Alle inzendingen over vervreemding

397 resultaten.

Sorteren op:

Woordgebaar

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 830
steeds verbaasd kan zijn wordt steeds kleiner in mijn woordgebaar waarmee ik in de leegte woon bevreemd de snaren van mijn luchtcello ook al droeviger van toon alles wat zo oud als het verstand kan zijn alles wat zo doorleefd en steeds geweest kan zijn wordt steeds kleiner in mijn woordgebaar waarmee ik in de leegte woon vervreemd…
mobar14 juli 2009Lees meer >

Jouw dromen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Daar raak je soms vervreemd, liever ga je dan dwalen in je fantasieen, in jouw dromen en ideeen.…

Dromen van de boekenkast

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Fantasie van zuchtend landschap zonder zweet van verwarring argeloze creatieve heimwee toen het zomerde in de stad weer alleen in het verleden in de stralen van de zon met wuivende bomen muziek van natuur beschaving in stilte opnieuw vervreemdende erotiserende schoonheid langs niet bestaande wegen en onwerkelijke geschiedenissen…

Moet moed?

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Moed, Om de woorden te baren Tegen daden die ons Radeloos maken Om de zinnen te vormen Die de eerste kelen Doen schrapen Om de muren te slopen Die ons vervreemden Van elk menselijk leed Om de sprankel hoop Te beschrijven Die in ieder van ons leeft Om met alle druppels Een zee van vloed Te vormen Wetend en willend Dat…
beninga1 januari 2025Lees meer >

zie de binnenkant van leven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zie geen onderscheid kan best dat je mij je schaduw slijt in dichte mist het zicht wit alles wat voorhanden is geluid wordt unaniem gedicht de deken van gezelligheid drupt parels van de bomen in het zachte plenzen verdroomt het licht in wensen vervreemding ademt in het traag bewegen ogen draaien wit en zien de binnenkant…

In medias res

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
De vervreemde handen in haar geest, de open scharen Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven Wat rond haar is wordt verbrand (In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…
werelt21 februari 2006Lees meer >

Dit leven

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 693
Woorden dansen als vervreemde metaforen wiegen eenzaam stilte onder stadse avondregen ritme zoekend in waarde wegen beelden van verzonnen vakantie kraanvogels in het witte zand avondzon en blonde stranden misschien dat je terugkomt in ‘t nog niet geschreven boek maar vooralsnog ben je verder weg dan toen en alsmaar dieper in dit…
mobar11 juni 2010Lees meer >

Stadsmilieu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Vierkante vlakken van huizen steken door rechtlijnige straten een patroon van vervreemding bouwt langzaam een stad natuur, verzwolgen, de kronkels opgegaan in een hoekig geheel. Maar daar… haast onzichtbaar onwerkelijk, onder een steen.…

in onmin en euforie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
publiek, schraal is mijn oogst ontheemd dien ik u van repliek want mijn verzen zijn vervreemd van bezigheden die een mens van goede doen niet kan bevatten mijn ingetogen wereld is groter dan de buiging voor trots, het behoud van inborst adelt mijn bloed naar alle kleuren, het land van de wereld ligt aan mijn gedragen voeten wat u zegt…
elze3 januari 2014Lees meer >

drupt parels van de bomen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
ik zie geen onderscheid kan best dat je mij je schaduw slijt in dichte mist het zicht wit alles wat voorhanden is geluid wordt unaniem gedicht de deken van gezelligheid drupt parels van de bomen in het zachte plenzen verdroomt het licht in wensen vervreemding ademt in het traag bewegen ogen draaien wit en zien de binnenkant van…
wil melker13 februari 2003Lees meer >

De kroeg

netgedicht
4.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.279
Ik zie ze al weer zitten de koppen naar omlaag vervreemd van lief en aanverwanten met roos rondom hun kraag Ze drinken snel hun bieren alsof de tijd hen dat gebiedt en lachen met hun tandeloze monden en niemand die het ziet En als ze dan de kroeg uitlopen de koude nacht weer tegemoet zou ik ze graag mijn jas meegeven maar niemand die…
Geert Loman12 augustus 2002Lees meer >

