Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

de eenzame fietster

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 492
op ochtenden die in niets verschillen begeef ik mij statutair op gebaande wegen dan kruis ik paden met mijn dagelijkse passant driftige tred, versmolten met steen en been zij heeft zich de klinkers aangemeten haar fiets moet de weg kunnen vinden als een blinde holenvis in het duister ken ik haar, zij mij?…
Iniduo4 maart 2023Lees meer >

toen jij er was

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
alle stemmen zijn uit haar verdwenen achter de binnenste muren waken ze ze wassen haar ze schreeuwen snikken huilen en roepen leggen haar in het stenen veld van geesten en goden waar niemand zo licht zo stil kan leven in het oog van zon en maan een vaalwitte valk bidt in de lucht…
J.Bakx28 juli 2023Lees meer >

Hebben puin geruimd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
er was geen gat toch groef ik in de tunnel van verlangen naar een opening steeds blokkeerden stenen uit je leven de doorbraak naar een nieuw gezamenlijk begin we hebben puin geruimd de paden eindelijk verlegd gezegd wat ons zo irriteerde in initiëren is onze toekomst blootgelegd afhankelijkheid wordt omgezet in samen existeren…
wil melker20 september 2008Lees meer >

welgevallen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 435
deze toenemende schemer markeert de ogenschaduw hangende het onderzoek is dit waarmee we voortgaan ook al wist je dat geboorte leidt tot een avondmaal dat niet alle stenen zielloos zijn jouw voorkomen wast alles weg verzacht de scherpe randen met rustige tred beter dan genezen eindeloos als schoonheid…
Iniduo26 september 2025Lees meer >

schaduwpaden

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 296
De ene van mijn handen door aarde en stenen. De andere van mijn gedachten zwevend boven het gras. Verweven. Stil. Vol mogelijkheden.…

ontkomen - in den Wäldern

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 500
Jachtgodin uit steen gebeiteld Getooid in een korstmossen kleed Van grijze groene oranje kleuren Een landschap van veelvormigheid. Diana met arctische oogopslag Vastgehouden in graniet Een woordeloos wachten Van de gestolde jachtgodin Het hert laaft zich aan grassen Aan de bast van een boom Aan de jacht ontkomen In de ochtenddauw…
J.Bakx8 september 2026Lees meer >

ijsbloemen

netgedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.770
Als bloemen konden huilen Dan zijn mijn bloemen blauw Dan ruik ik niet de fijne geuren Dan voel ik slechts de kou Gegrepen door vertwijfeling Lijken zij van steen Mijn bloemen zijn bevroren Mij gaat verdriet door merg en been Mijn lief die ik moet missen Mijn dierbaarheid Mijn steun Van wie ik hou De kleuren zijn verloren mijn bloemen…

HET GLAZEN HUISJE

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.553
Elk gedicht heeft zijn eigen voor één bestaan wakker geworden wijsheid; dit bijvoorbeeld dat een vers nooit stenen zal gooien. Het is zelf maar zo kwetsbaar gehuisvest. ---------------------------------------------- uit 'Voorzichtig bazuinen' (1964)…
José Boyens16 november 2023Lees meer >

zeeën

hartenkreet
1.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.795
Terwijl brakende golven, bronzen plekken op de wanden van stenen, genialer dan de schuimende koppen hun te stevige handdruk achter laten. smeert het zout zich in oude kieren en mergt de zeegronden uit die de weg naar vaste dijken lijdt kotst de rots het zoete uit om wilde golven te doen breken.…
noa10 september 2002Lees meer >

Die ene draad .....

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 946
Stapel de stenen in de bouwput van het leven sloop scherpe kanten, maak zachte ronde hoeken let op de val kuil, sommige wanden zijn onbegaanbaar door een té ingrijpende sloop leef je het leven dubbel en blijf je op zoek naar die ene draad, die wijsheid met warmte verbindt…
metha2 oktober 2004Lees meer >

Om jou

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Nors zwijgend sta ik aan je graf, ik heb een roos op je steen gelegd. Ik ben stil, stiller dan ik ooit was, want feitelijk is alles al gezegd. Je dood kwam te vroeg en was laf, maar misschien zie ik het verkeerd. Ik zwijg maar ... ik pas, ik word door onzekerheid verteerd.…

Error

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Zoekende naar het heden Starende naar het verleden De leegte duister in het geheel Carambolerende gedachten Holle echo’s van woorden In een propvol archief De herinnering verslijmt Het heden afglijdend De toetsen steen van erkenning De verwarrende witte knoop Onder volle rode lippen Sprankje ...stip error…
Ivan Grud7 december 2004Lees meer >

De Klimmer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Een steen, puntig van vorm, sneed in zijn vlees. De berg, hoog en gevaarlijk, spijkerhard en messcherp. Hij klom, met teugen, zijn lippen op de fles.…
corto_maltese18 februari 2005Lees meer >

Wedijverende hemellichamen

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Over het halfrond van de stenen brug trippelt de dame met begeerlijk knipperende ogen. De zon en de maan - beiden wit - deinen speels aan de hemel om de blikken van de dame te vangen.…

