2000 resultaten.
Vrienden in mijn hoofd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
868 Wat motiveert toch die filosoof,
die in mijn oren zit en me tegenspreekt,
wanneer ik anderen wil overtuigen.
Wie is dat toch die clown,
die schatert in mijn brein, waarom?
Wanneer ik jammer: Ik voel me down!
Wie is dat toch, die monnik,
die met mijn ziel gaat mediteren,
wanneer ik mijn moed verlies.…
Ta solitude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 je gezicht
juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop
het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil omsluiten
ook om een morgen te vragen
met doorzichtige ruiten
waarin je ogen het wagen
rozen te ontwaren
en je oren…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 graag wil je
jouw woorden
eigenlijk hoor je
alleen maar jezelf
denk terug aan
een avond vol woorden
je weet slechts
wat je zelf zei
de woorden moeten
alleen van jou zijn
tot je erg laat
in de avond merkt
dat alles je ontglipt
je eigenlijk niemand bent
als de woorden weg zijn
er nog slechts geruis is
van het bloed in je oren…
Rest van de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Ze stelde zich voor aan zijn vrouw, hij spitste zijn oren.
Op de terugweg viel hem op dat hij heel in de verte al kon zien
of er een man of een vrouw aankwam, en in het laatste geval,
in een fractie van een seconde, of ze aantrekkelijk was of
oninteressant. Alleen zijn? De rest van de wereld was er nog.…
Nocturne voor een droevig hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
539 Die oren vindt waar mensenharten wonen.…
Ode aan de Levenskunst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
666 Oren kunnen wel horen,
maar kunnen niets vertellen.
Breinen kunnen denken,
maar hebben zichzelf niet bedacht.
Mensen die grijpen naar de macht,
begrijpen van de liefde niets.
Artiesten kunnen in niets liefde zien.
Het sterfelijke maken ze onsterfelijk.
Grillige lijnen krijgen betekenis.
Het vormeloze ontvangt vorm.…
binnen het duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 het is dat moment
waarop dieven schuilen
in het donker
aan niets anders denkend
dan de steelse wegen
van hun pad
het betasten van
een deurkruk, die
voorzichtig neerwaarts buigt
een knisperend geluid
dat slechts de
scherpste oren spitst
opgesplitst aandachtig
achter een voorhoofd
vol verwachting
zoiets als dit
ten overstaan van wat…
Essentieel kiezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het zijn onze eigen ogen en oren,
die samen onze werkelijkheid,
mogen zien en willen horen.
Bewuste mensen willen kiezen.
Luisteren naar diepe gevoelens.
Weten waarnaar geweten gaat.
Niet naar valse profeten.
Wel naar goedheid.
Niet naar kwaad.
Essentieel is wie voluit leeft,
en verwonderd leven laat.…
Omwisselen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Stel dat: je hart in je hoofd zat
je tenen bij je schouders
stel dat je haren op je knietjes groeiden
je oren op de plek van je billen!…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog veeg
van porties winter stokstijf nog van vrieskou
mijn lichaam breekt her en der
op de zachte murmelende deining
mijn oren…
DE REPUBLIEK NEDERLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Ik kijk m’n ogen uit naar haar
Ik kan m’n oren weer niet geloven
Ik heb haar Maxima ontmoet
Ik heb toen ook geconstateerd
zij is een mooie vrouw
zij heeft ook veel man in zich
zij staat haar mannetje
zij verslaat haar mannetje
hij is ceremonieel en traditioneel
hij is ons zwijgzame staatshoofd
hij is voor de linten en de doeken…
Xamax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 Anna, Hannah en Reinier
Die zusjes van Ireentje Wüst
En 't neefje van Hans Achterhuus
Die waren gisteren nog hier
Met Natan (zonder h) en Suus
Die kletst de oren van je kop
Ze zei niet eens ik ben de Bob
Maar ging goddank op tijd naar huus
Ik krijg van haar altijd een tic
Maar Ada geeft mij echt een kick
Met zuster Anna heb ik schik…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 blinkende ogen
oren gespannen
in een kamer
vol jeugdige
lading op moment
van ontploffen
eindelijk weer
een nieuwe trap
in aparte kleur
andere muziek
en verfrissend
jonge mensen
van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij…
Terugverlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Jouw stem weer in mijn oren zal klinken,
die knuffel geven waar ik zo naar smacht.
Echter nu moet ik nog alleen verder dwalen,
het leven nemen zoals dit zonder jou is.
