5930 resultaten.
Verloren onschuld
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.282 Verloren
onschuld van de jeugd,
gegeven
één moment van vreugd.
Gelaten
het leven zoals het was,
verleden
onder een stolp van glas.…
mijn moeder
hartenkreet
3.5 met 11 stemmen
1.995 Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf ze mij teveel,
wat zij mij zei dat blijf ik horen:
'van wat ik ben, ben jij mijn deel'.
Ik kom haar overal nog tegen,
in wat ik doe en wat ik laat,
Ze is en blijft voor mij een zegen,
waarvan het spoor steeds verder gaat.…
Verloren vriendschap
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.557 Verloren vriendschap
terug gevonden
eindelijk gezet
die eerste stap
verloren vriendschap
terug gevonden
na jaren
koppig zijn
verloren vriendschap
terug gevonden...
eindelijk weer
gelukkig zijn...…
en nu ?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.398 Als de vogels vloog jij naar het zuiden
terwijl ik de klokken al had horen luiden
Al die vrijheid opeens gaf jou de vleugels
niet meer vast niet meer in die beugels
En nu... nu ben je weg en kan ik je niet meer vinden
jij en ik die elkaar zo beminden
zoeken doe ik nog steeds tot ik niet meer kan
wat moet ik dan?
elk moment zit jij wel in mijn…
liefde maakte een breuk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
3.982 vechten
voor elk stukje grond
dat naar ieders wens
gecreëerd is
door de tijd heen
met vallen en opstaan
schreven wij
geschiedenis
geen mens
die krachtig genoeg was
om onze vriendschap
ten gronde te slaan
angstvallig
probeerde een ieder
een ronde
te kunnen doorstaan
hopend
dat het gevecht zal kantelen
zette de ridders…
DE MOED VERLOREN
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.285 Ik begin langzaam de moed te verliezen
naar jou terugkomst naar huis
wanhoop maakt plaats voor berusting
maar toch blijft dit altijd jouw thuis.
Het enige wat ik nog van je heb
is je foto aan de muur met een kaart
waarop geschreven staat: ik heb je lief,
die woorden blijven in mijn hart bewaard.
Je weet niet dat er weer een kindje komt…
Dag lieve vriend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.307 Het was zo fijn om te vertrouwen en vertrouwd te worden,
Te begrijpen en begrepen te worden,
lief te hebben en bemind te worden,
te herkennen en herkend te worden.…
Het verloren schaapje
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
4.348 Met lood in de schoenen die daardoor als
dieplood wegen strompelt ze voorwaarts
het hoofd zwaar van de zorgen zeker
wetend dat er geen brood is morgen
ze zakt temet door haar benen die zwaar
aanvoelen ze moet nog even door
maar waarvoor?
Om thuis te moeten zeggen dat ze naar
bed toe kunnen gaan dat er niets te eten
is ze kan het niet…
Verloren ikheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
623 Toen ik na ‘n zakelijke
tegenslag alles verloor
op gebruikte spullen zat
vond ik mezelf terug als
de dromer van weleer die
zich al die tijd verborg
voor de materialistische
wereld van z’n alter ego.
Ik durfde niet uit dat
gekkenhuis te stappen,
verkoos bekende pijn
boven onbekend geluk.…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 ver weg
uit het zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood…
Mijn dorp sterft
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
999 Mijn bloemrijk dorpje met
uitzicht verder dan een kinderoog
grote lindes langs de laan
reikend tot de hemelboog
Zij is op sterven na dood
Het licht is uitgegaan
van baksteen is de horizon
dampend grasland platgewalst
begraven onder asfalt en beton
Achter de oude ligusterheg
rest slechts het houten kruis
met de getaande tekst
treed…
Verloren lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
564 Haar hals draait zich zo
dat zij soepel het water
tussen diep en ondiep
kan aanschouwen
een plaats waar bevlogen
uitrust en twijgjes
het zwijgen verdiepen
bijt hij zijn tanden bloot
het klappen geeft lentegeluid
maar eenzaam waakt zij naast de nekslag
verloren, eer nieuw leven ontwaakte…
Het verloren kind
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.012 Als blindelings vertrouwen wordt misbruikt,
worden ogen te vaak gesloten.
In lange, bange nachten wil
je ook jezelf ontlopen.
Je ontsnapt in vergeten voelen,
maar hoe erg je ook probeert
je ziel verhardt zich met ieder geween,
je wordt meer en meer in jezelf gekeerd.
