En rust uit
Ik zal doorgaan met klimmen
Tot ook ik daar zal zijn
En ik mijn hoofd laat rusten
Op jouw vleugel…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
Geen geluid in het veld
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
729 hoor hoe stilte
na talloze nachten
van onbewaakte
woorden
als een buizerd
met strakke vleugels
blijft hangen
met weigerende tong
het wisselseizoen
bespiedt
roerloos boven
stukgewoelde grond
luister
naar de grote cirkels
die met gekromde klauwen
het fluisteren doden
dagblind
met de mond vol sterven
hoor
want ik weet…
O klein lief meisje.
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.211 O klein lief meisje
dat ik toch zo graag mag
Jij gaf me weer mijn vleugels
toen ik daar hulpeloos lag.
O klein lief vrouwtje
waar was ik nu zonder jou
Mijn hart gewoon herboren
en verdreven is mijn kou.
O klein lief schatje
met je zuiver gouden hart
met jou ooit aan mijn zijde
maak ik een nieuwe start.…
Ik kijk in de lucht.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
705 De vogels die zijn gebleven waaien
wapperend met hun vleugels
alle kanten op.
De volgende bui dient zich al aan,
druppels parelen al spoedig
langs plantenstengels
naar omlaag en verdwijnen
voor eeuwig in de bodem.
Ik denk dat we nog ver
van het voorjaar verwijderd zijn.
…
Het gevleugelde licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 het gevleugelde licht
al uit mijn dromen
het wijkend zicht
dat schemer doet
verdwijnen flitst zacht
een lieve voorbode
van verkeren in het
donkerste van de nacht
met nooit geziene
kleuren die dansen op
hypnotiserende muziek
in de meerdere dimensionaliteit
van ongekende vormen uit
een buitenaardse werkelijkheid
heb de vleugels…
De zonnewind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik heb het spel van
sterren en planeten gezien
in de zwart galactische ruimte
gedragen op vleugels
van de zonnewind heb ik
geboorte en groei gadegeslagen
massa en aantrekkingskracht
in een spectaculaire balans
geregisseerd door hogere macht
in een kleine oneindigheid
ontwaarde ik het bekende blauw groen
als een schitterende parel van…
Vreugde
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.626 Een vlinder wil uit die cocon
slaat de ogen naar omhoog
kijkt verlangend naar de zon
wappert snel haar vleugels droog.
Hoort het suizen van de lucht
waarin honigbijen zoemen
neemt uit die somberheid de vlucht
naar het land waar bloemen bloeien.…
Vleugelvliegje
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.378 je mij
ieder schilderij dat ik begin
schilder jij speels en vol verve
af met je eigen aardige streken
Levenslustig blijft je glimlach
achter elk discussiepunt
verbaal doe je niet meer onder
en ik herken het vurige pareren
rede voeren noem jij dat
om je vliegbereik te vergroten
nestwarmte zoek je echter nog
altijd graag onder mijn vleugels…
Sensueel uitdagend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 ik zie je
hoog te paard
de zwarte laarzen
stevig in de beugels
jij geeft de combinatie
haar snelle vleugels
de rechte rug
in vorstelijke zit
het schijnbaar
moeiteloos mennen
dat al vanaf geboorte
een van je talenten is
het zweepje en
gepoetste sporen
horen bij je ogen en
smakelijke lach terwijl
jij sensueel uitdagend
nog even met…
Voor Dora
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.415 Er is een tijd van komen
er is een tijd van gaan
die tijd is nu gekomen
en laten we een traan
het pad is gelopen
de horizon bereikt
je ziel meegenomen
op de vleugels
van de wind
Lieve Dora, moge je ziel
in vrede leven en
rust zacht
want de herinnering
aan jou blijft
bij ons
dag en nacht
in memoriam
Dora van Kampen 28 april 2008…
Vliegangst
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
653 ineens in vrijheid geworpen
schatten de matte ogen
van een uitgefloten vogel
het blauw als onpeilbare mist
aan de kracht van vleugels ontwend
weigert het dier te stijgen
het kent alleen de engere ruimte
van geborgenheid
