Alle inzendingen over dieren

Animal Farm De bok zat op de haverkist, hij was nogal humeurig, en zette dus zijn pruik maar op, dat stond hem toch zo keurig. De ezel die zich deze keer, stootte aan een and`re steen, vond dat het paard de haver kreeg, zo onverdiend gemeen. Hoewel het wel uit Troje kwam, zeiden de and`re mannen, dat het zich onbenullig, achter de…

O wat fijn, Uw huisdier mee in de trein. Alleen wel een kaartje kopen En dan maar hopen, Dat ze coulant zullen zijn. Paards grootste wens vervuld, Stond al te trappelen van ongeduld!…

Tijdens een bezoek aan het asiel Was het Guusje, waar ik voor viel. Sinds wij voor haar zijn gaan zorgen, Voelt Guusje zich hier geborgen, Niets dat haar tegenviel. Guusje leeft haar eigen leven, Zo nu en dan kopjes geven. Zeer gesteld op haar gemak En een schone kattenbak, Een echt vrijgezellenleven. Guusje denkt, was ik maar kat, Want…

we schuilen in het duister een uil duikt geruisloos na jaren en jaren wachten en gaat op, in het zwart…

De baas van de kippenfokkerij Was er als de kippen bij Om te beweren Dat die kippen die er logeren Zich prima amuseren. Want in een opfokbatterij Leeft men gelukkig, zij aan zij.…

Een uitroepteken op vier poten. Hij schiet voorbij. Voorbij geschoten. Hij glipt staccato tot hij stokt, door spleet of schaduw opgeslokt. Daar is hij weer, een voorpoot trilt, een siddering, kop opgetild en uitgeschoven, ingetrokken, verschenen en meteen vertrokken. Vol in de zon, weg in een nis, flitsend en stil. De hagedis.…

In deze tijd is het gekwaak van kikkers niet van de lucht. --------------------------------------------- Mijn tuintje heeft een vijver en een sloot. Ik breng dan wel de nachten door met waken, Vanwege al die kikkers die er kwaken, Maar mijn plezier in dat gekwaak is groot. Daarbij de haan en kippen van de buur, Subliem is het concert van…

Als de vroege koekoek roept En de lijster, onder 't fluiten Van de rode bessen snoept, Loop ik ook mijn woning uit en Fluit in zonnige' ochtend buiten, Waar ik zoeter luiden zoek Dan de lijsters kunnen fluiten, Dan de koekoek roept: Koekóék! Koekoek vroeg in 't koele bos, Lijster in de groene struiken, Roep de blauwe blinden los Die…

veel leed kan ik op de beeldbuis aan mij voorbij zien trekken zonder ook maar een enkele traan te laten maar soms zomaar ergens op een perron bijvoorbeeld wanneer ik een duif op één poot moeizaam zijn kostje bi elkaar zie scharrelen... dan heb ik het weleens moeilijk…

die levendige dans de schoonheid op de heuvel sierlijk in de wind manen glanzend tegen de horizon vloog jij daar in galop de zon tegemoet om er te zoeken naar welig groen klaverbloemen, tierig zoet? * ik zie je schaduwminnend staan trouwe bruine ogen ze kijken me afwachtend aan appeltje delen? * Voor Janneke…

Moeder schrikt wanneer in de vroege schemer een kleine schaduw de vredige achtertuin huiverend doet zuchten haar zorgenloze hummel juicht dat haastige dwergspook na verlangt met hem mee te zweven kon zich dan verrijken onbekend avondgefluister brengt het verontruste gezin naar de verlaten zolder waar pasgeboren vleermuizen het huis…

Dit kan geen mensenbrein verzinnen. Geen architect of couturier schiet ooit zo’n ton sûr ton te binnen. ’t model, de pose: pure gratie. verstilde schoonheid op locatie. betoverend, vernuftige creatie.…

Diep in de nacht maakte zij mij wakker onrustig, ongedurig, draaiend van links naar rechts, op zoek naar contact met mij, met zacht gepiep en gesnor verbleef zij - slechts per hoge uitzondering - in mijn bed. Aandoenlijk vertelde zij mij, dat zij hulp nodig had en samen hebben wij haar kittens gekregen; helaas heeft er één het niet gered…

De vrouw zegt: hij heeft wat vetrolletjes, de man zegt, ik ook, kijkend naar de hond, die op de behandeltafel staat is de conclusie snel gemaakt, de hond is te dik. Een tikkie aan de maat, dat is de baas ook, is slecht voor zijn hart, zegt de assistente dan ook nog, dat klopt, zegt de baas,ik werd al geholpen aan mijn hart, was ook te dik.…

