3332 resultaten.
De nacht dat de lamp uit ging.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 mijn glimlach doet je ogen oplichten.
wil je mij liefhebben, nu.
De lamp is uit, geen schaduwen vanavond
ik voel je armen om mij heen. liefste
morgen brandt de lamp weer en kijk ik naar je gezicht…
Diva van zijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wie oordeelt over een ander
moet eerst eens naar zichzelf kijken
zegt ze met een glimlach om haar mond
woord je wurgt me
ik krijg je niet meer
door mijn strot
te zwaar beladen
aangetast door rot
hij kijkt haar aan, ziet hoe mooi zij is
en noemt haar diva, diva van zijn dromen
haar glimlach is goud waard
haar lichaam om van te snoepen…
Het Spel Dat Niets Eist
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
308 In haar glimlach school het weten
dat sommige ontmoetingen
geen vervolg behoeven
om volledig te zijn.
Toen keerde zij zich half af,
liet haar hand langs zijn arm glijden
als een terloopse belofte
die nooit werd uitgesproken.…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
kleinkind
netgedicht
2.2 met 29 stemmen
3.416 Verwondering,
een glimlach opent zich en
kirrend komt er een geluid.
Mijn kleinkind;
’t is nog maar het begin.
Het potje fruit gaat open
en de fles staat klaar.
Blauwe kijkers, oh zo zoet,
zeggen: "Opa starten maar”.…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
De ongeschreven wet van liefde....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.199 Letters dansen rondom
mijn blauw-schrijvende pen
die niets anders wil
dan liefde voor je beschrijven
Ik volg met ganzenveren
de tekens waar niemand
ooit verhalen in zag
tot ik jouw glimlach erin
zag verschijnen
Ik dans met letters
in 't rond langs
de ongeschreven wet
van liefde waar ik
ons weer terug zal vinden…
Zonder Woorden
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
2.726 Een stralende glimlach roept:
Ik kan niet meer zonder jou.
Je oogopslag sprekend:
Ik laat je nooit meer los.
Twee handen strelen:
Ik ben er als je me nodig hebt.
Je zegt me zoveel, al spreek je geen woord.…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Voor jou...
hartenkreet
3.1 met 43 stemmen
4.322 Het blijft een wonder,
hoe mijn hart wordt geraakt
door jouw zinnen,
onuitgesproken oplichtend in jouw ogen
als ik je aankijk
in stilte hoor ik
wat je zegt al spreek je geen woord
Een stralende glimlach roept.
ik kan niet meer zonder jou.
je oogopslag sprekend:
ik laat je nooit meer los.…
mijn handen raadselen je huid
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.005 je adem tocht
een spoortje angst
je kust me
licht onzeker
de armen
voor je borst
gaan open als
je ogen hopen
heupen komen thuis
de knip eraf
het voelen hoe
de sleutel past
je bent apart
een meisjeshart
een glimlach
vol verrassing
mijn handen
raadselen je huid
we lossen op
in enkel passie…
In de diepte
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 En weer kijk je moeilijk
En weer zucht je flink
En weer zie ik je denken
Ik wil niet dat ik zink
Het is zó ingewikkeld
Je voelt je zo alleen
Je glijdt weg in donker water
als een grote zware steen
Ik zag ergens nog een glimlach
totdat ook die verdween
want je kijkt weer moeilijk
want je zucht weer diep
en je ziet me denken…
Toen ik jou voor het eerst zag....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.034 De herinnering aan de eerste dag
Toen ik jou voor het eerst zag
Zorgt er voor dat ik nu glimlach
En brengt me terug naar die dag…
Ik kende je niet
Wist zelfs je naam niet…
Maar het was liefde op het eerste gezicht
Dat er voor zorgt dat ik nu voor jou dicht
Nu zie ik je zelden
Wou dat je me een keer belde…
Hoop dat je me niet vergeten…
Sprankelend
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.934 Het is jouw zweem
Zacht om me heen
Ik kruip bij je weg
Nooit meer alleen
Het zijn je woorden
Zo lief en oprecht
Jouw hart is open
Jij bent wat je zegt
Het zijn momenten
Van jou en van mij
Ook als je weg bent
