3445 resultaten.
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
Verdwijngebied
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik zag
oplossende
wolken in
verdwijngebied
waar droogte en
helder heersten
precies zo oogt
jouw blik
mijn lief als
jij mij even
niet goed
kan gedogen
we lossen
niets op maar
geven elkaar
wat meer ruimte
om het licht
beschadigde ego
weer heel
voorzichtig te
kunnen pruimen
in een door liefde
gesynchroniseerd
samen bewegen…
Eindeloos gaaf
netgedicht
3.4 met 77 stemmen
442 gaaf om even in
jouw licht te
mogen twinkelen
te glanzen als de
bekende sterren in de
eyesline van succes
als de knipperende
lichten van het
grote heelal
hun bundels richten
en de stralen ons
bereiken met hun
warmende energie
groots is het
dat te voelen en
te weten dat dat in
alle rust en balans
het ervaren is van
de eindeloze ruimte…
Oude gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 Meelopers hebben de illusies
en buitenstaanders de ruimte
om onafhankelijk te creëren.…
amen, ondanks alles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
362 deze ene keer
dat ik mezelf iets geef —
niet veel,
alleen wat ruimte
om te ademen
zonder schaamte.
deze ene keer
dat ik zacht wil zijn
voor mezelf,
dat ik niet weg wil rennen,
maar wil blijven,
bij alles wat ik voel.
en jij?
jij pakt het me af.
nee —
je verschuift het.
niet het probleem.
maar mijn liefde.…
S.O.S
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
224 De lege ruimte boven mij
dan kijk ik haar aan-
Een stille vraag tussen ons-
Is Teun weer in huis?…
Achteruitkijkspiegel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
922 de mens is
als zijn auto
kijkt hij alleen
in z'n vooruit
de wagen
gaat full speed
zonder bochten
nooit achterwaarts
rivier nooit gezien
plomp verzopen
spieg’lende mens
ziet gewonden op
de weg verscheurd
zet hij zijn
auto weg
hij gaat zitten
bij stille mijm’ring
z’n miroir los geschroefd
ziet hij aan het water
hoe achter hem…
Het landschap van de straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Het landschap van de tijd
is als vrije ruimte in de straat.
Het is een zonnige februaridag.
Ik zit buiten met een kopje koffie.
Rustig rook ik een sigaartje.
Rook leeft zoals gedachten leven.
Als wolken die komen en weer gaan.
Ik zie een vrouw met tulpen komen,
het papier zit er nog omheen.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan.…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Ufo
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
680 Zo af en toe ziet iemand er een vliegen
Al is bekend dat 'zien' soms fout kan gaan
Toch wordt door NASA onderzoek gedaan
Zijn al die ufo-spotters aan het liegen?
Beslist niet, luidt vast later de conclusie
Zo’n ding bestaat – als optische illusie…
Als beloning
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
510 jij groette
en lachte
naar de
bomen
die jij
bij het
tegenkomen
wist te
verleiden
tot het
spreiden
van hun
vele takken
zodat het
blad de
warmte van
zomerzon kon
begeleiden
om wat later
in het jaar
ruimte te
gaan geven
aan een
vruchtbaar
leven van
duizenden
insecten op
de mooiste
bloemen
met als
beloning…
In papier
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.035 Dit landschap van winterzilver
zou hij teruggekeerd meenemen -
het raam opendraaien en
nieuwe dauw binnenlaten
decemberkoude laten waaien,
frêle lichtstilsel ruimte geven
en het verzameld struikgewas
de bodem van wakend gras
en de gekwetste populieren
zwijgend naar binnen gebaren:
dit bij elkaar, verpakt in papier
zou hij meebrengen voor…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
Snippers van verdriet
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
1.959 Zoveel tijd verstreken
Alles is veranderd
Alleen mijn gevoel
Voor jou staat stil
De wereld draait door
Zomer wordt winter
Vogels zijn gevlogen
Net zoals jij ging
Ik leef mijn leven
Vandaag en morgen
Zonder jou liefste
Leegte zonder warmte
Al wat er overblijft
Een verloren vriendschap
Snippers van verdriet
Verdwenen in de ruimte…
zestien
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
9.382 Hij is het stralende
middelpunt
en dat weet hij
ontvangt kado's
kust handen en lippen
beweegt als een danser
door de ruimte
schenkt bier en rode wijn
's avonds laat slaapt hij
stil en warm
onder donker dons
droomt van eten en liefde
en morgen het beeld
van alle dag
want hij weet;
hij is een kind
van deze tijd.…
Doorbreken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Achter het licht van het venster
zit ik verscholen in hoeken
van beschaduwde gedachten
uit het binnenst van mijn gevoel
waar woorden slechts geborgen
voorzichtig daglicht betreden
zoeken zon en warmte
als in omhelzing van mijn lief
schuwe naaktheid terzijde leggen
verwelkomen zonneschijn
en licht dat de horizon beschijnt
in ruimte opnieuw…
Liefde op oudere leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Wie de ruimte in de leegte
van de ouderdom weet te ontdekken
of laat ontdekken of gewoon overkomt
zoals met de liefde
nieuwe liefde, nieuwe verliefdheid
nieuwe verbondenheid, lotsverbondenheid
die heeft weer adem
heeft weer lucht
heeft weer levendigheid
kan weer leegte vullen
net zoals het vullen van
een leeg fotoalbum en/of een lege…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet kan treffen, we sluiten
slechts een deur in deze ruimte…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…
Haar verschijnen
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
437 wat als
de aarde
invalide wordt
rolstoelt
zonder pad of
planetaire baan
zomaar de
ruimte in zal gaan
zonder vang- of internet
zijn database
op hol zal slaan
gegevens naar de maan
alles heeft
een eigen schaal
de menselijke als normaal
maar ook in groot
en klein zullen er
extremen komen
bizarder dan een
invalide wereld ooit…
Ik moet weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand…
Speeltuin
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.120 De draaimolen draait te kleine rondjes
Er is een zandbak maar geen zand
Van de speelgoedhuisjes is de ruimte
Binnenin erg aan de magere kant
Zie je die wip daar in ’t midden
Da’s een plank met splinters
En die scheefgezakte schommels daar
...Staan zo al drie winters
De toegangsprijs is niettemin behoorlijk
Maar al jaren koop ik kaartjes…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 ik heb de dood
in al zijn eenzaamheid
kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren…
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
die neus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
603 het stel schoenen staat
klaar voor het boenen
een veter achteloos los
denkt toevallig andersom
de kamer vol met specerij
speelt het kale kader
voor een drama zonder weerga
als de veter start met domineren
treft hem de gladheid bij
languit de zwoele omhelzing
korstig bruin gevlekte getuige
als een eiland in de ruimte
die nog geurt naar…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
Het voor oordelende haten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 er is iets
vreselijk fout gegaan
in onze maatschappij
bewust kapot gemaakt
waarvan wij nu de
brokken moeten rapen
vertrouwen heeft
snel plaats gemaakt voor
negeren en geen ruimte laten
in kijken naar elkaar
zonder te praten begint
al het voor oordelende haten
zeker waar geweld
het licht getinte
van grote groepen meldt…
wel haar glimlach
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
915 Bloemen plukt ze
Armen vol bloemen
Ze loopt blootsvoets
Door het gras
Haar tranen
Zijn als druppels dauw
Vallen op haar handen
Tranen uit haar ziel
Wie zou ze kunnen zeggen
Wat haart hart beroert
Ze gaf hem op
Om hem de ruimte te geven
De vrijheid
Die hij nodig heeft
Om verder te kunnen leven
Zelfs hij ….kent niet haar pijn…