478 resultaten.
oranje roos
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 gezond wil ik je zien
niet dat bleke
ik bluf misschien
maar in mijn schaarsheid
ben ik ook kostbaar
ik geef kleur aan de dag
bij zowel zonsopgang
als bij zonsondergang
ik ben het oranje franje
de vitaminerijke kleur
het caroteen van het leven
maar ook de schoonheid
ben beslist geen laatbloeier
maar meer de robijn onder de rozen…
Stinkend wier
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Wat achterblijft
als de zee vertrekt,
zijn schelpen, kwallen
en stinkend wier, wanneer
de vloed verder komt,
omhoog gespoeld over
de getijdenlijn, in
ballast verjaard,
waarvan door kinderen
als kostbaar goed
wordt bewaard,het
kleinoot ingeboet,als
roestig schroot volgt
het ons vanaf het ‘kind
zijn’ tot de dood.…
Mijn onvermogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
918 ( pa )
ik leg mijn handen
op uw tere stilte neer
bouw van woorden
een fundament
probeer als een pilaar
de breekbaarheid te stutten
blijvend een band te smeden
tussen het verleden, het heden
maar och,
hoe speelt uw ongerief
weet onzekerheid grip te krijgen
op onze kostbare tijd…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…
Schelpen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.848 Ik kreeg
Uit zijn kinderhand
Zilt ruikende schelpen
Kostbare schatten
Uitgestrooid over
Mijn levenspad
Gulle giften
Zodat ik zal weten
Geleefd te hebben
Met de kracht van
herfstige stormwind
Met helder spetterend
golvend waterblauw
Met gouden zonlicht
Diamanten regendruppels
Ik kreeg
Uit zijn kinderhand
Het vermogen om zelf
Weer kind…
Elle est la vie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.359 De pen op zijn papier
sierlijk in krullen
met inkt
als het bloed door zijn aderen
het hart in zijn ziel
kloppend
steeds sneller
in de stroom van gevoel
de zachte huid rondom zijn lijf
strelend
getekend door het leven
als water in zijn droge mond
iedere druppel
even kostbaar
gewonnen en vergaard…
Vormvast (Triolet)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
760 Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt
Kan ik de plooien straks nog gladwrijven
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Om mijn kostbare tijd te verdrijven
Of ben ik het aan mezelf verplicht
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt…
Geluk.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
987 En zal altijd die liefde
in mijn hart bewaren
als een kostbaar iets!
We hebben gedeeld
lief en leed.
Het leed dat je
niet makkelijk vergeet...
Er is al zo'n
lange tijd voorbij
sinds je leeft aan mijn zij.
Ik hoop dat er nog
vele jaren zullen komen,
dat we nog samen van
onze liefde kunnen dromen.…
Ontstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 VERGETEN OMZIEN
Naar onze vleugel
Was lange tijd
Niet meer omgezien
Kostbaar meubelstuk
Veeleer dan bron
Van warme tonen
En weelderige muziek -
Tegen Kerst werd het
Dan toch tijd daar
Iets aan te doen
De stemmer kwam
En zuivere muziek
Werd ons deel
Nu is de vraag
Wanneer we de
Stemmer van ons
Eigen ik bij ons thuis…
Hemelkleurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Tijdens een leefbare droom
met als zielgewichten: wind, maan
wolken en sterren, beleef ik mijn verlegenheid
hemelkleurig in mijn dankbaarheid
voor iedere kostbare wolk
voor iedere wolf die
een schaap van mij maakt.…
enkel blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
740 zoals klanken van liefde
met geur van hartstocht,
vloeien ineen
fantasie en werkelijkheid,
wanneer jouw warmte teer
en kostbaar is in mijn hand.
grenzen vervagen
zoals de ruimte om ons,
enkel blijft
als ogen harten ontmoeten:
het versmelten
tot één gedachte
één gevoel
één adem.…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
September
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
708 Molenstenen zwaaien rond
en rond verdampen tot
groezelgrijs graan
Blauwe drietanden steken
de dag beschaamd weg
achter pastelgroene dennenpluimen
het licht vervaagt
de schaduw zorgt
voor mijn smalle ogen ik
zag alles
heel even maar
het was in het
gehaakte donker allemaal
slechts kostbare as…
De schoonheid van tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
961 Tranen zijn zo kostbaar
wees er zuinig mee
verspil het niet aan onzin
breng niet nog meer naar de zee
Geef het niet aan dingen
zonder enige waarde
dat zilte vocht is o zo slecht
voor al wat groeit op aarde
Vreugdetranen zijn onbetaalbaar
laat die maar rijkelijk komen
die openen hart en ziel
laat de rivier der liefde stromen…
Zielsgenot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
576 welkom frisse
groene blaadjes
fleurig wapperend
in de
zeewind/april
warme zonnewarmte
schaars geklede
vrolijke kinderen
mensen deze
maand doet
wat het
wil
snuif de
kostbare zeelucht
wandelend over
het zand
blote voeten/
voetjes zomersproetjes
bruine toetjes
veelkleurige zonnehoedjes
LENTEGROETJES…
Eigenaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Leven is kostbaar.
