6604 resultaten.
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
Guess who...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
513 Begin nooit met een loze constatering
nooit in de eerste persoon enkelvoud
al zit ik met wat ik bepleit
al fout
temidden van de inslag en
de schering
Ontkom daar maar eens aan
als het subject
dat naar de buitenwacht kijkt
als object
als waarnemer naar wat wordt waargenomen
valt daar nou wel of niet aan
te ontkomen?
Loos dus dat…
Insulindekind
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 Een hele goede middag Megan,
tja, wie was zij nou, die oma
wereldreizigster, als jij
zij was gezien, men kende haar
als Fransje met de fraaie lach
zij liet zich nimmer onbetuigd
vredestichter met kwinkslag
kende ook haar vroeger leed
kwam op voor haar medemens
die op haar hulp kon rekenen
als Insulindekind trok zij
survivor van…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 Vandaag zei ik à bout portant
zonder een blik te blozen
dat alles wat je ziet verschijnen
aan de opperlederhuid
van de versierde naakte aap
per definitie aan mutatie
onderhevig is vanaf de zijlijn
van de tijd gezien
De wisseling der wacht is
opgelegd of onverwacht...
doch vaak, verzekerde ik haar,
is het niet onze eigen wil
maar…
‘zij heeft gehoord’
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
330 moedervlekken schitteren
als sterren
op haar hemelse lichaam
zij vormen beelden
bewegend
door mijn handen
onder een deken
van kussen
vervaagt ons zicht
in één
moment
van zijn…
Tao
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
457 Het gaat des anderendaags
gelijk voorheen
maar vormt zich anders in metamorfosen
gedachten die ik zelf niet heb gekozen
wat eerst echt leek is toch niet
wat het scheen
En vraag je wat het is dan
is het weg
nog voor het zich aan mij laat openbaren
in meditatie noch in
navelstaren
een vlindervleugelvlucht
achter de heg
Onzichtbaar…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
vooruitgeworpen zicht (in klare taal)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 vanavond om acht uur
was het zover
de hemelen braken open
door
het samenkomen van
verlangens
en wederzijdse behoeftes
door
onze wensen te bespreken
deze te hebben vergeleken
tegen het licht van onze achtergrond
deden wij wat gezond is
voor jou
voor mij
betastten wij
alles wat wij
wilden wilden
deze keer
dus
laat het rijmwoordenboek…
Sluitertijd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
739 Ik hoef gelukkig niet eens
diep te graven
in dozen met foto's, familiearchieven
in mijn geheugen staan retrospectieven
momenten en shots die een
ander ooit zag
van mij of van hen of elkaar
van dichtbij
verschillend in helderheid
door sluitertijd
op dia's of telelenszoom negatieven
een jongen van zeventien
staat in mijn geest…
Een nachtmuziekje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
453 Het lied van de stilte
is zwijgzaam en koel
het is er alleen
als het luistert
tussen regels laveert
en naar binnen keert
en onhoorbaar
for your ears only
fluistert…
Cogito ergo ...
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
565 Wat moet een mens met woordeloze beelden
ideeën uit het niets, fantoomgedachten
elkaar verdringend, oplichtend, vergeelde
uit lang vervlogen hoeken onverwachte
en meer recent, stiefmoederlijk bedeelde
zomaar vlak voor zijn geestesoog gebrachte
opdoemend onverwoord fata morgana
in zijn nog te voltooien
geestoase
zegt hij, als hij wil vatten…
dermate top
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
579 soms worden we met huid en haar
’t leven ingetrokken dat we nooit
wilden of binnen zagen komen
de wilde jaren ver achter ons
en geliefde muzen gelaten
luisteren we vandaag
naar de gevolgen
van nalatigheid
en uitstel
’t concept
voor herstel
aan ’t oppervlak
en in de diepere lagen
vraagt om investeringen
die de vrede terugbrengen
die…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Zit ik hier weer, alleen,
met een stijve, omdat zij
haar vingers liet glijden
over haar beeldschone
scherm. Het permanent
kietelen van fantasieën;
mijn krullen kriebelend
op haar heuvels vol lust,
kracht voelen opkomen,
om hellingen van genot
verbonden te bestijgen;
met elkaar mee, gedwee.
Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Wij zagen die nieuwe muze al
lang en slank
(blond is ze zeker niet)
aankomen,
een beetje dichter
heeft dat nou eenmaal
van verre
voortreffelijk voorzien.
Hij zelf dus niet.
Ze willen het licht maken,
de zon stelen voor hun leven,
zonder de nacht op te geven
om in hun kracht te geraken,
de gewoontes kraken,
gevoelens vormen naar…
Verschoond tarwe
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
737 De tijd is rijp als ‘t koren in ’t veld
gloeit in zo’n zakkende zomerzon;
de strengen glijden langs jouw huid,
broeiend op platgestampte twijgen.
Jouw zwijgen verdwijnt in de stilte,
je rilt als ’t allerfijnste kaf in de wind;
als vlegels dansen jouw oogleden mee
met ’t draaien van de wereld in ’n zee
van tranen die als graankorrels…
de toehoorder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 het zou mij toch moeten lukken
met de druk van jouw meelezende ogen
die mijn tikkende vingers niet horen
een poging tot een droge constatering te doen
ik ben verliefd
heel veel meer is daar niet voor nodig
zoals overbodige tierelantijntjes of slingers
fantastisch bloeiende wingerds van ijdelheid
overschrijden al snel de limiet van zoetsappigheid…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Voor zijn ogen stroomt het
leven als een kolkende rivier,
klotsend tegen zijn weerstand;
zonder slaap bezwijkt de dijk:
het schaap moet op het droge blijven
zodat het niet in verlangens verzuipt.
