2087 resultaten.
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Zou je willen troosten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
557 Deze dag had de mooiste ooit kunnen zijn,
zonder het plotse einde van je moeders levenslijn.
Gisteren was je nog aan het cruisen, gisteren nog o zo blij.
Nu vloeien je warme tranen, nu lijd je intense pijn,
nu herhalen zich dierbare gedachten als in een liedje het refrein.…
Oerkracht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 Die door oerkracht
Van het rotsmassief
Is losgeraakt,
Door gletsjerijs
Naar beneden gesleurd
Tot aan de plek waar ik woon -
Je ligt nu in mijn tuin,
Ik hou je tegen het licht
En zie de levenslijnen
Door je doorzichtig lichaam gaan -
Je hebt aders, net als ik,
Je hebt geleefd, net als ik,
Hier komen we elkaar tegen
En erkennen…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 het was voor
het eerst dat ik een
schaduw zag op je gezicht
er donkerde iets
op je huid waar de tijd
nog geen vat op had gekregen
jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich…
Gegrond
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
1.242 dieper dan liefde alleen
leeft gegrond in mijn bestaan
diepgeworteld
droeg prachtig blauwe bloesems
onze liefdesvruchten
zonder ons
zou mijn uitzicht mistig zijn
de zon
zijn stralend krachtig warm verliezen
maar
`s avonds stil slapend op de bank
masseer ik zacht jouw slanke vingers
reageert
als ik in jouw handpalm
strelend mijn levenslijn…
Smeerkaa(r)s
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.007 Kaarsen zijn vette kazen
met een lont als levenslijn
ze branden net zo lekker
als ze op de tong smelten.
Soms zit er knoflook in
dan gaat het knetteren.
Ook zien we zwarte peper
die de pit doet niesen.
Beide worden verslonden
als hete bliksems
op de kleine schaal
met toast en stokbrood.…
Polderland
poëzie
4.5 met 2 stemmen
5.142 oneindig is het land,
oneindig zijn de wegen
die naar de kimmen gaan;
ik loop de morgen tegen
in ’t mistig licht der maan.…
de eik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.186 ik zag de eik hij stond
zo plompverloren
eik te zijn
onwrikbaar in z’n eigenheid
onwetend van z’n
levenslijn
ik lag languit en dacht te
zijn de schaduw van
z’n kroongewelf
geen toen en straks en geen
daarginder, geen spatje
van mezelf
diep in mij zit een knoest
een eeuwig oude
stobbe
een stukje oer dat tijdloos is
dat nooit bewust…
Schijndood
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.031 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de kust
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
om levenslijnen te tellen
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
onbewogen staar ik…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
Vlakke streep
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Leven dat zijn
Eigen onafwendbare
Gang zou gaan -
Hoge pieken verraadt
Mijn levenslijn, met
Daarnaast uitsluitend
Diepe dalen,
Te hoog, te diep
Voor een eenvoudig
Mens die zo graag
Streven wil naar
Gelijkmatigheid
Zo kijk ik nu naar
Mijn eigen levensscherm
Dat naast mijn sterfbed
Staat opgesteld en zie
Ik geen leven…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
schijn
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.047 oneindig
het licht
van mijn maan
in jouw schaduw
kan ik blijven staan
kan ik schuilen
zacht huilen
alleen
zonder uitzicht
op iets
oneindig mijn blik
ik ben
als jij
een schaduw
in ons maanlicht…
Zacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
872 graf heeft haar verhaal
doden zullen herrijzen
stenen worden verplaatst
donderend klinkt het dag
wanneer men is uitgeraast
de kiezels zullen knarsen
het pad begaanbaar gemaakt
sterke eiken verstouwen
op dat wat is geraakt
al zullen bladeren vallen
en zal er nieuw leven zijn
nooit zal de pen verzaken
wél raken elke levenslijn…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 er zijn vleugjes wind
die spelen met dromen
razen over land en
bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Ik speel met dronken gedachten,
por in vergeten as
terwijl een beverige vinger
doelloos levenslijnen brailleert
in een poging klaarte te voelen.
Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 Een rib uit mijn lijf
Laat ons handelen een antwoord zijn
's Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven…
Hunkering
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Dauwdruppels,
miniscuul, klaar, helder en zuiver,
glijden schuchter over de nerven
en pronken op het zonneochtendblad,
volgend elke levenslijn.
Licht als zonnestralen
verwarmen zachte prevelende woorden
de hunkering naar het eeuwig samen zijn.…
Keerpunt in bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 mijn uitgestoken hand
heb jij gepakt
ik zag je levenslijnen
je voelde warm aan
een kleine palm waarin
lange vingers overheersten
zij vertelden
in beweeglijkheid over je leven
de drang om steeds te geven
voor nemen
maakte jij nooit tijd
daar was je niet op voorbereid
ik heb je vastgepakt
op het keerpunt in bestaan
toen jij jezelf…
Stellig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 als man
Ik maak je blij
En soms gelukkig
Nooit boos of vol verdriet
Al met al
Stem ik tevreden
Redenen tot klagen
Geef ik je niet
Ik ben graag bij je
Heb je graag bij me
Het voelt goed
Op elk moment
Na jaren vol
Emotionele schraalte
Is dit voor mij
Echt ongekend
Ik ben niet jouw
Eerste grote liefde
Die je ooit trof
Op je levenslijn…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
620 Als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…
zwarte diepte
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.222 stekende pijlen
geen rust
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel
geen hand om haar te begleiden...
een harde vuist
geen vrienden
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel
ontelbaar veel dromen
een nachtmerrie
geen mooie droom gekregen
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel…
Samen
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
1.776 Bloem en schoonheid
samen één
tijdloos
in een
oneindig
leven
Atomen en neutronen
explosieve
woorden
in een
eindige
wereld
Jij en ik
samen één
tijdloos
in een
oneindige
liefde…
DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.247 Het is een simpel verlangen
van een onbedorven mens
die zingt vol overgave gezangen
maar heeft toch één grote wens:
contact maken met zijn Vader
gewoon goede vrienden zijn
want God is zijn slagader
elke dag weer zijn levenslijn.…
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 De zeespiegel trotseren,
vanuit mijn innerlijk 'zijn',
dans ik nu op de golven,
dankbaar in mijn levenslijn..…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
Het land van oneindig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.127 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn
Mijn God, geef mij de liefde
Laat me vrij, laat me gaan…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…