inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 8.774):

Grafsteen

Door herfstlicht gefilterd,
langzaam dwarrelende
blaadjes; geel, rood en bruin,
vormen een zacht tapijt.

Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.

Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.

Steeds minder komt ze hier,
kan de pijn niet meer aan,
nu alleen door 't leven.

Schrijver: Ditheke, 2 november 2005


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.149

Er is 1 reactie op deze inzending:

an, 20 jaar geleden
Wat ontzettend mooi en tegelijk intens verdrietig.

reageer Geef je reactie op deze inzending: