3400 resultaten.
Zonder gebruiksaanwijzing
gedicht
3.6 met 14 stemmen
6.593 De avond dat we in elkaar werden gezet
zonder te weten hoe het moest, voorzichtig
wat onderdelen uitgepakt en wat niet paste
weggelegd voor straks,
dat het zo telkens ging, iets dat steeds
weer langzaam bij elkaar gehouden raakte.
Zo zo. Maar er zaten grijpgrage ledematen
bij, die het op eigen houtje konden.
Het nóg volmaakter prutsen. En…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 Hoger dan schijn
van 't mensen-zijn
in grijze guurheid
droef neergebogen,
- vèr bóven logen
van levensbanden,
wílde ik gebouwd een hemel voor mijn puurheid,
als prinsenkind van langverloren landen.
O ijsglanzige wijdte mijner landen,
ijslichtend licht doorschijnend als goudraggen bevend!
o recht, en bleek van kuisheid, herléven
kind!…
Barabbas
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.486 Ach, Barabbas,
wat waren je gedachten
toen het volk jou verkoos
boven de man van Nazareth?
Bach noemt je naam, Barabbas,
en laat het opgehitste volk,
vol haat en hartstocht zingen
in de Matthëus Passie:
het volk roept om jou, Barabbas,
en wil de man van Nazareth
zien sterven aan het kruis.
Ach Barabbas,
wat ging er door je heen,…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 Vierde zang
Ja, stille Graven! ja, gij blijft mij wijsheid leren.
Hier kan ik 't best met God en met mijzelf verkeren,
Hier, waar de vrede woont, de zorg het hart niet knaagt,
De beek welluidend ruist, de tortel troostrijk klaagt,
De zoô *, die de armoe dekt, en 't marmren ereteken,
De duurzaamheid en prijs van aardse grootheid preken…
Krachtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
735 Blijven dansen,
in weerwil van het gedrocht,
wat het spel je ook bedeelt,
blijven sjansen
Waar opent de hemelpoort
als zegel op de keuze,
blijf buigzaam,
rekbaar en lief
Sterk als water
op het veld van tegenstellingen;
verwerf de aarde,
en neem wat toeval je toont,
hoe het onpersoonlijke je hoont,
hoe het je loont…
slaapverwekkend
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
722 kuierend is de gang
door mijn welriekende gaard
overeenkomstig mijn vaak
toegedachte luie aard
ik heb mij aan
wat komt dat komt
overgeven en het vreemde
als verzuurd vruchtwater
tijdig afgedreven
bij een boterbloem
verscholen in het gras
sluit ik de ogen en
hoor al een vroeg gezoem
hier zet ik me neer
en word zeker, als vanzelf…
Licht
gedicht
2.9 met 23 stemmen
13.120 Je kunt je duizend keer
Hetzelfde verkeerd
Herinneren.
Zo weet ik beslist
Dat de zon scheen toen
Ik voor het eerst
Een vrouw zoende
Tussen haar benen
Toch was het nacht
Of avond op z'n minst
Dat kan niet anders
Ik moet al die jaren
Het licht naast
Het bed voor de zon
Hebben aangezien
Ook is denkbaar dat ik
Die keer verwar
Met…
binnenplaats
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
658 vanuit de vierhoekige aarde,
te midden van galerijen
met stenen pilaren
aaneengeschakeld door
ramen van lucht
hoor ik het
schuifelend schrijden
van ruisende zwarte rokken
in colonne binding zoekend
het verhevene te ervaren
en onrust af te scheiden
als de zoete stemmen
zich met mij gaan vermengen
sterft allengs mijn duwend denken…
Te vroeg gesproken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 Heb ik te vroeg gesproken,
gehuild in droogte
altijd leeg
ikzelf
vergat de bomen
en de uitgestrekte zee.
Hij nam mijn tranen mee
in boten
een vrachtschip laadde mij aan boort,
zachtjes deinend op de stroming,
kabbelt mijn geluk nu voort.…
Ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 De strijdende man
kan
z'n wapentuig
niet meer afzetten:
een glimlach
beantwoordt hij
met een van oorlog
doordrenkte blik;
liefde
weerspiegelt
de dood;
leven
apathie.
Eenzaam schreidend,
vrij van lust,
z'n harnas is z'n huid
ijzeren construct,luchtdicht;
lede ogen-
En als hij met ontwapende blik,
als een kind
-de onverwoordde…
te zeer te vaak
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
738 voor tactiek
heb je geen tijd meer
je woorden ruiken nu
naar angstvalligheid
de inkt verbleekt
in een mistige poëzie
het grimmige wat je had
slaat over in kokhalzen
je onstuimigheid zwijgt
in alle talen
of ben je soms een simulant
aan de kantlijn…
donquichot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.141 de tijd die nog moet komen
lijkt achter mij te liggen
wellicht dat doelloos reizen
mijn eindbestemming is
hoe werkelijk zijn mijn dromen
hoe schijnbaar mijn ontwaken
ik voel mij de fantast
die windmolens zo mist…
Eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
939 Sterven is niet erg
Maar creperen liever niet
Janken vrolijk toegestaan
Zielig doen dat weer niet
Er zijn zo velen die voor gaan
Naar een duister en ongekend gebied
Tijd is dan ook zo betrekkelijk
Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet
Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit
En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
ik heb nooit
gedicht
3.6 met 23 stemmen
11.506 Ik heb nooit naar iets anders getracht dan dit:
het zacht maken van stenen
het vuur maken uit water
het regen maken uit dorst
ondertussen beet de kou mij
was de zon een dag vol wespen
was het brood zout of zoet
en de nacht zwart naar behoren
of wit van onwetendheid
soms verwarde ik mij met mijn schaduw
zoals men het woord met het woord…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 in mijn kamer waar de schaduw mij als het waren heeft omsloten
en alleen suizen het enige geluid bepaalt dat mij toekomt
maant hij, die ik ben, mij tot schrijven van een laatste brief
niet een relaas naar een onzichtbare verte, waar niemand vertoeft
maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief
opgetekend vooralsnog in denken…
Verloren
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.521 Ik ben mezelf
verloren
zo maar
ergens
onderweg
het bruist
het kolkt
een stortvloed
van wind
en regen
slaat stuk
tegen de wolken
in het oog
van de orkaan
is het
stil
klaar
voor de
storm…
Van iemand houden.