Beloning

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Als verse melk vult ochtendlicht de blauwe beker van de nacht een lage maan, opgejaagd door joelende kinderen, gooit van een afstand wat bleke stenen naar de zon alvorens achter groene heuvels een veilig heenkomen te zoeken, de kinderen drinken door gouden rietjes hun welverdiende morgen.…

vingers op glas

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 935
ik heb een raam zonder sterren of zonder enige waarde van jou tot mij en woorden, woorden om te vertellen dat wat ik ben niet meer is tussen steen en wolken vond je mijn naam om m’n ziel te overtuigen de vorm van een open zicht en diep zo diep breken vingers de zomer alvorens die in mij kon dringen en leeg zo leeg wieg…

Waanzucht

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Zie mezelf van boven Moeilijk te geloven hoe angst mijn wil kon verdoven Hoor mezelf tot stilte manen Voel mijn luide storm van wanen Geen stenen huis gebouwd Nuchter beschouwd alleen vol van alcohol Hoofd nòg op hol Voor niks uitgesloofd Wil terug naar mezelf…

Verbinding

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.819
het touwtje aan mij: heliumballon aan jou; steen voorzichtig kijk ik teveel om me heen ben je minder gewichtig voel ik me kei-alleen zuigt buiten sterker dan het touwtje bindt ben ik je kwijt? Nee Net op tijd, schuil ik voor de wind en vind rust bij jou pfffff mag ik leegstromen?…
Janneke30 december 2006Lees meer >

een plaatsje

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
hij zo jong nog we gaven hem eigenlijk pas geboren toch kreeg een plaatsje daar op Zorgvlied kerkhof aan de rivier je bent er mooi nooit klaar mee het stormt en regent altijd bij die steen bij al die andere jongskes met gelukkig uitgehouwen ik kan het nog lezen zijn letters verf houdt het hier ook niet twintig al weer zou hij…

bitter

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.792
te goeder trouw te sterk geloofd te veel vertrouwd op wat beloofd te groot verdriet te zeer bedrogen te vaak belogen ik noem het niet hoed je voor dromen volg niemands vlag tracht te ontkomen aan het gelag bouw dammen van steen rondom je dagen het leven alleen is lichter te dragen…
rietvr12 januari 2008Lees meer >

Vannacht vertrok ze

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.866
Het vensterraam staat open verwachtingsvol de koelte van het licht ik tintel scherp was haar silhouet vannacht van boven af gegrift in twee dimensies buiten op de stenen de maan was rond en stil haar schaduw het gras met ochtenddauw de zon stijgt hoog vandaag verdampt de laatste druppel.…
Wim Boeser25 februari 2008Lees meer >

Heilige koe

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 746
Ze klaagde steen en been. 't Was jammer, dat z'n autodroom abrupt verstoord werd door een boom. Hij reed er niet omheen.…

Dit moment

gedicht
2.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 31.928
. ------------------------------------------ Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…

Regenboogcirkels van hoop

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
Uit je hand valt de macht die je had op stenen die je niet kon tillen sappig gras ertussenin we kijken ernaar vol verbazing onder modder liggen varkens begraven regenboogcirkels van hoop het zwart wordt geschild een zacht briesje geurige lentewind waait over de rimpelige oceaan richting woestijn…

[beeld]

gedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.918
Hoe een beeld zich in je taal slaat, je stem verspringt, je hert verschiet - hoe zijn roos overloopt, de wijn van eiken is, roemer voor stenen, de tafel gonst van honing en de uil met bos je mond ontkorft - behoort bos zijn botten toe, vuur zijn voltooiing, wat as - wat jij? ------------------------- uit: 'Speling', 2005.…

Beeld in Salamanca

gedicht
2.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 10.658
Was het uit hout gesneden of uit steen gekapt, het beeldhouwwerk op het dak? Als riep het alleen vragen op: In welke eeuw hadden de bouwers van de stad de ooievaar een plaats als heilige waard geacht?…

niets menselijks vreemd

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.032
het gevoel heb eerbied buig opzij voor mij wil me maar niet bekruipen bij glazen paleizen stenen kastelen zoek ik bang steeds achteringangen om onbemerkt binnen te sluipen uit schaduwen in nissen op priëlen zwijgend langs promenades en stoepen behalve als ik hoog nodig moet zuigen en stangen pissen en poepen…

Ziels onmachtig

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 517
Om haar hart een muur gebouwd zo kwetsbaar dansend van donker naar licht in haar een wild verlangen maar zo voelbaar de angst door gaan of leven in een cocon van zelf opgeworpen tralies en stenen als ze eens kon zeggen kon uiten schreien zou ze willen maar om haar hals hangt zwijgend zwaar als lood een parelketting vol van tranen wurgend…

Hannibal

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 843
In lichte mate van dronkenschap beschreven hoe je was, in het weekend alcohol, maar daarbuiten niets Je moest worden wie je was, goddelijk in potentie en daarbuiten eigenlijk niks het zelf terugbrengen tot een gezamenlijk zijn van waar we elk individu konden verklaren na het werpen van de eerste steen over de Rubicon vervolgens runderen…

Uit de greep van de schaduw (2)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 488
De zon lekt over graven, tekens van ontmoetingen, mededogen gekerfd in stenen. Waar licht komt baden, rekken luie schaduwen tot een nieuwe dageraad. °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° uit de bundel: - Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…
pama23 juli 2009Lees meer >