2743 resultaten.
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 ...zou ik hoog kunnen vliegen,
op thermiek en luchtgolven wiegen,
over daken en boomtoppen scheren,
over bergen en dalen en meren,
op de hoogste rotspunt neerstrijken
en de wereld uit de hoogte bekijken...
Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen
als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen.…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Dichtbij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
612 Er was eens een bij
Geen zij maar een hij
In werken had hij geen zin
Wel in muze en min
Hij dichtte mooie zinnen
Dichtbij kwam ver
Het volk vond hem een ster
Uit alle hoeken en raten
Ja, zelfs andere staten
Vloog men binnen
Ook de Koningin genoot
Geroerd luisterde Zij en zei:
‘Een kunstenaar als jij
Kan mij goed beminnen,
Vlieg met…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Zware Liefde
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
809 Ik geef je de vleugels om weg te vliegen, maar zal je vrijheid verzaken.
Deze ontworpen liefde laat je lachen met mij, maar zal je laten huilen.
Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen.
Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen.…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
HOERIGE RUTTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
568 Hij heeft een opponent
Een vrouw, een Estse: Kaja Kallas
Nou dat zijn twee vliegen in één klap
Daar kan Poetin niet tegen op!…
De zwarte vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 zij hebben hun vogel opgetuigd
met toeters bellen en veel linten
vandaag vliegt hij uit
nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen
breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht
de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht…
tentaties
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 mijn paradigma
heeft recht van bestaan
laat mij vliegen
mijn eigen kim tegemoet
zonder te smelten
gun mij
---
Bij: "Beproevingen" van Laurens Windig
---
Op mijn blog is de afbeelding van Laurens in volle glorie te bewonderen!…
De gehele ruimte
gedicht
2.3 met 15 stemmen
6.919 De gehele ruimte die nooit door is te vliegen
doordringt dit erbarmelijk dolend getierelier.
Krankzinnige heiligen hun eenzaamste kindertijdse
kippedrift die volhoudt, ongemalied en ongesierd.
Ongenaakbaar volmaakt als de populierenoverpissing
voor het wicht dat ik tot lief hief op mijn manier.…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
Een tikje masculien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 heb je de hand gedrukt
voelde warmte en geluk
van mensenliefde
een tikje masculien misschien
de speelse ondeugd in je ogen
heb ik zonder onderscheid genoten
jij raakt alle snaren
in aantrekkelijk zijn zonder
te lopen op de vrouwelijke lijn
herken mezelf in jou
zie alle vlinders vliegen aan man
en vrouw geef jij je mensenliefde…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.352 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Zijn hand jaagt flarden
van oude gesprekken weg
als lastige vliegen.
Zijn ogen zoeken
iets
wat moet zijn blijven
hangen
zoals de geur van iemand
die net is vertrokken.
Zijn handen grijpen
in de lege lucht,
hij kan niets vasthouden.
Alles vervliegt, vervaagt.
Terwijl de toekomst
zich steeds nauwer
om hem sluit.…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 Het boterbloemt in het oosten
het fluitekruitelt overal,
hoe luttel weet het eitje
dat het straks vliegen zal.
De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
De jaren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 gisteren
zag ik
jaren
alle jaren vleugels krijgen
hoger
dan de
hoogste
allerhoogste wolken stijgen
vandaag
staan ze
heel even
op de grote aarde
stil
ze zijn voor nu
bereikbaar
niet meer buiten
onze wil
en morgen
doen we
onze
onze warme handen open
de jaren zullen vliegen
en wat rest aan ons
is hopen…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
spiritueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 de vogels vliegen
het water stroomt
onwetend van een horizon
het heelal is zo groot
maar denkt daar niet over na
luister, luister…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 over de zee, ren
spring over kogels, vlieg
ben weg
van de aarde af-geschooten
De tijd trekt door.
maar jij bent alleen.
geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
Hamsa
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
440 Ogen passeren mij met een groet
ogen hangen stil in de straten
en winkelpaden, ogen vliegen
rondjes om de aarde
ogen lopen wacht
om belangrijke lijven
parate ogen
die beschermen, bereid
anderen te beperken
Ik verdedig mij
en weer ze af
met de hand op mijn hart
oog om oog, pas op
ik kijk terug
ook als ik niet kijk…
een stille aarde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
909 weer gaat de tijd
zijn vleugels strijken
vliegen we in niemandsland
een stille aarde
laat ons blijken dat zij
in stasis is beland
we kijken in de verte
de horizon voorbij en raken maan
en sterren een eeuwigheid voor wij
ja, we gaan voor samen en
kleuren ons heelal, wij zijn
de goden en scheppen liefde overal…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Laat me nooit meer vallen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.613 Ik maak een rit
met mijn beste kameraad
Ik hoop dat hij
me nooit meer vallen laat
Hij weet waar hij me mee naartoe neemt
Daarheen waar ik zijn wil
Ik maak een rit met m'n beste vriend
Wij vliegen hoog
We kijken naar de wereld
die ons passeert met een boog
Wil er nooit meer komen daar beneden
Wil met m'n voeten nooit meer die grond betreden…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Ik kan zo uren zitten turen naar dat fladderend gedoe
hoe zij scharrelen in het huisje en vliegen af en aan,
of al pikkend aan de nootjes of aan de vetbol hangen
geboeid blijf ik kijken, word het werkelijk nooit moe.…
Eén woord, eenvoud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ik zag door mijn raam dat vogels vliegen en ik wist, die boom is al oud.
Zo is dat, vandaag de dag, nog niet anders.
Maar dat ene woord, heeft in mijn zicht nu, één ding verloren,
zijn eenvoud.
Nu zie ik, vogels ze gaan op reis om het warm te blijven houden
Nu zie ik, ze herhalen hun weg, bouwen tot aan een volmaakt nest.…