Ben je nog dichtbij
Het is die glimlach
Hoe je naar me kijkt
Sprankelend teder
Mijn gevoel verijkt
Het is een streling…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
suites voor annemieke XIII -Yburg-
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 wij zijn de enigen
wrijfkoeken met een glimlach
boven op de berg
een gerookte zalm
zacht als een bocht in de rijn
mist in de verte
het wilde zwijn kreunt
en wordt kreunend verorberd
zon in een zucht wind
een glas voor een fles
in de verblindende zon
de dubbele prijs
een fles voor een glas
verwend voor de halve prijs
dicht bij de…
Tunnel zonder zicht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
693 het lijden dat
geen licht meer kan verdragen
stop de pijnen die
om meer verdoving vragen
breng rust en stilte terug
dan ontvlamt de geest
zij weet het lichaam is
al veel te lang geweest
wil naar het warme licht
vliegt in paradijselijk bereiken
uit de tunnel zonder zicht
schaduw heb ik meegenomen
maar op de drempel zei haar glimlach…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
Nooit meer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.314 is alleen nog een lange vlucht naar huis
De laatste aanraking in de vroege ochtend
is voorgoed voorbij
Ik wil je nog één keer vasthouden
maar het zal nooit meer hetzelfde zijn
Je wacht en weet niets meer te zeggen
het is tijd voor mij om te gaan
Je hoeft niets meer te zeggen
omdat we 't altijd zullen weten
We waren minnaars met een glimlach…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…
Nederlands op straat
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.441 Wat een genot
Enkel nog Nederlands op straat
Prachtig uitgesproken
Pure poëzie
Iedereen het ABN onder de knie
Niemand van de dichtkunst verstoken
Als iedereen straks Nederlands praat
Komt de volgende stap aan bod
Iedereen moet lachen
Enkel nog vriendelijke mensen op straat
Een prachtige glimlach, witte tanden
Puur geluk…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Nooit gezien
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
969 Kijk
daar loopt ze
goudblonde haren
glanzend
maar haar ogen
diepgroen
die mysterie kunnen uitstralen
zijn nu leeg
haar glimlach geforceerd
alsof niets haar kan raken
ze gaat door
praat door
betekenisloze woorden
ze hoort
betekenisloze woorden
niets dat raakt
ze wilt gezien worden
haar ogen zeggen me:
Kijk me aan
en kijk iets dieper…
Zichtbaar en toch heel klein
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 wanneer mijn rug de
zwaartekracht overhevelt
van mijn schouders naar het
gevoel van toen het kind dat in mij
huisde met me speelde en mij
de kracht gaf dromen na te jagen
en te gaan slapen op het kille bed
Ik heb de tijd gesproken
gezegd dat het niet bestond
al was het slechts alleen maar
om te zeggen dat wanneer ik sterf
ik ga met de glimlach…
Bittere koffie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
825 Ik zit voor het raam
en sluit m'n ogen
Slechts twee weken
terug in de tijd
Daar fiets je
met je rossige haren
Een glimlach die
sombere dagen openrijt
Een kaarsje ontstoken
om het licht te wijzen
Vandaag eindigde jouw levenstaak
Nooit meer fietsend
door de straat
Zwaaiend naar allen
en iedereen
Mijn koffie is bitter…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn kind
zonder angsten in dromen
tot de morgen je glimlachend…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 Het zachte schijnsel van de haard
bloost de wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als…
liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
806 Drijvende gedachten in je ogen
mij vertellende over gevoelens
vragen die tevens een antwoord zijn
Mijn ziel verweven met de jouwe
gedeelde gevoelens, een pijn
jouw glimlach vol emotie
Dromen die werkelijkheid zijn
jouw aanwezigheid in mijn leven
mijn hemel is er al
Twee mensen samen een geheel
het aanvoelen en aanvullen
en zo leven…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…