133 resultaten.
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Hem zij, bij ONS, tot eerbetoon,
Een krans van palmgroen aangeboôn;
En klank van gouden snaren zweev'
Door 't feestgeroep: 'De Winter leev'!'…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
Vlissingen - Miami.
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.322 Zelf zei je het dan, je werd er niet vrolijk van om die steeds maar
langer wordende lijst te lezen, maar je vond dat je het moest doen,
als een soort eerbetoon aan hen, die je voorgingen. Je móet alleen
maar, zei je altijd, zodra je geboren word, móet je alleen maar.…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Maar toch, nog straalt de grote held van Hellas
als constellatie in de nacht;
een eerbetoon en troost voor allen
die worstelen met een gezegend lot,
die eer en schande meesterlijk vervlechten
in hun eigen tien werken.…
Culinair avontuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
668 jacob of
heel holland bakt
avant-la-lettre dan
zo sloeg de vlam
weer in de pan
En vierden zij
Sint-Nicolaas
de schutspatroon
der zeevaarders
beschermer en
goedheiligman
Al kwam hij
zonder lijftocht aan
en zonder zwarte piet
ze zongen op het
heerlijk avondje
een noodruftlied
Uit pure
dankbaarheid
aan Nicolaas
als eerbetoon…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ze was er niet
En toch weer wel
Ze was er voor mij
Ze was erbij
MAXIMA
Ik zag haar zingen
Ik zag haar dansen
Ik voelde haar traan
Ik ervoer haar schoonheid
MAXIMA
Ik zag haar inzet
Ik hoorde haar inzet
Zo zuiver, zoet en zonnig
MAXIMA
Ik voelde geen kou meer
Ik voelde warmte door merg en been
Ik voelde volle Argentijnse…
In de naam van Allah
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Geen eerbetoon aan de mensen die nu zijn gegaan.
Mensen die zich niet verstopten maar zich altijd bleven uiten.
Door extremisten met geweren kunnen we hun boek nu sluiten.
Het was ook geen aanslag op een bedrijf of mensen alleen.
Vrijheid van meningsuiting met een perk en een steen.…
Cruijffiaans
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
1.156 Nu ’t sterven zich aanhoudend presenteert
zoek je een woord dat wat vertroosting geeft.
‘Dat ieder nadeel ook zijn voordeel heeft’
is wat een visionair je heeft geleerd.
Dan hoop je dat die winst nú al bestaat,
want als je niet meer ademt, is ‘t te laat.…
De Velden van Verdun
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 troost haalt haar niet meer in
Steeds verder uit het zicht steeds vager het gezicht
Zij wordt een hersenschim
Mijn zonneschijn mijn zonneschijn
Als ik niet beter had geweten had ik die jongen van 18 kunnen zijn
Ik fietste door de Velden van Verdun met boven mij de glans van zonneschijn
In zweet vermengd met droeve pijn en heb gezongen uit eerbetoon…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 JIJ STAPTE
door een deur
op de grond
uit de tijd
die jij vorm gaf
en ik monteer
de posten
om jou heen
zo strak
dat je blijft
klemmen
voorgoed
op een kier
ODIN IN ZWOLLE
kam in zwembroek
tocht op het oog
dat loenste
samen met het andere
kleuren maar moeilijk
kon onderscheiden
vormen des te meer
van dreigende wolken…
Poepie van me
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 ""Ik wil nu je overleden bent
nog een nacht met je slapen
diep innig verbonden slapen
maar zonder koeling
gewoon in de warmte
van onze liefde voor elkaar
welke nu gaanderweg
ontbonden wordt
je mag gerust gaan stinken, ruiken
want die poepies, scheetjes van je
die harde maar vooral die zachte
die het meest stinken
die zal ik…
De taal schiet hier tekort
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
1.079 Vaak leggen dagen vrede op je bord.
Je hoort de vogelkelen rondom zingen,
ervaart de schoonheid van gewone dingen
en je beseft: de taal schiet hier tekort.
Eens is het er, het afsluitend verdriet —
ook daarvoor heeft de taal de diepte niet.…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Jij zong over liefde, bergen en zeeën. En vrijheid
voor Chili uiteraard, maar ook voor ons.
Je bracht troost, solidariteit en blijheid
voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons.
In het stadion werd je stem gesmoord;
lachend sloegen ze juist je handen kapot.
Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.…