5922 resultaten.
deur van glas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 de glazen deur
valt dicht met
een doffe klik
ik laat je achter
de deur van glas
die zo doorzichtig
jouw verwarde blik
onze vermoeide harten
schaamteloos blootlegt
gelaagd glas valt
niet uiteen
het snijdt met
klinische kundigheid
onze banden door
hoeveel lagen zijn
nodig voor een
geharde ziel?…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
wolkbreuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 de hemel brak
en huilde als een kind
een lange stoet vloeide
richting jouw laatste rustplaats
toen hebben ze jou bedolven
onder honderden rozen
door jou gekozen
wij zagen ze komen en gaan
moesten daar staan
om toe te kijken
hoe je langzaam verdween…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
afscheid van een pennenvrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
441 op tafel slechts één rode
anjer, bloedrood schreeuwend,
vuurrood dood
een fruitvlieg dronk van zoete wijn
haar vleugels kleefden
aan het zilte glas, doorschijnend
zijn het uitzicht -en
dat rood
ik spreek in raadsels, want het zingt
een requiem vol pijn…
adem happen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 een stukje mozaïek
dat los laat
de context verlaat
ademloos in harde
grond geraakt
plaats maakt voor de
boreling die naar adem
hapt met argeloos
gemak in een nieuwe
context wordt geplakt
stukje bij beetje
sterven heeft weinig
om het lijf hoe moeilijk
kan het zijn hoe
moeilijk…
uit rots gehouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 over knerpend grind
wandel ik hand in hand
met zachte woorden
naar het kerkhof
ik houd ervan om naar jou
te gaan te voet alleen
in een onophoudelijke regen
doordesemd van aardse kleuren
als een opgewaaide rode duin
in de woestijn een wiegelied
van zachte woorden
uit rots gehouwen je naam…
[ Zijn auto, zijn jas ]
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
548 Zijn auto, zijn jas,
en de post wachten op hem –
gestorven of niet.…
hooglied van verlangen (voor Milou de Moor)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
827 bevrijd me
uit de verstikkende armen
van de pijn
verlos me
van de ondraaglijkheid
van het lijden
ontketen me
uit de verstikking
van de ademnood
til me op
uit de bitterheid
van mijn meedogenloze bestaan
laat me
lopen onder de roze bloesem
van de boomgaard
volg me
niet naar de bongerd
mijn geitjes lopen mee
ik raak
onder…
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Was benieuwd
of ik bij jou
toch ergens sporen
van mezelf
nog terug
zou vinden.
Ik vond ze niet
en zag
dat ik voor jou
dus echt nooit
had bestaan.
Ongezien
en ongemist
kon ik
weer verder
met mijn leven.
Alleen ikzelf
weet nog
wat ik toen zei
en dat geen mens
ja, zelfs niet jij
mijn roepen heeft gehoord
mijn woorden,
die…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 HERFST
Het wordt nu herfst, de jaren zijn vervlogen,
als zand door onze vingers heengegaan,
jaren dat wij vaak bevlogen,
niet dachten aan ons zo sterfelijk bestaan.
Vervlogen zijn de jaren van weleer,
en aan je lot valt niet te ontkomen,
het einde komt, al kom je in verweer,
en is steeds meer nabijgekomen.
