6320 resultaten.
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 Waarom zouden wij de mens niet kleiner maken?
Klein, maar groot genoeg voor de wereld om hem heen.
Een kleine mens op schaal gekozen,
Die zijn weg gaat minder hoog te been.
De kleine mens op een grotere aarde,
Die zich op een morgen bewust zal zijn van zijn postuur.
Groot geboren, maar opeens gekrompen,
Moet hij zich opnieuw bezinnen op zijn…
Bijna Blind Ervaring
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 het was mij niet verteld
hoe ik met een schok ervoer
wat het is om blind te zijn
de staarlens in mijn oog
werd onder fel licht verwijderd
daarna werd het donker
ik zag geen licht, ik zag geen kleur
minuten leken lang
vóor er weer licht terugkwam
zien is méer dan beelden
op mijn netvlies
ik kijk, vind bezieling…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 Toen we nog gewoon vissen waren
en zweefden door het water
of voor ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
Obesitas
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
680 Obesitas, obesitas, ik wou,
Dat ik wat dunner was.
Ik zie het vet weer rollen,
Als ik de obesitas met
Mijn lijf zie sollen.
De spiegel duidt mijn onderkin;
Mijn imposante lijf,
Alsof het om een zonde ging.
Zijn rondingen en het achterwerk;
Het maant een biechter naar de kerk.
De Weight Watchers zetten je op dieet,
Plaatsen je op een…
Over obstipatie.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
670 Wat een consternatie
Bij een obstipatie.
U lijdt aan het feit
Van hardlijvigheid,
Neem een goede medicatie.
En wil het dan nog niet lukken,
Moet je gewoon wat harder drukken.…
Bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
854 1.
Dit kutleven heeft haar weer zover;
ze moet broeden op een poëem
om boven haar leed uit te stijgen.
Er werden grappen gemaakt
toen ze vertelde over het geweld
en de bruuske grensoverschrijding.
2.
Zoals dat niet om te lachen was,
zo was dit niet om te delen,
maar hij deed het wel.
En ze glommen om haar naaktheid
waar die bedekking…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Doorzakken zonder alcohol dus
Ik ben ’n jaar alcoholvrij, dus ik rij auto
wel met een kussen onder m’n kont
om gevierder op te veren
m’n emoties zijn nog springlevend
het manische wint van het depresieve
veel, heel veel water drinken helpt daarbij
veel plassen en goed leeg (na) poepen
blijven de primaire voorwaarde
van een goed doorspoeld lichaam…
[ Het dorp in de mist ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Het dorp in de mist,
ik weet waar het is, luister:
honden en een haan.…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Zakjes huid
bungelen als oorlellen
onder haar ogen.
Haar mond valt
half open vanwege
die eeuwige sigaret.
Haar tong slap
maar roze.
Haar wangen
vlekkerig rood.
Gaatjes ongevuld.
De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.
Terwijl…
Orpheus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 Dan weer stal ik mijn geweten
achter haar besef, denk ik
haar te kennen, maar dan
bespelen haar vingers als
zachte vioolsnaren mijn muziek
En ik al rijkelijk ronkend
als een krolse kater
me vergewis van haar noten
op mijn gezang
Zij herkent dan Orpheus
in mijn statige gestalte, die
zich richt naar haar volle maan, haar
klaviert met al…
Jeuk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 Dat irritante gevoel genaamd jeuk
Is echt niet leuk
Jeuk op je rug, je kunt er niet bij
Dat maakt je niet blij
Lieve man, wil je me eens krabben, hou het niet meer vol
Wordt van die jeuk helemaal dol
Beetje naar links, nu wat meer naar boven
Zo'n persoonlijke krabber kun je loven
Helaas is hij niet altijd bij de hand
Dan zoek ik naar…
Veroudering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Altijd 'is' een mens
Totdat die 'is geweest'.
Zij of hij jong is en
Denkt dat dat nooit
Veranderen zal, maar
Vergeet dat veroudering
Eens meeneemt in een
Vrije val. Onomkeerbaar
Ook dit keer weer verliest
De mens iets van weleer.
Zo heeft de mens veel geleerd.
Heeft die enorm veel gepresteerd.
Een loopbaan opgebouwd, is die
Gelukkig…
Donoren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Wie heeft het hart iets af
Te dragen?; iets van zichzelf
Waar anderen om vragen? Soms
Hangt het leven van een ander
Aan een zijden draad, wanneer
Er geen donor is die iets van
Zichzelf afstaat.
Je kunt een donor zijn met
Behulp van je geld en dit
Doneren, omdat ieder leven
Telt. Je kunt ook iets fysieks
Overdragen; je bloed, je sperma…
Mijn boot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
663 Mijn boot heeft al twee keer
een flinke aanvaring gekregen.
Toch vaar ik iedere dag vrolijk naar zee en
blijf daar even voor anker.
Gisteren kreeg ik weer een
waarschuwing voor een aanvaring,
maar ik kon het roer tijdig keren.
Terwijl ik nu vaar, hoor ik rustig
het kabbelen van het water.
De muziek van eb en vloed
volgt zijn ritme,…
Pijnlijk vermoeiend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
614 Het lichaam scharniert minder soepel
En pijn mergelt het leven uit het
Verstijvende been. Het proces van
Aftakeling is onzichtbaar voor de
Wereld om je heen.
