3205 resultaten.
Door rood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 Er was een klap
Het werd duister voor mijn ogen
Het ging ontzettend rap
Ik voel me genept en bedrogen
Ik vraag me weleens af
Of de man die plots verdween
Nog weleens denkt aan de straf
Die in mijn leven verscheen
Hoe kan het zo zijn dat ik hiervoor moet boeten
Totdat ik van de aardbodem verdwijn
Gebrekkig door het leven zal moeten…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
VERWARD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Hij staat er nu alleen voor
dat was niet te verwachten
de glans van het leven
is voor hem verdwenen
hij is een dolende ridder
moederziel alleen zo ineens
hij kreeg geen kans
zijn medeleven te uiten
ook voor excuses was geen tijd meer
hij weet nu dat je het moment moet benutten
iedere aarzeling verbergt een gevaar
in dit geval is er geen…
Loes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 op jouw fiets naar het feest
lange lokken speelden
langs jouw gezicht
vrienden ontmoet
in stilte afscheid genomen
met vastberadenheid onder jouw arm
fietste je door het maanlicht
op weg naar nergens
verdween zij achter de wolken
al tijden opzoek naar de sleutel
bleek je gevangen
in een doolhof zonder uitgang
dit leek dit de enige…
ik schuur tegen muren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.529 ik schuur tegen muren
die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
door gebrek aan intimiteit
vervellen is geen herstellen…
Oudheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 Haar lipjes, zo roze, weken vaneen
en ik dacht nu komt het
maar ze verdween.…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 ik was nog warm
van ons bed toen jij
met stenen tafelen
de liefde brak
verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
kust krokussen met natte sneeuw
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.743 de regen striemt
lente is verhaal
gaan halen en de
winter is weer terug
keert zijn rug
de zon toe en
kust krokussen
met natte sneeuw
als het licht
verdwenen is
bevriest hij snel het
geel van de narcissen
moet gissen naar
de tijd die hem zal
kooien als hij door de
warmte gaat ontdooien
hij heeft de mensen
lang genoeg verveeld…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
Elke dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Maar tant pis zij is er niet meer,
Mijn lief ging van mij heen,
Ongewild in ’t niets verdween.
Alleen d’herinnering aan haar blijft,
Zit gegrift in hoofd en hart,
D’eeuwige bron van mijn smart.…
Oude schilder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
324 genoegens
van zijn werkzame leven
alsof hij de vitale kwast
nog in zijn oude hand had
gedreven en onbevreesd onderweg
naar het doek dat spoedig zou vallen
naast de bomen die hij had geschilderd
voor het drama van het wilgenwoud
en hij aarzelde of hij zichzelf zou knijpen
om de werkelijkheid te begrijpen
alles waar hij voor had geleefd verdwenen…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
Jij (anorexia)
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
2.533 Dood
jij
maar dood
geef je bloot
intense weerzin
wekkende gruwel
jij
overheerst alomvattend
mijn zijn
jij
negativist
verbied mij te
slapen, drinken, eten
genieten, vergeten
de dood
is wat er op volgt
groot
zal jou overwinning zijn
verdwenen pijn
van het zijn
klinkt als muziek
in mijn oren
ik geef me over…
Levensweg
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.543 En als de rook om je hoofd is verdwenen,
dan staat daar een geweldige en lieve vent.
Iemand waar je energie aan kunt ontlenen
en die je accepteert om wie je bent.…
OOIT MISSCHIEN ?
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.118 't Verdriet zal langzaam slijten
voorbij gaat het immers nooit
mijn hoop is stilletjes verdwenen
en toch denk ik ; misschien....ooit ?…
NACHT IN DE STAD
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
921 lege zaal
Ik danste voor een stil publiek
En vertelde mijn verhaal
Aan een junk in een portiek
Ik zocht het licht van boven
Ik zocht de warmte van een vriend
En heb daar met die junk gesnoven
Meer had ik niet verdiend
Ik zit nu voor mijn beeldscherm
Ik zit nu somber en alleen
En gedachten raken me ferm
Door de stadsnacht waarin ik verdween…
Politiek in driekwartsmaat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 Is de journalist verdwenen ?
