Alle inzendingen over vormen

3643 resultaten.

Sorteren op:

AFSTAND NEMEN

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Wat hij beoogde kreeg geen vorm alsof zijn schijnbare levensnorm met regelmaat verminkt, verkracht, elke zekerheid tot twijfel bracht. Verweesd keert hij tot zichzelf weer; geen mens leidt of verleidt hem meer.…
han marquart29 september 2005Lees meer >

Grafsteen

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.267
Door herfstlicht gefilterd, langzaam dwarrelende blaadjes; geel, rood en bruin, vormen een zacht tapijt. Grijs vrouwensilhouet, sluierende voile, tranen over wangen, lippen rood verbeten. Wachtend op eeuwigheid ongekend verlangen in kiem gesmoorde kreet.…
Ditheke2 november 2005Lees meer >

als het weer wintert

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.147
ik heb je warm geproefd na het strelen van je benen jij was zo maagdelijk ondanks de lokroep van zovelen jij bent het kind dat zomer speelt als het weer wintert dat glas blaast uit de vormen die nu zijn versplinterd ik heb je scherven niet gehad maar mocht je warme liefde geuren je zon schijnt weer haar licht brengt zicht…
wil melker24 november 2005Lees meer >

Residu

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
Wat komen moest en wat verloren ging, elk spreken kent zijn vastgesteld traject: het woord bepaalt de vorm van ieder ding - slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…

alaam

netgedicht
2.4 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.974
zij die al mijn leed verwoordde ligt voor mij op de tafel inktloos, leeggeschreven hoe vaak kneep ik vertwijfeld haar vertrouwde vorm tot reddingsboei door stormige tijden stuurloos het noorden onzichtbaar in dreigende nacht gaf zij weer regel richting aan mijn hand verwarde gedachten gestold in woorden afbakening brengt tot rust…
rietvr6 september 2008Lees meer >

Altijd 5 december

netgedicht
1.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.256
Onder een grote witte pluim - in de vorm van een uitroepteken - zie je alleen een schipper achter het levensstuur dat hij vasthoudt alsof het om het allerduurste cadeau van Sinterklaas gaat. En zo is dat. Hij leeft! Dus: pak uit en Carpe Dium! Vandaag is het altijd 5 december.…
Jan de Bas3 december 2006Lees meer >

Een dwaas sprookje

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 955
Dwaze dingen Die wij doen Vormen het ongemak Waarmee wij leven Kille tradities Blijven behouden In het huis Waar wij nu wonen Liefdeloze blikken Werpen wij langs elkaar heen Zodat we niet bang hoeven te zijn Voor de waarheid Slaap zacht meisje Droom zacht prins…
Villevalo27 november 2007Lees meer >

WAANBEELD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Onverwachte tintelingen laten een grijze massa kraken, scheuren meedogenloos door het stof der geboden, dwars tegen elke sleur in, langs ondenkbare vormen, ongeschreven normen, verboden vruchten, restanten van verbrijzelde verlangens en onvoorspelbare kluchten, richting de uitgebluste delen van menig levensvuur, door het beeld dat spontaan…
Stef Wouters30 november 2007Lees meer >

De twijfel nooit ver weg...

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
Hij vreet de rust en de stilte alweer weg zoals de warmte de sneeuw doet smelten al vind je die nog zo mooi en doet die de hardheid van de vormen wijken. Helpt niets hier tegen? Of moeten we met de ogen van de kinderen kijken?…
Adeleyd14 januari 2008Lees meer >

Potret 3

gedicht
3.5 met 96 stemmen aantal keer bekeken 36.398
Een lach en een pot sterke koffie altijd in de warme aanslag - Hoogblond opgetoupeerd en leergejast De struise vormen in een glanzend trainingspak - Zelden alleen. Want steeds luidkeelse kinderen, kaartvolk of vriendinnen om zich heen - Wie staat hier opgesierd en uitgedost en neergepoot, kortom?…

Dozen

gedicht
3.2 met 68 stemmen aantal keer bekeken 29.864
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in de vorm van zelfverwijt; weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden bewaard! ------------------------------- Uit: 'Zoals', 1992.…

Een vrouw

gedicht
3.3 met 87 stemmen aantal keer bekeken 36.424
alsof het een harp was die in zijn hart paste, een droom van een ding dat mooi was als een voetstap in het zand zo gevoelig als gras, zo goed van vorm als een ei, geheimzinnig als een spinnewiel of wimper- kruller, luchtig als turf vreemd als een sneeuwvlok lekker als een teruglopende wekker, zacht als de luchtbel in een waterplas…

Gedroogde bloemen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.267
je handen zijn getekend door de tijd een wirwar van vormen en lijnen: rivieren van een eeuw. Botten en vel zijn bijna een. De druk van het leven gestempeld op je lijf. Maar zoals altijd blijft het blauw van je ogen de jongheid van je geest veraden. Een lang vervlogen tijd huist in de gedroogde bloemen in je haar.…

Zo goed als stil

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 790
Zo stil lig ik in mijn hangmat Het minimale wiegen Schrijf ik toe aan mijn hartslag Of dat klopt maakt niet uit Alleen mijn hart is in beweging Heel zachtjes diep ver weg Haakt het slagen aaneen Tot elke vorm van tijd Mijn adem is er niet Mijn ogen drijven af Gedachten zeggen zachtjes Wieg mijzelf tot mezelf…