De aap vroeg de hond, Wat hij er van vond. Hij zei: “Ik zat laatst te denken Meer aandacht te schenken Aan onze gemeenschappelijke grond. ” De hond dacht na En zei: ”mogelijk het DNA. Ik heb wel eens gelezen, Dat dat de bron moet wezen Wat ons, mijn vrind, Zo samenbindt In ons wezen.” “Maar dieren op twee poten, Helpen de zaak naar…

Een hardnekkig pestend olifantje wordt vanuit Blijdorp overgeplaatst naar een dierentuin in Praag. ----------------------------------------- Ook olifantjes doen soms aan geplaag, Ze slaan elkaar dan stevig met hun slurven. Je grijpt de grootste pestkop bij zijn lurven En doodleuk deporteer je die naar Praag. Die daar gelijk een soortgenoot…

zaken veranderen ieder moment wij geen cent waar eigenlijk waar vergeet grom richting dom zo dom o zon donderklots verfijn wat zijdelings wegvalt ik vriend zie dingen alleen…

Hij liet de hond uit als elke dag zo'n klein wit hondje als je wel vaker zag. Hij werd gegrepen door een herder een groot formaat zorg dan maar eens als klein hondje dat je je mannetje staat. De mensen sloegen trapten en gilden maar de herder liet het beestje niet los de baas kwam aangesneld, brak de bek open en het witte hondje, vluchtte…

Aandachtig biddend voor zijn maal hangt de buizerd in de lucht. Zwevend zonder een gerucht spiedt hij naar een grondsignaal. De vleugelpunten trillen zacht bewogen door de warme wind, waardoor hij draagkracht vindt voor het volvoeren van de jacht. Plots duikt hij, stil, poten gestrekt als een baksteen naar de grond. Een veldmuisje weet…

Tussen woeste struiken draaft een lichtbruin dier springt soms ruisend op in zijn witte rugvlekken glanst de gedachte aan tamme medeschepsels binnen de omheinde stadskamp de snuivende hertenneus van grauwe natte beeldhouwklei vol verkenningsdrift en de fijne scherpe hoeven bijltjes die de weg banen door dichte takkenwirwar schenken…

De zware paarden bij het bruine hek met hoofden half geheven naar elkaar likken in een zacht en teer gebaar de stugge haren in hun beider nek. Soms gaat een hoofd wat meer omhoog alsof het wacht op een vertrouwd geluid dat op zal klinken uit het fluitekruid zonnig weerspiegelt in een glanzend oog. Er spreekt een weten uit hun rustig staan…

De meeuwen vechten, vleugels hol, en hangen aan de wind. Zij vallen in 't bouwland neer, - en, neergevallen, maken ze 't langs de voren vol. Zij namen overland de wijk, en zochten langs de brede stromen hun toevlucht, - om op kracht te komen achter de hoge winterdijk. De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar…

nee, ik hoef geen terras heb buiten niets te zoeken liever blijf ik binnen kruip achter het behang stof genoeg om van te kwijlen in de kast ruikt het naar muizenpis en oude boeken de ruggen versleten het papier half aangevreten door kenners zoals ik © papiervisje…

Als ik aan het geluid van de stilte net gewend ben geraakt, is het de hond wel, die me met zijn blaffen te verstaan maakt, dat stilte, die oorverdovend werken kan, de hond zelfs teveel is!…

De paashaas, die aan 't werk is, heeft 't druk: hij moet haast overal een ei verstoppen. Nu komen twee kalkoenen op de proppen. Ze schrikken zich daarbij een ongeluk. De haas gaat door en hoort er eentje zeggen: 'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst: het is ondierlijk, wat men van je eist! Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?…

De olifant bekeek z'n wijf. Ze had een zeer omvangrijk lijf. Hij schold d'r dikke huid toen vol: 'Van al dat vreten sta je bol!' Een tijdlang bleef-ie fulmineren. Ze wilde tactisch reageren en daarom zei ze: 'Wees maar blij: je krijgt een paasgeschenk van mij. Het is een opblaasolifant. Je zult tevreden wezen, want je blaast 'r op…

Aan de watervliet - een transparante heli - beekjuffer in nood?…

In het halfduister van de A-6 struint tussen zwerfvuil iets geelogigs Twee werelden die elkaar kruisen: de gebaande en de naakte de gekooide en de wilde de verzadigde en de hongerige Vos die ik was mens die ik werd ------------------------- uit: 'Huisbroei', 2003.…

Een diepzeevis priemt met gloeiende ogen het drukkende waterduister in de kamer vol wier waar ze haar eitjes legt vertrouwt komend leven aan vergane weelde toe 't nest tussen oud roest staat onder bescherming van 't onsterfelijke maar gezonken schip TITANIC.…

I Zij kunnen het niet laten licht te geven, hun drijven is aanwezig in de nacht als liggen er twee lampen in het water gelijk van sterkte, van gelijke kracht. II Je wilt op veren met ze mee en je besluit ze brood te geven. ----------------------------------- uit: 'Verzamelde Gedichten', 1993.…