Alle inzendingen over verdriet

Mijn kinderhoofd, mijn kinderhoofd. Oh wat een mooi kinderhoofd heeft God mij beloofd. Het was altijd in zaligheid gehuld En met de zoetste gedachten gevuld. Mijn kinderhoofd, mijn kinderhoofd. Vol groenblauwe ogen, speels en wonderlijk En mijn hoofd en hart waren nog tezaam Ik droomde en dacht ermee totdat ik in blijheid ermee in kinderbed…

benoem me eens je heftig verdriet of vertel hoe je hete tranen voelen stamel me snikkend over je machteloosheid zeg zoekend de woorden die je tekort komt praat tegen me, over jouw leed en smart ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten... Maar helpt mijn luisteren en meegevoel mijn aandacht en mijn troostend woord mijn aanwezigheid of geschreven…

Vandaag wil je huilen maar je keel zit op slot toch proef je het zout en bitter, veel bitter Vandaag wil je troosten maar ontbreekt je de kracht je hebt slechts een schouder die langzaam verrimpelt Vandaag smaakt naar zout en bitter vragen als waarom en waarom weer waarvan je eigenlijk al weet dat er geen antwoorden zijn Gisteren nog…

Pijn om niet te weten wat er gebeurd is Vragen stapelen zich op Antwoorden blijven weg Hersenen kraken Tot men hoofdpijn krijgt Om oplossingen te vinden Om rust te geven Een traan te laten vanwege verlies Maar om eens een lach te laten bulderen om dat er gevonden is.…

Op de grens van weten en vergeten woont ze bij ons maar is er dikwijls niet. Ze kijkt me aan, maar weet niet wie ze ziet, of hoe haar andere huisgenoten heten. Als ze het merkt, gromt ze wat verbeten dat ze ‘t geheugen heeft van een vergiet. Maar vaker kleuren haar ogen van verdriet, als wij haar moeten helpen met het eten. De wereld schrompelt…

Duizendtallen oceanen Zijn in ’t eindloos wereldmeer Van mijn bittre weemoedstranen Slechts een droppel en niets meer. Honderdduizend eksterogen Doen de zwerver minder smart, Dan het branden van mijn ogen, En het smachten van mijn hart. Tachtig uitgevaste leeuwen Om het leger der hijëen, Kunnen samen nooit zo schreeuwen, Als ik huil om…

Het woordje nee daar zit ik zo mee het accepteren huilend proberen want nee moeten zeggen is je grenzen verleggen gewoon omdat je lichaam weigert in je hooft het allemaal steigert van woede en verdriet de pijn die men niet ziet weer een stapje naar benee het antwoord moet en het is nee sorry, er komt een hele dikke traan ik weet even niet…

Het lekt, het afdak lekt, het lijkt verdacht veel op een waterklok in volle werking die tijd in druppels uitgeeft deze nacht en elke spat betekent een beperking. Dit is geen dak, dit is wat lossig riet, een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen, een tabernakel voor het oerverdriet: de boom ten val, zo zal het weldra wezen. Wij hebben…

Er is een meisje met een traan Een traan van verdriet Veel hulp was er niet Een sterke hand sleept haar overal door heen Terwijl die tweede hand het te druk had met zichzelf Stortte het meisje voor een deel in Ze weet nu wel beter Op de eerste hand kan ze vertrouwen En de tweede hand laat haar vallen…

onze blikken kruisten elkaar, slechts een moment je ging aan mij voorbij zonder enige vorm van herkenning. je voetstappen versnelden…..het regende je lange krullende haren onder een paraplu alsof ik je ooit lastig zou vallen, het idee gewoon te absurd…bloedt je geweten niet? het verleden zo gemakkelijk aan de kant gezet er was een tijd…

Verdwalen in een doolhof, moe gestreden Verlangen naar een ver verleden Het klosje garen zonder begin, zonder eind De ster die in het oneindige verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en…

Als ze weer gevangen zit in het niet meer weten schemer haar wil omsluiten nevel helderheid verdringt. Laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid afscheid kan nemen van het leven.…

Mijn moeder leerde me wat liefde is. Het ultieme gevoel van veiligheid wanneer je haar een kind ziet wiegen. Jij kreeg daar echter niet de kans voor, want je was er nooit. Maar jij was degene die me leerde liegen. Mijn zus zorgde ervoor dat ik kon fietsen. Zij maakte me dapper zodat ik nu zonder angst mijn wereld verken. En zonder dat…

Ik zie je zijden sjaal nog wapperen in de wind om een gezicht dat ik herken maar door jou niet meer gezien wil worden.…

