353 resultaten.
Concentratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
574 vliegt weg bij het minste zuchtje wind
begraaft zich diep onder het zand
laat ik het er maar liggen
omdat ik mijn handen niet vies wil maken
er dwaalt een verloren wereld
afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen
probeer ik het vast te houden
ik zal er verder mee moeten komen
focus mijn ogen op aanwezigheid
dwing mijn verstand erbij…
Veranderd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
601 Want wat je dán allemaal kan,
is wat je het minst verwacht!…
Glitterijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.551 ijs op het water
lag er ijs op de auto’s
en ijs op de straten
De wereld was van ijs
Tenminste, zo leek het
Toen ik vanmorgen opstond
lag er een glans op het water
lagen er glitters op de auto’s
en glitter in de straten
De wereld was vol glans en glitter
Tenminste, zo leek het
Toen ik vanmorgen opstond
was de wereld even mooi
Ten minste…
Mos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
973 In de luwte van de boom
In schaduw van macht
Groeit het schuwe mos
Dat zonder schroom
Pretentieloos
Genoegen neemt
Met het minste licht
In staat
Om fris groen
Onbaatzuchtig zacht
Slechts daar te zijn
Om de donkerste plek
Van kleur
En warmte te voorzien
Zoals compassie
In kosmos
Fris groen, onbaatzuchtig zacht
Zorgt voor licht en liefde…
Vogeltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 lokken naar mij
met de kracht van zijn heerschap
het natuurlijke wapen van mannen
onbeschaamd en zelfzuchtig
maar een overweldigend genot
als het in mij komt, ritmisch
me in vervoering brengt
en weg laat drijven
voorbij het bewustzijn
van lichamelijke grenzen
Na afloop opnieuw
het wonder van het vogeltje
dat groeit
met de minste…
Liefde is
hartenkreet
3.2 met 52 stemmen
5.756 liefde is niet tastbaar
geen fundament of steunmuur
maar een bepaald gevoel
van korte, soms lange duur
Liefde doet je niet leven
geeft geen bron van hoop
stilt niet je eeuwige honger
is ook niet te koop
Liefde is een bouwsteen
voor een kaartenhuis weliswaar
bij de minste of geringste weerstand
valt het uit elkaar
Liefde valt niet te…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 met wat
streepjes licht
en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak…
emailleren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 later
kabbelt water zachtjes naar de kant
het boerenland belooft weer groen
met rijpe boterbloemen
als bijen vrij de lucht bevolken
krijgt mijn zomerdag weer kleur
mijn neus bevat de geur
van roze zomerwolken
en de open deur tot alles wat we
warmer noemen
ik voel me thans de emailleur
die al het goud slechts mag vertolken
als de minste…
Ilse
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
407 llse heeft de verpletterendste glimlach
de fijnste snik in haar hoge tonen
De appelste koontjes
de Twentste oogopslag
de minste sterallures
en kan het hardste juichen
Ilse komt uit een country hooiberg
met een naturel dat heel Europa
zaterdag in smeltjus verandert
Maar een paar bordjes boerenkool met Hema worst en spekjes
zouden er wel ingaan…
Hoe lekker is dat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 mijn gedachten gaan diep
ze worden blootgesteld
aan kwaadwilligen…
dus laat ik ze rusten
mijn ziel afgesloten
als u probeert me te breken
u die leugen van waarheid
niet kan onderscheiden
denk dan nog eens na
u bent niet kundig, noch wijs
als een echo in mijn hoofd
gonzen gedachten
oordeel maar, veroordeel maar
ik ben ten minste…
Laat het lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Een kleine is snel gemaakt
maar dan begint het pas
Wie gaat bij ’t minst geluid
meteen de sponde uit
Wie geeft het de fles
Wie brengt het naar de crèche
Alle twee natuurlijk, altijd bereid
te gidsen naar volwassenheid
Daar bent u hopelijk mee klaar
over 20 – 30 jaar
Het kan ook tot uw dood want
in dit land vol woningnood
blijft uw kind…
Sporen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.792 gelijk zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend liefde stemt
zo is zij ook in ‘t minst geremd
als zijn huilen eens misplaatst
nachten heeft hij haar gemist
schaduwscherp verlangen eenzaam
versmolten met haar hemels lichaam
dat hij talmend groeiend wist
jachtig haastte hij zijn tocht
grommend naar de vele sterren
happend als er eentje…
Etiquette
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.900 maquette
Ik neem plaats aan de voederbak,
Honger als een paard
Om mij heen zit de kouwe kak
En de gastheer die mij aanstaart
Mijn rug is recht, kleding gepast
En in mijn geheugen gekrast
Schijnt het zo te horen
Dat ik niet in mijn neus mag boren
Dus pas ik mij aan
De wensen van een vriend
Netjes naar zijn feest te gaan
Is wel het minste…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 je tast mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak…
Rien ne va plus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 rien ne va plus
in deze tempelsamenleving
waar de woekeraars
en wisselaars
het leeuwendeel beloven
rien ne va plus
in deze casinocratie
waar wij blijven spelen
inzetten verhogen
op de minste kans
rien ne va plus
waar vele kleinste
de weinige grotere dragend
dankbaar moeten zijn
waar het economische belang
honger waard blijkt…
Bootvluchteling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 Het is om het even welke God
Het ijzer boog of de bomen deed groeien
Of het een natte dag of een mooie
Dat deed er ook niet toe
400 keer een mens die niet kon zwemmen
En een zee die onmogelijke diep
En op zijn minst net zo prachtig was
Als bruut
Na 60 minuten zou alles al verstommen
Veel langer houden anzwemfabeten niet
Net zo min als…
Vage kennis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Mensen komen
Mensen gaan
Relaties vervagen
Gezichten vergaan
Ooit in een vriendenkring
Nu slechts een vage herinnering
Tijd heelt alle wonden
Maar contacten worden verslonden
Gelukkig ook mensen die je raken
Die niet bij het minste of geringste afhaken
Die zich onderdeel van je leven maken
En je jarenlang blijven vermaken…
Snel en Gemeen
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
3.212 Wie niet sterk is moet slim zijn
Op zijn minst flink doortrapt zijn
En sluw als een vos
op zoek naar een prooi
En ze laten je jagen
op onnozele vragen
En je sterke verhalen
die vinden ze mooi....…
Uit de dossierkast van Peter R. de V.