Toost

netgedicht
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 5.433
Geen schaduwen werpt wat ongeschreven is niet gelezen wordt wat zich laat zien doet het licht weerkaatsen maakt zich een vorm herkenbaarheid en optelsom van bekend en onbekend zo laat een kus zich voelen twee lippen op een zachte huid daarbij een passend geluid noemt zich en klinkt vrolijk twee wijnglazen tegen elkaar breekbaar…

Zilvergerand

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 808
Zijn we meer dan een gedachte een ademdamp in de koelte van de nacht een passeren zonder te zien wonen we in illusies in onverwachte huizen ongrijpbare dimensies zijn we gekleed in vormen van ver weg?…

De nacht als een klarinet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
Het is alsof men op klarinetten speelt wanneer de nacht op het water landt en grijze schimmen stilstaan bij het geler worden van de maan toch neemt de tijd fatalistische vormen aan en verdwijnt en kwijnt het menselijk ras weg in een materialistisch moeras de struiken langs de sloten ademen niet meer, ze besloten om ons als skeletten…
elze7 juli 2009Lees meer >

Haal iets uit niets

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
ik haal uit niets iets leuks om mee te maken een zucht en een moment zo van de straat geplukt zie hoe handen rusten of de tijd verprutsen hoe ze morrelen aan de dag door het borrelen in de nacht ik pak lucht en mix met winden vlagen tekst wolken letters drijven zinnen tot een vers ik inhaleer de vorm beloof emoties…

tussen het toetje en de vaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
gedichten zijn nu nog ongeschreven maar ik voel ze in me leven als volhardende intentie met het hevige verlangen op te lichten tot presentie tussen het toetje en de vaat is bijvoorbeeld zo’n moment waarop het woordenloze woord ineens precies zijn letters kent de deur naar het onzegbare staat dan even op een kier en leegte vind haar vorm…

Ons hongerend canvas

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 804
je hebt mijn woord zet de doeken op samen gaan we door de poort van delen geen overstap de eerste streken staan al vast op ons hongerend canvas nog rechtlijnig en verkennend in losse vormen wat onwennig de penselen kalen vast wij beseffen dat alleen realiteit de kleur op toon kan zetten van elkaar opnieuw ontdekken…
wil melker23 januari 2009Lees meer >

Want onvervuld...

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 505
Want onvervuld blijft het verlangen levend, de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders, verbindend tot grotere gehelen. Want onvervuld blijft het verlangen levend, geen danser zonder dans, geen licht tenzij het groot ontwaken leidt tot delen.…
Adeleyd16 februari 2009Lees meer >

Loslaten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
Daar aan de overkant weet je dat loslaten de hoogste vorm van liefde is omdat jij die kunst verstaat krijgen anderen die je lief zijn de kracht om jou vast te houden.…

Jouw naam op de muur

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Symce Vijf letters in graffiti op de muur gespoten ze vormen je naam Symce dat is er wat er overbleef van jou een stoere jonge knul van nog geen zestien die uit trein surfen ging het ging mis zelfs nu na twintig jaar huilt jou mama zoveel tranen als je luistert naar de stilte hoor je haar zuchten in de wind zo droef…
windwhisper15 augustus 2009Lees meer >

Vervagend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Sluipend door en over elkaar geven elkander geen ruimte vormen zacht licht van de dag om tot nevelige schemer tussen verduisterend eikenhout tot nacht elk zicht ontneemt.…

Met imitaties in de hand

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
hij was kunst zijn handen vlochten steen tot transparante vormen in het raken aan de hemel schiep hij schoonheid uit de tijd zijn bereik dacht grenzeloos als god kritiekvol voor de onderdaan tot de spiegel naar hem keek een bleek gebogen man met imitaties in de hand het was geen kunst slechts replica’s van reeds gebaande wegen…
wil melker24 januari 2010Lees meer >

De bodem ketste

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
handenvol heb jij gegeven aan ieder die dat vroeg je bron leek onuitputtelijk omdat jij steeds dieper groef totdat de bodem ketste jij wat restte gaf je laatste lach pas na het breken groeide stukjes eigen leven een eerste lente onervaren nog in geur maar wel jouw vorm en kleur…
wil melker28 januari 2013Lees meer >

Dit warm decor

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
ik volg het licht op jouw gezicht als jij de avondlucht trotseert met wisselende intensiteit vlammen schaduwen speels rond je vormen de matheid van je fraaie huid voorkomt weerkaatsen in diep donker vragen oogt je sterrenblik een lach glimt tanden wit dit warm decor heb ik zo lief omdat het uitzicht op de hemel biedt…
wil melker8 februari 2013Lees meer >

Zichtbare ijsvogel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Met op de takken een laagje ijs Sneeuw dwarrelt of valt met vaart naar benee De ijsvogel is zichtbaar Voelt onraad en vliegt weg De sneeuw knispert Onder onze passen 't Is stil in 't wit en het blijft gestaag, zeker vallen Onze schoenen vormen een spoor Ga mee…

Slangen op de Denneweg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Van Multiplex, ijzerwaren verf en lewisplaat maakt zij schepen van kippengaas en foto's slangen, die ik voor wolkenkrabbers hield in kronkelende vormen als penissen van zoogdieren er een op die van een varken leek een ander op het bobbelig orgaan van een kleurige neushoorn In de achtergrond speelde iemand op een Bulgaarse…

De coup soleil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik hoefde je sculptuur niet te beitelen uit het harde zand zacht en met liefde beeldhouwde mijn hand jouw ronde vormen bekleedde met schelpen jouw bloemen die zo nooit zullen verwelken waste met schuim van de golven je haar de coupe soleil was zo klaar samen hebben we de komende vloed lang doorstaan stromend ben je naar zee teruggegaan…