En door dagelijks even naar een foto van onze dochters te staren,
kan ik steeds beter omgaan met dit grote gemis.…
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Wanneer wind zachtjes blaast in de oren,
en voorzichtig spelend danst met jouw haren.
Kun jij ze vaak plots zomaar horen,
de stemmen die je ooit zo dierbaar waren.
In het oneindige gingen zij verloren,
maar komen dan bij jou terug.
Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Ik bespeur woede in mijn hart,
mijn mond zwijgt als het graf,
mijn ogen schieten links, rechts,
mijn oren potdicht en met recht.
Dan klinkt de reddende stem
ver weg, hoog boven de wolken.
Mijn tong verlamd, geen stem
klinkt uit mijn strottenhoofd.
De storm waait eensklaps over,
rust keert terug in mijn hoofd.…
Niet .....
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.536 Niet de nachten zullen tranen
al kust het kussen jouw verdriet
nee, de dagen zullen slikken
wanneer men oogt en waarheid ziet
niet de oren zullen horen
noch de stemmen zullen verstaan
nee, de monden zullen spreken
vertalen verbeten levenswaan
niet de handen zullen reiken
nimmer zijn zij meer gevuld
nee, zij breken sterke dijken
klauwen…
JIJ (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.581 herinneren is het leven
in zijn achteruit zetten
daarna gesterkt verrijkt
voorwaarts niet vergeten
je stem spreekt steeds
dezelfde zin dezelfde naam
zinderende klank koppelt
trommelvlies aan memorie
je ogen spreken boekdelen
titelen de verwoording af
stralen interesse uit geven
licht voor hem die kijken wil
je oren je handen je tong…
blikt gevaar uit rode koppen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
3.848 ze zogen lucht
en zongen woorden
dansten met de handen vast
traditioneel op de akkoorden
spraken met een licht aksent
ze waren niet verwend
bewogen stijfjes met elkaar
dansen deed je toch als paar
totdat drank
de handen losten
de voeten minder klosten
en de lach zijn vrijheid gaf
in het fluisteren tegen oren
werden scharreltjes…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken in tranende blikken
om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen
zodat enkel doffe ploffen in de oren…
fantasie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.652 De draaimolens die rondjes draaien
dieven die in de kassa graaien
Lawaai van ronkende motoren
Bestuurd door Kleine kinderen
Met grote oren die me storen
Ik droom van al die dingen
Die me echt voor ogen staan
Ik zou er boeken over kunnen schrijven
wat ik zie
Of doe ik niks
En laat ik het zo blijven
Als pure fantasie…
kolkende waterstromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.837 kolkende waterstromen
dansen onder de brug
lantaarntjes deinen op de wind
heb net een strijd verloren
de rode roos nog in mijn hand
godvergeten, het is balen
ze zag me staan en wist het
de deur werd dichtgeslagen
de dreun voel ik nog in me lijf
tranen van verdriet laat ik gaan
-de liefde van mijn leven-
heeft geen oren naar me
de rode roos…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl jouw lippen in mijn oren…
Het verlangen zo moe
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
5.147 Ontwijkende blikken kruisen elkaar
Een moment, voor altijd negerend
Niet eens meer minachtend, niet eens meer belerend
Ontwijkende blikken kruisen elkaar
Onhoorbare woorden worden gehoord
Door vier nieuwsgierige oren opgevangen
Zo dat zij naar sprankjes hoop verlangen
Onhoorbare woorden worden gehoord
Gebaren worden geanalyseerd
Apart van…
Terwijl woorden niets kosten
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.889 Je smeet me om de oren met liefde
toonde onbetaalbare genegenheid
maar van de ene op de andere dag
ben ik je spoorloos kwijt
zonder iets te zeggen
ben je er stiekem vandoor gegaan
na een eindeloos lijkende relatie
die jaren heeft bestaan
zonder iets te zeggen...…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door de zachte luchtstroming
Richting zuidelijke oorden
Nu fluistert de wind in mijn oren…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik fluisterde u in de oren
Zo geren een enkel woord!
-ik zong het reeds duizend keren!
nog hebt gij het nooit gehoord!
Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.…
Pruisverkimmel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
772 Blauwgeurend, de sparkelgrop
Langs de paden van de groes
Met weemoed denkend aan de wrop
Lang gelee, triestzeurend en batroes
Het leven nu, is een grauwgegroppel
Snaterend in je hoofd, vol kruig
De oren vol met jostverstoppel
De ogen bedekt met frummeltuig
Ik ga terug, snel en met hestenvaars
Achteruitleven, keerom naar de wommel
Met warmtezoekende…