796 resultaten.
De voortekenen
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.743 Witte ijsvogels wiegen
Zich op zee en twijgen dichtbij.
Zij wijst ze en roept ze met helle
Bekoringsstem: "Zij voorspellen
Geluk!"
Maar ik zie verder: van het bergenjuk
Komt een donkere stip neersnellen,
Een zwarte vogel voegt zich er bij.…
na een mooie zomeravond
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
608 op ’t randje
van de nacht
leun ik nog even
lekker achterover
tegen de aangename gloed
van de avondzon
rozig van de wijn
en jouw dieprode glimlach
wens ik me even niets anders
dan dat heerlijk gevoel
ogen wiegen mij…
Verdichtsel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 De wind vertelt me verhalen
meegereisd van verre oorden
lispelen bladeren voorzichtig
zodat er geen woord verloren gaat
Omarmt door de zon
wieg ik zachtjes
al reizend val ik in een wereld
die nog nooit de mijne was…
Madeliefje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Ik wieg je
als het vuur
van de dageraad
ik licht je
kristal van mijn hart
ik omarm je
dank je aardevoeten
voor je liefste lach
ik droom je
draag je tot de hemel
en terug
ooit druk ik mij
uit onbeschreven verten
en kus
je lentegroene gezicht.…
VERBLIJF IN SPANJE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Zeedennen wiegen stil
naast palmen vol geruis.…
Zoek mij maar niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 en ik droom mezelf
naar de drijvende wolken
ik wieg wat woorden
in het zicht van het licht
bij de zon is niets verloren
wordt liefde geboren
ik fluit mijn heimwee
naar de vlucht van de vogels
ze kennen het refrein
zoek mij maar niet
ik wil daar wat langer zijn
want daar,
daar voel ik geen pijn…
de tijd toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
De tijd van toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
tussen hemel en aarde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 zelf ben ik niet echt
in de wieg gelegd voor
astronaut daar hebben ze
gelukkig anderen voor…
uitgesleten
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.835 kijk haar maar niet aan
ogen vliegen alle kanten uit
achter oogkassen geen houvast
uitgesleten in kijken van de wereld
beelden hangen te wiegen voor haar ogen
onherkenbaar gaan ze voorbij
objecten schitteren wazig
in de mistigheid van beeld…
Avondrood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
492 Nu avondrood jouw zonden kust
wiegen bomen almaar later
daar de wind in stilte rust
streelt het maanlicht
zacht het water
balancerend hoog daarboven
zijn dromen in de maak
waarin kinderen nog geloven…
vlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen
rood en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang
de wereld lacht
soms zoet soms rouw
de wereld wacht
ja wacht op jou…
Geschiedenis van schaamte
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
735 Haast alles wat de jongste generatie
Zo tussen wieg en graf in doet of zegt
Wordt ergens op het web wel vastgelegd
Als onherroepelijke registratie
Als pre-PC-kind vind ik het heel fijn
Om voor zoiets ronduit te oud te zijn…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
stenen beelden wiegen niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 stenen beelden wiegen niet
in een bed van donkere tonen
het orgel speelt het wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
NAAST IEDERE WIEG
gedicht
3.3 met 51 stemmen
12.343 Naast iedere wieg een fee.
Moeder wringt. Vader knarst.
De fee zegt: ‘Nou ja, we zien wel.
Ik wil mijn voorspelling
later graag preciezer formuleren.’
Aan de lianen die het licht ons toewerpt,
zwaaien wezentjes van wezenlijk
onbegrepen aard: wild, vrolijk, angstaanjagend ook.…
Tussen wal en wieg
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
1.436 Op een eiland wordt je toch zo fijn geboren
Je bent gewend aan water om je heen
Je ziet geen mens en bent toch niet alleen
En licht is er in bundels van de toren
Terschelling blijft van barenswee verstoken
Het voelt alsof de Wadden zijn gebroken…
Waar staat je wieg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 in de sloppenwijk
braakt leven
zijn geboortes uit
terwijl rijken
hun eenzaamheid
achter hoge muren slijten
het bestaan
toont dagelijks dit
mensonterend onderscheid
waar staat je wieg
in de roulette van de tijd
wie geeft handen aan jouw zekerheid…
Snolleke
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.134 doel
Zucht naar macht en seks, zonder gêne of gevoel
Haar zoetigheid heeft een baltsige vlieg gevangen
En de speelse lach toont het seksueel verlangen
Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer
En loopt zij langs de bar nu voor de tiende keer…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 me in ’t ravijn
Veel te vroeg werd jij mijn kind
op zware zwarte vleugelslagen
achter het zonnelicht gedragen
in de luwte van de zuidenwind
waar jij tot slapen werd gesust
door de donkere hemelstromen
in ‘n wieg van eeuwige dromen
toen de doodsengel je had gekust…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 Ik vreet je op
Ik lust je rauw
Ik bemin je
Ik vereer je
Man en vrouw ben ik
Vrouw en man ben jij
Man en vrouw zijn wij
Je lichaam als de zee
bij een kalme oostenwind
Beweging van onder af
Beweging van binnen uit
Zachte golven wiegen op je adem
Wiegen op je hartslag
Je kreunt als een vluchtvogel
Je zoekt je prooi met je handen…
decimeesters
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.725 fluisterend tegen hun
schaduwen in de nacht
wiegen zij het
zilveren doodskleed
over de knekelgaarden
van hun zijn
en ploegen de
thuisloze fundamenten
van hun geweten onder
de secretieën
die ze uitscheiden
wanneer ze de verzwakten
door hun ziekten decimeren
die ongelovig starend
de wegmolmende waarden
aanschouwen op de altaren
der…
Je tulpt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
829 je tulpt
op een toch
acryle achtergrond
moest hemel en aarde
bewegen voordat jij
in kleur een plaatsje vond
het groen
ben je ontloken en opent
in de mooiste bogen
sierlijk wieg je
op mijn liefdeswind en bloeit
volwassen als het speelse kind…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
Vliegen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 Ik zou wel eens willen vliegen,
over alle wolken wiegen.
Even weg van daar benee,
alleen of met ze twee.
Even weg van alle zorgen,
vliegen naar een nieuwe morgen.
Als alles sterren aan de hemel staan,
zal ik terug mijn bed in gaan.…
Tulpen in mei
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
911 Witte tulpen in mei
wiegen zachtjes,
alleen en alléén voor mij.
Ze snoepen van zachte regen
en sluiten hun lippen,
alleen voor mij.
Bollen ze hun reine rokken
aan hun vlaggenstokken
wel voor mij?
Boven hun zwangere buiken
kan ik alleen maar ruiken.
DAT ZIJN WIJ.…
Ogen en lach
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 jij danst
op kleuren
van licht
uit het palet
van ogen en lach
op je gezicht
jouw parfum
golft geuren
om ons heen
zacht waait
de wind muziek
langs dit schilderij
wij wiegen
als bloemen
bloeiend in de wei…
avebury
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hier blakert de dood
in de cirkel rust
verweerd tussen schapen
keert het tij der levens
met ongelooflijke mildheid
groeit hun vruchtbaarheid
over het veld monolieten
de grassen wiegen in de wind
de stilte verzegelt éénieder
op de groene heuvel…