Mijn hart is breekbaar Het werd beklad Bespot en door het slijk gehaald. Heb ik dat verdiend? Neen, ik deed voor iedereen Wat ik kon Misschien teveel En is dat de oorzaak van het overlopen van de ton Een druppel kan al teveel zijn Heb ik daarom zoveel pijn Bewust hield ik me altijd op afstand Dat zei mijn verstand Maar toch, met alle…

toen dwaasheid bedacht zich zegeningen te tellen en de laatste verboog om tot liefde te komen wist ik weer dat dwang niet keerde naar geluk alleen omdat ik touwtjes strakker in controle trok alles glipte me uit handen, viel stuk in herhaling en ik dwaalde verder weg dan eerder ooit, verder van mijzelf maar ook van jou die…

Lege woorden Levenloze gedachten Doffe vonken In lege nachten Glinsteringen boven Vormen in donker Vrij van blaam Vrij van zonde Zonder zonde Zonder vragen Zo zonde Zonder nachten en Zonder dagen…

Ik heb je laatst zien lopen, zomaar op straat. Wat je te vertellen had kon mij niet schelen of hoe het met je gaat. Het enige wat ik nog aan je zag, was hoe je in de afgelopen jaren zo ontzettend veranderd was. Het duurde zelfs enkele seconden voor ik zag dat jij het was. Achteraf vond ik het zo raar dat ik je eerst niet had…

Stoppen stoppen ik ga stoppen, ik kan het niet meer aan, Geen dag dat ik niet denk daaraan, huilen huilen altijd weer huilen, Ben ik er bovenop, altijd weer nieuwe kuilen, pijn pijn altijd maar pijn, geen ene dag zonder, Waarom nou nooit eens dat wonder boven wonder, Jalours jalous waarom altijd jalouzie, ik kan er niet meer tegen, nee echt…

Je zit daar zegt niks je heb geleerd je bek te houden je durft niet te zeggen wat je dwarszit je houd je mond en lacht maar je bent gebroken net een kapot gegooide spiegel Als die muren om je heen zouden willen praten hebben ze zoveel te vertellen zouden ze zoveel uitleggen want elke keer als jij vecht genezen jouw littekens een…

Ik wenste dat mij mocht gebeuren, Nu en voortaan, Heel goed te zijn voor hen, die treuren, Nu en voortaan. Want als ik blijf behou'en Gezang en de vreugd daarvan, Dan weet ik, dat ik al wie rouwen Oneindig troosten kan. Want al mijn zangen in mij Zijn boodschappers van vreugd : Zij dragen goede tijdingen, En hemelse verblijdingen…

Ik mis je elke dag weer Ik blijf aan je denken, ik blijf over je dromen Wanneer zal je terugkomen? Wanneer zien we elkaar weer Misschien wel nooit meer Ik blijf hopen op de dag dat je bij me bent Maar in ieder geval het is fijn dat ik je heb gekend Misschien zie ik je een andere keer Misschien..., misschien niet meer…

gelijk het kille weer vandaag giert de storm om mijn hart op deze dag van jouw sterven stromen emoties over want dit is de dag 17 jaar geleden waarop jij vleugels kreeg en door het venster van ons ouderlijk huis naar buiten vloog herinner ik me elk jaar weer hoe ik dicht naast je was gekropen en jij jouw laatste woorden tot mij sprak…

Toen ik mij voelde alsof eindelijk hethoogtepunt in mijn leven bereikt was, tenminste ik op weg ernaar toe was, viel ik in de diepte! All mijn waarden gingen verloren, mijn ogen gevuld met tranen, mijn leven een hoop van puin, mijn hart doet oneindig pijn, want ik ben alleen onder een boel mensen die van mij houden, en die ik niet…

Weggerukt, Verscheurd, Uiteengereten Alles wat eens was Liefde, puur, Zuiver goud Vertrouwen, Voelen, Dat iemand van je houd Onverwacht, Weggerukt, Verscheurd, Uiteengereten, Alles wat eens was Geen liefde meer, Je hart kapot, Je ziel uiteengescheurd Niet bevatten, Niet begrijpen Hoe dit alles is gebeurd Jaren later nog…

Voor M. en de klas van ’95, Willem de Kooning academie ter nagedachtenis aan J. * * * Hij stierf in de nachtvorst van een te jong seizoen Daar het ritme van de dag geen pas meer gaf vroeg hij de dood ten dans in de salon van zijn onvermogen Zijn talent spon zich als een strop om zijn nek Dronken van verdriet…

Geen vreugde meer, traan na traan, keer op keer!…

Woede en angst, tranen op mijn wang, wat proeft de waarheid toch wrang!…

Ben de wind in jouw adem blaas tranen van je wangen zou je vrij maken van alle pijn als ik dat zou kunnen. Zal verdriet helpen dragen tot je glimlach mijn blik zal vangen je ogen weer stralen de zorgen verdwijnen. Zou willen dat je daar vrij van kon zijn laat mij je dus maar helpen ik ben je moeder jij bent toch een deel van mij.…

Ze druppelden bij jou naar buiten Maar toen dus mijn glas overliep Begon ik mijn gevoel te uiten Dat gevoel kwam van heel diep Ze waren al zo vaak gevallen Had ieder woord snel weggestopt Dacht ze wel te kunnen stallen Maar ze bleken opgekropt…