Met pijn vermoeit reuma zich door
De dag. Geen dagje zonder, geen
Vrijwaring van die pijnlijke lach.…
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 de dood slechts een halteplaats, lijn
onophoudelijk stopt laadt de zorgzame
dood in, in een houding die bewegingsloos
als lijk ligt te schitteren van afwezigheid
er is niets, geen nacht geen dag, geen samen
slechts wat brood dat korstig na schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
woorden zijn blind
alle geloftes vergelen als pentekeningen…
Eeuwige jeugd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Een veroudering in lijnen
niet bestand tegen een
eeuwige jeugd, kaalt het
leven tot afkalving van de
eens zo aanwezige fysieke
levensvreugd.
Het leven laat zich nog
wel hullen in een strakke
spijkerbroek of op andere
wijze opvullen na een
consultatief bezoek. Maar
soms in combinatie met
minder haar verjongt zich
de werkelijkheid…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
711 Hier zit ik dan
achter mijn computer van Apple
achter een fles Southern Comfort
achter blokjes cheddar en paprikachips
terwijl mijn libido aan gort is geschoten
en ik overdag denk dat de Albert Heijn
een louche bordeel is
gewoon om mijn oude dag wat op te krikken
de pittige dipsaus smeer ik van verveling
in mijn lelijke zwerversbaard
en…
op volle toeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 een hittegolf
de kachel draait al
op volle toeren
weet je wat het is
je mag als vrouw
niet zeuren en ouwehoeren
maar precies dat
het wordt zo nat
in de nacht en onverwacht
met deze temperaturen
raken we nog meer
in de kuren
het is niet te harden hoor
dus laat ons dan
in die hete overgang
even klagen
alsof wij erom vragen…
Dopamine
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 Er is een overvloedige weelde
aan het dansen op het zomergras
sterren fonkelen aan heldere hemel
muziek klinkt loom en ritmisch
er wordt een stofje aangemaakt
in het brein, geniet van lekkernijen
zou het vrouwelijke schoon kunnen omhelzen
nu de ontwaakte weergoden zo hun best doen
inwendige moed versterkt de mens.…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 Soms weent zij uit: dat zij niet meer kan blijven
Onbevlekte in verblijven, waar bedreigen
Haar offerpijn en floers, waaronder lijven
Den Dienst der wrede liefkozing bedrijven.
'k Geloof haar niet, maar neem haar lijfsgewaden.
Nog naakt vernederd, smeekt zij de genade
Te mogen gaan. Ik spot: ‘Ga zo, mijn gade!’
En sliep in zekerheid…
Allen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.843 Misschien worden wij mensen almaar ouder
uit ingebouwde hunkering om heel de soort
te ontmoeten. Misschien is inmiddels gemiddeld 80
worden hier een vergeefse, absurde poging om
eigenlijk de leeftijd van 260 te bereiken, nodig om als enkeling
heel de mensheid te kunnen groeten, gerekend één seconde per
handdruk – oogopslag. (Rekenfouten, excuus…
Aanval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
602 Opgestaan
al een uur wakker zijn
zo beroerd
niemand begrijpt
het is echt niet fijn
Alleen
maar toch met z'n twee
het maakt niet uit
ook al waren er meer
ze maken het toch niet mee
Beroerd
helemaal terug op je eigen
niet uit te leggen
niet te vinden
dus ook niet te dreigen
Zo onbegrepen
op dit ogenblik
wat zal dit zijn
waar zal…
Frisse wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 De ochtendwind verfrist met koelte
de klamme donkere nacht
De ochtendwind verfrist met koelte,
heeft de verhitte geest tot rust gebracht
De ochtendwind verfrist met koelte,
jaagt tropische warmte uit vertrekken
De ochtendwind verfrist met koelte,
weet het lichaam weer tot leven te wekken…
Gerimpelde handen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
554 bomen aangesleept en hen met een zaag
versneden en daarna met een bijl gehakt
tot bruikbare blokken open haardhout
Ik heb hele akkers omgespit met ijzeren spaden
en de blaren op mijn handen in jenever gedept
ik heb met diezelfde handen mooie tekeningen gemaakt,
knopen aangenaaid, vele bladzijden van topliteratuur
omgeslagen, de prachtige lichamen…
Altijd pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Pijn
erge pijn
moeten accepteren
bij het ziek zijn
Meedenken
om te verlichten
dat is pas moeilijk
weinig uitzichten
Door merg en been
geleid, dag en nacht
wie gaat er voor zorgen
dat het mij verzacht
Pijn, deze pijn
bijna niet te verdragen
het overkomt je
en er zijn talrijke vragen
Helaas de oplossing krijg je niet
zoek het…
Potig
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Ik vind het wel knap
van voeten,
die eelt maar blijven groeien.
En al dat gewicht
dat zij torsen,
een leven lang.
Soms komen ze in protest,
en geven je een nare blaar.
Daarover moeten we niet klagen;
voeten maken het leven
draagbaar!…
Het is niet anders
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.444 Mijn bloedbaan murmelt tegen-
spraak, mijn lever klopt een hoofdstuk
uit een boek dat is verzuurd; dit is
mijn lichaam het verkruimelt net zo
snel. Ontferm je over letters die
nog even leesbaar blijven.
------------------------------------
Uit: 'Het is niet anders', 2010.…
Homunculus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 mijn voorspiegel kijkt bedenkelijk
dit zal geen dag worden om lang
de adem te sparen, het lachen is
al lang vergaan nu het lijf zich om
gepijnigde botten wikkelt in een
door blindheid omlijst landschap
mijn ik vraagt aan de spiegel wat
hier de bedoeling van is, of elke
voorzet doel moet treffen, zoals
geestverwarring zonder spraak…