3836 resultaten.
Met pijn in het hart
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.929 een vuil gezicht
besmeurd met bloed
geen enkel iets
dat nog fascineert
de tranen schonen
delen van je wang
maar het maakt niet uit
je blijft toch wel bang
het zwart kleurt je ogen
weg is elk beeld
de realiteit vergaat
waar haat ontstaat
pijnlijk scheurt je hart
waar rood druppelt
je huid droog, plakt
en de pijn verdubbelt…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
de ander
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
6 die ander die ik niet ken
ander anders andros man
man maar anders dan ik ben
die ik onmogelijk begrijpen kan
die zijn superieur zijn claimt
vanwege huid geaardheid en geslacht
zijn denken is mij vreemd
dat idee-fixe van kracht en macht
is zijn rancune hem gevoed
wordt hij ermee geboren
zit het hem dus in het bloed
of is het angst…
AVONDMAAL
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.146 In 't rode bloed dat U vergoot,
wast U mijn kleren door uw dood;
sneeuwwit wordt mijn scharlakenrood.…
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…
een dag als
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
669 de ochtend treft hem
met korsten bloed op
de gescheurde lippen
zijn nacht was weer geweldig
een advocaat wrijft zich in
met gladde olie voor de ziel
hem kwam een zoete droom
van overvolle zalen
succes op andermans kap
de dag verlegt haar grens
uur na uur een spervuur
aan verlokking en twijfel
tussen goed en kwaad en
wie wat het best…
Digi taal
netgedicht
3.7 met 90 stemmen
7.972 de wijn waaierde uit, vervormde
tot purperrode schreeuw van bloed
met één druk op de knop
verzond ze het bericht
aan hem
hij reageerde niet
haar hoop verdween
maakte ruim plaats
voor wanhoop en een stil verdriet…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
Sla de steen rijp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Sla de steen rijp
vang zijn bloed
en voed de roede
met striem en twijg
van bomen.…
het alternatief
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
586 laat nu maar
nu het brullen eindelijk is verstomd
en hij zich neerlegt in de kooi
niet meer droomt van jagen
zijn bloed weer trager stroomt
laat hem maar
breng geen herinnering mee
lijdzaamheid heeft zijn pijn gesust
negeer de drang naar vrijheid
wek niet wat onbeheersbaar is
wat moet hij
met dat opgelaaid gevoel
zijn vuur is al lang…
Jan
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
1.721 het werken zit hem in het bloed
woorden verspilt hij er niet aan
afbreken en opbouwen is een baan
die zonder zeuren gebeuren moet
de restauratie van het kerkelijk goed
vergt handenvol werk dat altijd spontaan
en met heel veel plezier wordt gedaan
zonder te struikelen over een loonvoet
maar niets van dit alles had hij kunnen doen
zonder…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Vingers bespelen
een oude harp, snaren
breken, er vloeit bloed.
Regendag, gevuld
met niets dan buien, ook
in het goede en kwaad.
De tijdsreiziger ziet
geen nieuwe landen
maar met andere ogen.
Niets op de wereld heeft
zoveel kracht, als 'iets'
waarvoor de tijd rijp.…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
Ik wil leven.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.411 Je laat me bloeden.
Je laat me lijden.
Jij bent degene die over mijn leven gaat.
En je weet dat het niet zo verder kan.
Ik weet het.
We weten het allebei.
Ik wil leven.…
Vlinders.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.930 weet niet eens of ik wel weet
of je de glimlach om mijn mond
meent te herkennen en of je mijn ogen
twinkelen ziet in het zonlicht
zou je mij misschien heel even
een teken willen geven van leven
of tenminste van bewondering
zodat ik weet dat jij mij ziet
zoals ik jou al een tijdje zie
want met je ogen en je lach
heb je mijn hart laten bloeden…
Eens is alles vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
986 In de grote wereld ben je klein
nog kleiner dan de woorden
die je kwetsen, kleiner dan de
handen die je raken, de smaak
van bloed op je lippen
Elke nacht speur je de hemel af
op zoek naar dat ene, dat ene
die je kan bevrijden uit de handen
van de grote mensenwereld
Maar ook jij mijn kind
zal alle pijn vergeten
wanneer jij als grote mens…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap
En zie ik nog net
Een druppel bloed…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…
Ik ben die ik ben
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
483 Het vrije woord in bloed gesmoord,
als een windvlaag des doods,
maakt het leven dat ik leid toegankelijker
in het struikgewas van mijn geest.…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 De tijd liep te over, te
weinig of geen, de
heelte werd een holte,
alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,…
Weerbarstige ziel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 Weerbarstige ziel
je bent aanhef voor dronkemanstaal
wankel evenwicht uit ’t verleden
je loopt over de kade als gedicht en levenslied
jouw levenskrachtige bloed
stroomt door ieders stoffelijk lichaam
jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap
en lege spiegel van de nacht
psycholoog van de aandacht
dat ben jij, vanaf de wedergeboorte…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Voedt het kruit de lopen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 de mensen dragen wit
branden zijn al uitgewoed
spatten bloed op grauwe muren
nog echoën kanonnen
slaan granaten stille gaten
jagen raketten geluidloos op hun doel
die waanzin is nu afgeschaft
ingepakt en opgebracht om
in de isoleer weer oorlogje te spelen
deze brandhaard is geblust
maar elders voedt het kruit de lopen
van hen die…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 Uitgestreden met de dolk in mijn hart bloed ik van verdriet.
Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden naar gezamenlijk doel.
De strijd der liefde, een veldslag van gevoel.…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
wat nu weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 ik ben moe
sluit mijn beide
oogjes toe
maar doe ze dan
maar weer open
want ja, het is nog vroeg
er is immers het nieuws
dat ik niet wil missen
hoeveel bloed er vloeit
en wie er nu weer
een record heeft gebroken
loshandje vallen in de afgrond
weet ik dat ik denk
aan morgen en boodschappen
en een korting die ik kan krijgen
een…
Het koningslied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.573 hersenloze schimmen bespelen
het lied dat zich bekostigt aan daad
en overvloed, de kleinheid van dit land
is grootschalig wanneer de kleur
als ondergaande zon verdwijnt
in indoctrinatie en peperkleurig bloed
de troon heeft geen waarde wanneer
het volkslied heult met opengebroken grenzen
en karabijnen gevuld met zand
hulde aan de opkomst…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Wij worden koning in elkanders bloed.
Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 (ik had me óók verzet
als onrechtvaardigheid voor rechter speelde)
in de verloren hoop van dode ogen
school de kracht van duizend verzen vrijheid
en de moed van zuivere gewetens
daar, op vlaktes of in bos
tegen muren, wanden, op de grond
bloedde toen een grote wond
in uitgestrekte harten
honderd smarten zeiden niets
maar de eerste…