Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

deur van glas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
de glazen deur valt dicht met een doffe klik ik laat je achter de deur van glas die zo doorzichtig jouw verwarde blik onze vermoeide harten schaamteloos blootlegt gelaagd glas valt niet uiteen het snijdt met klinische kundigheid onze banden door hoeveel lagen zijn nodig voor een geharde ziel?…
J.Bakx30 juli 2015Lees meer >

Doorreis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
op voorhand van een nog onbetreden oord voel ik de schemer dalen die alles in koudvuur smoort weldra is het al weer herfst met kleuren die je zo bemint de winter die geen droogte kent, geen genade vindt ik snuif vertrouwde geur nu je hier nog even bent voordat je gaat naar een plek waar niemand je kent voor het onbeschreven…
Iniduo12 augustus 2015Lees meer >

wolkbreuk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
de hemel brak en huilde als een kind een lange stoet vloeide richting jouw laatste rustplaats toen hebben ze jou bedolven onder honderden rozen door jou gekozen wij zagen ze komen en gaan moesten daar staan om toe te kijken hoe je langzaam verdween…
Dianah21 augustus 2015Lees meer >

aangespoelde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
als een bruid zo lieflijk en pril van verlangens gestrekt op een strand van scherven van glas en schelpen en vogels verlamd met de ogen al starend uit andere tijden achter de dagen door omstanders belangeloos de haren gestreken de handen gevet en verbonden en de dorre benen van kleding gevild maar te laat geborgen haar stem nog rustend…

afscheid van een pennenvrucht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
op tafel slechts één rode anjer, bloedrood schreeuwend, vuurrood dood een fruitvlieg dronk van zoete wijn haar vleugels kleefden aan het zilte glas, doorschijnend zijn het uitzicht -en dat rood ik spreek in raadsels, want het zingt een requiem vol pijn…
switi lobi15 september 2015Lees meer >

adem happen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
een stukje mozaïek dat los laat de context verlaat ademloos in harde grond geraakt plaats maakt voor de boreling die naar adem hapt met argeloos gemak in een nieuwe context wordt geplakt stukje bij beetje sterven heeft weinig om het lijf hoe moeilijk kan het zijn hoe moeilijk…
J.Bakx4 september 2020Lees meer >

uit rots gehouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
over knerpend grind wandel ik hand in hand met zachte woorden naar het kerkhof ik houd ervan om naar jou te gaan te voet alleen in een onophoudelijke regen doordesemd van aardse kleuren als een opgewaaide rode duin in de woestijn een wiegelied van zachte woorden uit rots gehouwen je naam…
J.Bakx16 oktober 2015Lees meer >

[ Zijn auto, zijn jas ]

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 548
Zijn auto, zijn jas, en de post wachten op hem – gestorven of niet.…
Zywa24 november 2020Lees meer >

hooglied van verlangen (voor Milou de Moor)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
bevrijd me uit de verstikkende armen van de pijn verlos me van de ondraaglijkheid van het lijden ontketen me uit de verstikking van de ademnood til me op uit de bitterheid van mijn meedogenloze bestaan laat me lopen onder de roze bloesem van de boomgaard volg me niet naar de bongerd mijn geitjes lopen mee ik raak onder…
J.Bakx25 oktober 2015Lees meer >

Vergeten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
Was benieuwd of ik bij jou toch ergens sporen van mezelf nog terug zou vinden. Ik vond ze niet en zag dat ik voor jou dus echt nooit had bestaan. Ongezien en ongemist kon ik weer verder met mijn leven. Alleen ikzelf weet nog wat ik toen zei en dat geen mens ja, zelfs niet jij mijn roepen heeft gehoord mijn woorden, die…
Chatfant25 november 2015Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
HERFST Het wordt nu herfst, de jaren zijn vervlogen, als zand door onze vingers heengegaan, jaren dat wij vaak bevlogen, niet dachten aan ons zo sterfelijk bestaan. Vervlogen zijn de jaren van weleer, en aan je lot valt niet te ontkomen, het einde komt, al kom je in verweer, en is steeds meer nabijgekomen. Ze komen en gaan, steeds sneller…
Arno26 november 2015Lees meer >

de hand van Morpheus

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
aangekomen bij de achterdeur plakt hij met kunst en vliegwerk de dagen aan elkaar als een dode vogel zijn vleugellamme armen bevroren aan het lijf houdt hij vuur en zwaard zorgvuldig tegen het licht legt hij de breekijzers in de schaal de stilte sluit zich om hem heen als hij de hand van Morpheus voelt ijskristallen verstrooien het…
J.Bakx8 januari 2016Lees meer >

Ontmaskerd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
zij doorziet al jouw kleuren die van wit witter en krakelee zet je masker maar af nu alle kaarten op tafel liggen zal haar koninginnenhart er nimmer meer vol van zijn terwijl de zon zich uitrekt hangt zij haar mooiste dromen aan wiegende takken op het ritme van de wind…
LadyLove17 januari 2016Lees meer >

morendo

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
waar huist een gestrande vogel die de nacht met zwijgen vult wat zing je zonder libretto in het donker als het laatste woordenspel onhoorbaar wordt hoe ontmaskert het transparante licht dwars door alle kleuren de weg uit het landschap als de nachten zich verdichten is de dood dichter dichter bij dan ooit…
J.Bakx4 februari 2016Lees meer >

wit licht (dreamst fan in ingel)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het bed in een ziekenhuis haar laatste bed hij zoekt haar hand zijn bril verdwaald tussen oog en wang hij streelt kijkt wacht hoe zwijgt een man als hij verlaten wordt no hast gjin soargen mem bliuwt dy nei zingt hij zacht het klankspoor wijst haar de weg naar het witte licht…
J.Bakx15 februari 2016Lees meer >

