1824 resultaten.
In één verbondenheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 de enige
manier van
bij elkaar
zijn
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
in mistige
dagen
grijs verzilvert
tot licht
wanneer zon
je haar
komt strelen
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
als vreugde
door
verdriet
in avondrood
verdrinkt
begrensd
in onze
horizon
iedere morgen
kijken naar
de…
Van dag tot dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
456 Levend in het grijze vlak
Is noch links noch rechts
Toekomst te bespeuren
Een gang, een sleur,
En buiten dat
Zal niets gebeuren
Geen wit, geen zwart,
Geen zon of regenboog
Geen nuances in kleuren
Slechts regen
uit grauwe wolk
enkel treuren.…
AAN EEN GRIJZE TEGENSTANDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.378 De grijsheid blijft ons eerbiedwaardig.
Maar, is ze ook al de kluts niet kwijt,
Ze is, wat ze ook zijn moog, eigenaardig
Niet op de hoogte van de tijd.…
verfletst in schraal behagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
833 je bent ontgroend
en in de kleuren
die je koos al
jaren uitgewoond
verfletst in
schraal behagen
geen liefde om de
werkelijkheid te schragen
hoe jij de pigmenten
ook vermengde
er bleef een kleur
die niemand kende
pas bij het retoucheren
van jouw schilderij
kwamen onverwacht die
schitterende beelden vrij
het was jouw warmte…
Roodharigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Simpel rood
laat me niet lachen
roodharigen
de complexiteit zelve
maar ook hun creativiteit, invoelbaarheid, zorgzaamheid en betrouwbaarheid
er valt heel goed met ‘rooien’ te leven, te werken, te onderhouden
“Never een dull moment"
simpel rood
dat dacht ik niet
dat bestaat niet!
en in bed
rooie mieters!…
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 ik zag je lopen
met een stok
die voor jou
de weg verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland…
Funny (How time slips away)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
450 hij let op en is
bij de tijd toch ongemerkt
wordt zijn haar erg grijs
~~~~
al tijdschrijvend merkt
hij niet dat hij zijn grip zo
op de tijd verliest *
* de titel verwijst naar een lied o.a gezongen door
Glen Campbell en Willie Nelson…
Wolkendek.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Er verschijnt een grijs wolkendek.
De zon houdt zich schuil.…
Gordijnt grijs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
450 zacht en
vlagend grijs
gordijnt de regen
in somberbui
waar zon
de druppels
altijd doet
glinsteren
speelt de
koude wind
met lichte
onderkoeling
het voorstadium
van hagel hangt
nog in de lucht
die vriezend zucht
wij zijn niet
tegen dit plagen
opgewassen
ook niet tegen
de smerige
opspattende
plassen die ons
met vuil benatten…
Het foutieve grijs
netgedicht
5.0 met 176 stemmen
453 ik wist nog
hoe jij binnen
kwam en alle
kleuren verschoten
wat overbleef
was in het
foutieve grijs
gegoten
waar vroeger
speelsheid in een
lach overheerste
schokte en bibberde
stramheid
minutenlang
tot ver voorbij
deur en behang
nooit waren zij
met stomheid
geslagen er kletsten
altijd wel wat dwazen
jij gooide het met
ellende…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
Man gaat
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
772 grijs voldaan proeft hij
kalm de laatste herfstregen
- hij heeft liefgehad…
Luchtig......
hartenkreet
4.7 met 41 stemmen
1.059 over de velden
liggen grijs grauwe sluiers
luchtig gedrapeerd…
Maart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
663 Grijs is de lucht
de mist trekt over het land
het is koud en guur…
Klein kinderleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Snoeperig kauwen
kleine kinderen tanden
tot grijs puinpoeder…
Senryu (grijs)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
451 in de bejaardenbieb
vijftig tinten grijs,
elk een eigen verhaal…
Grijs gezicht
netgedicht
5.0 met 190 stemmen
421 ook kwam
scheen altijd
het tintje meer
in blik en lach
ik donkerde samen
in kleine groepen
die zonder veel
woorden tot elkaar
werden geroepen
jouw vluchtigheid
was vrolijk van aard
die in passeren
blijmoedigheid met
warmte opschaalde
in de choreografie
van donker en licht
werd zwart geboren
met een uitgesproken
oplichtend grijs…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
Grijs contrast
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 momenten
kleurden stilte
in een grijs contrast
het was niet
jouw geluid dat
van die donkere bas
jij opponeerde
meer in het licht
en muzikaal segment
harmonie
verstrooiend en
door iedereen gekend
geen diepte en
toch even rakend
warmte achterlatend
die vluchtigheid is nu
voorbij jouw contouren
geven niets meer prijs…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 statig bewoog
het zware
verduistergordijn
op de lichte tocht
van de wind
licht speelde
met contrasten
van de veel
kleuren lokjes
in jeugdig grijs
vitaal vlot zei
de kapster passend
bij de zwart blauwe
ogen en het lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid…
In verdronken grijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 het orkest is niet
vooruit te branden
ik voel klam zweet
opkomen in mijn handen
als ik op noten jaag
stroperig golft
een oceaan aan tonen
in verdronken grijs
alle opgezweepte koppen
betalen zo in schuim hun prijs
er zijn geen brekers
die dwars liggen in een
vals akkoorden soort
zij hebben niet gescoord in
gruwelijke middelmatigheid…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 Meeuwen boven een verstild landschap
waar ooit monniken sla verbouwden,
en getooid in pij, met monnikskap -
de eerste kerk hier bouwden.
De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.
Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen…
Het papier is grijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
761 Je kan alleen maar zeggen
dat het een gure dag wordt
hoog boven de bomen
tekenen vogels
halfafgebroken cirkels
het papier is grijs
de koolstof niet zwart
maar asgrauw…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 hij poetst en polijst
spreekt van zilver
maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij…
Manipulatief grijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
840 Want als ik
vragen had over
zwart
antwoordde jij met
grijs
en ik zag
zilverwit
Zo zit dat dus
met kleurenblindheid:
alles verdwijnt
zeker
in het niets.…
zinloos grijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
749 tot de tegenwind
eindelijk weer waait
lijkt alles dichtbij
maar toch afwezig
de rest van de wereld
verhult zich tijdelijk
in zinloos grijs
maar of je echt veel mist
blijft in nevelen gehuld…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
grijs meisje
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
583 op haar geblokte vest
speelt zij boter kaas en eieren
van losse rafels haken
gerimpelde vingers handpoppetjes
met allemaal eigen stemmetjes
in het hoofd
geeft ze een teddybeer
in haar armen leven
is die niet lief en ik knik ja
dan kijkt zij over het hof
naar giechelende meisjes
net liep hij nog daar
maar zijn pootje is gebroken
en zwijgt…