3784 resultaten.
Ik burka ogen zonder lijf
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
888 ik loop
waar jij
wilt gaan
kom er steeds
twee passen
achteraan
ik burka ogen
zonder lijf
zodat mijn wit
voor andere
mannen steeds
verborgen blijft
jij straat
ontmoet in
vrijheid vrienden
ik beheer het huis
hoop in thuis jouw
liefde te verdienen…
jonge zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 nu nog weet hij
warm zich gehouden
door vleugels wakend
om hem heen geslagen
die voor kou en kwaad
hem hoeden en bewaken
nu nog ziet hij
is zijn donzen vachtje
vaal en grijs en bruin
als is hij thuis niet
bij het prachtig wit
van zijn pa en ma
nu nog lelijk eendje
maar welkom toch
tot eens hij sierlijk is
dan zal van nature
uit…
Toneel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Op de bühne voel ik mij thuis
daar speel ik een rol
en iedereen applaudisseert
dien mijn tegenspeler van repliek
laat hem droevig of blij
en buig netjes voor het publiek
daar voel ik mij geëerd
alleen omdat ik de tekst volgens verwachting
heb geleerd
daarbuiten ben ik naakt
kwetsbaar onvolmaakt
ik ken de regels niet
en niemand…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Vuur in mijn buik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 Haar gedichten gaan ook over mij
ook al kloppen ze niet helemaal
er is wél een vuur in mijn buik
misschien kan het gedoofd worden
maar zolang het brandt, verlangt het
naar het beste van jou
dat mijn schoonheid niet begeert
om mijn lippen binnen te dringen
maar hunkert
naar het beste van mij
het zware geheel, heilig
en veilig, mijn thuis…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
danny
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 in gouden zonneschijn
straalt het blauw
het hemelse blauw
waarin jij thuis bent
al voel ik telkens weer
het gemis ook hier
omdat wij van je houden
meer dan een droom
ben jij ons altijd gebleven
omdat in onze harten
de liefde voortduren blijft
tot tijd ons herenigen zal
in stralend hemelsblauw
vol gouden zonneschijn…
mensentaal
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
466 schrijven in
mensentaal
je weet wel
zoals je met
elkaar praat
thuis aan de
tafel zonder
kop of staart
wat er in je
opkomt
de spraak is
een vrije val
ze brengt je
dichter bij
de waarheid
die zich
binnen ons
schuilhoudt
zonder regels
zonder standaards
schrijven in
mensentaal
wie kan dat?…
De verdeelde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Voor jou zorgen en anderen
helpen, ongestoord eigen
projecten uitvoeren zonder last
te hebben van wie of wat
dan ook, of tot iets verplicht
te zijn
Laten zien wat ik waard ben
en dan weer iets heel anders
doen
Fijn samen thuis
op de bank zitten
lezen over avonturen
en zomaar ineens eropuit
trekken, vrij zijn en toch
erbij horen…
onaanraakbaar hoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 in de sloppenwijk wordt
een kind vermist
een ingetogen kind
van zeven jaar
ijle klaagzang noch
bezwerende drums kunnen
het onheil weren niets
brengt het gemiste thuis
in nachtelijke angstdromen
verliest de moeder haar armen
ze kan het kind niet dragen
naar het licht van de dag
dat onaanraakbaar hoog
achter de bergen schemert…
Openstaande tijdelijkheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 In woeste geluiden van de grote stad
reeds opgemerkt door rode oren
ontmoeten klanken stemgeluiden
woorden en levendige zinnenspinsels
er is een nieuwe sound geboren
eigen intensiteit, zachte melodieën
door opzwepende harmonie
vitale intonatie vol herkenning
ik kan me bij jou thuis voelen
in openstaande tijdelijkheid.…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 De kamers leeg,
de muren kaal,
de foto's weg,
het hol geluid,
de scheurtjes scherp,
de mankementen bloot:
de oude thuis wordt huis.
Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
Complimenten
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.993 Komt ze mij háár werk laten zien
krijgt ze 'n koekje van eigen deeg
kijk onnozel, tel zwijgend tot tien,
thuis denkt zij: gek dat ze zweeg
dat ik geen complimèntje kreeg!…
Genotsartikel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.404 Gevangen in haar rode licht
Bekeken achter glas
Zit ze daar maar op haar mooist
Een schim van wat eens was
Ze flirt en lokt en kleedt ze uit
De mannen van de nacht
Betaalde liefde tussendoor
Terwijl thuis wordt gewacht
Haar eenzaamheid valt niemand op
Geen man past in haar leven
Want wat je eenmaal hebt verkocht
Valt niet meer weg te geven…
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 ik was even
vertrokken
later wakker
geschrokken
door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend…
BLINDE MAN
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
926 zonnen verdwijnen
In de nachtelijke soep
De manen verschijnen
Bij de eerste uilenroep
Het duister schittert
In de armen van de nacht
Het licht versplintert
En donker sluimert zacht
Opengesperde pupillen
Zien geen enkel verband
Ontvangen geen verschillen
Zijn niet langer informant
Bij het dalen van de dag
Is alleen de blinde man
Thuis…
wennen alleen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
991 Sommige doen niet open
zijn "niet thuis"
maar het komt door de kieren van de ramen
en voor je het weet
zit het bij je op schoot
of, erger nog, staat achter je stoel
en blaast je door je haren.
Zij die niet open willen doen
wennen er nooit aan...…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
3.7 met 25 stemmen
7.721 Wij hebben een mooi witstenen huis,
maar we zijn nooit thuis.
We rijden in mijn houten wagen
door de dageraad,
langs wat getoverd werd uit zaad
in het land dat ik ontgang.
Stop bij een bron:
de wielen branden in de zon.…
Overschatting
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
807 Mijn hoofd, een rots vol letters
daar hak ik woorden uit
dat zijn soms fraaie spetters
zodat ik zing en fluit
Dan start ook het polijsten
elk randje dat verdwijnt
ze zijn om in te lijsten
juweeltjes, zo het schijnt
Zo bouw ik aan mijn hoogmoed
kom van een koude kermis thuis
waarschijnlijk zoals reeds bevroed
blijkt het slechts kolengruis…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Small talk of a fat woman
gedicht
3.0 met 240 stemmen
31.883 De zee spoelt verhalen aan,
het land maakt ze: je hebt het zeker
wel in de krant gelezen van die man
die heeft zijn vrouw
hij kwam altijd dronken thuis
en toen is zij weggelopen
ze werkte als kapster en hij wist
ze kwam om zeven uur uit haar werk
en toen heeft hij haar
hij wou zijn eigen ook maar
dat is niet gelukt want hij ligt
in…
Komische ambities...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.523 Een werknemer van een warenhuis
barstte van de ambities
op de directiestoel voelde hij zich thuis
genoot van leidersposities
Dus beende hij naar kantoor
vanaf nu geen gezeur
General Manager daar ging hij voor
en plaatste daar een voet tussen
de deur
De Directie, thans niet gezwicht
baalde van zijn verhalen
knalde de kantoordeuren dicht…
kaviaar overbodig
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.332 Jansplein
als aperitief verse karnemelk
daarna dineren
bij het karakollenkraam
elk één want
‘t zijn dure tijden
die laatste blijft bij me
tot thuis en ik slik
plaats voor de verse sprot
die mijn keelgat streelt
dromend van bakharing in botersaus
op vrijdag zijn we katholiek…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
bergen belsen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
755 de trein knarst gillend stil
na een mensonterende reis
onder de hemel het gillen van moeders
families uiteengerukt en geslagen
bange kinderen kruipen bij elkaar
bevend huilend troostend
de brallende bewaking denkt nooit
zeker niet aan hun eigen kinderen
die leven thuis in liefde
daar huist een vreemd geweten…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…