De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.
Hij kan dan verbolgen zijn
dat zijn vluchtplan…
Ik wil je houden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 Als je handen voelen als de hemel,
zonder een greintje van geloof in
mijn donder; als je ogen ongelogen
de fijnste zijn om me in te verliezen;
als je woorden, je stem, die mond!
het leven lachen laten, glunderen
als het even kan; als het ziek-zijn
naar een achtergrond verdwijnt;
het lijden kwijnt in jouw bijzijn,
sterren vallen in het niet…
vertrouwen op mijn handen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
506 Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven
over jou,
we waren net klaar met intensief
onze lichamen
tegen elkaar aanwrijven;
mijn ogen konden de horizon nog niet vinden,
je straalde alsof
jij in hoogst eigen persoon weer
daalde,
terug in jouw godinnelijk lijf.
Ik vond je schokkend,
zinderend,
beminnelijk opwindend,
schitterend…
L.I.E.F.D.E.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Even tussen alle moeilijke woorden door,
soms lijkt het wel een ontsnappingskamer
voor vergevorderd levenskunstenaarschap,
wil ik slechts de aandacht vestigen op het
volgens mij meest wezenlijke bestanddeel
van tevreden toekijken tot uiterst gelukkig
zijn in het dagelijks leven. Het afscheid van
de zomer die nooit eerder zo groots scheen…
In bloedverzachtende doortastendheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 In bloedverzachtende doortastendheid,
welteverstaan: “Zie de kapitein
achter bergen aan blijven gaan!”
En suizen deed ’t:
tekort schoten woorden na elkaar,
vervaarlijk opeenvolgend,
uit zijn comfortabele ruimte,
uit zijn sprekende mond
die verzuimde te pruimen
wat de wereld aanbood,
nooit echt inbond, doch
niet echt van zich afbeet…
‘gewoon een boek’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
362 Ze vroeg om
‘gewoon een boek’,
waarin exact en punctueel
voorgeschreven staat,
op basis van
een geloofwaardig feitenrelaas,
verwerkt tot haalbaar bulletplan,
waaruit zij dan
stap-voor-stap destilleert,
-dat is hoe zij leert-,
hoe het leven te begrijpen;
hoe zij zich
in de wereld verplaatsen kan,
door de ogen kijken van
de hond,…
het harnas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
308 sinds het harnas van zijn hart is afgegleden
blijken er geen grenzen te bestaan
aan hun liefde
en de dromen die zij delen
haar glimlach is de zaligheid zelve
waardoor hij alle twijfel kan laten gaan
hij durft zijn ogen nu op het droge van een toekomst samen neer te leggen
zonder angst voor de onvermijdelijkheid van hoge golven
zolang zij…
elke vergelijking gaat nat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
330 alle nimfen, muzen en godinnen
zouden niets liever willen dan
dat zij
de schoonheid konden evenaren
van haar
haar ogen zijn ongelogen
de zuiverste die
ooit op aarde hebben rondgezworven
of op welke plek van waarde dan ook
dus waarom zou de beste poëet
ter beek en rivierenlande
haar met tweederangs beelden
of uitgewoonde woorden eren…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 je hoeft je zelf niet per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 “Al zoveel gaatjes gedicht,
gezichten op- en afgetuigd,
maar de ruimte overtuigt niet meer”
Aldus dobberend als Perseus,
onwetend in de zee der eindeloze mogelijkheden;
“gezegend zij de ideeënstrijd!”
Dan maar buitelen over Slift,
of soortgelijke,
een allesbehalve giftige cocktail eigenlijk,
maar de op hol geslagen pronkstaart van…
Consumptiekwab
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
508 Lees!
Er staat immers nimmer
precies wat er staat -
onuitwisbaar in groeven
voor eens en voor altijd
tot op het bot gebeiteld
Ergo!
Vat het in de hand
voel het aan de tand
laat het op uw tong smelten
uw kiezen traag malen
vat dit alles dan samen
in l'écriture automatique
kies voor doorsnee waren
gewoon basale namen
Echter…
rukwind
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
442 met mijn woorden kun je
donkere wolken stapelen
boven alles wat je lief is
wat ons perspectief is
de zorgeloosheid
plotseling
laten varen op een rukwind
en de zonovergoten toekomst-
tijdzeeën
ook met z’n tweeën
even
in angst lijken te vergeten
in diezelfde zinnen vind je
bouwstenen voor de tempel
voor wat we houden willen
waar vertrouwen…
verademing
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
410 onderwijl
krijgt ijsberen vorm
op normloze klanken
(van de blaasbrouwerij)
zij
als meervoud van jij
baant de weg vrij
voor een nabije
verbintenis
binnen de kaders
van onvermijdelijkheid
van veranderende aanpassingen
zonder verrassingen
uit een hoed
met een willekeurige maat
op losse eindjes geschroefd
ik hoef niks van haar
vandaar…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…