3975 resultaten.
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 Strak trek ik de huid over me heen
en duik onder in een zee van slaapschaduwen.…
de verteller
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.089 nog voor ik de draad kon oppakken
stond ik al naar adem te snakken
ze stonden maar aan me te friemelen
voor stevig houvast aan edele delen
zoals nek oren huid en hoofd
van een microfoon
met veel haken en ogen
echt eeuwig zonde
want alle goede bedoelingen ten spijt
was ik toen ook mijn losse pols kwijt
voor de volgende ronde…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Ongecompliceerd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
768 En net toen ik dacht
dat niets mijn rust nog zou verstoren
was er dat grijze monster
en de stilte ging verloren
De vogels vluchtten uit de bomen
en niets was meer dan het leek
alleen de zon bleef brandend staan
op mijn huid zo teer en bleek
En ik keek naar boven in het niets
waar de rust was weergekeerd
geen monsters meer, wel de vogels…
Stil mijn honger
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 onderhuids verlangen
dreef ons beiden
tot bijna waanzin
hartstocht streelde
warme handen
zweetpareltjes
over blote huid
adem mijn adem
kus me , til me tot over
jouw regenboog
voel mijn hart bonzen
tegen jouw behaarde borst
laten we dansen in de liefdespassie
stil mijn honger
ik ook van jou…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
Mijn slopende proces
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.788 Ik handel op veel manieren,
Ik zit onder je huid,
Ik begin met je spieren,
Ik schakel je uit.
Je mooie lichaam,
Je lieve lach,
Nu gaat het moeizaam,
Je kruipt door de dag.
Het gaat heel langzaam,
Nu pak ik je stem,
Ik heb een naam,
Nog even en je hart zit klem.…
In passie gevangen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 waar vlammen spelen
hun warmte delen
rakel jij het vuur
onverwacht op
je blik jaagt
hartstocht aan
de lach daagt uit
door het lint te gaan
handen gloeien
schroeien mijn huid
in passie gevangen
schreeuw ik het uit
traag dansen kleuren
hun eindeloos spel
maar in samen rusten
vervagen ze snel…
De dromensmokkelaar
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.032 koning in rede
wekker van vervoering
was het liefde
toen je sprak van gedeelde tronen
verraderlijk vulde je
de container van een geweer met rozen
en kocht
je argeloze onderdanen om
heersen is je land en lichaam
het leger je begeerte
proeven je tweede huid
neen, voor mij geen heer
geen wapens meer
en ik bid
dat ik nooit…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 ik wilde bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet…
Ik kniel voor jou
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
525 de scherpte van je intellect
voor de kracht van je woorden
voor de warmte van je vlees
voor het vloeien van je liefde
voor het openen van je benen
voor de tranen van je verlies
voor het schokken van je lichaam
voor de openheid van je geslacht
voor de eigenzinnigheid van je geest
voor het zielsgeluk op je gezicht
voor de zachtheid van je huid…
in schaduw verborgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 ik kan ze lezen
de kleine lijnen
op jouw gezicht
wij hebben ze
in geheimschrift
samen geschreven
een jeugdige aanzet
in schaduw verborgen
verdiept zich door zorgen
maar ook je lach
in warme gulheid gegeven
blijft zichtbaar leven
onze taal komt in
tedere tekens van binnenuit
schrijft liefde zacht op je huid…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.
Je raakt me met je woorden,
wordt mijn herinnering,
bent niet meer uit te wissen,
zo zacht verankerd in mijn blik.…
bij terugkeer aan het meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 bij terugkeer aan het meer graast onrust
ben ik wankel
onbewoonbaar en verjaag een vlinder
wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt
lacht de wind
ik haal mijn schouders op
en kerf hun namen in de banken aan het meer
eerder je gezicht
warm je huid
niemand die ons herkent
als de stad wakker wordt
en licht gelooft
wandel ik als…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
Perigeum
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik ontschuw mezelf, leg me neer
schil voor schil
strooisellaag voor heuvelschaam
ik strijk de plooien glad, knik de
wervels van ruggengraat
korenmaat en schaduw in het gelid
ik dompel in kalmte, aan de lijzijde
van luwte, met een streling
van tong over bovenlip
ik keer de kring van eb en vloed
ben het meest nabij,
bij de huid van mijn…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…
Botox
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Hoe jij leeft onder
mijn oude, warme
huid. Kou verdwijnt en
ik word tien jaar jonger.
Zolang jij bij me bent,
mijn lief,
hoef ik niet aan de Botox.…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Verloren keuzes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
489 Een lach,
een traan,
de dag voorbij gegaan,
een huid,
geen wil,
dat maakte het verschil.
De pijn die je verliest,
is dat waar jij voor kiest,
een keuze zonder haat,
of is het al te laat?
Het vervolg,
heel rationeel,
soms is het mij te veel,
ik kan niet,
ik wil wel,
maar soms toch wat te snel.…
Ooglid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
602 Immens zicht
de horizon verlicht
haar huid omlijst
in haar paradijs.
Het water stijgt
mijn hand van haar lijf
mijn laatste traan
die het raam beslaan.
Een verwaterd zicht
op jou gericht
de herinnering schijnt
door jouw paradijs.…
Liefdesenergie na zondeval
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Vrijwel alle dagen sindsdien
stroopt het verleden
langzaam zeker mijn huid
het zout bijt zich muurvast
onwrikbaar op haar naakt vel
contact dat van mij
dansend op weg naar coïtus
terwijl haar tijd geen verlangen meer
op haar groot menu heeft staan
geen begeerte althans
voor een man als deze
voor het geven van
OPRECHT
liefdesenergie…
Gesluierde meningen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
417 Overal broeit het
Drukkend en zwaar
Geruisloze woorden
Beducht ongrijpbaar
Tussen de zinnen
Een subtiel gebaar
Een snuif, een kuch
Een blik naar elkaar
Ze branden naar binnen
Puncteren mijn huid
Vullen mijn hoofd
Oorverdovend luid
Alleen in mijn schoenen
Sta ik en ervaar
Gesluierde meningen
Beklemmend voelbaar…
Amen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 Ik streel de huid van mijn geliefde.
Ik hoor kille stormen razen.
Ik geloof in Uw heilige intuïtie,
die al Uw, onze zintuigen leidt.
Mijn, ons aller God.
Amen…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Zingend licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Gek licht
Ik hoor het zonlicht
Het spreekt tegen mijn gezicht
Ik lig hier maar wat
Maar niet zomaar wat
Het is niet alleen maar licht
Ik lig gestrekt, zingend door mijn huid
Ik zing zacht, beantwoord het licht
Ik lijk wel compleet gek
Zingend tegen een licht
Dat ik hier lig, dat is waar
Ik ken alleen maar dit licht
Het is gek
Dat licht…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…