3643 resultaten.
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Wat hij beoogde kreeg geen vorm
alsof zijn schijnbare levensnorm
met regelmaat verminkt, verkracht,
elke zekerheid tot twijfel bracht.
Verweesd keert hij tot zichzelf weer;
geen mens leidt of verleidt hem meer.…
Grafsteen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.267 Door herfstlicht gefilterd,
langzaam dwarrelende
blaadjes; geel, rood en bruin,
vormen een zacht tapijt.
Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.
Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 zij die al mijn leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust…
Altijd 5 december
netgedicht
1.7 met 28 stemmen
8.256 Onder een grote witte pluim
- in de vorm van een uitroepteken -
zie je alleen een schipper achter
het levensstuur dat hij vasthoudt
alsof het om het allerduurste
cadeau van Sinterklaas gaat.
En zo is dat. Hij leeft!
Dus: pak uit en Carpe Dium!
Vandaag is het altijd 5 december.…
Een dwaas sprookje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
955 Dwaze dingen
Die wij doen
Vormen het ongemak
Waarmee wij leven
Kille tradities
Blijven behouden
In het huis
Waar wij nu wonen
Liefdeloze blikken
Werpen wij langs elkaar heen
Zodat we niet bang hoeven te zijn
Voor de waarheid
Slaap zacht meisje
Droom zacht prins…
WAANBEELD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 Onverwachte tintelingen
laten een grijze massa kraken,
scheuren meedogenloos
door het stof der geboden,
dwars tegen elke sleur in,
langs ondenkbare vormen,
ongeschreven normen,
verboden vruchten,
restanten
van verbrijzelde verlangens
en onvoorspelbare kluchten,
richting de uitgebluste delen
van menig levensvuur,
door het beeld dat spontaan…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
Potret 3
gedicht
3.5 met 96 stemmen
36.398 Een lach
en een pot sterke koffie altijd
in de warme aanslag -
Hoogblond opgetoupeerd en leergejast
De struise vormen in
een glanzend trainingspak -
Zelden alleen. Want steeds
luidkeelse kinderen, kaartvolk of
vriendinnen om zich heen -
Wie staat hier opgesierd en
uitgedost en neergepoot, kortom?…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden bewaard!
-------------------------------
Uit: 'Zoals', 1992.…
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 je handen zijn getekend door de tijd
een wirwar van vormen en lijnen:
rivieren van een eeuw.
Botten en vel zijn bijna een.
De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Toost
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
5.433 Geen schaduwen werpt
wat ongeschreven is
niet gelezen wordt
wat zich laat zien
doet het licht weerkaatsen
maakt zich een vorm
herkenbaarheid en optelsom
van bekend en onbekend
zo laat een kus zich voelen
twee lippen op een zachte huid
daarbij een passend geluid
noemt zich en klinkt vrolijk
twee wijnglazen tegen elkaar
breekbaar…
Zilvergerand
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
808 Zijn we meer dan een gedachte
een ademdamp
in de koelte van de nacht
een passeren zonder te zien
wonen we in illusies
in onverwachte huizen
ongrijpbare dimensies
zijn we gekleed in
vormen van ver weg?…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 gedichten
zijn nu nog ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte vind haar vorm…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders,
verbindend tot grotere gehelen.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken leidt tot delen.…
Loslaten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen anderen die je lief zijn
de kracht om jou
vast te houden.…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…
De bodem ketste
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 handenvol
heb jij gegeven
aan ieder die dat vroeg
je bron
leek onuitputtelijk
omdat jij steeds dieper groef
totdat
de bodem ketste
jij wat restte gaf
je laatste lach
pas na het breken
groeide stukjes eigen leven
een eerste lente
onervaren nog in geur
maar wel jouw vorm en kleur…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
Slangen op de Denneweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Van Multiplex, ijzerwaren
verf en lewisplaat
maakt zij schepen
van kippengaas en foto's
slangen, die ik
voor wolkenkrabbers hield
in kronkelende vormen
als penissen van zoogdieren
er een op die van een varken leek
een ander op het bobbelig orgaan
van een kleurige neushoorn
In de achtergrond speelde iemand
op een Bulgaarse…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…