29148 resultaten.
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 doorvoelt met huivering
het deelt in grootsheid
en in macht de pracht
van wat geschapen is
nog voor de mensheid
ooit van leven wist
je ziel is thuis
in het huis waar zij
geboren is, gekraamd
in aardse elementen en
afgezet in deze sedimenten…
Bloot
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
780 Niets is puurder als je bloot te geven,
je hart, je ziel en nog veel meer.
Blijf dicht op je ziel leven,
ook al voel je je dan heel teer.
Als alle mensen zo eerlijk zouden zijn,
open en eerlijk naar elkaar,
wat was het dan een mooie wereld.
Ach vergeet het maar..........…
De ontmoeting
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.138 Ik geniet het uitzicht
en weet me zeker
dat betreden of aanschouwen
de intensie van het beleven
niet zal veranderen.
De kracht van haar schoonheid
ligt besloten in de ontmoeting
en in iedere ontmoeting
ligt de zuiverheid van haar ziel
gebed in haar serene landschap.…
Eenheid
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.806 twee zielen
geven
onbekend
aan elkaar
hun liefde
maar apart
vele levens
die verbonden zijn
tot overgave
overwint
en ze
samenkomen
op een lijn…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol kristal:
Want weer droeg ons het luchtschip; en we speelden,
Twee zaligen, vangbal met sterrebeelden,
Dat Cassiopeia op je scheiding viel;
En toen ekstatisch vuur en donder rolde,
Keek ik naar jou, mijn Brünhild, mijn Isolde,
En 'k dacht: Neen, 't is geen vuurwerk; 't is haar ziel…
wij
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.747 zo samen een
van hart en ziel en zo intens
zo kort nog maar
zo'n ander mens
zo 'n fijn gevoel zo bijzonder
ik kan nooit meer zonder...…
Twee eenzame zielen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.116 Eens twee eenzame zielen,
zij vonden elkaar om liefde
te nemen en te geven,
maatjes te zijn voor het leven.…
nieuwe tijd
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
8.000 Hij downloadt zijn optimisme
en zeurt niet over zieltekort.
De nieuwe tijd is schitterend,
een mond vol toetsenbord.
(deel van Joost Zwagerman gedicht uit hoofd geciteerd)…
aanbidding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 In aanbidding
strek ik me uit
naar de hemel,
vol verlangen
om de bron
van mijn leven
te ontmoeten
Ik ervaar het
in Alles
om me heen
In de veelheid
van gezichten
herken ik de bron
en geniet intens
even raken onze
zielen elkaar,
om vervolgens
verder te gaan.…
DE ZONNEBLOEM
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.358 De eenzame ziel
Verteert rusteloos
De impressie der dorre natuur.
De roerende hand
Bestrijkt in ijle trekken
Het droge paneel.
De vaste verf wekt
In gulden beeld
Het tafereel der gouden bloem.
De zonnebloem
Tast de eeuwigheid.…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 soms dan ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig…
Euwige Rust
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.130 Voel mijn hart
Sluit mijn ogen
Zie het roodstromende bloed
Denk aan mij
En ik zal je altijd achtervolgen
Tot dat je ziel naar boven sijgt
En je botten rusten op de aarde
Dan zullen we voor altijd bij elkaar blijven…
Eelt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 het eelt op de ziel
komt niet opeens uit de lucht
zo maar neervallen
als zure regen etst zich
weerbaarheid voor het leven
Tanka…
Liefde tussen twee zielen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.397 Waar ik naar hunker
Is een vrouw
Waarbij onze zielen
Elkaar kunnen liefkozen
En strelen en
De diepte van de ziel
Kunnen doorgronden
Om dan samen af te dalen
In bezielde echte authentieke
Passie waarbij ook de zielen
Tot een orgasme kunnen komen
Dit is waar ik naar hunker
Een vrouw die eveneens
Eerste de liefde wil bedrijven op zielsniveau…
Ons lichaam!
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
733 Ons lichaam
een tijdelijk voertuig
voor onze ziel (?)…
Onze lichamen!
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
2.941 Onze lichamen
tijdelijke voertuigen
voor onze zielen…
Woestijnnacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.147 de sterren van je lakens had verslagen
En ik zuchtte hoe je ging
als een passant die zonderling
zich verschool achter de zon
om daar de stilte te verdragen
maar ik hield je stevig vast
nog in gedachten toen die dag
die ik nooit meer zal vergeten
want je schim streelde mijn dagen
Verstil, verwaai, vertroost
mijn vriend
je hebt mijn ziel…
Tot de dood hen scheidt
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.842 Zijn bloeddoorlopen ogen
Staken rechtstreeks in haar ziel
Als een bot mes in haar hart
Hij draaide het nog een slag
"Sorry" zei hij zo vaak
Met een uitgestreken blik
Emotieloos; genadeloos
Zo leefde zij dag na dag
Haar ziel is eindelijk veilig
Nu heeft ze nooit meer pijn
Maar als iemand haar gered had
Zou ze nu nog in leven zijn…
Voorgoed verloren
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.509 Verloren was mijn leven
toen je me gisteren
in de rede viel en me dankte
voor alles wat ik deed
Verloren was mijn ziel
toen je me vertelde
dat je van iemand anders
hield
Verloren was ik
door jou verlaten
nergens nog kunnen zijn
alleen jij, ik en
de dood…
Ontmoeting in oneindigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
863 Lang nadat mijn ziel
langs de
vingertoppen van het
hiernamaals kroop,
ontdek ik dat achter
de kinderen van
ons wakker bestaan
bloed doorzet
en onder ons vredig komt
van ‘s morgen goud tot
schaduw’s laat.…
ik zal zien
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
787 er zit een nachtuil
op het randje
van het raam
je blaast ernaar
en danst de hora
voor jou alleen eb
straks draait de
veertiende dag zich om
toch zijn er hoge golven
binnen zitten koningen
de bekers al geheven
hun voeten op je graf
even was jij god…
Binnenkant
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
880 mijn bloed stolt, mijn adem stokt
jouw messcherpe blikken stuiten
tegen de koude hardstenen wand
die mijn ingewanden beschermt
tegen een onvoorzien bruusk attaque
van mijn welgeconserveerde bolster
al mijn schone schijn verbrokkelt
totdat zij volledig oplost in het niets
en jij echt onbeschaamd indringend
recht in mijn kale naakte ziel staart…
Aphrodite
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.072 In het zilt van jouw ogen
spiegel ik mijn zalig ziel
en zie ogenschijnlijk onbewogen
je prachtgelaat waar ik voor viel
Jouw blik verworden tot breekbaar glas
ontmoet de mijne halverwege
flinterdun en ik zie alras,
je ogen loken en daarentegen,
sper ik de mijne werkelijk wijd
mijn adem stokt en stokt en stokt
omdat ik volkomen onvoorbereid…
Zielenklacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 Probeert men te simpel
leven op aard, vergeet
niet wat men daar deed,
maar gedaan zou moeten.
Vormt daarmee de wentelwiek
der lange strepen lucht
en eert de eeuwtjes al,
voorbij met ingehouden zucht.
Gebruikt hetgeen beter met en
voor gedachtes nooit gedacht,
om hen te vormen zo voor
en tegen zielenklacht.…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Moe,
Intens moe,
Ma, moe lief
Was jij maar hier moederlief.
Tranen sust.
Dan rust….
Moeder lief
De rust is steeds weg
Verdriet tot in mijn nek
Een eigen stek,
Verrek.
Echter zo stil.
Wat ik niet wil
Niemand om me heen.
Wat fijn,
Hoort het te zijn.
Nee, pijn
Eenzaamheid
Maakt zo klein.
De roep naar jou is er.
Steeds.
Noch steeds…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 Zo drijft mijn vers in mij, zelf deel van God
En iets, dat met verstand en weten spot,
Verbergt zich in kunst’ge doorschijnendheid;
En wie het leest, voelt, voor het ogenblik
Verplaatst, buiten de grenzen van zijn Ik,
Trillen ‘t mysterie van zijn eeuwigheid.…
Vuurstenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.188 Nog zijn de sporen voelbaar,
uniek, ik vermijd ze niet, ze
zijn in aard en ziel gegrift, een
schaduw van voorbije strijd, van
wie ik de mantel mocht beroeren,
waarop een gedoofde ster is bijgezet.…
spiegelen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
810 voor de verweerde spiegel
al speurend in mijn ogen
raak ik spiegelend mijn ziel
in die weerspiegeling slechts
vage blik van herkenning
treurig geef ik een knipoog
mijn spiegeloog knippert ook
ik voel plotseling een traan
ben tot in mijn ziel geroerd…