ga liefste

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
de glinsterende sterretjes gaan jou verlichten jij warmt je onder de gloeiende zon de volle maan maakt jou licht in gewicht wat jij hier niet meer kon zwevend rondom de aarde bijna nabij handkusjes zend jij roept ik ben eindelijk vrij eeuwig geen pijn meer noch zorgen angsten verdriet 't verlangen naar elders was…
Antonia19 februari 2016Lees meer >

bij het venster

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
er staat een man bij het venster met een vel papier gaat hij het zo verscheuren of blijft het nog een tijdje heel al een aantal minuten tuurt hij door het raam naar de margrieten in de pas aangelegde tuin ze bloeien naar behoren al waren er een aantal dood er groeien er nog voldoende voor een volmaakt boeket hij genoot er van en van…
Wijnand Raben24 februari 2016Lees meer >

verlies

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
verlies zwerft als een trekvogel van de ene fragiele plek naar de andere in onze lijven het kent de stroeve taal van aanhoudend knagen aan broze botten hart en ziel weerloos verlies niets is wat het lijkt…
J.Bakx24 februari 2016Lees meer >

Als de dood ons naar bloemenvelden brengt

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 890
Een oude indianenvader het ontwapenende grijs in zijn hart speelt een kind tot aan de dood eigenwijs hoe oud is zijn gezicht taai door tijd getekend als de dood ons naar bloemenvelden brengt het prille van lente door rouw wordt doordrenkt een oude indianenvader in het sterfbed van de stad in zijn hart speelt de dood een bloemrijk…

nieuwe nachten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
we raken verder verder weg van de wereld een krimpende stok meet de dagen in stoffig zonlicht met dunne armen zwaait de oude tijd als ongeziene drenkeling traag keren gehavende hoofden zich naar de geopende ramen jonge avonden wachten met reikhalzend ongeduld op de nieuwe nachten…
J.Bakx22 april 2016Lees meer >

ik weet niet meer

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
ik weet niet meer waarom het poreuze licht van de lente toen zomaar binnenviel op je gezicht dat witter was dan het kussen ik weet soms niet meer hoe ik in de maat moet lopen met de wereld hoe ik de teugels vieren laat het lentelicht valt zomaar binnen jij mijn liefste nooit meer…
J.Bakx25 april 2016Lees meer >

tweezaamheid

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
in de vooruitgeworpen schaduw van het afscheid zien we de grillige sporen die het leven trok het ondoordringbaar wit op de egale muur de breuken in de spiegel tegenover het bed op de flonkerende gordijnen van groen de roerloze pauwenogen van gestrande paradijsvogels de verkreukelde lijven die in tweezaamheid reizen onder de zachte…

hemel noch hel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
verborgen onder een vernis van zoekgeraakte woorden staken we wat we zeggen wilden in een nieuwe eenvoudige jas we vergoten geen bloed haalden niets overhoop hemel en hel bleven ongemoeid er was strijd noch gewoed in de ontembare stroom van die ingeblikte taal verloren we de vurige woordenstrijden van weleer…

ga niet weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
ga niet weg nu de klok de tijd in stukken slaat niet weggaan nu de nacht dode dromen ontvouwt ga niet weg nu de duisternis zijn eigen woning vond niet weggaan nu de feniks de ochtenddauw met de vuurdood bezegelt…
J.Bakx15 juni 2016Lees meer >

De laatste minuten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
heb jij nog iets te zeggen voordat... die gigantische reis die je gaat maken het is nogal wat heb vernomen het is een rustpunt vol intense kleurenpracht volop genieten lief ik sta nog even in de wacht je ogen schitteren ga nu maar met jouw laatste kracht knijp jij in mijn hand als laatste mooiste liefdesgebaar…
Antonia29 juni 2016Lees meer >

Terugreis

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
op de gulden middenweg terug naar de bron raap ik geluidloos vergeten woorden die onuitgesproken bleven noch door jou of mij ik had je liever lief…

Wanneer je er niet meer bent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Ga, maar vergeet me niet, was 't laatste wat ze zei ga, maar denk aan me, was 't laatste wat hij hoorde. 't Licht in haar ogen doofde, de sprankeling verdween ga, mijn lief ga maar, ik blijf achter, wellicht alleen. Maar dat ik van je hou, je bij voorbaat al mis is iets wat vanzelfsprekend is. Je was alles voor me, de zon, de sterren,…

Inschrijving POZ

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Een van de vele relaties en projecten die niet mislukt zijn maar onaf gebleven opgeschreven om af te leggen: #NL2008000269348 in het Register van Particuliere Onvoltooide Zaken “Jij stond zomaar op ..we hadden niet gepraat ..niet gewoon zoals dat gaat ..je stond zomaar op ..liet mij achter in de zon ..met wolken in mijn gedachten…
Zywa31 mei 2020Lees meer >

Lieve Jip

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
Lieve Jip Jij hebt mij kilometers laten lopen, door weer en wind hoeveel tennisballen heb je versleten niet te tellen Je was kampioen ballen vangen miste nooit ze hebben genoten de flatbewoners Ontzettend trouw en lief was je en je had ook nog humor dan gaan de jaren tellen 14 jaar je was op Nu blijft de vensterbank leeg, het is stil in huis…

onhoorbaar

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
het mannetje van de tijd poetst met ijverige preciesie de minuten uit we kruipen door het oog van de naald met man en macht kijken we weg zo weids mogelijk weg langs het witte spoor van kiezelstenen zien we het zonovergoten kind het neemt ons bij de hand naar het stromende water op die helverlichte dag leggen we de maskers…
J.Bakx31 augustus 2016Lees meer >