Dierentemmer

netgedicht
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 914
Het is hem door zijn moeder verteld dat hij omgekeerd werd geboren en hoe de vroedvrouw met de zweep om zijn voeten hem naar buitenwereld trok en zei ze nog, het zou niet gebeuren als hij niet in de buik, gelijk een man, wilde staan, wat op zich weinig goeds belooft want wie het dierlijke niet kent die is ook van de menselijkheid vervreemd…

poppenstoet

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 641
-druppels uit al mijn lichamen dringen het kind binnen- morgen zou het gaan varen ver weg van de grijze pantalon en het openscheuren van de donder op zolder, van de minibomen langs het treinspoor dat de seizoenen deed vervreemden van het kunstlicht, ratelend en zonder pardon morgen zou het gaan varen in de namiddag, licht en…

Broze vreugde

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 552
Grafstenen, rechtop vervreemding van de doden, geschreven in de zon. Slagboom van de geest, houden dromen niet tegen, in een vloek of zucht. Groetings aan schoonheid broze momenten van vreugd, ontvreemd aan de dood.…
Pama1 maart 2010Lees meer >

ken je ook

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
dat ontglippen van wat je dacht vast te hebben of de idee je wereld dagelijks uit de krant te kunnen knippen, dat het blijkt niet meer te zijn dan een farce, iets dat was mijn handen lijken dan te trillen alles, ja alles wil als zand door mijn vingers slippen zo voelt ook soms de liefde dralend aan haast stuurloos en vervreemd…

De nachtegaal zingt

netgedicht
3.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Jij bent mijn vrouw, jouw hand omgekeerd in mijn hand luister hoe de nachtegaal zingt licht bevlogen.. kan zwaar bekoren geliefden vervreemden van stiltes samen zwijgen maakt stilte verdacht wat geeft het? zij horen bij de nacht mijn hand omgekeerd in jouw hand ook nu de nachtegaal overwintert en ‘t lentegevoel aan ons overlaat.…
Rob van Tol11 december 2024Lees meer >

Werkelijkheid

gedicht
3.9 met 76 stemmen aantal keer bekeken 51.384
Ik doe zaken. Ik heb een heel grote schrijftafel En mijn gezicht staat moeilijk. Ik praat in een telefoon En ik heb een mijnheer, Die juffrouwtjes kan laten werken En nog meer mijnheren. De juffrouwtjes ruiken zo lekker, Ze ruiken allemaal verschillend. De mijnheren zijn in grote jassen. Ik bloos er wel van. Het lijken wel Engelsen, En ik…

Ik ken je niet

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.330
je woorden komen zo vreemd voor ben je niet een deel van mij? ik kan niet geloven wat ik hoor weet je nou wel wat je zei ? je zo te zien doet me verdriet ik troost me: één zo’n mensenleven opgeofferd. Dat is ook een streven maar je kennen? Nee, dat niet…

Eindeloos Dichtbij

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Met een kapot gezicht Moet ik mij afwenden Van het geziene leed Dat ik in mij kerf Eindeloos ver weg Toch zit jij naast mij Ik kan je warmte voelen Maar jouw warmte is niet voor mij Als een litteken Is mijn gezicht vertrokken Zoals jij nu ook bent Vertrokken, voor eeuwig ver weg En blijvend dichtbij Eindeloos heen, en ver van mij…
Jos den Bakker13 september 2004Lees meer >

Oorlog in Sebastopol

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.052
De vrouw bedrijft de liefde om zestien uur dertig. Maar tevergeefs ga je op zoek naar de aard van haar reumatische aandoeningen, de schaduw van haar verdriet. Wat een leven, mompel ik, terwijl ik mijn koffie drink voor het venster dat de winden en de stormen weerspiegelt. En dan, zeg ik: foert, dan maar! We eten, we stoppen met ontwaken…

