1006 resultaten.
DE FLAT
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.047 de nieuwe flat kijkt uit over het diep
grillig ontbladerde bomen verbergen
onvoldoende een gegraffitteerd huis
dat leeg en obstinaat de woningnood
tart zoekenden vals perspectief biedt
kom maar kijk maar uitdraagt wetend
dat de slopersattributen klaar staan
om dagdromen finaal kapot te maken
ruimte vergroot voor schaalverkleining
mensen…
de wolkenkrabbers krabben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.117 de rembrandt toren
steeds meer mensen op elkaar
van licht naar donker…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 I Het land
't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt'…
Mandalika
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.913 Hier is geen ander gehoor dan 't verre gebrul van de branding,
Het droge geritsel der hoge pandanen,
Geen andre beweging dan 't wuiven der blaren
En 't lome deinen der golven.
Als 't leven op aarde opnieuw moest beginnen,
Zou het niet zuiver blijven, allen op dit eenzame eiland?
--------------------------------------
uit: Soleares II Islas…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 II Het volk
Zij kennen niet de delicate zwier
van de gebaren, en het soepel spreken.
De woorden die zij uit hun harten breken
Zijn luid; hun lachen schuimt als donker bier.
Zij werken machtig, wild is hun plezier;
Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken.
Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.…
Huizen in de binnenstad
gedicht
3.8 met 37 stemmen
21.917 Die huizen in de binnenstad,
waarvan je eens de sleutel had.
Elk wonen voel je als voorgoed,
totdat je toch verhuizen moet.
Je naambord bij een andere bel
en na wat weken went het wel.
Je treft je oude huizen aan
en kunt er niet naar binnen gaan.
Ze staan er nog precies als toen
hun huiselijke plicht te doen.
Ondanks de reuma in…
Wittebrood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
914 Vijf zwanen glijden over het water....
ruim vier eeuwen later nadat
Lumey de stad binnenvoer onder
de hoge brug aan de kade van Boisot
waar de Vliet de Singel kruiste
en de molen op het bolwerk stond
kwamen geuzen hen ontzetten
die niet meer te eten hadden
wittebrood brachten zij en
haring aan de uitgehongerden
....en op die plek, daar…
Drieluik
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.124 Met lichte tred
Ik zet
mijn voetstappen
in de tijd
op papier
niet
zittend achter
mijn bureau
maar
in de schommelstoel
denkend
in de nacht
en ik zie het
dag worden
met lichte tred
Straks
Wakker in de nacht
gedachten voor het raam
vier koppen thee
vier sigaretten
één wisky
gekrijs van meeuwen
het is morgen
er beweegt geen…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.
En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin
Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden,
En voel de zee me omgaande al 't land omronden,
En hoor de brekers storten steil…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 Kom in deze straat, de laatste straat,
en ga van huis tot huis. Kom binnen,
loop alle kamers door. De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.
‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met hoofdgestel…
Fiets
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.234 Hij stond daar, gisteren en vandaag
achteloos weggegooid tegen een boom
half in de bosjes aan de zoom
een damesfiets met kinderzitjes
hoewel op slot, het klopte niet
daar staan geen huizen, maar 't archief
van de gemeente tegenover
ik neem de fiets mee naar mijn huis,
bel de politie Hollands Midden
wordt doorverbonden met een dame
die…
Dat hoort zo?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.795 Ze moet een wasbeurt, elke dag,
want ja, dat hoort zo,
tanden schoon, uit 't glas,
in d'r mond, want ja,
dat hoort zo.
Haren die nog over zijn,
die paar, moeten worden gekamd,
want ja, dat hoort zo,
nagels knippen, scherpe randjes
eraf, want ja,
dat hoort zo.
Je hoort haar niet meer klagen,
hoogstens af en toe een zucht.
Als ze met…
Stedelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.341 Nieuwbouw steekt zijn kop
uit de terreinen op.
Wij gaan langs het skelet,
de stalen reigerpoten.
Het land dat wordt ontsloten
begint een stil verzet.
Allerlei groen venijn -
distels en chichorei,
hondroos en varkensgras -
loopt in ruigten te hoop
tegen bouwplan en waterpas,
koop en verkoop.
Het land biedt weerstand
aan de sleutel…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 Wij zagen op het smalle wandelpad
Hoe 's morgens rond uw huis de bomen waren
Aaneengeschaard als wilden zij bewaren
In stilte's koelte een heimelijke schat,
Tot op het eerste kraaien van de hanen
De wind zacht heensloop uit zijn nacht-asyl:
Een zwerver langs de weg, en wie 't beviel
Zich over 't land een eigen weg te banen.