Garanties biedt het niet.
Koester het vandaag de dag.
Zie hoe toeval, steeds opnieuw,
verandert in bedoeling.
Bescherm al wat leeft.
Nu!
Nog voordat je ons leven,
ongeleefd en ongewild,
aan ons aller leven,
terug moet geven.…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd,
ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd.
Is niet heel het leven een school als rijk gegeven
dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven.
Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen
jij stappen gaat zetten en waar jouw tafel lang zal staan,
kent allang de plekken…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 IK zag met pronk en kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur…
Arnhems Goud
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.837 In de palm van mijn hand
schitterde slechts een enkele nacht
het zeldzaamste stukje
Arnhems Goud
uniek en kostbaar
betoverend breekbaar
magische glans
ik struikelde bij de laatste dans
en liet het vallen in de Rijn
berooid en wazig van de wijn
ontwaakte ik vanmorgen
had ik het in mijn zak gestoken
was de magie niet zo
abrubt verbroken…
Vriendschap met jou
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
5.768 Kostbaar zijn jouw lieve woorden
van dankbaarheid aan mij,
het geeft een gevoel van binding
maar ook van beiden vrij.
Ik hoop op een vriendschap,
duurzaam, eerlijk en open
en dat we nog een hele tijd
dezelfde kant uit mogen lopen.…
"Niets Meer Te Wensen"
hartenkreet
2.3 met 56 stemmen
5.002 Mijn kids
kostbaar dichterbij
overbrugde afstand
maakt me blij.
Vertrouwd straatbeeld
om me heen,
ziel ontdooiend
minder alleen.
Langzaam vind ik
weer mijzelf
door liefde van
mijn wederhelft.
Al mijn wensen
uitgekomen,
een plek
om oud te worden
met de man
van mijn dromen!…
Hadden je geveld
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 ze hakten niet
maar zaagden met
de tand des tijd
het echte hout uit
jouw zo kostbaar lijf
ze hadden je geveld
de stronk bleef staan
wortels nog onaangetast
ze lieten je begaan
dachten je voor uitgeteld
maar jij weerbarstte
hun geweld en ontknopte
in een vrijheidsring die
takkenhoog zijn lente vierde
in een zomer die nooit kwam…
onkruid?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
931 zwerven door het weiland
of het onbewerkte veld
op zoek naar paardenbloemen
want daar kosten ze geen geld
velen zien dit als onkruid
maar niets is minder waar
want hun helende krachten
zijn voor mens en dier kostbaar
door stress en te goed leven
ligt uw maag of lever in een knoop
hou dan de dokter weg van huis
en maak van paardenbloemen…
voor altijd thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 zonnebloemen
in een aarden
vaas stilleven
in drie
tinten geel
vernislagen
vermengden zich
onlosmakelijk
met wie je van
origine bent
bewogen
over verre
grenzen
reizen uit de
comfortzone
het fragiele
overschrijdt niet
langer grenzen
het kostbare oude
verplant men niet
zonnebloemen in
een aarden vaas
stilleven…
Diamant
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.412 Ik koesterde je in mijn armen
als een kostbare diamant,
helder en loepzuiver geslepen,
de mooiste van het land.…
Als snuisterij van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 mag ik je
deze ruiker geven
met de bloemen van mijn leven
zij bloeiden op
kostbare momenten
zetten deze luister bij
gevat in het prille groen
van een fijne jeugd met
linten als snuisterij van toen
later felle kleuren
van de jong volwassenheid
niets had nog een vaste prijs
het diepe warm van wijsheid
verpakt het boeket dat ik nu…
Vast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Wolken drijven vredig
door de purperen hemel
Haar wapperende jurk
waaide lichtjes boven paardenbloemen
Mijn bewondering verstomt
als ik onbegaanbare wegen zie
Onbewust heb ik nooit acht geslagen
op haar kostbare woorden
Haar verdwenen licht
maakt plaats voor duisternis
Ik mis haar onbelemmerde goedheid
Ik zit onwrikbaar vast…
ik ben er
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 ik ben het licht in de donkerste nacht
je schuil
voor je ergste regenbui
als je huilt je zachtste glimlach
je schaduw
op je warmste zomerdag
je waarheid als je gekwetst bent
je zielsverwantschap
zoals je jezelf kent
je kostbaarheid in je geloof
je omhelzing
in je troost
als je bang bent je vrijheid
je verlossing
als je blij bent…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
ik steel het rood
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.593 lippen
breek de kleuren
in je blik
je haar
verwaait nu
was voor je komen
zo keurig opgeschikt
je geeft
wat nooit genomen is
het was er wel
je voelde het gemis
we rapen scherven
uit ons leven in een
vol liefde samenzijn
de pijn is terug verwezen
we lijmen niet
en winteren maar door
daar is de nu begonnen lente
ons veel te kostbaar…