Niets

gedicht
3.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 26.242
Je weet niet wat er is. Je bent gestruikeld In je slaap, een zon heeft je geslagen Om de hoek en je koopt blind een brood, Verdwaalt. De straat gaat met je op de loop. Een vreemde brengt je thuis, het is je vrouw Die napraat over je begrafenis. Je lag te roken in je kist, zegt zij, En pakt een pan en bakt je dode hart. Je weet niet wat er…

bevalling gewenst

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.437
Een vrouw ademt de verwachting uit na de ontsluiting telt men de uren tot de eerste schreeuw komt toch nog onverwacht een voetje op zoek naar steun vindt de schaar, waarmee zij net drie keer ingeknipt is zij wacht totdat haar boreling op haar rust, bloed, taai slijm bevochtigen haar uitgezakte buik de zachte onderkant van een stad waar…

Nieuwjaarsnacht

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.984
met het deksel van een koelbox sluit de witte winterlucht de onbekende stad waarin wij beneveld door champagne en verhalen decadent verloren door de nacht dwalen over bevroren asfalt glijden wij, duwen, vallen, kussen, tussen muren van de dichtgeklapte wereld waarin niets leeft dat zich buiten de straal van onze lichaamswarmte of…

ark

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
we kusten wangen en wisten onze toon niet meer ik meldde het geluk van een drijvende ark met acht zielen ze wenste mij het beste ermee en ging heen tenger trots alleen 4 februari 2002 ZONNELEEN De episoden van Amos 66…

Medeleven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
langzaam schoven muren in vervreemding nabij nog had ik perspectief maar een diepe angst nam plotseling bezit van mij ben naar buiten gegaan onder de beklemming vandaan maar niemand keek me aan allen op pad naar hun doel in een strak afgemeten pas ik stond daar alleen het spel dat zij speelden was mij onbekend maar zij waren met velen…
wil melker17 oktober 2017Lees meer >

Is die zoen van jou wel echt?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Is die zoen van jou wel echt? Die hand, die lach? Ben je werkelijk zo aardig Dat iedereen je mag? Was dat geen zenuwtrek Die je onrust haast verried? Ligt er onder deze maskerade Een diepe leegte niet? Of is het wezenlijke dat ik van je ken Of denk te weten Zo vervormd door de tijd Dat het is vergaan, versleten? Ligt het soms verborgen…

Ontijdig

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 829
Onder de toren razende voorbijgang. Boven de toren draaien de wolken. Tussen de cijfers op de klok rusten bedachtzaam de minuten. In het uurwerk hangen onverstoorde webben en zittend op een wijzer klaagt de onbewogen nachtegaal geen ochtend aan.…

Hitte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 792
De lucht smelt als was onder de hitte van de zon en stroomt over het sidderende landschap. Ik beweeg me vertraagd en op rekkende benen door de roze massa van de namiddag. Geef me veren! Schiet me als een pijl omhoog de koude ruimte in opdat ik, met mijn diep-blauwe handen, de verstikking van deze kermende aarde kan scheuren.…

Proef het bittere zout

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
ging in elkaar niet meer verstaan proef het bittere zout van strijd tussen arm en rijk nog zonder confrontatie zo lang de bas het schemer strijkt roer deze smeltkroes van vele naties waar nostalgie voelbaar aanwezig is in beeld met goud gedekt gezicht nog kaatst de maan zacht golvend in de seine na het laatste stil akkoord vervreemden…

(in de hal)

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.529
Ik ben op handen en voeten vergaderd, volwassen als een baby, volwassen als een aap. In deze houding wordt alles onwezenlijk. Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast: andermans armen en andermans romp schieten daarboven jagend voorbij. Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht. Zo vliegt de dag de tijd vooruit en is de slang het meest volwassen…