start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3191)
adel (48)
afscheid (1707)
algemeen (1879)
bedankt (136)
biologie (65)
dieren (685)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5118)
erotiek (631)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (216)
film (63)
filosofie (2445)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2704)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1287)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (442)
lichaam (344)
liefde (9121)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (863)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (764)
natuur (2994)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1279)
overlijden (1200)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4060)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1226)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (826)
tijd (1453)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1102)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (150)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2735):

Blik op oneindig

De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen

Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast te stralen in driftende banen
-daar “grillige tekens” tussen vaste lijnen te dwingen!-

‘onheilspellend verschijnen ze uit het niets aan de grenzen’
steevast wenden ze het hoof naar het licht.
tot ze in geladen stilte uit het zicht laveren

waar ze vervagend het allesomvattende in scheren
zonder tastbaar bewijs of enig achterblijvend gewicht
een komma, een uitroepteken! Een blik over mijn lenzen.

Schrijver: WOLF, 29-07-2003

darkwolfathotmail.com


Geplaatst in de categorie: heelal

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1139 keer bekeken

-0/5 sterren met 5 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)