284 resultaten.
[ Ik doe mijn gedicht ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Ik doe mijn gedicht
aan, om me te laten zien --
mijn open wonden.…
[ Te koop op de markt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Te koop op de markt:
hersentransplantaten met --
herinneringen.…
[ Zie ik de boom zelf ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Zie ik de boom zelf
nog wel of herinner ik --
me het beeld ervan?…
[ Ik wierp mijn koffer ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
351 Ik wierp mijn koffer
in de kuil en sprong hem na --
terug mijn jeugd in.…
Veenmos (Sphagnum)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 niks hoor
in mijn tuin
verdringt het
soms het gras
een hechte kluwen
verend grijsgroen
de maaimachine
loopt erin vast
die taaie rakker
meters hoog opgetast
hield het water vast
en ook de mensen
die erin wegzonken
verdronken
in het veenmoeras
veenlijken
die we bekijken
in het museum
overdenkend
hoe het was…
oud geluk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
690 oud geluk dient eigenljk
onaangetast te blijven
veilig achter glas in een vitrine
van het museum van gedane zaken
want als je iets moet koesteren
als een museumschat
dan is dat het geluk…
Opleving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Een museum is doorgaans een
oase, een bron van
kennis. Inspiratie
doe jij hier op voor eigen en
andermaal beleven
Kunst; nooit uit de gratie
De verrassing schuilt in schoonheid
die je niet direct ziet
Surprise voor relatie
'At the French Windows' bijvoorbeeld
eind negentiende eeuw
Wel of niet?…
Speelgoedmuseum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 tien opa's en oma's
bezoeken het museum in Roden
vol verwachting klopt hun hart
verhalen komen los
door poppen, treintjes en tollen
vroeger speelden ze er mee
buiten wacht de draaimolen
ballen gooien, een springtouw
zelfs een vélocipède
met rode konen en een lach
zijn ze weer even het kind
dat ze hier terug vinden…
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Zelfs de de letter n
en tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal ontruimt,
terugbrengt tot een museum van afgeworpen affectie,
vervallen kamer met een vogelveertje als afscheid.…
DAAD WACHT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
299 Drachtens museum
bewaart weergaloze rijkdom
van wat gebeurde en gedaan
werd in het reusachtige dorp
dit gebouw wil zich echter
nóg groter maken is bereid
zijn zalen en muren
spoedig te verruimen
deze woorden geschreven
in de maand Maart van het jaar
tweeduizendzessentwintig
kijken vol zwellend verlangen
uit naar de tijd waarin…
Kaf en koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Mijn rust- en werkkamer,
verandert in een museum.
Het museum van mijn leven.
Voor mijn oude speelgoed.
Voor mijn schoolschriften.
Voor collegedictaten.
Nalatenschappen van ouders.
Duizenden boeken.
Aantekeningen en publicaties.
Ontelbare folders.
Alle jaargangen Donald Duck.
Onmisbare tijdschriften.
Platen, tapes, CD's en DVD's.…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik tast jouw foto af, wie je was
is mijn fantasie, ik heb geen contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik…
Een paar vegen verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn is een kunst, een paar vegen
vormen van verf, een intieme ervaring
van velours, huid en verdriet
Een mooier vak bestaat er niet
dan schaamteloos direct nabijheid
en diepte te voelen, zoals in bed
Schijn bedriegt, mijn faillissement
is maar een façade, als een naam
die onwetend aan je gegeven wordt
Schulden heb ik niet meer
geld…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
The times they are a-changin’
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
561 Dat black lives matter, vindt elk zinnig mens.
Er wordt dus niet meer in een koets gereden
met inboorlingenonderdanigheden.
Een kwestie van fatsoen en common sense.
Toch hoor ik Geert weer sputteren en smalen,
en nog een stuk of wat kolonialen.…
De Oneindige Mulisch
snelsonnet
3.1 met 11 stemmen
575 Ik was bij Harry Mulisch op bezoek,
Hij was niet thuis, maar bleef de kamer vullen,
Door heel de atmosfeer en al z’n spullen,
Tien jaar geleden viel voor hem het doek.
Maar een gedachte die tot vreugde strekt,
Is dat hij nu de hemel heeft ontdekt.…
Grafmonumentenstraten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 Het Breinaaldenmuseum
heeft een preutse naam
die de schoolkinderen schrik aanjaagt
en de onderdrukking van wanhopige
en verkrachte vrouwen verdoezelt
Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten
en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude…
Ku(ns)thal
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
595 Je weet dat over smaak niet valt te twisten,
Maar bij de Ku(ns)thal daar in Rotjeknor
Maakt niet één poedelnaakte senior
Reclame voor die club van naturisten.
Van onderen geschoren dan wel kaal,
De ku(ns)tbeleving is wél optimaal.…
WITTE LENTE
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
436 Het schilderij geschapen
door kunstenaar Louis van Lint
toont nevel vol blaaskracht
waarin verlate sneeuw
en voort waaiende bloesems
druk om elkaar heen dansen
schimmige boomstammen
vluchten naar de leegte.…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Buiten loop ik mee in de drumband
van de wereld en sla ik op de trom
Binnen stal ik mijn werk uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 zwijgzaam
-er zijn er zoveel voorgegaan-
sta ik in de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom…
La vie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 In het museum staan we stil
bij de suppoosten: een gangster
een strandmeisje met slaapogen
en een net niet omvallende man
die opschrikt en weghinkt
naar de zaal met glazen grafstenen
We zien mensen somber
wachten, op het einde nog
genieten van een sigaar
de ramp lachend verdringen
aan de piano, bij hun man
schreeuwend hun gelijk halen…
Rijnsburg 1661-1663
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Als wij mensen
God volmaakt maken
almachtig een compleet wezen
zou dit betekenen
dat God geen noden heeft
nog gebreken behoeften
of wensen
dan is ons aanbidden
in angst voor de Eeuwige
ook overbodig
omdat we dan niets
hebben te vrezen…
[ Verzet is geheim ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Verzet is geheim,
alleen de overwinnaar –
kan het verklappen.…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
Kleine Frans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ze staat stevig
Laat mij toch slapen
tegen haar ruwe haren
die ik borstel
met mijn vingers
Ik moet naar huis
mag hier niet blijven
mijn kleren niet vuil maken
aan de ezel en de stal
niet met de vogels zingen
op het land, zoals Frans
mijn kleine Frans
Ik draag hem altijd bij me
laat hem glijden in mijn hand
net als mijn vader vroeger…
Puin voor de uitleg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
11 Kon ik maar voor weinig geld
een werkloze reus huren
die alles stuk slaat en afvoert
(grote brokken, snel schoon)
Ik sjouw met emmers
door de gang van het oude huis
Alle kamers zijn om van te kotsen
zo smerig als de poepkuil
terwijl er nauwelijks iets in staat
Uit armoe
verkocht de man wat hij kon
zeggen de buren afkeurend
Ze hebben…
BLOOT FEIT
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
697 Komt u maar! Zonder broek!
Vrienden van Leopold
Jammer…, voor mij
werd het niet wat ik wou
Héél snel al stond daar mijn
schilderkunstzinnige
lullige lichaamsdeel
stijf van de kou…