4052 resultaten.
de eenzame fietster
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
492 op ochtenden
die in niets verschillen
begeef ik mij statutair
op gebaande wegen
dan kruis ik paden met
mijn dagelijkse passant
driftige tred, versmolten
met steen en been
zij heeft zich de
klinkers aangemeten
haar fiets moet de
weg kunnen vinden
als een blinde holenvis
in het duister
ken ik haar, zij mij?…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
Hebben puin geruimd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 er was geen gat
toch groef ik
in de tunnel van
verlangen naar
een opening
steeds blokkeerden
stenen uit je
leven de doorbraak
naar een nieuw
gezamenlijk begin
we hebben puin
geruimd de
paden eindelijk
verlegd gezegd wat
ons zo irriteerde
in initiëren
is onze toekomst
blootgelegd
afhankelijkheid wordt
omgezet in samen existeren…
welgevallen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
435 deze toenemende schemer
markeert de ogenschaduw
hangende het onderzoek
is dit waarmee we voortgaan
ook al wist je dat geboorte leidt
tot een avondmaal
dat niet alle stenen zielloos zijn
jouw voorkomen wast alles weg
verzacht de scherpe randen
met rustige tred
beter dan genezen
eindeloos als schoonheid…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
ontkomen - in den Wäldern
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
500 Jachtgodin uit steen gebeiteld
Getooid in een korstmossen kleed
Van grijze groene oranje kleuren
Een landschap van veelvormigheid.
Diana met arctische oogopslag
Vastgehouden in graniet
Een woordeloos wachten
Van de gestolde jachtgodin
Het hert laaft zich aan grassen
Aan de bast van een boom
Aan de jacht ontkomen
In de ochtenddauw…
ijsbloemen
netgedicht
2.8 met 27 stemmen
2.770 Als bloemen konden huilen
Dan zijn mijn bloemen blauw
Dan ruik ik niet de fijne geuren
Dan voel ik slechts de kou
Gegrepen door vertwijfeling
Lijken zij van steen
Mijn bloemen zijn bevroren
Mij gaat verdriet door merg en been
Mijn lief die ik moet missen
Mijn dierbaarheid
Mijn steun
Van wie ik hou
De kleuren zijn verloren
mijn bloemen…
HET GLAZEN HUISJE
gedicht
3.9 met 14 stemmen
6.553 Elk gedicht heeft zijn eigen
voor één bestaan
wakker geworden wijsheid;
dit bijvoorbeeld
dat een vers nooit
stenen zal gooien.
Het is zelf maar
zo kwetsbaar
gehuisvest.
----------------------------------------------
uit 'Voorzichtig bazuinen' (1964)…
zeeën
hartenkreet
1.7 met 13 stemmen
1.795 Terwijl brakende golven,
bronzen plekken op de wanden van stenen,
genialer dan de schuimende koppen
hun te stevige handdruk achter laten.
smeert het zout zich in oude kieren
en mergt de zeegronden uit
die de weg naar vaste dijken lijdt
kotst de rots het zoete uit
om wilde golven te doen breken.…
Die ene draad .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
946 Stapel de stenen
in de bouwput
van het leven
sloop scherpe
kanten, maak
zachte ronde
hoeken
let op de val
kuil, sommige
wanden zijn
onbegaanbaar
door een té
ingrijpende
sloop
leef je het leven
dubbel en blijf
je op zoek
naar die ene
draad, die
wijsheid met
warmte verbindt…
Om jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.123 Nors zwijgend sta ik aan je graf,
ik heb een roos op je steen gelegd.
Ik ben stil, stiller dan ik ooit was,
want feitelijk is alles al gezegd.
Je dood kwam te vroeg en was laf,
maar misschien zie ik het verkeerd.
Ik zwijg maar ... ik pas,
ik word door onzekerheid verteerd.…
Error
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.218 Zoekende naar het heden
Starende naar het verleden
De leegte duister in het geheel
Carambolerende gedachten
Holle echo’s van woorden
In een propvol archief
De herinnering verslijmt
Het heden afglijdend
De toetsen steen van erkenning
De verwarrende witte knoop
Onder volle rode lippen
Sprankje ...stip error…
De Klimmer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
901 Een steen,
puntig van vorm,
sneed in zijn vlees.
De berg,
hoog en gevaarlijk,
spijkerhard en messcherp.
Hij klom,
met teugen,
zijn lippen op de fles.…
Wedijverende hemellichamen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.684 Over het halfrond
van de stenen brug
trippelt de dame
met begeerlijk
knipperende ogen.
