2410 resultaten.
Kapotgemaakten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Immers, wat was is nog steeds en daar verandert niets iets
aan. Ze steekt een zwaard dwars door zijn lichaam.
Hij doet hetzelfde bij haar.
Ze houden van elkaar.…
Trouwe kameraad
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
792 Met jouw robuuste markante gelaat
kan mij immers niets gebeuren.
En als mijn zekerheid mij verlaat,
ben jij op z'n tijd m'n lieve trouwe kameraad.
Met 't gooien van de ballen
komen plooien in je wangen.
Mijn lieve reusachtige rottweiler beest,
onze liefde voor elkaar treft mij het meest.…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk
zielenlicht
In iedere beschreven droom
is er immer…
Lex
netgedicht
2.2 met 32 stemmen
2.539 tranen door blinkt een lach
want dit wordt niet vergeten
vijftien jaren telt de ring
die levens ronder lopen laat en zonder
treurmomenten lukt zo’n leven niet
wat ben je mooi mijn zoon- je straalt
en laat je warme ogen spreken
nimmer laat jouw mooie dag
de warme glimlach breken die vooreerst
jouw grootse kracht bezit
de macht om immer…
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.104 In mijn armen daar troonde zij
op een deken van zachte dons
Ons eiland in de wolkenlucht
zweeft in eindloze eeuwigheid
Sprak mijn lief met een zucht
liefdevol tegen mij aan gevlijd
Van liefde eindeloos vervuld
wijl de eeuwigheid ons droeg
Heeft ze mij ‘t schoon onthult
wijl ik haar lippen gadesloeg
Op ‘t wolkeneiland zitten wij
immer…
VERWERKINGSVORMEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.493 Je verdomd alleen voelen
eindeloos mijmeren
niet uit bed komen
niet op gang komen
Uiteindelijk leiden
houwen en rouwen
naar een gemiddelde
versteviging
van ons als mensen
die winnen en verliezen
komen en gaan
vasthouden en loslaten
Dat noemen we leven
en het leven gaat immer door!…
aan de grond
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
560 (nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent
zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm)
aan elke arm verschuift een hand wat
licht bewegen
in de tegenvorm van nu
kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind
vliegt laag mijn dromen binnen
waar een meizoen zachtjes bloeit
groet immer nog haar glimlach, bovenaards…
LODEWIJK X1V (2)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 Ze preste mij de kinderen te erkennen
Die zij had onderwezen, opgevoed
Ze waren immers van mijn vlees en bloed
Madame de Monteban kon dat bekennen
Aldus besloot ik, Koning, neer te pennen
Wat eerdere voorschriften hadden verhoed
Het deed de beide vrouwen zichtbaar goed
Françoise wist de hengst in mij te mennen
Er kwam een Internaat nadat…
Alle kleuren van de regenboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.107 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
Die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
Die het verweerd plafond laat zweven
Of de trammelant van de zwerver
In een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
In troebel spiegelwater
Dan, de gulzige navelstaarder
Door z’n debet immer…
Een goed gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Vaak verwijt je mij
Dat we niet meer
Met elkaar praten, dat het
Hoog tijd wordt voor een
Goed gesprek - dan begrijp
Ik echt niet wat je bedoelt -
Ik vraag je immers vaak genoeg
Om je advies, niet dat ik daar
Wat mee doe, maar toch,
Ik laat je altijd uitpraten,
Niet dat ik luister, maar toch,
En als jij je eigen mening
Ventileert…
oorlog en vrede
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 verdedigen
maar ze stuurden de
amerikanen en de atoombom
en toen was het voorbij
en weer vrede
ik stond machteloos tegenover
de politie en de liefde en kreeg
gedachten in mijn hoofd
het gevaar zat in mijn eigen hoofd
en ik kon er niets aan doen
maar ze stuurden pillen
en mama en pi en toen was het
vredig stil in mijn hoofd
ik wist het immers…
BETRAPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze was gisteravond laat betrapt
nadat ze zich zo toegetakeld had
Ze had zich geheel opengekrabd
bloed lag op de tegels van ’t bad
Ze voelde zich nu ten einde raad
vanzelfsprekend werd ze gestraft
Geen kende immers haar zelfhaat
sedert ze door elk werd afgeblaft
Ze zou meteen verhoord worden
wat moest ze nochtans verklaren
Van ’t sein op…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wat immer bleef en is gebleven,
jij, water, bron, geloof en hoop...
