4410 resultaten.
Schrijven is....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Schrijven is een uitlaatklep
schrijven is een must
Schrijven is een ander iets vertellen,
schrijven is een lust
Schrijven is een dag wegdromen,
met pen
Schrijven is, wat ik in persoon
gewoon ben.
Schrijven is gevoel, emotie
soms boosheid op papier
Schrijven is soms verdrietig,
jolig of juist heel vrolijk hier
Schrijven is, mijn…
Chinese wijsheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
664 Ik ben – zo sprak de haan -
een varken op twee poten
da’s lekker, dacht de kat
- die een leeuw was -
ik zal mijn jachtterrein vergroten.
Een zwijn, een haan
konijnen
in een wip
verslind ik jullie allemaal
tot aan de laatste rib.…
Compleet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 Mediteren is
jezelf compleet leegmaken
van je verleden…
Was getekend, Caesar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Die altijd alom
Aanwezig bent,
Ons volgt op
Al onze schreden
Zonder dat wij
Het zelfs maar weten,
Ons steun geeft
Bij verdriet,
Het geluk met
Ons deelt,
Levert soms onverwacht
Een bewijs van je bestaan -
Op de schone
Keukenvloer,
Gelukkig, je bestaat!,
En wij kunnen
Je niet vergeten…
Dan een brug te zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
442 Welk hoger doel
Is de mens gesteld
In dit aardse bestaan
Dan voor elkaar
Een brug te zijn,
Om het elkaar
Te gunnen arm in arm
Veilig de kade
Te bereiken,
Vaste wal waarop
Je samen verder kan…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 De ijskoude lucht
Strijkt langs mijn
Wangen als ik het
Raam geopend heb
Op de tiende van
Het anonieme beton
Die ik met moeite
Bereikt heb, op weg
Naar de vrijheid
Die voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
De toverbal smaakt niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Voor we weer buiten
Gaan spelen, je zoontje
En ik, roep je ons bij je,
We moeten even een kijkje
Komen nemen, naar iets
Bijzonders, iets speciaals,
Je ogen glimmen
En wij weten niet
Wat je ons wilt laten zien -
Je neemt ons mee naar een
Kamertje ergens achter
In je kleine huis,
En daar staat een houten kist,
Gewoon een plankenhouten…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geĂŻsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
hunker
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
713 ik ben een wolf onder de wolven
buil bronstig mee in 't koor
niets menselijks is me vreemd
ik schuw geen platitudes
ik hou nochtans
van al wat onbereikbaar is,
van duistere symbolen
tot lichtende sterren
helaas
ik ben de man die naar de zon wil lopen
maar vastzit op het kleverig asfalt:
de hunker zelf houdt me gevangen.…
Ik heb een streep gezet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
777 Ik heb een streep gezet
In mijn bestaan op aarde
Nooit, nee nooit,
Ga ik er meer over heen
Dat heb ik vast besloten,
En als ik wakker word
Ligt de streep bijna al
Onzichtbaar achter me
Zonder het in de gaten te hebben
Wandelde ik er doodgemoedereerd
Toch weer over heen…
Alles is bereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Alles is bereikbaar,
Zelfs het meest onmogelijke
Wordt mogelijk, zeggen
De heren van de communicatie -
Alleen zijzelf
Zijn niet bereikbaar,
De bedenkers van
Dit communicatieve geweld,
Ze zorgen er nauwgezet
Voor dat ze niet bereikbaar zijn,
Dat ze niet onverhoopt
Gevonden kunnen worden
Door die kneuzen
Aan wie zij hun
Dure…
Je moet wat praten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Je moet wat praten
Ook al weet je
Niet wat -
Praten over alles,
Praten over niks,
Zo lang het de tijd
Maar verdrijft
En ik op tijd aankom…
Spel met identiteiten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ben ik het nu wel,
Of toch gewoon niet -
Ik weet het niet meer,
Weet niet welke gedaante die
In mij rondwaart
Nog het meest overeenkomt
Met hem die ik vroeger
Zonder enige terughoudendheid
Ik
Durfde te noemen -
Er wonen zoveel identiteiten
In mij, nu, die samen in een
Meedogenloos spel verwikkeld zijn,
Dat ik het zicht op…