gedicht
3.7 met 20 stemmen
11.706 Vroeger dacht ik
dat ik wist wat dat was.
Daarom durfde ik te zeggen
dat ik het deed.
Tegenwoordig kan ik het
al niet meer denken zonder
een kwaad geweten.
--------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Slaap
gedicht
3.4 met 38 stemmen
8.826 Lig in bed
draai me links
draai me rechts
kijk naar het plafond
tracht schapen te tellen
na de vijfde rennen ze weg
Uren tikken voorbij
de slaap is een wild paard
waarnaar ik verlang
Woestijnen van verlangens
kunnen het paard niet temmen
wie temt hem
wie temt mijn gedachten
wie sust mijn slaap
ik wil stijgen
rusten
in de armen van…
gelukkig
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.154 hoe tevreden
kan ik zijn
als jouw wereld
niet de mijne is
mijn wereld
een gedachte
en wij beiden
niet bij machte
die toestand
te veranderen
gelijk
miljoenen
anderen…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Mijn herkomst is oneindigheid
Mijn toekomst ver te zoeken.
Ik tel de dagen van mijn reis
Die lang is als de horizon.
Soms als ik in een spiegel kijk
Zie ik, dat ik op niemand lijk.
Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.
Binnen het telraam van de tijd…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
De morgen ben jij
gedicht
2.9 met 23 stemmen
12.033 De lucht is vol rozen
de rozen zijn weerloos
weerloos je handen je ogen
roos van je mond
de morgen ben jij
weerloze roos van de morgen
wond van de rozen
[vertaling Gerrit Komrij]
---------------------------
Uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Niet uitgestoten en niet opgenomen,
Geen vreemdeling en toch niet een der hunnen,
En niets haar eigen, alles gunst of leen.
Zij zijn de meesters en zij kunnen
Altijd haar leven binnenkomen,
Dat zij, zo altijd eenzaam, nooit alleen,
Niets houden kan voor zich en om zich heen.
Waar zou zij heen gaan? Midden op de vliering
Heeft men een kleine…
mooi meisje van achttien
gedicht
2.5 met 20 stemmen
10.426 Zorro zingt voor een mooi meisje van achttien dat veel naar de televisie kijkt met een zak chips op tafel
Op de bank
met afstandsbediening in je rechter-,
afstandsbediening in je linkerhand.
Weet je dan niet dat de televisie
de rolstoel voor jouw ogen is?
Als de regen niet nu
op je lichaam valt,
als de keelpijn niet nu
op je ranke nek klopt…
de Oplichter
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.128 Gedreven door mijn valse sluwheid
Schreed ik op het laagste niveau
Verminkt achterlatend verboden zones
Maar dan gleed ik uit door de herkenning
Struikelend smakte ik op het granieten geheel
Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen
Scheurde mijn schranderheid en liet los
Om meegevoerd door de frisse wind
In het duistere ravijn af te dwarrelen…
meisje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.375 er zijn warme nesten
koele nesten
en holletjes
die warm lijken
maar ozo koud blijken te zijn
in zo'n nestje
kwam dit kind terecht
een keel als een aap zette ze op
er was geen kalmeren aan
ze kwam met wieg-en-al op-de-gang te staan
eindelijk
weet ze nu te vertellen
waar haar spraakwater is ontstaan
en dat ze om te worden gehoord…
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 ik ben naakt geraakt
een blakend wonder
weliswaar gelaakt
met veel gedonder
maar teneinde mijn uiterlijk
geenszins verzaakt
het was ook niet erop
of eronder
ontkleed liep
ik door de stad
de ogen omhoog
het regende niet, gelukkig,
ik werd dan niet nat
alhoewel
wat zouden de druppels doen
hun weg zoekend langs het behaarde…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 Niet boos worden, schreeuwen,
hard weghollen nu, en niet
als een gek om je heen slaan.
Wie zegt dat er iets moet duren?
In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.
Besta ik straks niet meer,
kan ik alsnog…
Herrijzenis
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
685 Zaadgoed stuurloos verscholen
in het rulle donker ontwricht
als herrezen draak vergaart zij moed
hervat luisterrijk leven en licht
met wortels zuchtend naar diep
schepping stuurt vurige bliksemschicht
vertrouwen en levenslust sliep
in vlammend ontwakende schoonheid
ontvouwt zij haar bloesem en vindt
een tedere lelie in zachtblauwe tint.…