...in mijn armzalige leven.
Je geeft me jouw rijkdom
om mijn rijk gedachtegoed uit te kunnen dragen!
Wat kon ik nog meer van je vragen?
Ik mag nu onze boodschap gaan overdragen.…
Als engelen dalen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
609 Als engelen naar beneden dalen
is dat niet om jou te halen
ze willen gewoon jouw gezicht eens van dichtbij bekijken
niemand die immers zoveel op hen kan lijken
jij krijgt van hen geen vleugels omgebonden
jij blijft hier op aarde
de Lieve Heer heeft hen niet met die opdracht hier naartoe gezonden
jij bent hier van groter waarde dan daarboven…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Toen mijn hart met de kracht van schuldgevoel gebroken werd
Stierf ik mijn dood immers al.
Ik ben welbeschouwd niet meer dan een sterveling……
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"
"maar ik zal de deur niet sluiten
noch de houten luiken
dat beloof ik je, mijn waarde
immers…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters
op blocnote of kreukelpapier
maar ach,
alles is meteen zoveel
hoe zou ik het geheel ooit
kunnen benoemen
het leven van een dichter
is immers…
En dan nog dit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Langzaam trekt
zij haar jurk
steeds ietsje
hoger
zich nauw'lijks
nog bewust
van de feiten
Vermist
besef
de reden dat
dit continent
immer wordt
getroffen…
Mijn dag begint verlegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Mijn dag verlaat dan meer belegen
met zijn teleurstelling en zijn zegen
de wegen van de mens in bewustwording
aldoor klein; die slechts in dagdromen
groot mag wezen; maar immer toch altijd
dat ene schakeltje in het geheel kan zijn.…
....
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
687 je bent nu nader tot Hem,
zo plots,
na meer dan een eeuw mens
je keek aldoor
in de ogen van de ander
immers in de naam die jezelf koos
lag je doel verankerd;
daadkracht besloten in jouw wens
geen brug te ver,
zelden een doodlopende weg,
je was klein van stuk,
doch een groots gelovig visionair
overtuigd van de waarde
achter iedere…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 ik kijk naar ergens weg
doch zij naar binnen
niet de lippen spreken
maar blikken
zoeken een uitweg
die van haar als
van onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil in de open ruimte
terwijl de actieradius zo zeer is beknopt
ik ga af op het geruis van de pc
daar ligt een vergrootglas te wachten
het is daarom dat ik dit kan schrijven
en immers…
Veilig huis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
510 zij trekt haar kwast in lange halen
zodat het in gebogen kleuren staat
tussen het wit van wolken zo hoog
omkranst het liefdevol en gastvrij
in voortdurend begripvolle dialoog
vorm ik veiligheid en maak vrij
niemand hoeft bij mij te vrezen
voor verdrinken of hardvochtige wetten
want niemand wordt nog afgewezen
mijn huis heeft immers…
EEN KLOPPEND HART
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 geopend worden
en je wordt binnengelaten
gevoelens kunnen naar buiten
en binnen komen
in liefdevolle vloeiende
soms woeste stromen
maar soms besef je het even weer
en krijg je het langzaam in de gaten
de scharnieren van mijn deur
piepen steeds meer en meer
niemand wordt nog tot kloppen
op zo’n deur uitgedaagd
het kloppen bereikt immers…
Het normale van het ongewone
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
414 Wie heeft immers ooit een normaal mens ontmoet?
En viel die ontmoeting werkelijk mee?
Gezoutenheid smaakt soms heel zoet
als ruimte uitzicht biedt in de volle zee.…
Het spel van nu ...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Leven immer spel.…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 het lijkt me een genot
niets te moeten zeggen
en alleen ergens te verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter…