1130 resultaten.
woorden als bommen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.400 soms hoor je
mijn woorden spreken
en voel je het verleden
jouw kompas ligt dan
onder een zwarte deken
mijn ogen en lippen
lijken dan alleen te getuigen
van geweld, zonder rede…
Vergissing (maandag 22-2-2010)
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
524 Vale deken van grijs.
Gras?
Boerkalucht, maar kleurloos.
Zon kansloos.
Horizon
zonder
zon.…
Wel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 Die welverdiende rust
onder de dempende deken
van de droom.
Weerloos,
als het monster komt,
met zijn bebloede vacht.
Die klauwen in de nacht.…
steen van gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
905 het is als bij een afscheid
van iemand die
er al niet meer was
leemte blijft leemte
alleen is het nu blijvend
in een symbolische tombe
begraaf ik al mijn leed
en dek het af met een dikke steen
die mij te lang en te zwaar
op mijn hart drukte…
Hersenschimmen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 Dementie
Verval verschaft zich
toegang tot mijn brein
zacht maar onverstoorbaar
wordt een deken van
vergetelheid gelegd,
zoals sneeuw het landschap
tot in alle holtes toedekt
zo schimmig ontoegankelijk
is mijn "zijn".…
Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 want liefde zal er zijn
als enige wat overblijft
als enige wat ons drijft
want liefde is het antwoord
zij heeft geen vragen
zij kent je alle dagen
ze is de deken in de kou
de zon in je ogen
zij is ongelogen
de mooiste waarheid…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
Het blauwe uur
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Uitgestrekte vergezichten
onder een deken
ochtendlicht.
Druppels dauw
verflarden, nevelig
ontwaakt het land.
Schaduwspelend
met zonnelijnen
danst zij,
onderbroken
door nog vluchtige stralen
op losse korrels zand.…
Moederziel alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 De eenzame zee
houdt mij gezelschap
op het strand
ik trek de avondzon
als een deken
over mij heen
mijn blote voeten
vrijen lieflijk
met het warme zand
en ik voel me
heerlijk hier zo
moederziel alleen...…
zij rijgt jaren aan elkaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.657 In welke deken
is die nacht
zijn dood begonnen.
Angst drupt door
vult leegstand
keert haar in
en uit een ander.…
Passionele koelte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.264 Een schijnbaar vlammend vuur van passie,
Koud van diepbedroefde trots,
Tranen biggelend door brandend verlangen,
IJskoud vallend op de dorre aarde,
Tot as verworden onder een warme deken...…
Pest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
454 grenzen overschrijden
mijdt hij als de pest
daarachter loert
het onbekende
dat gaat van kwaad
tot onderhuids
hij wentelt zich
in een amorfe deken
van woorden
sluit dan tevreden af
hij zal ze wel eens leren…
Jaar ringen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 beiden zwijgen niet meer in staat
stilte toe te dekken met een glimlach
noch luchtig te laten spreken
verliezen ze de wil
om samen te delen
en vergeten taal
een eigen gezicht te geven…
overwinteren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
495 pluk zachte witte wolken
uit een mooie najaarslucht
knoop ze tot een deken
met warme zonnestralen
samen overwinteren
in een donzen hemelbed
omarmd door de liefde
tot lente ons komt halen…
PAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Onmiskenbaar
zijn zij
een paar
Vliegen op
van zee
uit eb of vloed
Dalen neer
op het strand
de reep van zee
Hij neemt haar
als op vleugels
mee
Doet zich
met haar
tegoed
tafeltje-dek-je
voor dit paar.…
Mijn droom
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
645 Mijn droom is als een deken
die mijn ogen toedekt
en als een verklarend boek
zich vergrijpt aan vergeten beelden.
Ik laat mijn droom
mijn nacht opvullen.…
najaarsvergezicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
724 de koude legt een deken over land
daar waar de boer voorbijging
wijst de donkere grond ons
met zijn lange voren
door dunne lage mist
de weg
er is altijd een gaan
en ook weer komen…
Laatste halte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 Hoofd dat niet
Meer wil -
Benen vastgebonden
Door onzichtbare
Banden uit het
Verleden die mij
Het voortgaan
Beletten
Zachtgesponnen
Zilverdraden
Die als een
Onverbiddelijk cocon
Het lichaam omspannen
Met verstikkende deken,
Laatste halte voor
De dood…
Makreel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De verstikkingen op het dek.
Het gezouten worden en het roken.
Vette vissen zijn erg gezond,
maar vandaag heb ik geen trek.…
woorden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.688 Ze staan er nog
de woorden gesproken
tussen jou en
de muren horen
de mussen vragen
de meeuwen vliegen
de luipaarden liggen
op het dek een stoel
en ver aan de einder
het laatste licht
dat nog woorden
zag en niet
vergat.…
Wereld van vreugde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.152 De nevel bedekt het land als een deken,
er heerst stilte, je hoort niemand spreken.
Zelfs de wapens van het geweld zwijgen,
alsof ze nooit meer een kans krijgen.
En straks, als de zon weer gaat schijnen,
en de deken van mist weer zal verdwijnen,
zullen de kinderen blij buiten spelen
en een wereld van vreugde samen delen.…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van…
stil
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
840 Stil
Donker en stil
Dan is er licht
Dat vraagt wat ik wil
Koud
Warm en koud
Door de deken omvat
In de donkere nacht
Licht
Zonnelicht
De morgen breekt aan
Weer een nacht voorbij gegaan…
Stil
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.286 Stil
Donker en stil
Dan is er licht
Dat vraagt wat ik wil
Koud
Warm en koud
Door de deken omvat
In de donkere nacht
Licht
Zonnelicht
De morgen breekt aan
Weer een nacht voorbij gegaan…
Sneeuwvlinder
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.200 ik zie je nog
engelen in de sneeuw
het groen onder de witte deken
met vleugelslagen onthullend
nog ongerijpt
nu vlinder je in het zand
gracieus heuvels ruggend
en met een sierlijke armslag
warm vrijheid veroverend
zo zongerijpt…
niets
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 waar hij zich zacht omsluieren wil
door het deken
der eenzaamheid
vervaagt een verlangen
dat diep verscholen
knaagt aan de pijn,
zijn verloren dromen
aanhoort hij het leven
in wanhoopskreten
waar nachten vervagen
in het niets
van zijn leven…
Prima
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
527 als lentegroen
de atmosfeer doorboort
dient men zich in te dekken
de prijs voor prima vera
is hoog
de zomer heeft slechts
zielloze hitte
de herfst is
het best te slijten
als platte euforie
wie dan nog leeft
dan maar ziet…
Winterroosje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 De sneeuw wordt straks een
warme deken, als je krachten
het gaan begeven en jouw
steel voor altijd zal breken.…
Dat ik gek ben
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
533 Graaf het liefst
In het donker mijn
Eigen ondoorgrondelijke weg;
Het donker als deken,
Als teken van veiligheid,
De bril die ik draag
Is louter voor de vorm
Want blind was ik toch al,
Maar mijn medemollen
Moeten vooral niet
Denken dat ik gek ben…
wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 zacht
als een deken van alpacawol
regen
die de aarde voedt
de weg
vindt
naar de wortels
van het gras
en paden baant
voor
zon
die zoekt
en vindt
(schijnbaar broos in de wind)
de eerste bosanemoon…