De zon en de maan
- beiden wit -
deinen speels aan
de hemel
om de blikken
van de dame
te vangen.…
Beloning
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.294 Als verse melk
vult ochtendlicht
de blauwe beker van de nacht
een lage maan,
opgejaagd door joelende kinderen,
gooit van een afstand
wat bleke stenen naar de zon
alvorens achter groene heuvels
een veilig heenkomen te zoeken,
de kinderen drinken
door gouden rietjes
hun welverdiende morgen.…
vingers op glas
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
935 ik heb een raam zonder sterren
of zonder enige waarde
van jou tot mij
en woorden, woorden
om te vertellen
dat wat ik ben
niet meer is
tussen steen en wolken
vond je mijn naam om m’n ziel
te overtuigen
de vorm van
een open zicht
en diep zo diep
breken vingers
de zomer alvorens
die in mij kon dringen
en leeg zo leeg
wieg…
Waanzucht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
2.937 Zie mezelf van boven
Moeilijk te geloven
hoe angst mijn wil kon verdoven
Hoor mezelf tot stilte manen
Voel mijn luide storm van wanen
Geen stenen huis gebouwd
Nuchter beschouwd
alleen vol van alcohol
Hoofd nòg op hol
Voor niks uitgesloofd
Wil terug naar mezelf…
Verbinding
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.819 het touwtje aan mij: heliumballon
aan jou; steen
voorzichtig
kijk ik teveel om me heen
ben je minder gewichtig
voel ik me kei-alleen
zuigt buiten sterker
dan het touwtje bindt
ben ik je kwijt?
Nee
Net op tijd,
schuil ik voor de wind
en vind rust bij jou
pfffff
mag ik leegstromen?…
een plaatsje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.234 hij zo jong nog
we gaven hem
eigenlijk pas geboren toch
kreeg een plaatsje
daar op Zorgvlied
kerkhof aan de rivier
je bent er mooi
nooit klaar mee
het stormt en regent
altijd bij die steen
bij al die andere jongskes
met gelukkig uitgehouwen
ik kan het nog lezen
zijn letters
verf houdt het
hier ook niet
twintig al weer
zou hij…
bitter
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.792 te goeder trouw
te sterk geloofd
te veel vertrouwd
op wat beloofd
te groot verdriet
te zeer bedrogen
te vaak belogen
ik noem het niet
hoed je voor dromen
volg niemands vlag
tracht te ontkomen
aan het gelag
bouw dammen van steen
rondom je dagen
het leven alleen
is lichter te dragen…
Vannacht vertrok ze
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.866 Het vensterraam staat open
verwachtingsvol
de koelte van het licht
ik tintel
scherp was haar silhouet vannacht
van boven af
gegrift in twee dimensies
buiten op de stenen
de maan was rond en
stil haar schaduw
het gras met ochtenddauw
de zon stijgt hoog
vandaag
verdampt de laatste druppel.…
Heilige koe
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
746 Ze klaagde steen en been.
't Was jammer, dat z'n autodroom
abrupt verstoord werd door een boom.
Hij reed er niet omheen.…
Dit moment
gedicht
2.1 met 45 stemmen
31.928 .
------------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Regenboogcirkels van hoop
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
647 Uit je hand
valt de
macht
die je
had op
stenen die
je niet
kon tillen
sappig gras
ertussenin
we kijken
ernaar vol
verbazing
onder modder
liggen varkens
begraven
regenboogcirkels
van hoop
het zwart
wordt geschild
een zacht briesje
geurige lentewind
waait over de
rimpelige oceaan
richting woestijn…
[beeld]
gedicht
2.6 met 18 stemmen
7.918 Hoe een beeld zich in je taal slaat, je
stem verspringt, je hert verschiet - hoe
zijn roos overloopt, de wijn van
eiken is, roemer voor stenen,
de tafel gonst van honing en
de uil met bos je mond ontkorft -
behoort bos zijn botten toe, vuur
zijn voltooiing, wat as - wat jij?
-------------------------
uit: 'Speling', 2005.…
Beeld in Salamanca
gedicht
2.7 met 33 stemmen
10.658 Was het uit hout gesneden of uit steen gekapt,
het beeldhouwwerk op het dak?
Als riep het alleen vragen op: In welke eeuw
hadden de bouwers van de stad de ooievaar
een plaats als heilige waard geacht?…
niets menselijks vreemd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.032 het gevoel heb eerbied
buig opzij voor mij
wil me maar niet bekruipen
bij glazen paleizen stenen kastelen
zoek ik bang steeds achteringangen
om onbemerkt binnen te sluipen
uit schaduwen in nissen op priëlen
zwijgend langs promenades en stoepen
behalve als ik hoog nodig moet
zuigen en stangen
pissen en poepen…
Ziels onmachtig
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
517 Om haar hart een muur gebouwd
zo kwetsbaar
dansend van donker naar licht
in haar een wild verlangen
maar zo voelbaar de angst
door gaan of leven in een cocon
van zelf opgeworpen tralies en stenen
als ze eens kon zeggen kon uiten
schreien zou ze willen
maar om haar hals
hangt zwijgend zwaar als lood
een parelketting vol van tranen
wurgend…
Hannibal
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
843 In lichte mate van dronkenschap
beschreven hoe je was, in het weekend
alcohol, maar daarbuiten niets
Je moest worden wie je was, goddelijk
in potentie en daarbuiten eigenlijk niks
het zelf terugbrengen tot een gezamenlijk
zijn van waar we elk individu konden verklaren
na het werpen van de eerste steen over de Rubicon
vervolgens runderen…
Uit de greep van de schaduw (2)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
488 De zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
mededogen gekerfd in stenen.
Waar licht komt baden,
rekken luie schaduwen
tot een nieuwe dageraad.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
uit de bundel:
- Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…