2943 resultaten.
Rond en ovaal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 ik zag de spiegel
waar rond en ovaal
elkaar ontmoetten
op kleine schaal
de glazen deden
zelfs je ogen verbazen
in de vrijheid die
hun varia focus gaf
het montuur
vlinderde licht zonder
te accentueren langs
de lijnen van je gezicht
in het warme licht
van je lach zag ik hoe
deze bril je ogen
een extra uitstraling gaf…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
alleen II
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.156 even steek ik achteruit
rijd dan weg en
kijk in de spiegel
het lege gazon
wordt langzaam kleiner
verdwijnt uit mijn zicht…
Als je oud bent
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.638 Als je later oud bent en gerimpeld
blijf je nóg de mooiste voor mij
Zal ik nog net zoveel van je houden
als ik zo vaak al tegen je zei
Schoonheid zit immers van binnen
en is niet aan leeftijd gerelateerd
En dat is wat ik zo aan jou
vanaf het begin heb gewaardeerd
Dus kijk je later in de spiegel
denk dan maar gewoon hieraan
Het aantal rimpeltjes…
Groeven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.187 Langzaam vouw je
morgen open en laat
gisteren heel stil
achteruit lopen
zachte handen
tillen mij op
wiegen vandaag
in slaap terwijl
de laatste droom
haar tijd verslaapt
zwijgen muren in
alle talen zelfs
de spiegel aan het
plafond doet na een
laatste knipoog haar
stralende ogen dicht…
frêle levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 waar haar spiegel water raakt
in kleine passen beelden schept, voorwaar
haar zachtste zelf laat zien
danst ze
lichte teugen adem
als een zeepbel boven kleur
duizend vadem diep
de wereld schiep een beeld, een kind
uit harde stoffen
doch haar stolsel liep uiteen
slechts door mijn hart
getroffen…
De stoel valt om
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Iemand kleedt zich bij de spiegel.
Ik zeg hou op.
Het rokje slingert nog.
Daarna is het rokje er niet.
Beneden klinkt een bel.
Ik wacht. De bel houdt op.
De stoel ligt scheef.
Het bed blijft leeg.…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 Kijkend in de spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt…
Man in de maan
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.021 Regen gevulde plassen
weerkaatsen vol de maan
als oplichtende spiegels
verschijnend bij elke stap
Ik fotografeer de man
in de maan in de plas
tot het spiegelbeeld wijkt
de maan weer alleen is
man weer achter de maan
Regen gevulde plassen
weerkaatsen leeg de maan
als holle spiegelbeelden
verlaten door de straat…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 alles wat fraai was merkwaardig
buitennissig of opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een…
Geen honger.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.767 Minnevuur, middaguur,
driezitsbank
en de boterhammen bleven staan
Passionele woorden,
vurige kussen
en de middagzon zag het aan
Vingers zochten, streelden
lief wild eerst heen en weer,
werden later op
klamme huid
meer en meer
brutaal eenrichtingsverkeer
en de tijd vloog veel te snel
Voor de spiegel, later
gekraste initialen
in mijn…
Schaamrood gekaakt
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
1.918 tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vrijwillig elke ratio
al duisterend in de kiem smoort
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
met inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur aan de spiegel…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
Een tegenover
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Ver voorbij aan wat ik zie
weet jij, kijk jij voor mij
een zien niet zoals
ik ooit waarnemen zal maar
vol beweeglijke bewogenheid
zo nabij als jij, zo kan
ik nooit bij mezelf komen
De spiegel van mijn ziel
is in jou handen
hou die maar vast voor mij
zal nooit in scherven vallen
je fluistert en luistert
naar mijn diepste zijn
zo ben jij…
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen
het verliefde paar…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
Roeiboot
gedicht
2.9 met 17 stemmen
14.697 Waarom moet ik blijven kijken
naar die ansichtkaart - een roeiboot
hij ligt op de rimpelende spiegel
van een avondhemel
verankerd met een dunne lijn
aan iets in de diepte
het is een foto maar je ziet hoe
de boot schommelt en
rukt aan zijn anker
zo moet het altijd te zien zijn geweest
een boot wachtend op zijn roeier
er is gedacht…
Vergezicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 Ranke zwanen
hals aan hals wadend
in wolken luchtende
uiterwaarden
welt het water wijd
de zwanenzang
in stille huid het water
de halzen onder
het spiegelende oppervlak
avondlicht op witte huid
wind waait weg in een
vederlicht vergezicht
de dag is gaan liggen
in het laatste avondlicht
verstild in magisch geluid.…
Zoiets als liefde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 liggen mag ook hoor
maar als je dat ongemakkelijk vindt
staat daar een stoel
en een spiegel hangt er ook.
Het maakt alles liefdevoller.…
Ondeugend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
877 Hij is oud
Maar heeft nog wel eens een willetje
Het steigert echter niet zo meer
Daarom grijpt hij veelal naar het pilletje
Bokkend grommend kreunend hijgend
En bijna een hartinfarct krijgend
Werk zich al doende in het zweet
En dat alles schaamteloos in zijn blote reet
Om dan na de daad in de spiegel te kijken
Naar zijn afnemende prestatie…
Dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 emoties
door verlies van datgene wat dierbaar is
Verloren in diepe oceanen
waar de romantiek het donkerst is
maar ook het meest intens
Door geweten betast
Door gevoel aangeraakt
Voel de drukkende massa
die ons illusies voorhoudt
Immer beklemd zal ons
het dromen niet geleerd worden
Omringd door de grootste illusie
Want de spiegel…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 In een wankele kamer
zonder plafond
gilt een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven…
En toen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Verzonken in de spiegel.
Verborgen in gedachte.
Verdwaald in de ziel.
Bedreigd door het verleden.
Bedreigd door geraas.
Verdwaald in melodie.
Verborgen achter ritme.
Verzonken in optreden.
Bedreigd door een wereld.
Verdwaald in een dal.
Verborgen in een vallei.
Verzonken in gebeden.…
Vrijwillig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Langzaam telt zij haar laatste zegeningen
langs de krijtlijn blijft zij roepen,
haast onmenselijk, als eenling
in die grote woestijn, waar de wereld
even lijkt te hebben stilgestaan
In de verte waar warme luchtgolven
spiegelend een verfrissende oase duiden
gaat zij op zoek naar haar waardigheid
mompelend wil zij behouden, vasthouden,
maar…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 in de kringloop op het water
ijverde mijn tijd
in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 Kijk in de spiegel, nu de dode
hoek de blinden ontluikt.
De hand betast ongenode,
volgt de contouren en iedere groef.
Een vinger penseelt de lippen
sexy karmozijn op proef.
Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…