1569 resultaten.
De Val
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.289 Richting Dictator, met zijn geblaf.
De emoties komen eindelijk los
zag je die man met die foto staan?
Schreeuwend van opluchting en woede
bleef hij met zijn schoen op dat portret maar slaan...…
De Trein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.275 Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis
mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis.
Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag
ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.
Ontevreden met hun levenslot en mensen om hun heen
het leven zo onrechtvaardig, gevoelsmatig heel alleen.…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 Gearmd en vol geest lopen we richting zon.
We hebben contracten te vieren en legaten
Die we onze doden vermochten aan te praten.
We zijn nu rijk. Echt waar! Alles wat nooit kon
Kan nu wel. We bliksemen volleerd als goden,
Bestieren hemel en hel. We stelen liefde
En planten haar snel diep in onze buik. Mijn lief, de
Koning benijdt ons.…
Vergeefs
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.085 Ik heb geen richting
ik tol om mijn eigen as.
Ik ben alleen heel even
om me te verbazen dat ik besta
dat eens iemand mij was
mijn wording is geweest.…
Pendule
gedicht
3.0 met 13 stemmen
23.294 Intussen wees
de bladgouden pijl verwijtend naar de man
die voor ons stierf en altijd in mijn richting keek.
----------------------------
uit: 'Bunker Hill', 2002.…
Soms
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.988 Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht
Blaas ik de snippers nog richting het vuur
Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht
Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur
Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt
Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel'
Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt
Om weer objectief…
mijn dood...
hartenkreet
4.5 met 44 stemmen
2.575 schijnt, maar warm heb ik het niet…
Ik sta bij de zee, met zoveel verdriet…
Ik voel me alleen, zonder jou aan mijn zij…
Jij was ongelukkig, nu ben je vrij…
Zoveel schrik was er na je dood…
Zo onverwacht ook, het ongeloof was groot…
Ik voel me zo schuldig, het moet mijn fout zijn geweest…
Het is zoiets waarvoor je onbewust vreest…
Ik loop richting…
Na tranen stromen vragen
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.976 Hoe kan dat,
in kerken en synagoges, tempels en bidhuizen
geloven en ongeloven
manieren om te verwerken wat ons als mensheid overkomt,
dat we nooit hebben gegild om stopzetting richting de morgenstond?…
Shiny shorts
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.200 kreunend verslappen haar spieren
achterover glijdend in het zand
plakkend aan haar lichaam
zwetend van verrukking
Adrenaline brandt
Sierlijk drijven de druppeltjes
langzaam van haar romp
tegen mijn boezem glijdend
Tongen klevend als magneten
langs elkaar wrijvend
als bliksem gelijdend
Haar billen dichtknijpend
voelt ze de gloed
richting…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Strand en zo
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 dan
ga ik je zoenen
toen stond je stil
ik zag in je ogen de wil
het avontuur
met mij te beleven
het was wel wennen
ik kuste je zacht
op je wang en zei
heb ik niet eens
voor hoeven te rennen
je spetterde weer
veel erger veel harder
dan de eerste keer
vraag me niet
wat er toen is gebeurd
je schoenen zag ik
tijdens het zoenen
richting…
WIJ
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
904 Jas en tas en ook een tijdschriftje, richting trein
Een deugddoende uitstap, vanavond zal ik rustig zijn.
Rode en gele herfsttinten stemmen me mild en zacht
Diep adem halen, genieten van al die zoete pracht.
Automatisch prevelen: hé, Papa, wat fijn bij je te zijn
Vertoeven bij de liefste man, dat proeft als goede wijn.…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Als kleur verdwijnt in sluier wit
het kille grijze toedekt van het platte lijf
plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren
en uitgedroogde lippen
vangen het zilte zout
zijn sigaret stoomt
in draaiende richting…
SLANK ZIJN
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
898 Verschrompeld zag haar jonge vel
omdat haar lichaam almaar kromp
Aan de gevolgen dacht zij geen tel
ze achtte zichzelf nog altijd plomp
Uitgedroogd verdorstte haar huid;
botten staken erachter duidelijk af
Iedere dag ging zij verder achteruit
daardoor stevende zij richting graf
Verleppen deed haar verharde vel
elastisch was ’t voor geen…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 Wanneer de tand des tijds begint
langzaam aan u te knagen,
en u niet meer in scootmobiel
zich op de weg durft wagen,
dan wordt het zo te zien wel tijd
uw richting te bepalen,
u weet maar nooit of vader tijd
u spoedig in komt halen.