Werd hun speech goed opgemerkt ?
Dan nemen ze voldaan de benen :
"We hebben weer eens goed gewerkt !"…
Jouw geheim
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
451 ik heb geprobeerd
je te tekenen
in houtskool met
vinger en duim
voor contrast en
schaduwpartijen
maar ik kwam niet
echt heel dicht bij je
zelfs in een
licht vergelijk bleef
jij voor mij een
vreemde ook al
opende jouw ziel
voor de kijk maar
als ik naderde
verdween zij gelijk
ontsprong jij
de dans gaf mij
geen kans iets
van…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Donkere Wolken
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.827 Wat heeft haar gevoel verdoofd
waardoor d'r glimlach verdween,
hangen donk're wolken om haar hoofd
omdat dat zon al dagen niet scheen?
Of heeft ze niet gekregen,
niet gehoord wat ze graag wou
dat haar man begripvol en genegen
weer eens zeggen zou
"IK HOU VAN JOU"…
Het skelet
gedicht
3.3 met 49 stemmen
14.313 Hier zijn de duigen van een leven,
aangetast door vuil en kou;
een roes van bloed en spieren,
vliezen die als schalen
hersens droegen en
hun idealen, zijn verdwenen
in de grond.
Tuig waarin de tocht een liedje fluit;
koets van been onder de zoden
vastgereden, ooit geledigd
en vernietigd door de nacht;
ribben klemmen als een deur.…
De Acteur
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.133 is de wereld de slechtste versie
waaruit hij het liefst verdween..…
Op haar graf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Waarom ben ik gekomen
ben ik naar je toe gegaan
terwijl je voor altijd ligt te dromen
bleek je lichtje nog steeds aan
'k heb de dood op schoot genomen
haar gekoesterd en gewiegd
vliegensvlug was zij verdwenen
zie hoe schone schijn bedriegt
links van mij zat 'n vlinder
met de kleuren oranje zwart
mooi te pronken als geen ander
draag…
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtigheid
voelde ze bevrijding
het was een vlekkeloze…
ongelukje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 er ligt pels op de weg
met nog een stukje staart
van wat ooit poes was
of hond of mol of egel
zolang het maar kon kwispelen
een trage regen vaagt sloom
wat vormeloze stukken
in een ziedende goot
het afvoerputje versperd
met wel een ton dode bladeren
ergens huilt een kind misschien
om een dier dat is verdwenen
en de auto's razen verder…
België
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
839 Is onze cultuur nu verdwenen?
Belgique, c'est triste
splitsing land een gerucht
't is echte een dwaze klucht
Partijen, waar ben je toch mee bezig?!!…
Verlaten weg
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.183 Zij is en is er niet, zij is doorschenen
gelijk een spooksel van het levend licht,
maar alle leven is uit haar verdwenen
en dood staart uit haar wezenloos gezicht.
Toch houdt zij u in sterke greep gevangen
en trekt een tovercirkel om u heen
en bant u buiten menselijk verlangen
en laat u met verstorvenheid alléén.…
Bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
695 De zon is nu verdwenen.
Vertwijfeld loopt-ie rond
met zijn geleidehond.…
Bevroren
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.690 Glanzende tranen
onder mijn huid
Onafgebroken
zonder geluid
Zacht serene rust
aanblik van schijn
Diep van binnen
vervuld van pijn
Gedachten scherp
malen en dwalen
Willen begrijpen
onmacht vertalen
Lichtgroene ogen
broos vol verdriet
Zoeken verlangen
vinden je niet
Mijn hart verdwaald
toen jij verdween
Bevroren geluk
weer alleen…