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.123 is op zijn minst verdacht
Ter plekke zijn nooit sporen aangetroffen
Veel getuigen verkochten enkel knollen voor citroenen
over vreemde lichten
En DNA onderzoek stond destijds op zijn minst gezegd
nog in de kinderschoenen
Wel is er sprake van ene G. die een en ander tegenover
de drie getuigen heeft verklaard
Er zou sprake zijn van een zwangerschap…
De telefoon van God*
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.538 Hij knikte
en zei lankmoedig met een stem
als van volmaakte receptioniste:
‘Hij heeft ten minste gebeld.’
*voor Rutger Kopland…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog de kristallen gedachten
in de kluis van mijn blad te schikken
voor de minste…
ONVERMOGEN
poëzie
4.8 met 13 stemmen
2.724 Op eenmaal soms ontwaakt in mij,
Wanneer ik 't minst verwachtte,
Van schoonheid en van poëzy
De wordende gedachte.
Een onbepaalde en zoete lust
Sluipt hart en aadren binnen,
Als werd ik in de droom gekust
Door een der Zanggodinnen.…
Met een traan en een lach...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.149 Een mooie toekomst stond ons te wachten,
Ten minste dat waren mijn gedachten.
We hadden veel te verduren,
We praatten wel uren.
Dat was onze kracht,
Ik wist wat je dacht.
We hadden dezelfde dromen,
En ik dacht dat we daarmee zo ver gingen komen.
Berg op, berg af
Steeds wist ik dat je om me gaf.…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend
jou heb ik nu zo nodig
om op z'n minst…
Wijsheid
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.664 Een leven met minst mooglijk pijn,
Een stille Dood is wat ik zoek.
II
Ach, wat is waarheid? Wat is zeker?
Dit is de waarheid, die ik vond:
Men schenkt de wijn uit een kruik in een beker
En uit de beker in de dronken mond.…
in de dagen van mei
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
688 werpt bloemen in het water
en jonge schaduwen
die nooit genoeg van elkaar krijgen
leggen zich licht, klein en onkreukbaar
ik keer terug naar het begin
doe mijn ogen open, rond mij in armen
als knoppen zonder tegentijd
half verscholen
in het kortverhaal van stollende vlinders
te kort voor wat was;
woorden rondom de navel
en de minste…
"ALS DE DOOD", een beetje
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.786 Als de levenden hunner doden herdenken
komen de gestorvenen een beetje tot leven
en sterven de levenden een beetje hun dood
verbeeldend in een beetje troostende eeuwigheid
waar de levenden een beetje als de dood voor zijn
op z'n minst een beetje hun levende zielen, allerzielen
Gedicht nav van het programma Allerzielen van het Kamerkoor Amphion…
De heelmeesters aan het woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 met landen
die allen de kleuren dragen van een
uitgebeende beschaving
‘k zag ook snelle tekens die geprent
de tijdcapsule lanceerden die in mijn
lens werden gespot door heelmeesters
met bleke handen en wangen als ovenwanten
toch een hoera voor dit angstsyndroom
welke de kwetsbare delen zouden kunnen
onteren, maar goedgemutst ben ik de minste…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Het glinstert bij het minste zonlicht.
Wanneer het smelt, streelt het
de bladeren, voor de laatste maal,
met zijn koude hand.
De spinnenwebben, zijn
gesponnen juweeltjes.
De waterdruppels op de draden,
zijn als parels aan een ketting.…
Kantelpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 scherpe rondjes in het metaal
van een omgevallen wenteltrap
Houd vol, houd vol, rust uit
in een hoekje van de bocht
tot de angst weer van mij houdt
tot mijn oren weer sporen
met wat ik zie en voel
in de storm van mijn gedachten
mijn ingewanden op hun plaats
vallen in de heksenketel
en mijn emoties thuiskomen
van lijden
aan het minste…