waar moet hij nu gaan
welke wind zal hem leiden
naar een nieuwe veilige stek
voorlopig zit hij droevig ineen
op een…
ongesteld rap
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.967 buikkramp, wezenloos, en een heel zwaar hoofd,
hangerig, misselijk, onaangenaam verdoofd,
inlegkruisje, maandverband, met vleugels tegen lekken
van een beetje bloed tot zondvloed
geen pijl om op te trekken
balen nou, maakt dit me vrouw
heeft de natuur dit uitgevonden
laat me nou, heel erg gauw,
over mooie mannen dromen!…
Een verhaal over liefde
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.557 Samen met jou, liefste
Wil ik zweven
In de glinstering
Van sterren en dauwparels
In de warmte van de zon
Op de vleugels van de wind
Die een mooi verhaal fluistert
Wanneer hij zacht je haren streelt
Een verhaal over liefde, die
Langs bergen en langs dalen
Door maanloze nachten
En zonwitte dagen
Vergankelijk lijkt
Maar toch eeuwig sterk…
Vrij zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Een vogel slaat zijn vleugels uit
Laat zich dragen
op de handen van de wind
Het enige van waarde
is dat hij zijn vrijheid vindt
De stilte kunnen horen
Zacht dansen met het leven
Heelt verdriet en pijn
Laat vergeten en vergeven
Niets meer willen
Alleen maar zijn
Zoals de vogel op de wind
Waarom moet een mens
vaak eerst hard vallen…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
De Waarheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.036 Want de waarheid,
bezoedeld door jouw leugens,
kreeg vleugels en ging haar eigen weg,
van hier.
Houd je mond, want er bestond,
er bestaat, een ander mens,
waarvan ik wens dat ik weet,
hoe jij deed, hoe jij denkt.
Ik ben gekrenkt.
Tot op het bot, tot in mijn ziel.
De waarheid viel.…
nico is geen freak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 je wordt
toch niet goed
van die lijzige lolbroek
van een dijkshoorn
door de weeks nooit
woensdag bij matthijs
altijd grijze stoppels
vers bijgeknipt
in de neusgaten
om met zijn vleugels
niet mee te trillen
steeds eerst viesvuil kijken
bij smeets 'mag ik even
wat zeggen'
dan geile pretoogjes
richting ria visser
waar mart even ooit…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 De vleugels die kriebelen tegen de wanden
Van je bolle buik
Zijn van vroege vlinders die de zomer brengen
In de lente van je leven.…
weggevlogen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 ik had je op mijn hand gelegd
probeerde toch die warmte even
maar jouw kleine leven–
kwam er niet voor terug
ik weet nog hoe je wandelde
je vleugels strekte en heel zacht die
ruisgeluidjes maakte
langs de vezels van de mat
in vierkant licht uit koude deuren
liep je enigszins verdwaasd en bracht
wat lente in mijn hart
maar nu je zomaar…
Dans Du Libel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
702 regenton stroomt vol
de hemel traant een gordijn
van treurigheid neer
doch, wolkeloos klinkt
een concert van klavieren
beeldig uitgevoerd
klanken van vreugde
smelten in melancholie
een pracht melodie
er danst een libel
een kunstig bloemenballet
rond lila kleuren
landend op de steel
wiegen op een meesterstuk
vleugels van geluk…
Met het blote oog
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
558 vaak loop ik rustig te wandelen
kijk uit mijn ogen
en aanschouw het weidelandschap
ik kan de natuurgeluiden
aan mijn oren horen
zij vliegen wijd en zijd door de lucht
en trekken verder
met gespreide vleugels
doen ze andere dingen
die ik niet bezit
maar op mijn rug rust de wind
ik adem in, adem uit met vreugde
want aan mijn hartslag…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 Hommels paren
op de terrastafel
In hun gestreepte
donkere dons dansen
hun vleugels samen
één beweging.
Ik nies om ruimte.
Eerst heel dicht,
Dan heel licht
vliegen ze uiteen
als stuifmeel
in de wind.
Een pollen flard
glipt mijn adem in.…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn oorspronkelijke vorm
Ik strek mijn vleugels…