Prediker 3:1…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 Helder blauwe aanblik bij een sprakeloze band,
stuurloos in elke richting welke ik wilde varen
Verloren in elk kompas bij de eerste hand,
spreek je zonder te praten en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende…
Dwalen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Je bent op zoek naar de kracht, om een richting op te gaan.
Om niet meer te dwalen in het luchtledige.
Om te gaan voor successen, om te gaan voor winst.
Een toekomst, een mooi leven.
Maar een geest zonder kracht is als een schip op zee, zonder kompas.
Niet wetend waarheen waarnaartoe hij moet gaan.…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 De winter trof ons
Slapend alleen
Geen spoor verlopen
In toverslag bijeen
Dan priemt een sluimerend verlangen
Verscheurend als een eerste licht
In richting gemeend gevangen
Toont ruimte haar gezicht
Zo roept de vorm van beide
Het hele circus in bedrijf
Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan…
Ik een ondeugende oudere!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Ik probeer me jeugdig te houden
spring op de fiets (elkektrisch)
en snel richting Concertgebouw
voor een middagconcert
van het Amsterdams Gemengd Koor
waar mijn man in meezingt
fiets met ketting op slot aan de paal
en pal recht loop ik naar de ingang
dan overvalt me een massa mensen
gebogen en langzaam lopend
sommigen zelfs krom, sommigen…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Ook natuurlijk leven is altijd tijdelijk, niet enkel
één richting van gaan, ook op vele andere bestaan
hen als opgroeiende kroost daarop durven wijzen.
Ook de natuur als Godsbewijs mag dienstbaar dienen.
Vanuit denken en die oneindige ruimte mee creëren
om als meer dan alleen compost te fungeren.…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee
Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding
speelt met de golven en spettert zich droog als de bal richting…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 De meridianen trekken banen
waarin de multiculturele
overleveringen zijn ingedaald,
elk mens naar eigen boodschap
van de huid vertaald, vertrokken
in alle richtingen, wisselt elke
stap naar willekeur, vult het
doek met ieders verhaal de
originele kleur te vinden of reikt
het naar elkaar of hemelwaarts
neigt naar een specifieke tint…
TOEVAL EN GELUK
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 mij toch mee
ook als ik dat niet wil
als de rivier op haar stroom
merkt dat ik mijn tijd verdroom
liggend in een bootje
neemt ze me ongevraagd mee
en in het ootje
al deinend op haar tocht naar zee
als ik in een ballon vaar
en naar een gewenste kant gebaar
omdat ik het daar zo mooi vind
wordt ik toch echt waar
voortgedreven in een richting…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 in loom refrein gekneed
zonder de bestemming daarin te wegen,
onbewust of ik mij door een cadans
laat dragen en of ik op dood spoor
ben gerangeerd, niet te weten nooit
aan het eindpunt gedacht, weinig balans
tot op het dooie punt, stel die stap
nog even uit, blijf geduldig wachten
op de volgende boemel in de regen
die zich in mij richting…
Corona tijdperk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
588 even een boodschapje doen
toen gauw weer naar huis
blij dat het gelukt was om
de nodige afstand te bewaren
blij dat er niet iemand van
buiten de gevaren zone
van anderhalve meter afstand
pardoes mijn richting uit is komen lopen
en dat ik dan niet meer bijtijds
zou kunnen vluchten
en niet meer zeker weten kon
of ik nou wel of niet…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Geen kruising van twee wegen, onze richting is tegengesteld.
Te plotseling, te onvoorbereid elkaar voorbijgesneld.
Heb ik de moed of keer ik op mijn schreden terug?
Dan stap je uit, veel eerder dan verwacht,
het natte donker in, mijn engel van lijn 8.…
Papaversap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
664 Zet de plantjes maar richting zon, pap,
ze moeten nog emmers warmte eten
om al het serieuze uit te zweten,
mensen te doen vergeten wat ze zoal
met hun kemphaangevechten hebben aangericht...
Hoe ontsnap je anders aan de babbelmacht van de staat?
Geen plantjes in de schaduw, pap.…
De Correcten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Het moet weer richting gelijkvormigheid,
er deugt te weinig in Nederland.'
'Hoho,' roept Kafka.
'Ik ben uw geweten, weet u nog?
Hebben wij de Dwangideeën
niet afgezworen? U doet zo vreemd:
belachelijk gezochte zaken
promoten voor ons wel en wee.…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Een rechter spreekt, maar is geen stem,
een wet die breekt, zichzelf herroept,
een weg die slibt, geen richting kent,
de vraag die nooit een antwoord zoekt.
Er is een lijn die nergens stopt,
een man die zich tot as verklaart.
Een handschrift in de ochtendmist,
een naam die langzaam uitwist, daalt.…