Kort van stuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 In de goede jaren
Had hij het best
Naar zijn zin gehad,
Een mooie man
Met prachtig postuur,
Met de jaren verloor
Hij zijn ideale lengte,
Kromp met iedere tegenslag
Minstens een centimeter -
Met het eind in zicht
Zie ik wat er nog
Van hem over is -
Een iel mannetje,
Kort van stuk,
Met op zijn rug
Een bochel van verdriet…
Voldoende reden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Voldoende reden heb ik
Om het zonlicht niet
Binnen te laten,
Me te wentelen
In een warme deken
Van alles bedekkende
Duisternis, onzichtbaar
Omgeven door alles
Wat zij in de jaren
Heeft bedekt -
En dan is daar
Zo ineens, zo totaal
Onverwacht dat luide
Krassen van die zilvermeeuw
Dat me wakker schudt,
De ogen opent voor…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
vriendje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 hoe jouw zachtheid – altijd
teder – langs mijn wangen gleed…
langs mijn armen vloeit de traagheid
van de tijd, ik koester nog en
glijd vol tranen naar omlaag – blauwe druifjes
laten vaag een wit bevlekte hemel zien
nu dan zonder jou, mijn benen voelen leeg
en langzaam veeg ik nog
de laatste haren weg, ik leg je
in het kleine graf dat vierkant…
Al het andere
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
429 Het vinden van
Bestaande oplossingen,
Zegt de leraar,
Is het hoogst
Haalbare voor deze
Kinderen, verder
Hoeven ze niet,
Dat is de max,
Al het andere
Valt daar buiten -
Zonder het te weten
Verbeeldt hij hier
Het menselijk tekort,
De mens als spin
In een web
Waarvan zij
Inmiddels zelf de
Uitgang niet meer weet…
Dit open raam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Het ademen valt me zwaar,
Bergtoppen doemen op
Waar aanstonds
De ademhaling
Stoppen zal,
Luttele seconden
Voor de crash
Schrik ik wakker
In mateloze angst
En ruik de milde
Voorjaarsregen door
Dit open raam,
Waarvan alleen
De binnenkant
Nog bevroren is…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
Jong gaat over leeftijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Hoe zo, jong?
Alsof jong
Alleen met
Leeftijd
Te maken heeft -
In jaren ben ik
Inderdaad jonger
Dan jij - maar
Mijngod je moest
Eens weten
Dat ik in
Die paar jaar
Tien keer meer
Heb meegemaakt
Dan jij in je
Bezadigde leventje
Ooit mee zal maken…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…
Ongelijke stenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 Ben buiten mezelf,
Vandaag, weet niet
Hoe ik het heb,
Ga je vertellen
Dat het over is
Tussen jou en mij -
Terwijl ik het
Tuinpad bij je huis
Op loop, neemt
De mist in mijn hoofd
Hand over hand toe,
En hoop ik nog
Dat dit een boze
Droom is, maar
De ongelijke stenen
In je tuinpad
Doen mij beseffen dat
Ik mij niets heb…
Ongelofelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 bij aankomst
lijken de kaarten
al geschud
niets zal aan
toeval worden
overgelaten
of toch
hoe groot
het wonder is
weet niemand
alleen weet ik
dat het zo
heeft moeten zijn…
De jas draagt mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 Die daag'lijks met
Mij meegaat, zonder
Ooit kritiek te uiten
In woorden of gebaren,
Is allengs met mij
Vergroeid geraakt,
Elke naad, elk stiksel,
Elke vezel ademt
De mens die ik ben,
Verdriet en geluk
Wonen samen in
Dezelfde zoom,
Niet ik draag de jas,
Maar zij draagt mij…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
De man denkt de vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 De man denkt de vader
Die hij nooit gekend heeft,
Die alleen in zijn
Diepste dromen
Zijn vader heeft
Kunnen zijn,
Droombeeld van
Werkelijkheid en
Verbeelding waarin
Het verloren gegane
Aanraakbaar dichtbij komt…
Molshopen en bergtoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
435 Als ik mij op U verlaten mag
Dan zijn dingen zoals ze moeten zijn,
Omstandigheden teruggebracht
Tot hun kale bestaan -
Dan zullen bergen
Niet anders dan bergen zijn,
En molshopen niet meer
Dan onooglijke hoopjes zand
En is er niemand die
Ze nog verwarren zal…