't…
Bickerseiland
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.395 We woonden op het Bickerseiland
aan de rand van de Jordaan
ingelijst in mooie grachten
waarom zijn we weggegaan!
De herinnering maakt je weemoedig
'n jeugdig zorgeloos leven in de stad
terrasjes, musea, schepen op het IJ
helaas werd er toen geklad en gejat.
Tuig dat vrouwen lastig ging vallen
nergens kon je gezellig meer staan
's avonds…
Rustig Platteland
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.372 Ook al wonen we op het platteland
kunnen niet met open ramen pitten
als wij 's avonds slapen gaan
gaan buren, 'n krat bier bij de hand
met kaarslicht en muziekje aan
'gezellig' lallend buiten zitten.
Van ergernis lig je je op te vreten
stapt boos uit bed en sluit het raam
neemt weer eens een slaaptablet
maar...morgen zullen ze 't weten…
Home, sweet home
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.401 Met ingehoudem adem
luister ik
oorverdovende stilte
geruisloos zuchtend en krakend
statig en imposant
door de tand des tijds aangetast
maar onbewogen
stille getuige van de geschiedenis
dit huis
mijn thuis…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 Als twee verweerde handen, gevouwen in gebed,
zo grijpen hier het water en het zware land ineen.
De koepel van de lucht staat er almachtig overheen
en laat de mens onmondig. De zee stelt hier de wet.
De mensen zijn zoals de aarde, zonder luchtigheid.
Men incasseert gesloten iedere gril van God en zee.
De grond is als de mensen, stug. Hij geeft…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 een vreemde stad van ver is nu nabij
de dorpsstraat is gevuld met nieuwe klanken
de bakker en de slager werden banken
verdwenen is de oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Uit een oud dorp
- kameelbruin als de steppe -
uit Plocka
kwam Dinska Bronska.
Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
en heur haar vlas-geel;
ook waren haar ogen blauw
als fjord-water.
Zij rook naar knoflook en spar,
zij droeg laarzen
en ging zeer zwaar en gauw.
In het 'Hotel Lapland' zat zij
bij een tafel aan het straat-raam:
zij schreef…
Wandeling door Harlingen
gedicht
3.6 met 53 stemmen
12.101 Zonder hond
zonder kat
zonder fiets
loop ik alleen naar zee.
Ik groet een oude man
en zijn hond antwoordt: ‘Hij is doof’.
Ik loop door
en groet een hond.
Zijn baas antwoordt:
‘Hij houdt niet van vreemden.’
Ik blijf lopen en zie een fiets een vrouw leiden.
Ik ren en zie een hond die zijn baas uitlaat.
Ik wandel en zie een hond fietsen…
Veranderd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.766 Ik kijk om me heen
en denk hoe het was
toen nog geen torens van steen,
onderbroken door glas,
de plaats innamen
van waar we graag speelden.
Waar ik lachte; waar ik huilde,
maar waar wonden snel heelden.
Omdat het een plaats met een hart was;
gebaseerd op vertrouwen
en hoe ze verandert;
ik blijf van haar houden.
Een plaats die ik nu nog maar…
biljartspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.391 in het verzorgingstehuis loopt het bestaan
tot het uiterste toe
zwijgend af en staat tegelijkertijd ingehouden stil
als een onbezette stoel.
het biljartspel is zeker een der overbruggingen
in de dood, tussen de afwisselend
omgebogen ruggen der geblevenen
klinkt het ivoor onomstotelijk nog tweemaal.
het bestaan is als een loper tussen de…
Den Haag, een ode
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.046 Den Haag, je bent geboren
uit het feest van een graaf,
in zijn bossen, zijn vijver, zijn duinpan.
Den Haag, je werd stad van het water,
de singels, de grachten, het Spui
en de beek bij Tuschinsky’s,
nu niet meer zo vaak
Den Haag, je bent nog altijd de wind
van het strand af de stad in
waar wappert de vlag met de vogel,
de éénpootsvogel…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 De zon en de zee springen bliksemend open:
waaiers van vuur en zij;
langs blauwe bergen van de morgen
scheert de wind als een antilope
voorbij.
zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
ondertussen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.678 woeste welgelegen wegen
aangebroken aangelegd asfalt
dunbevolkte dromerige dorpjes
snelle splitsende straat
op weg naar toe
kom ik jullie tegen
als verkooppraatjes voor
onbezorgdheid uitgestald
verlaten geborgenheid
ik ben weer bij de les
trots standhouden
in overdaad…