Je schrikt van je eigen verstarde blik,
die nooit meer lijkt te helen…
Verloren droom
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
926 In het zwartste git van de nacht
raken gesproken zinnen zoek
ijlend wil ik dromen ontsluiten
nogmaals in een roes verdrinken
Jouw ogen zet ik uit mijn hoofd
vlij ze voor even naast mij neer
smoor jouw blikken met mijn kussen
sloop immer voortrazende hoop
De angst om wéér te verliezen
verdringt elke rede van denken
het licht van de opkomende…
Opnieuw verloren .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.112 Moegestreden
verlaat het
verleden
de hunkering
naar erkenning
van het zijn
in het heden
beloofd en verwacht
weggegooid en veracht
kan ik niet meer zijn
die ik was, verloren
in de val naar de
onwaarschijnlijke
werkelijkheid
gekneusd en
gewond wil ik
mij overgeven
aan het eindige
opnieuw verloren
in het weten ......…
Verloren strijd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.840 Vanaf het begin was ik er al bang voor
is dit een verloren strijd?…
's Nachts
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.034 Nachten lag ik wakker,
dromend van een mooie tijd.
Nu lig ik nachten wakker,
want ik ben je kwijt!
Nachten lag ik wakker,
jouw armen om me heen.
Nu lig ik nachten wakker,
moederziel alleen.
Nachten lag ik wakker,
want ik hield van jou.
Nu lig ik nachten wakker,
rillend van de kou.
Nachten lag ik wakker,
samen hadden we het fijn.…
Verloren vrienden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.274 Als je vele vrienden hebt verloren
en jijzelf het niet meer ziet
weet dan dat er iemand is
die is begaan met jou verdriet.
Mensen kunnen elkaar helpen
neem die uitgestoken hand,
vertel ze jou verdriet en zorgen
steek je kop niet in het zand.…
Verloren Valentijn
netgedicht
3.4 met 84 stemmen
8.406 In vergeelde zinnen
schreef ik je leven,
nog voor het begon.
Kanten linten bonden
de brieven, nooit verstuurd,
in pakken bij elkaar.
Dozijnen lipstick
verbruikte ik, om
brieven af te kussen.
Weeïg, de geur van
parfum, die ik telkens
mee had willen sturen.
Maan en zon en sterren
schonk ik jou, maar
dichterbij, kwam ik nooit.…
Kindsdeel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
3.347 Hoe kon het gebeuren
dat ik mijn kindsdeel afstond
mijn poppen verkwanselde
aan het rijpen van de tijd
waar ontvankelijk vlees
zijn ijle wensen droomt
kortstondig scorend
en hunkert naar méér
Ik, die het leven leefde
in niet geveinsde onschuld
sloot een monsterverbond
schreeuwend om het kind…
Ik ben, jij was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.458 Gebroken glas
Bloemknop geknakt
Ik ben, jij was
Je bent niet meer
Ik dertig, jij vier
Toekomst afgepakt
Jij daar, ik hier
Leven doet zeer
Je leven liep dood
Voetstapjes uitgevlakt
Je zusje op mijn schoot
Haalde jouw adem weer
Gaf leven nieuwe zin
Zij is, jij bent
Daar geloof ik in…
Ontmoeting
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.293 Gisteren had ik weer eens
een ontmoeting met mezelf;
het was een hartelijk weerzien
na een leven lang van elkaar
gescheiden te zijn geweest;
maar al gauw hadden we
elkaar haast niets meer te vertellen;
weer dreigde een scheiding,
maar ik heb besloten
om ons bij elkaar te houden
en het contact op te voeren
om die eenheid te worden
die we…
Verloren vriend
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
5.878 Je was een vriend
genoot mijn vertrouwen
Moeizaam verworven
met huiver gedeeld
Je hebt een deel
van mijn leed helpen dragen
Waar ben je mijn vriend
of heb ik ’t me verbeeld…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.221 Ik wil weg, ver hier vandaan,
Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan.
Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet,
Even geen problemen of ellende in het verschiet.
Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar,
Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.
Waar vind ik mijn rust, mijn sereniteit,
Waar is het gebleven, sinds wanneer ben ik het kwijt…
'In het zelf'
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Niets gaat verloren wat niet
meer is, wat we niet kunnen
meedragen, komt in het zelf
terug als we dat willen, we
mogen niets anders vragen.…
emotionele woede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.457 Zijn gedachten nog bij geluk
Zijn emoties voor na de wedstrijd
Zijn hartslag nog bij het verlies
Wat begon met een diepe buiging
Propte zich op tot een rode ballon
Die hem zijn kwaadheid liet uiten
De winnende tijden
Veranderden in verloren jaren
Die hem van binnen kapot maakten door de drank
Gedachten bij zijn alles
Maakten emoties…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 ik sluit de nacht
en proost op duisternis
hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen
zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk
onder de huid van een volle maan
zachter proevend
en nog verder
ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt
zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou
gestoffeerd op het eerste gezicht,…