Ze komen en gaan, steeds sneller…
de hand van Morpheus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 aangekomen bij de achterdeur
plakt hij met kunst en vliegwerk
de dagen aan elkaar
als een dode vogel
zijn vleugellamme armen
bevroren aan het lijf
houdt hij vuur en zwaard
zorgvuldig tegen het licht
legt hij de breekijzers in de schaal
de stilte sluit zich om hem heen
als hij de hand van Morpheus voelt
ijskristallen verstrooien het…
Ontmaskerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 zij doorziet al jouw kleuren
die van wit
witter en krakelee
zet je masker maar af
nu alle kaarten
op tafel liggen zal
haar koninginnenhart
er nimmer meer vol van zijn
terwijl de zon zich uitrekt
hangt zij haar mooiste dromen
aan wiegende takken
op het ritme van de wind…
morendo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 waar huist een
gestrande vogel
die de nacht met
zwijgen vult
wat zing je zonder
libretto in het donker als
het laatste woordenspel
onhoorbaar wordt
hoe ontmaskert het
transparante licht
dwars door alle kleuren
de weg uit het landschap
als de nachten
zich verdichten is
de dood dichter
dichter bij dan ooit…
wit licht (dreamst fan in ingel)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 het bed
in een ziekenhuis
haar laatste bed
hij zoekt haar hand
zijn bril verdwaald
tussen oog en wang
hij streelt kijkt wacht
hoe zwijgt een man
als hij verlaten wordt
no hast gjin soargen
mem bliuwt dy nei
zingt hij zacht
het klankspoor wijst
haar de weg naar
het witte licht…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 de glinsterende
sterretjes gaan
jou verlichten
jij warmt
je onder
de gloeiende
zon
de volle
maan maakt
jou licht
in gewicht
wat jij
hier niet
meer kon
zwevend rondom
de aarde
bijna nabij
handkusjes zend
jij roept
ik ben
eindelijk vrij
eeuwig geen
pijn meer
noch zorgen
angsten verdriet
't verlangen naar
elders was…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 er staat een man bij het venster
met een vel papier
gaat hij het zo verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van…
verlies
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 verlies zwerft
als een trekvogel
van de ene fragiele
plek naar de andere
in onze lijven
het kent
de stroeve taal
van aanhoudend knagen
aan broze botten
hart en ziel
weerloos verlies
niets is wat het lijkt…
Als de dood ons naar bloemenvelden brengt
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
890 Een oude indianenvader
het ontwapenende grijs
in zijn hart speelt een kind
tot aan de dood eigenwijs
hoe oud is zijn gezicht
taai door tijd getekend
als de dood ons
naar bloemenvelden brengt
het prille van lente
door rouw wordt doordrenkt
een oude indianenvader
in het sterfbed van de stad
in zijn hart speelt de dood
een bloemrijk…
nieuwe nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 we raken verder
verder weg van
de wereld
een krimpende stok
meet de dagen
in stoffig zonlicht
met dunne armen
zwaait de oude tijd
als ongeziene drenkeling
traag keren gehavende
hoofden zich naar
de geopende ramen
jonge avonden wachten
met reikhalzend ongeduld
op de nieuwe nachten…
ik weet niet meer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 ik weet niet meer
waarom het poreuze
licht van de lente toen
zomaar binnenviel
op je gezicht dat witter
was dan het kussen
ik weet soms niet meer
hoe ik in de maat moet
lopen met de wereld
hoe ik de teugels vieren laat
het lentelicht valt zomaar binnen
jij mijn liefste nooit meer…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
ga niet weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 ga niet weg
nu de klok
de tijd in
stukken slaat
niet weggaan
nu de nacht
dode dromen
ontvouwt
ga niet weg
nu de duisternis
zijn eigen woning
vond
niet weggaan
nu de feniks
de ochtenddauw met
de vuurdood bezegelt…
De laatste minuten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 heb jij
nog iets
te zeggen
voordat...
die gigantische
reis die
je gaat
maken het
is nogal
wat
heb vernomen
het is
een rustpunt
vol intense
kleurenpracht
volop genieten
lief ik
sta nog
even in
de wacht
je ogen
schitteren ga
nu maar
met jouw
laatste kracht
knijp jij
in mijn
hand als
laatste mooiste
liefdesgebaar…
Terugreis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
684 op de gulden middenweg
terug naar de bron
raap ik
geluidloos
vergeten woorden
die onuitgesproken
bleven
noch door jou
of mij
ik had je liever lief…
Wanneer je er niet meer bent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Ga, maar vergeet me niet, was 't laatste wat ze zei
ga, maar denk aan me, was 't laatste wat hij hoorde.
't Licht in haar ogen doofde, de sprankeling verdween
ga, mijn lief ga maar, ik blijf achter, wellicht alleen.
Maar dat ik van je hou, je bij voorbaat al mis
is iets wat vanzelfsprekend is.
Je was alles voor me, de zon, de sterren,…
Inschrijving POZ
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Een van de vele
relaties en projecten
die niet mislukt zijn
maar onaf gebleven
opgeschreven om af te leggen:
#NL2008000269348 in het Register
van Particuliere Onvoltooide Zaken
“Jij stond zomaar op
..we hadden niet gepraat
..niet gewoon zoals dat gaat
..je stond zomaar op
..liet mij achter in de zon
..met wolken in mijn gedachten…
Lieve Jip
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
782 Lieve Jip
Jij hebt mij kilometers laten lopen, door weer en wind
hoeveel tennisballen heb je versleten niet te tellen
Je was kampioen ballen vangen miste nooit
ze hebben genoten de flatbewoners
Ontzettend trouw en lief was je en je had ook nog humor
dan gaan de jaren tellen 14 jaar je was op
Nu blijft de vensterbank leeg, het is stil in huis…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…